Gênesis 8
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Mazi akɔ adala maama looc e, ŋaan Jook kereyek Nowa ki kɛlɛk o aromɛ ki nɔɔnɔ kavoola dook. Anyaa ni Jooi ŋɔɔt ka kivaan maam ka kimiirte maama ki looc.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Ma ativani diizwana tiilɛza, ma ativani buk maama baal abɔryai loota e.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Ma amiiri maama ki looc zɛɛ mazi een iinya eet torgɛrɛm kamɔtɔ (150), owodjai.
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 Ma iinyaye ween amɔnki torgɛrɛm (17) nyelowe ween torgɛrɛm, agamɛ kavooli biyene o kazi Ararat ootinɛ, ibil ni ŋinaante.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Ma amiiri maama kidicilim nɔkɔ zɛɛ been nyelok ween amɔtɔ. Ma iitene o akanan nyɛlɔyi ween amɔtɔ eyelizyai biyɛn ooti kicinit.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Mazi akɔ adicai iinya ceen eet ram (40) bodo, ɔkɔl Nowa nyapildiŋ o kavoolo.
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 Ma itoon walaak kook kicin looc mã anyak ŋinti adɔi. Ma akul walaak, ma akɔ amalil tammu kɛŋa ka kɛrɛwɔ zɛɛ ma awodjai maama loota imin calaŋ abada.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Ma areyi Nowa zɛɛ makacin itoon yɛɛlac ka kook kicin maam mã owodjai, eeci alaŋaan walaak abada.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Bar acin yɛɛlac maam ŋaan akuuwa looc dook, makacin abadaak bodo kavool, eeci akɔm ŋinti ka kibili. Itoona ni Nowa aziit kavoola, ma agama yɛɛlac, ma anyaak kavool eecitɔ.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Ma aavi iinya torgɛrɛm. Itoon ni bodo yɛɛlac.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Mazi abada yɛɛlac yomana, anyaa boloyitot ci kiŋiroco colai otoga. Agawun ni Nowa izi maama kidicɛ loota.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Ma amɔn bodo iinya torgɛrɛm, ma itoon yɛɛlac Enico alaŋaan yɛɛlac abada bodo.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Mazi akɔ een Nowa irkitowa eet tur lak tɔrkɔnɔm ki irkit codoi (601), iitene o oowu nyelowe wodoi, owodjai maama. Ɔkɔl ni Nowa kavool, ma acin maam awodjai.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Ma iinyaye ween eetom ki tiin torgɛrɛm (27) nyelowe ween ram, ɛvɛɛc lɔɔci kɔdɔk kak.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 — ausente —
15 Aí Deus disse a Noé:
16 — ausente —
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Dunai buk kɛlɛk ki kibaali dook bitaala ka kivita kitirit loota zɛɛ ma adala looc dook.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Uduna ni Nowa ki ŋaa onin kibeen lɔgɔz been ŋaa ugeec.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Ma aduŋna kɛlɛgɛ ki kibaali dook kavoola. Ono ni gɔɔn kelegiti ceeni gɔn onin atobɔ.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Ɛtɛɛnya ni Nowa ŋinti ka kidiŋdiŋani Jook. Ma anyaa kɛlɛk ci abon diŋdiŋanito ki kibaali ci abon. Ma akɔ avaat nɔɔgɔ ŋaati ona ɛɛnyca niini ka kidiŋdiŋani Jook o.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Mazi acɔɔk Jooi cɔɔlil nico, atalɔ niini, ma anek ɛlɛ maany nɛ, “Alaŋ bodo kator looc been nɛɛn giye ci akati gerzitin ci eet ci deer. Mayo nuun ɛɛti ci deer anyak baabani ci gɛr o, alaŋ bodo kadica kaalyan ci arogi loota noko dook been nɛɛn ebaal kagɔɔnɛ rak e.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Akatai zin inoko ka kanyak ḏowɛn ki teedinɛt, ma anyak tagiz ki lɔɔlɔ, ma anyak waazin ki baalin.”
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.