Gênesis 8
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs BKJ
1 Mazi akɔ adala maama looc e, ŋaan Jook kereyek Nowa ki kɛlɛk o aromɛ ki nɔɔnɔ kavoola dook. Anyaa ni Jooi ŋɔɔt ka kivaan maam ka kimiirte maama ki looc.
1 E Deus lembrou de Noé, e de toda coisa vivente, e de todo o gado que estava com ele na arca; e Deus fez um vento passar sobre a terra, e as águas se diminuíram.
2 Ma ativani diizwana tiilɛza, ma ativani buk maama baal abɔryai loota e.
2 Também as fontes do abismo e as janelas do céu foram fechadas, e a chuva do céu foi contida;
3 Ma amiiri maama ki looc zɛɛ mazi een iinya eet torgɛrɛm kamɔtɔ (150), owodjai.
3 e as águas retornaram de sobre a terra continuamente; e após o fim dos cento e cinquenta dias as águas foram diminuídas.
4 Ma iinyaye ween amɔnki torgɛrɛm (17) nyelowe ween torgɛrɛm, agamɛ kavooli biyene o kazi Ararat ootinɛ, ibil ni ŋinaante.
4 E a arca descansou no sétimo mês, no décimo sétimo dia do mês, sobre os montes de Ararate.
5 Ma amiiri maama kidicilim nɔkɔ zɛɛ been nyelok ween amɔtɔ. Ma iitene o akanan nyɛlɔyi ween amɔtɔ eyelizyai biyɛn ooti kicinit.
5 E as águas diminuíram continuamente até o décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, foram vistos os topos dos montes.
6 Mazi akɔ adicai iinya ceen eet ram (40) bodo, ɔkɔl Nowa nyapildiŋ o kavoolo.
6 E aconteceu que, ao fim de quarenta dias, Noé abriu a janela da arca que ele fizera.
7 Ma itoon walaak kook kicin looc mã anyak ŋinti adɔi. Ma akul walaak, ma akɔ amalil tammu kɛŋa ka kɛrɛwɔ zɛɛ ma awodjai maama loota imin calaŋ abada.
7 E ele enviou um corvo, que saindo, ia e voltava, até secar as águas de sobre a terra.
8 Ma areyi Nowa zɛɛ makacin itoon yɛɛlac ka kook kicin maam mã owodjai, eeci alaŋaan walaak abada.
8 Ele também enviou uma pomba, para ver se as águas haviam diminuído da face da terra;
9 Bar acin yɛɛlac maam ŋaan akuuwa looc dook, makacin abadaak bodo kavool, eeci akɔm ŋinti ka kibili. Itoona ni Nowa aziit kavoola, ma agama yɛɛlac, ma anyaak kavool eecitɔ.
9 mas a pomba não encontrou descanso para a sola de seu pé, e ela retornou para ele na arca, pois as águas estavam sobre a face de toda a terra. Então, ele estendeu sua mão e a tomou, e a puxou para si para dentro da arca.
10 Ma aavi iinya torgɛrɛm. Itoon ni bodo yɛɛlac.
10 E ele ficou mais outros sete dias, e novamente enviou a pomba para fora da arca,
11 Mazi abada yɛɛlac yomana, anyaa boloyitot ci kiŋiroco colai otoga. Agawun ni Nowa izi maama kidicɛ loota.
11 e a pomba veio a ele à tarde, e eis que no seu bico estava uma folha de oliveira arrancada. Assim Noé soube que as águas haviam diminuído de sobre a terra.
12 Ma amɔn bodo iinya torgɛrɛm, ma itoon yɛɛlac Enico alaŋaan yɛɛlac abada bodo.
12 E ele ficou mais outros sete dias, e enviou a pomba, que não mais retornou a ele.
13 Mazi akɔ een Nowa irkitowa eet tur lak tɔrkɔnɔm ki irkit codoi (601), iitene o oowu nyelowe wodoi, owodjai maama. Ɔkɔl ni Nowa kavool, ma acin maam awodjai.
13 E aconteceu, no seiscentésimo primeiro ano, no primeiro mês, no primeiro dia do mês, que as águas foram secas de sobre a terra. E Noé removeu a cobertura da arca, e olhou, e eis que a face da terra estava seca.
14 Ma iinyaye ween eetom ki tiin torgɛrɛm (27) nyelowe ween ram, ɛvɛɛc lɔɔci kɔdɔk kak.
14 E no segundo mês, no vigésimo sétimo dia do mês, a terra estava seca.
15 — ausente —
15 E Deus falou a Noé, dizendo:
16 — ausente —
16 Vai adiante da arca, tu e tua mulher e teus filhos, e as mulheres de teus filhos contigo.
17 Dunai buk kɛlɛk ki kibaali dook bitaala ka kivita kitirit loota zɛɛ ma adala looc dook.”
17 Traze toda coisa vivente que está contigo, de toda carne, tanto das aves, quanto do gado e de toda coisa rastejante que rasteja sobre a terra; que eles possam procriar abundantemente na terra, e sejam frutíferos, e se multipliquem sobre a terra.
18 Uduna ni Nowa ki ŋaa onin kibeen lɔgɔz been ŋaa ugeec.
18 E Noé foi adiante, e seus filhos e sua mulher, e as mulheres de seus filhos com ele.
19 Ma aduŋna kɛlɛgɛ ki kibaali dook kavoola. Ono ni gɔɔn kelegiti ceeni gɔn onin atobɔ.
19 E saíram da arca todo animal, toda coisa rastejante, e toda ave, e tudo que rasteja sobre a terra, segundo as suas espécies.
20 Ɛtɛɛnya ni Nowa ŋinti ka kidiŋdiŋani Jook. Ma anyaa kɛlɛk ci abon diŋdiŋanito ki kibaali ci abon. Ma akɔ avaat nɔɔgɔ ŋaati ona ɛɛnyca niini ka kidiŋdiŋani Jook o.
20 E Noé construiu um altar ao SENHOR; e tomou de todo animal limpo, e de toda ave limpa, e ofereceu ofertas queimadas sobre o altar.
21 Mazi acɔɔk Jooi cɔɔlil nico, atalɔ niini, ma anek ɛlɛ maany nɛ, “Alaŋ bodo kator looc been nɛɛn giye ci akati gerzitin ci eet ci deer. Mayo nuun ɛɛti ci deer anyak baabani ci gɛr o, alaŋ bodo kadica kaalyan ci arogi loota noko dook been nɛɛn ebaal kagɔɔnɛ rak e.
21 E o SENHOR cheirou um aroma doce, e o SENHOR disse em seu coração: Eu não amaldiçoarei novamente a terra por causa do homem; pois a imaginação do coração do homem é má desde a sua juventude. Tampouco eu ferirei novamente toda coisa vivente, como o fiz.
22 Akatai zin inoko ka kanyak ḏowɛn ki teedinɛt, ma anyak tagiz ki lɔɔlɔ, ma anyak waazin ki baalin.”
22 Enquanto a terra permanecer, tempo de semeadura e de colheita, e frio e calor, e verão e inverno, e dia e noite não cessarão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.