Gênesis 45

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛtɛɛdɛ ni Josev ziniz ɔrɔɔt, bar alaŋ arɔɔŋ niini kutulu ŋaati acini gabara oginɛ nɔɔnɔ, ma anyek niini nɔɔgɔ kudunit bitaala, ka kaavtiyɔ niigi doon kɔkɔm eet oma ci aromɛ ki nɔɔgɔ, eeci arɔɔŋ niini kɔbɔrak gɔtɔnɔgi ɛlɛ.
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 Utulu ni Josev molowe ci alɛlɛ, makacin iziiyit ɔl o Masiro nɔɔnɔ, ma avɔ kaviyawa been Vɛɛro ole onin.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Ma anek Josev gɔtɔnɔgi nɛ, “Aneeta Josev nɛɛn nici. Ŋaan baaba arogi?”
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 Enek ni Josev nɔɔgɔ nɛ, “Izaktayaŋ ijonun ŋaato.” Mazi izaya, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Aneeta gotonu unooŋ Josev baal ataaleku Masir e nɛɛn nici.
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Má zin aŋolinu looc giye baal ataalinaŋ aneet e gaga, eeci bar da Jook nɛɛn ci agɔɔn gi nico o ka kitoonawan niini aneet igeet ɔɔwa ka kiiya kitirit ɔl magiza ŋina.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Izi inoko irkitowa ci magizo idicai ram. Ŋaan zin ɛɛl irkitowa ci magizo een tur ɔɔwa.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Itoonanan Jooi aneet igeet ɔɔwa ka kiiya kɛɛlawuŋ, ka korogit dɔlya ci dɔl ugooc.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 Alaŋ een igeet nɛɛn ci itoonanaŋ aneet ŋina o, bar Jook nɛɛn o anyaanan aneet ŋina. Ma anyan kizi inyaa ci Vɛɛro, ka kabal loocok o Masiro dook ŋina.
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 Inoko iyiiyit imiirte ɔɔtɔ ŋaati baaba ka ɔɔtɔ enektek nɔɔnɔ nɛ, Azi ŋɛɛrun o kazi Josev nɛ, Anyan Jooi aneet kabal looc o Masiro dook. Ijak zin Masir ŋaato kataman.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 Ija ka baak looce o kazi Gocen ka jɔŋɔzan. Luuga korge unun dook.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Ŋaan kaku kazuunin naana ineet ŋaato. Inoko ŋaan ɛɛl irkitowa ci magizo een tur ɔɔwa. Alaŋ zin karooŋnyuŋ igeet akaranit ŋinaante.”
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Ma anek bodo Josev gɔtɔnɔgi nɛ, “Inoko niiga dook been Bɛnjimɛn buk iiyeztaŋ aneet keen Josev nɛɛn.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Ɔɔtɔ zin uduktak baaba alaazɛt ci kanyei naana Masirɛ ŋina o. Oobtek nɔɔnɔ kaal ci acinu noko dook. Iyiiyit zin ka ɔɔtɔ uluuktai nɔɔnɔ kiiya ŋina.”
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Enico otorkot niini gɔtɔni o kazi Bɛnjimɛn, ma alu. Ma alu buk Bɛnjimɛn ŋaati atorkodɔn.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 Ma atorkot buk niini gɔtɔnɔgi dook, ma acoco nɔɔgɔ ŋalyamɔ ŋaati aluwi. Ma vurta ozooztek gɔtɔnɔgja nɔɔnɔ.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Mazi akɔ arum mɔlɔyi o avuni gɔtɔnɔgi Josev Vɛɛro, atalɔ niini been alaat o miliny buk giye nico.
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Ma anek Vɛɛro Josev nɛ, “Duwak gotonogu karyek kaal zigire ka kimiirtozek Kanan.
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 Anyek nɔɔgɔ kɔɔt kanyaakta baatunooŋ ki kɔrɔk dook kurtɛnta kivita ŋina. Ŋaan kaku kanyi naana nɔɔgɔ ŋinti abon abaai Masirɛ ŋina. Ma kanyi buk nɔɔgɔ dayiin ci alɛɛnɔ.
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 Duwak buk nɔɔgɔ kooti kavoolɛt o agurut jɔmanɛ ka kɔɔt kanyaaktai niigi baatunooŋ ki ŋaai kibeen dɔl o miliny.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Má anyi nɔɔgɔ kiinonit kaal ugeec ooŋnek looc liga, eeci kaal ci tiŋeere kanyi naana nɔɔgɔ Masirɛ ŋina o abon ɔrɔɔt kujukit kaal ci ooŋnek niigi looc ŋinaante o.”
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Ɔɔtɔ ni utuguzɔ lɔgɔz o Jakob eci adawakɛ Vɛɛro nɔɔgɔ o. Anyek Josev nɔɔgɔ kavoolɛt o agurut jɔmanɛ been dayiin ci ka kadayit gɔla.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 Ma anyek buk nɔɔgɔ dook rumanɛ ci colai. Maje Bɛnjimɛn anyek nɔɔnɔ zurtɛnɛn ceen eet tur lak iiyu (300) been rumanɛ ci colai een tur.
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 Ma itoonek niini baatin zigire amɔtɔ ci akɔyɛkɛ nɔɔnɔ kaalyan o abona dook ci ataala niini mɛlɛgɛnyaye o Masiro. Bodo zigire ceen amɔtɔ atik niigi gora been ḏɔkɛn kibeen dayiin ci keronnyo.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 Anyek ni niini gɔtɔnɔgi kɔtɔɔzɔ, ma ilot niini nɔɔgɔ calaŋ ayɔwɔ gɔla.
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 Ɔtɔɔzɔ ni niigi ɔɔtɔ ŋaati baatineeŋ Kananakti.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 Ma avɔ anek niigi baatineeŋ nɛ, “Ŋaan Josev arogi. Nɔɔnɔ nɛɛn ci abal Masir o.” Bar aŋɛja Jakob, ma alaŋ arɔɔŋ kiziik zɔɔz cineeŋ o.
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Mazi avɔ oobek niigi nɔɔnɔ kaal o aduwak Josev nɔɔgɔ, ma acin buk niini kavoolɛt ci itoonak Josev nɔɔnɔ Masirɛ o, abada nɔɔnɔ ziniz, ma agama zɔɔz nico.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Ma azi nɛ, “Ŋaan bar arogi ŋɛɛran Josev. Inoko zin koroga naana, ma katalnɛ. Abona zin kakɔ kacin naana nɔɔnɔ maŋaan kadaak o.”
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.