Gênesis 48
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVI
1 Ma vurta iitene oman enektek ɔl Josev nɛ, “Amɔɔr baatune.” Ooyi ni niini lɔgɔz ogin kazi Manasa been Iviram ka kɔɔt kicinit niigi jijitineeŋ.
1 Algum tempo depois, disseram a José: "Seu pai está doente"; e ele foi vê-lo, levando consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Mazi azii Jakob iiya ŋɛɛrin Josev, agamun ɛlɛ, ma iŋaaz kaavu jena kerce onin.
2 E anunciaram a Jacó: "Seu filho José veio vê-lo". Israel reuniu suas forças e assentou-se na cama.
3 Ma anek niini ŋɛɛrin Josev nɛ, “Baale ayelzakan Jooi o anyak dɔyiz dook ɛlɛ ŋaao kazi Luz looce o Kanan, ma amayukan.
3 Então disse Jacó a José: "O Deus Todo-poderoso apareceu-me em Luz, na terra de Canaã, e ali me abençoou,
4 Ma anekan nɛ, Kanyin katin dɔl ci meelik ka dɔlya ci dɔl cugun kiziti boryok ci meelik. Ma kanyi nɔɔgɔ katin looc nico kizi cineeŋ kabaakti niigi kodot.”
4 dizendo: ‘Eu o farei prolífero e o multiplicarei. Farei de você uma comunidade de povos e darei esta terra por propriedade perpétua aos seus descendentes’.
5 Ma anek Jakob bodo Josev nɛ, “Ma Iviram kibeen Manasa ceen lɔgɔz cugun aritai Masirɛ waan o ŋaan naana kiiyakɛ Masir e, ɛɛl niigi kiyo dɔlya ogane o. Atobɔ niigi kibeen lɔgɔz ogan kazi Robɛn kibeen Simiyan.
5 "Agora, pois, os seus dois filhos que lhe nasceram no Egito, antes da minha vinda para cá, serão reconhecidos como meus; Efraim e Manassés serão meus, como são meus Rúben e Simeão.
6 Matɛ katin arita niina lɔgɔz oogi bodo, alaŋaan nicaga een cigan. Izi niigi cugun doon. Ŋaan zin akunak nɔɔgɔ mayuwɛnɛt cineeŋ ŋaati Iviram kibeen Manasa.
6 Os filhos que lhe nascerem depois deles serão seus; serão convocados sob o nome dos seus irmãos para receberem sua herança.
7 Kagoon kaal nicoko ka kaadai yaatun Recal baal adaai Kananakti ŋaao ajɔŋɔz Evrat iinyaye baal kabadanɛ keronnye o kakunɛ looce o kazi Mesopatamiya e. Zin baale daayizi oninɛ awucnekan aneet ɔrɔɔt.” (Ŋinti kazi Evrat neke utuye inoko bodo zaara ci kazi Bɛzilɛm.)
7 Quando eu voltava de Padã, para minha tristeza Raquel morreu em Canaã, quando ainda estávamos a caminho, a pouca distância de Efrata. Eu a sepultei ali, ao lado do caminho para Efrata, que é Belém".
8 — ausente —
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: "Quem são estes? "
9 — ausente —
9 Respondeu José a seu pai: "São os filhos que Deus me deu aqui". Então Israel disse: "Traga-os aqui para que eu os abençoe".
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel já estavam enfraquecidos por causa da idade avançada, e ele mal podia enxergar. Por isso José levou seus filhos para perto dele, e seu pai os beijou e os abraçou.
11 Ma anek Jakob Josev nɛ, “Alaŋ baale kaga kacinin bodo, bar inoko Jooi anyan korok zɛɛ makacin kicinin ineet ki dɔl cugun buk.”
11 E Israel disse a José: "Nunca pensei que veria a sua face novamente, e agora Deus me concede ver também os seus filhos! "
12 Aara ni Josev dɔl baatin anyɔtɔi, ma akat kozoŋtin, ma aloca ɔɔ baatin ŋuma.
12 Em seguida, José os tirou do colo de Israel e curvou-se, rosto em terra.
13 — ausente —
13 E José tomou os dois, Efraim à sua direita, perto da mão esquerda de Israel, e Manassés à sua esquerda, perto da mão direita de Israel, e os aproximou dele.
14 — ausente —
14 Israel, porém, estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, embora este fosse o mais novo e, cruzando os braços, pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora Manassés fosse o filho mais velho.
15 — ausente —
15 E abençoou a José, dizendo: "Que o Deus, a quem serviram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor em toda a minha vida até o dia de hoje,
16 — ausente —
16 o Anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes meninos. Sejam eles chamados pelo meu nome e pelos nomes de meus pais Abraão e Isaque, e cresçam muito na terra".
17 Mazi acin Josev baatin arek aziit ci azo o ɔɔ ci Iviram ceen tutur o, inyigit niini gi nico. Ma aara niini aziit ci baatin o oowe ci Iviram o, ma arek ɔɔ ci Manasa o.
17 Quando José viu seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim, não gostou; por isso pegou a mão do pai, a fim de mudá-la da cabeça de Efraim para a de Manassés,
18 Ma anek niini baatin nɛ, “Alaŋ een nɛɛn baaba. Logo ween abuu nɛɛn ce. Arek aziit cun azo o ɔɔ cin o.”
18 e lhe disse: "Não, meu pai, este aqui é o mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele".
19 Bar ujura baatinɛ, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Kaga gi ci kagoon o nɔkɔ. Ŋɛdɛt katin Manasa niini baati bor ci meel. Bar zin katin tuturi niini adiŋdiŋ ɔrɔɔt kujuk gɔtɔni. Katin dɔlya ciginɛ een bor ci meel gɛr.”
19 Mas seu pai recusou-se e respondeu: "Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, também será grande. Apesar disso, seu irmão mais novo será maior do que ele, e seus descendentes se tornarão muitos povos".
20 Amayuk ni niini nɔɔgɔ iiten nice anek nɛ, “Ɔl ci Israyil noko katin awo zaar cugooc ŋaati amayuwi niigi ɔl oogi. Azi katin niigi nɛ, Abon bai Jooi anyuŋ otobtɔ kibeen Iviram been Manasa.” Zin giye nico anyewun Jakob Iviram karayɛ kizi ɔɔ ŋaati Manasa.
20 Assim, Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: "O povo de Israel usará os seus nomes para abençoar uns aos outros: Que Deus faça a você como fez a Efraim e a Manassés! " E colocou Efraim à frente de Manassés.
21 Ma anek Jakob Josev nɛ, “Inoko acinan aneet kadadjai. Ŋaan zin aromenu niina ki Jook, ma ŋaan katin amiirenin niini ineet looce o jijitugun.
21 A seguir, Israel disse a José: "Estou para morrer, mas Deus estará com vocês e os levará de volta à terra de seus antepassados.
22 Kanyin zin ineet looc o abon kazi Cekam baal kɔɔra naana ole o kazi Amorit dilanyaye ogan e. Kanyin ŋinite ineet, alaŋ een gotonogu.”
22 E a você, como alguém que está acima de seus irmãos, dou a região montanhosa que tomei dos amorreus com a minha espada e com o meu arco".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.