Gênesis 44
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Otoŋomek ni Josev gabaren ween alaan o abɛk ceez onin gi ci anek nɛ, “Bitizek ɔl nicoko kaboot ugeec dayiine ci meel alɛɛnɔ ki nɔɔgɔ ŋaati atiki. Buk miirozɛkɛ nɔɔgɔ guruc ugeecik e dook, arikɛ gɔɔn giten guruc cigin o kaboon onin otok.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Doma buk kooz onan een warki, arek kaboon ci gɔtɔni uneeŋ een tutur been guruc ogin labinu e.” Ma agɔɔn niini eci aduwakɛ Josev nɔɔnɔ o.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Ma ŋeere ririwɔna anyek Josev nɔɔgɔ been zigire ugeec kɔtɔɔzɔ.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Mazi ŋaan awɔ niigi ŋaati ajɔŋɔz kutur nɔkɔ, enek Josev gabaren nɛ, “Iyiik viri ɔl oke zooc. Mazi akɔ amɔda nɔɔgɔ, jin enek nɛ, Uwuyu bonat gerzitina naa?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Agorozu kooz o alaan onan een warki naa? Nici kooz ci gɔɔn awodɛn niini, ma acin niini kooze nico kaal ci ka kivita katin. Agoonu niiga gi ci gɛr ɔrɔɔt.”
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Mazi akɔ arɔba gabarɛnti nici nɔɔgɔ, uduwak didi niini nɔɔgɔ zɔɔz nico.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Naa Manygɔn? Aduwaket zɔɔz ci gɛr nɔkɔn? Ŋaan naaga kutuguza gi ci abil nɔkɔ been nɛɛn.
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Iiten baale aga niina kabadaya naaga guruc baal kajowana kabootɛ e, ma kavu kanyin ineet. Mayo zin ku bodo ka kɔgɔrɔztɔ kaal ci ceez ci alaano o?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Manygɔn, mã ajowa eet codoi ŋaatinaaŋ ci anyak kooz nico, abon arui nɔɔnɔ kadaak, ma agam koogi ŋaatinaaŋ kizi mirɔk cugun.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Izi ni niini nɛ, “Abona. Kagama zɔɔz nico. Zin tedec eet ci agɔrɔz kooz o doon ci kanyi nɔɔnɔ kizi gamnyai can. Maje ceegi awɔ tedec niigi yaak.”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Taman nɔkɔ aryek niigi kaboot looc, ma akɔl gɔɔn giten kaboon onin.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Ma arooŋnyi gabarɛnti ci Josev noko kidicilim, akana abuuwa, ma akɔyi been tir tutura. Ma ajoyai koozi kaboone o Bɛnjimɛn eecitɔ.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Mazi avɔ acin niigi gi nico, ereecit niigi rumanɛ ugeec ŋaati aluwi, ma arek kaal zigire, ma amiiri kibeen gabaren ci Josev o.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Mazi abadaak Juda been gɔtɔnɔgi kɔrɔk o Josev bodo, ajowa niigi Josev ŋaan aavi ceeza. Ma avaci niigi eleeti looc nɔɔnɔ ŋuma.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Ma anek Josev nɔɔgɔ nɛ, “Gitaz ci agoonu noko? Alaŋ niiga agayu ɛɛti ci abil ki naana ajowa gi ci abil nɔkɔ ŋarizɛta o?”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Ma abɛdɛkɛ Juda nɔɔnɔ anek nɛ, “Kayo kenekteyin nɛ? Kayo kadaŋta gi nico ku? Ɔbɔra Jooi gerzitin cinaaŋ o laadun. Inoko zin naaga dook kizita gamnyak cugun. Alaŋ een gamnyai ɛɛti ci ona ajoyai koozi ŋaatin o doon.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Bar anek Josev nɔɔnɔ nɛ, “Akɔm! Alaŋ naana kagoon nɔkɔ been nɛɛn. Karooŋ naana eet ci ona ajoyai koozi ŋaatin o doon kizi gamnyai can. Aje niiga amiironeku baatunooŋ labak.”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Ook ni Juda ŋaati Josev, ma akɔ anek nɛ, “Manygɔn, Kozoozɔ da ki ineet zinize ci vɔɔr. Má abornekan nɔŋ, eeci een niina alaan ci atobonu ki Vɛɛro.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Manygɔn, iiten baale ajinet aneket nɛ, Anyaku baatunooŋ karabɔŋ een gotonu oma?
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Ma kabedekin naaga ineet kanekin nɛ, Ii, Kanyaka baatinaaŋ ci izi matuwoc, ma kanyaka gɔtɔna ci baatinaaŋ een tutur ci aritai niini ŋaati izɔi baatinaaŋ matuwoc. Maje dole ci yaatin een abuu adaak baale. Ɔdɔwɛ niini ŋaati yaatin ṯɔr nɔkɔ. Ma arɛɛz baatinaaŋ nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ.
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Eneyet ni waanice niina ageeta nɛ, Anyaaktayaŋ nɔɔnɔ kiiya kicin.
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Ma kabedekin naaga ineet kanekin nɛ, Alaŋ logoti nici ooŋ baatinaaŋ. Mã koca agɔɔn niini nɔkɔ, adaai koca baatinaaŋ.
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Ma aneket niina ageeta waanice nɛ, Alaŋ koca bodo kacinuŋ igeet ŋina mã alaŋ anyaanu gotonu nice.
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Mazi waanice kamiironeka baatinaaŋ e, kɔɔt kuduktaya naaga nɔɔnɔ zɔɔz nico.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Ma bodo aduwaket niini ageeta kabadawa ŋina ka kivita kataalta dayiin.
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Ma kabedeka naaga nɔɔnɔ kaneka nɛ, Alaŋ kavoya, eeci alaani o Masiro alaŋ arɔɔŋ kicinet ageeta ŋinaante bodo dooke coma kɔrkɔrana kibeen gɔtɔna ceen tutur o. Mazi anyet ageeta kɔrkɔrta ki gɔtɔna ceen tutur o, kavoya labak.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Ma aneket baatinaaŋ ageeta nɛ, Agayu niiga Recal ween ŋaa onan aritakan niini aneet lɔgɔz ram nɔkɔ.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Codoi okolozɛ ook many, karabɔŋ da inoko uruyit nɔɔnɔ kɛlɛgɛ.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Mazi koca avoyu niiga Bɛnjimɛn, ma akunak nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ gɔla, arukan koca luwa kadaak, eeci kizɛ matuwoc.
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 — ausente —
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Iiten baal kavuna e kanei naana nɔɔnɔ nɛ, Toŋa dole kaavu azeene cigan. Mã alam gi ci gɛr akunak nɔɔnɔ, ŋaan iinakan aneet.
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Manygɔn, inoko zin abon karigiz naana dole nico kizi gamnyai cun. Anyek nɔɔnɔ kimiirye kibeen gɔtɔnɔgi.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Kayo kimiirozek baaba ku mã alaŋ korkorya been dole? Alaŋ karooŋ kicin baaba ŋaati akunakɛ nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ.”
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.