Gênesis 45
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA
1 Ɛtɛɛdɛ ni Josev ziniz ɔrɔɔt, bar alaŋ arɔɔŋ niini kutulu ŋaati acini gabara oginɛ nɔɔnɔ, ma anyek niini nɔɔgɔ kudunit bitaala, ka kaavtiyɔ niigi doon kɔkɔm eet oma ci aromɛ ki nɔɔgɔ, eeci arɔɔŋ niini kɔbɔrak gɔtɔnɔgi ɛlɛ.
1 Então, José, não se podendo conter diante de todos os que estavam com ele, bradou: Fazei sair a todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Utulu ni Josev molowe ci alɛlɛ, makacin iziiyit ɔl o Masiro nɔɔnɔ, ma avɔ kaviyawa been Vɛɛro ole onin.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Ma anek Josev gɔtɔnɔgi nɛ, “Aneeta Josev nɛɛn nici. Ŋaan baaba arogi?”
3 E disse a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, porque ficaram atemorizados perante ele.
4 Enek ni Josev nɔɔgɔ nɛ, “Izaktayaŋ ijonun ŋaato.” Mazi izaya, enek niini nɔɔgɔ nɛ, “Aneeta gotonu unooŋ Josev baal ataaleku Masir e nɛɛn nici.
4 Disse José a seus irmãos: Agora, chegai-vos a mim. E chegaram-se. Então, disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Má zin aŋolinu looc giye baal ataalinaŋ aneet e gaga, eeci bar da Jook nɛɛn ci agɔɔn gi nico o ka kitoonawan niini aneet igeet ɔɔwa ka kiiya kitirit ɔl magiza ŋina.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos irriteis contra vós mesmos por me haverdes vendido para aqui; porque, para conservação da vida, Deus me enviou adiante de vós.
6 Izi inoko irkitowa ci magizo idicai ram. Ŋaan zin ɛɛl irkitowa ci magizo een tur ɔɔwa.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Itoonanan Jooi aneet igeet ɔɔwa ka kiiya kɛɛlawuŋ, ka korogit dɔlya ci dɔl ugooc.
7 Deus me enviou adiante de vós, para conservar vossa sucessão na terra e para vos preservar a vida por um grande livramento.
8 Alaŋ een igeet nɛɛn ci itoonanaŋ aneet ŋina o, bar Jook nɛɛn o anyaanan aneet ŋina. Ma anyan kizi inyaa ci Vɛɛro, ka kabal loocok o Masiro dook ŋina.
8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, e sim Deus, que me pôs por pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Inoko iyiiyit imiirte ɔɔtɔ ŋaati baaba ka ɔɔtɔ enektek nɔɔnɔ nɛ, Azi ŋɛɛrun o kazi Josev nɛ, Anyan Jooi aneet kabal looc o Masiro dook. Ijak zin Masir ŋaato kataman.
9 Apressai-vos, subi a meu pai e dizei-lhe: Assim manda dizer teu filho José: Deus me pôs por senhor em toda terra do Egito; desce a mim, não te demores.
10 Ija ka baak looce o kazi Gocen ka jɔŋɔzan. Luuga korge unun dook.
10 Habitarás na terra de Gósen e estarás perto de mim, tu, teus filhos, os filhos de teus filhos, os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens.
11 Ŋaan kaku kazuunin naana ineet ŋaato. Inoko ŋaan ɛɛl irkitowa ci magizo een tur ɔɔwa. Alaŋ zin karooŋnyuŋ igeet akaranit ŋinaante.”
11 Aí te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome; para que não te empobreças, tu e tua casa e tudo o que tens.
12 Ma anek bodo Josev gɔtɔnɔgi nɛ, “Inoko niiga dook been Bɛnjimɛn buk iiyeztaŋ aneet keen Josev nɛɛn.
12 Eis que vedes por vós mesmos, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem vos fala.
13 Ɔɔtɔ zin uduktak baaba alaazɛt ci kanyei naana Masirɛ ŋina o. Oobtek nɔɔnɔ kaal ci acinu noko dook. Iyiiyit zin ka ɔɔtɔ uluuktai nɔɔnɔ kiiya ŋina.”
13 Anunciai a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que tendes visto; apressai-vos e fazei descer meu pai para aqui.
