Gênesis 44
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC
1 Otoŋomek ni Josev gabaren ween alaan o abɛk ceez onin gi ci anek nɛ, “Bitizek ɔl nicoko kaboot ugeec dayiine ci meel alɛɛnɔ ki nɔɔgɔ ŋaati atiki. Buk miirozɛkɛ nɔɔgɔ guruc ugeecik e dook, arikɛ gɔɔn giten guruc cigin o kaboon onin otok.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Doma buk kooz onan een warki, arek kaboon ci gɔtɔni uneeŋ een tutur been guruc ogin labinu e.” Ma agɔɔn niini eci aduwakɛ Josev nɔɔnɔ o.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Ma ŋeere ririwɔna anyek Josev nɔɔgɔ been zigire ugeec kɔtɔɔzɔ.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Mazi ŋaan awɔ niigi ŋaati ajɔŋɔz kutur nɔkɔ, enek Josev gabaren nɛ, “Iyiik viri ɔl oke zooc. Mazi akɔ amɔda nɔɔgɔ, jin enek nɛ, Uwuyu bonat gerzitina naa?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Agorozu kooz o alaan onan een warki naa? Nici kooz ci gɔɔn awodɛn niini, ma acin niini kooze nico kaal ci ka kivita katin. Agoonu niiga gi ci gɛr ɔrɔɔt.”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Mazi akɔ arɔba gabarɛnti nici nɔɔgɔ, uduwak didi niini nɔɔgɔ zɔɔz nico.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Naa Manygɔn? Aduwaket zɔɔz ci gɛr nɔkɔn? Ŋaan naaga kutuguza gi ci abil nɔkɔ been nɛɛn.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Iiten baale aga niina kabadaya naaga guruc baal kajowana kabootɛ e, ma kavu kanyin ineet. Mayo zin ku bodo ka kɔgɔrɔztɔ kaal ci ceez ci alaano o?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Manygɔn, mã ajowa eet codoi ŋaatinaaŋ ci anyak kooz nico, abon arui nɔɔnɔ kadaak, ma agam koogi ŋaatinaaŋ kizi mirɔk cugun.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Izi ni niini nɛ, “Abona. Kagama zɔɔz nico. Zin tedec eet ci agɔrɔz kooz o doon ci kanyi nɔɔnɔ kizi gamnyai can. Maje ceegi awɔ tedec niigi yaak.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Taman nɔkɔ aryek niigi kaboot looc, ma akɔl gɔɔn giten kaboon onin.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Ma arooŋnyi gabarɛnti ci Josev noko kidicilim, akana abuuwa, ma akɔyi been tir tutura. Ma ajoyai koozi kaboone o Bɛnjimɛn eecitɔ.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Mazi avɔ acin niigi gi nico, ereecit niigi rumanɛ ugeec ŋaati aluwi, ma arek kaal zigire, ma amiiri kibeen gabaren ci Josev o.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Mazi abadaak Juda been gɔtɔnɔgi kɔrɔk o Josev bodo, ajowa niigi Josev ŋaan aavi ceeza. Ma avaci niigi eleeti looc nɔɔnɔ ŋuma.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Ma anek Josev nɔɔgɔ nɛ, “Gitaz ci agoonu noko? Alaŋ niiga agayu ɛɛti ci abil ki naana ajowa gi ci abil nɔkɔ ŋarizɛta o?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Ma abɛdɛkɛ Juda nɔɔnɔ anek nɛ, “Kayo kenekteyin nɛ? Kayo kadaŋta gi nico ku? Ɔbɔra Jooi gerzitin cinaaŋ o laadun. Inoko zin naaga dook kizita gamnyak cugun. Alaŋ een gamnyai ɛɛti ci ona ajoyai koozi ŋaatin o doon.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Bar anek Josev nɔɔnɔ nɛ, “Akɔm! Alaŋ naana kagoon nɔkɔ been nɛɛn. Karooŋ naana eet ci ona ajoyai koozi ŋaatin o doon kizi gamnyai can. Aje niiga amiironeku baatunooŋ labak.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Ook ni Juda ŋaati Josev, ma akɔ anek nɛ, “Manygɔn, Kozoozɔ da ki ineet zinize ci vɔɔr. Má abornekan nɔŋ, eeci een niina alaan ci atobonu ki Vɛɛro.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Manygɔn, iiten baale ajinet aneket nɛ, Anyaku baatunooŋ karabɔŋ een gotonu oma?
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Ma kabedekin naaga ineet kanekin nɛ, Ii, Kanyaka baatinaaŋ ci izi matuwoc, ma kanyaka gɔtɔna ci baatinaaŋ een tutur ci aritai niini ŋaati izɔi baatinaaŋ matuwoc. Maje dole ci yaatin een abuu adaak baale. Ɔdɔwɛ niini ŋaati yaatin ṯɔr nɔkɔ. Ma arɛɛz baatinaaŋ nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ.
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Eneyet ni waanice niina ageeta nɛ, Anyaaktayaŋ nɔɔnɔ kiiya kicin.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Ma kabedekin naaga ineet kanekin nɛ, Alaŋ logoti nici ooŋ baatinaaŋ. Mã koca agɔɔn niini nɔkɔ, adaai koca baatinaaŋ.
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Ma aneket niina ageeta waanice nɛ, Alaŋ koca bodo kacinuŋ igeet ŋina mã alaŋ anyaanu gotonu nice.
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Mazi waanice kamiironeka baatinaaŋ e, kɔɔt kuduktaya naaga nɔɔnɔ zɔɔz nico.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Ma bodo aduwaket niini ageeta kabadawa ŋina ka kivita kataalta dayiin.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Ma kabedeka naaga nɔɔnɔ kaneka nɛ, Alaŋ kavoya, eeci alaani o Masiro alaŋ arɔɔŋ kicinet ageeta ŋinaante bodo dooke coma kɔrkɔrana kibeen gɔtɔna ceen tutur o. Mazi anyet ageeta kɔrkɔrta ki gɔtɔna ceen tutur o, kavoya labak.
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Ma aneket baatinaaŋ ageeta nɛ, Agayu niiga Recal ween ŋaa onan aritakan niini aneet lɔgɔz ram nɔkɔ.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Codoi okolozɛ ook many, karabɔŋ da inoko uruyit nɔɔnɔ kɛlɛgɛ.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Mazi koca avoyu niiga Bɛnjimɛn, ma akunak nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ gɔla, arukan koca luwa kadaak, eeci kizɛ matuwoc.
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Iiten baal kavuna e kanei naana nɔɔnɔ nɛ, Toŋa dole kaavu azeene cigan. Mã alam gi ci gɛr akunak nɔɔnɔ, ŋaan iinakan aneet.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Manygɔn, inoko zin abon karigiz naana dole nico kizi gamnyai cun. Anyek nɔɔnɔ kimiirye kibeen gɔtɔnɔgi.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Kayo kimiirozek baaba ku mã alaŋ korkorya been dole? Alaŋ karooŋ kicin baaba ŋaati akunakɛ nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.