14 Enico otorkot niini gɔtɔni o kazi Bɛnjimɛn, ma alu. Ma alu buk Bɛnjimɛn ŋaati atorkodɔn.
14 E, lançando-se ao pescoço de Benjamim, seu irmão, chorou; e, abraçado com ele, chorou também Benjamim.
15 Ma atorkot buk niini gɔtɔnɔgi dook, ma acoco nɔɔgɔ ŋalyamɔ ŋaati aluwi. Ma vurta ozooztek gɔtɔnɔgja nɔɔnɔ.
15 José beijou a todos os seus irmãos e chorou sobre eles; depois, seus irmãos falaram com ele.
16 Mazi akɔ arum mɔlɔyi o avuni gɔtɔnɔgi Josev Vɛɛro, atalɔ niini been alaat o miliny buk giye nico.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: São vindos os irmãos de José; e isto foi agradável a Faraó e a seus oficiais.
17 Ma anek Vɛɛro Josev nɛ, “Duwak gotonogu karyek kaal zigire ka kimiirtozek Kanan.
17 Disse Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti; tornai à terra de Canaã,
18 Anyek nɔɔgɔ kɔɔt kanyaakta baatunooŋ ki kɔrɔk dook kurtɛnta kivita ŋina. Ŋaan kaku kanyi naana nɔɔgɔ ŋinti abon abaai Masirɛ ŋina. Ma kanyi buk nɔɔgɔ dayiin ci alɛɛnɔ.
18 tomai a vosso pai e a vossas famílias e vinde para mim; dar-vos-ei o melhor da terra do Egito, e comereis a fartura da terra.
19 Duwak buk nɔɔgɔ kooti kavoolɛt o agurut jɔmanɛ ka kɔɔt kanyaaktai niigi baatunooŋ ki ŋaai kibeen dɔl o miliny.
19 Ordena-lhes também: Fazei isto: levai da terra do Egito carros para vossos filhinhos e para vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde.
20 Má anyi nɔɔgɔ kiinonit kaal ugeec ooŋnek looc liga, eeci kaal ci tiŋeere kanyi naana nɔɔgɔ Masirɛ ŋina o abon ɔrɔɔt kujukit kaal ci ooŋnek niigi looc ŋinaante o.”
20 Não vos preocupeis com coisa alguma dos vossos haveres, porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Ɔɔtɔ ni utuguzɔ lɔgɔz o Jakob eci adawakɛ Vɛɛro nɔɔgɔ o. Anyek Josev nɔɔgɔ kavoolɛt o agurut jɔmanɛ been dayiin ci ka kadayit gɔla.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó; também lhes deu provisão para o caminho.
22 Ma anyek buk nɔɔgɔ dook rumanɛ ci colai. Maje Bɛnjimɛn anyek nɔɔnɔ zurtɛnɛn ceen eet tur lak iiyu (300) been rumanɛ ci colai een tur.
22 A cada um de todos eles deu vestes festivais, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco vestes festivais.
23 Ma itoonek niini baatin zigire amɔtɔ ci akɔyɛkɛ nɔɔnɔ kaalyan o abona dook ci ataala niini mɛlɛgɛnyaye o Masiro. Bodo zigire ceen amɔtɔ atik niigi gora been ḏɔkɛn kibeen dayiin ci keronnyo.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentos carregados de cereais e pão, e provisão para o seu pai, para o caminho.
24 Anyek ni niini gɔtɔnɔgi kɔtɔɔzɔ, ma ilot niini nɔɔgɔ calaŋ ayɔwɔ gɔla.
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Ɔtɔɔzɔ ni niigi ɔɔtɔ ŋaati baatineeŋ Kananakti.
25 Então, subiram do Egito, e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Ma avɔ anek niigi baatineeŋ nɛ, “Ŋaan Josev arogi. Nɔɔnɔ nɛɛn ci abal Masir o.” Bar aŋɛja Jakob, ma alaŋ arɔɔŋ kiziik zɔɔz cineeŋ o.
26 e lhe disseram: José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem palpitar, porque não lhes deu crédito.
27 Mazi avɔ oobek niigi nɔɔnɔ kaal o aduwak Josev nɔɔgɔ, ma acin buk niini kavoolɛt ci itoonak Josev nɔɔnɔ Masirɛ o, abada nɔɔnɔ ziniz, ma agama zɔɔz nico.
27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reviveu-se-lhe o espírito.
28 Ma azi nɛ, “Ŋaan bar arogi ŋɛɛran Josev. Inoko zin koroga naana, ma katalnɛ. Abona zin kakɔ kacin naana nɔɔnɔ maŋaan kadaak o.”
28 E disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.