Gênesis 44
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Otoŋomek ni Josev gabaren ween alaan o abɛk ceez onin gi ci anek nɛ, “Bitizek ɔl nicoko kaboot ugeec dayiine ci meel alɛɛnɔ ki nɔɔgɔ ŋaati atiki. Buk miirozɛkɛ nɔɔgɔ guruc ugeecik e dook, arikɛ gɔɔn giten guruc cigin o kaboon onin otok.
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Doma buk kooz onan een warki, arek kaboon ci gɔtɔni uneeŋ een tutur been guruc ogin labinu e.” Ma agɔɔn niini eci aduwakɛ Josev nɔɔnɔ o.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Ma ŋeere ririwɔna anyek Josev nɔɔgɔ been zigire ugeec kɔtɔɔzɔ.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Mazi ŋaan awɔ niigi ŋaati ajɔŋɔz kutur nɔkɔ, enek Josev gabaren nɛ, “Iyiik viri ɔl oke zooc. Mazi akɔ amɔda nɔɔgɔ, jin enek nɛ, Uwuyu bonat gerzitina naa?
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Agorozu kooz o alaan onan een warki naa? Nici kooz ci gɔɔn awodɛn niini, ma acin niini kooze nico kaal ci ka kivita katin. Agoonu niiga gi ci gɛr ɔrɔɔt.”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Mazi akɔ arɔba gabarɛnti nici nɔɔgɔ, uduwak didi niini nɔɔgɔ zɔɔz nico.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Ma abɛdɛkɛ niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Naa Manygɔn? Aduwaket zɔɔz ci gɛr nɔkɔn? Ŋaan naaga kutuguza gi ci abil nɔkɔ been nɛɛn.
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Iiten baale aga niina kabadaya naaga guruc baal kajowana kabootɛ e, ma kavu kanyin ineet. Mayo zin ku bodo ka kɔgɔrɔztɔ kaal ci ceez ci alaano o?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Manygɔn, mã ajowa eet codoi ŋaatinaaŋ ci anyak kooz nico, abon arui nɔɔnɔ kadaak, ma agam koogi ŋaatinaaŋ kizi mirɔk cugun.”
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Izi ni niini nɛ, “Abona. Kagama zɔɔz nico. Zin tedec eet ci agɔrɔz kooz o doon ci kanyi nɔɔnɔ kizi gamnyai can. Maje ceegi awɔ tedec niigi yaak.”
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Taman nɔkɔ aryek niigi kaboot looc, ma akɔl gɔɔn giten kaboon onin.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Ma arooŋnyi gabarɛnti ci Josev noko kidicilim, akana abuuwa, ma akɔyi been tir tutura. Ma ajoyai koozi kaboone o Bɛnjimɛn eecitɔ.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Mazi avɔ acin niigi gi nico, ereecit niigi rumanɛ ugeec ŋaati aluwi, ma arek kaal zigire, ma amiiri kibeen gabaren ci Josev o.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Mazi abadaak Juda been gɔtɔnɔgi kɔrɔk o Josev bodo, ajowa niigi Josev ŋaan aavi ceeza. Ma avaci niigi eleeti looc nɔɔnɔ ŋuma.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Ma anek Josev nɔɔgɔ nɛ, “Gitaz ci agoonu noko? Alaŋ niiga agayu ɛɛti ci abil ki naana ajowa gi ci abil nɔkɔ ŋarizɛta o?”
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Ma abɛdɛkɛ Juda nɔɔnɔ anek nɛ, “Kayo kenekteyin nɛ? Kayo kadaŋta gi nico ku? Ɔbɔra Jooi gerzitin cinaaŋ o laadun. Inoko zin naaga dook kizita gamnyak cugun. Alaŋ een gamnyai ɛɛti ci ona ajoyai koozi ŋaatin o doon.”
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Bar anek Josev nɔɔnɔ nɛ, “Akɔm! Alaŋ naana kagoon nɔkɔ been nɛɛn. Karooŋ naana eet ci ona ajoyai koozi ŋaatin o doon kizi gamnyai can. Aje niiga amiironeku baatunooŋ labak.”
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Ook ni Juda ŋaati Josev, ma akɔ anek nɛ, “Manygɔn, Kozoozɔ da ki ineet zinize ci vɔɔr. Má abornekan nɔŋ, eeci een niina alaan ci atobonu ki Vɛɛro.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 Manygɔn, iiten baale ajinet aneket nɛ, Anyaku baatunooŋ karabɔŋ een gotonu oma?
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 Ma kabedekin naaga ineet kanekin nɛ, Ii, Kanyaka baatinaaŋ ci izi matuwoc, ma kanyaka gɔtɔna ci baatinaaŋ een tutur ci aritai niini ŋaati izɔi baatinaaŋ matuwoc. Maje dole ci yaatin een abuu adaak baale. Ɔdɔwɛ niini ŋaati yaatin ṯɔr nɔkɔ. Ma arɛɛz baatinaaŋ nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ.
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 Eneyet ni waanice niina ageeta nɛ, Anyaaktayaŋ nɔɔnɔ kiiya kicin.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Ma kabedekin naaga ineet kanekin nɛ, Alaŋ logoti nici ooŋ baatinaaŋ. Mã koca agɔɔn niini nɔkɔ, adaai koca baatinaaŋ.
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Ma aneket niina ageeta waanice nɛ, Alaŋ koca bodo kacinuŋ igeet ŋina mã alaŋ anyaanu gotonu nice.
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 Mazi waanice kamiironeka baatinaaŋ e, kɔɔt kuduktaya naaga nɔɔnɔ zɔɔz nico.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 Ma bodo aduwaket niini ageeta kabadawa ŋina ka kivita kataalta dayiin.
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 Ma kabedeka naaga nɔɔnɔ kaneka nɛ, Alaŋ kavoya, eeci alaani o Masiro alaŋ arɔɔŋ kicinet ageeta ŋinaante bodo dooke coma kɔrkɔrana kibeen gɔtɔna ceen tutur o. Mazi anyet ageeta kɔrkɔrta ki gɔtɔna ceen tutur o, kavoya labak.
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 Ma aneket baatinaaŋ ageeta nɛ, Agayu niiga Recal ween ŋaa onan aritakan niini aneet lɔgɔz ram nɔkɔ.
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Codoi okolozɛ ook many, karabɔŋ da inoko uruyit nɔɔnɔ kɛlɛgɛ.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Mazi koca avoyu niiga Bɛnjimɛn, ma akunak nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ gɔla, arukan koca luwa kadaak, eeci kizɛ matuwoc.
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 — ausente —
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 — ausente —
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Iiten baal kavuna e kanei naana nɔɔnɔ nɛ, Toŋa dole kaavu azeene cigan. Mã alam gi ci gɛr akunak nɔɔnɔ, ŋaan iinakan aneet.
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 Manygɔn, inoko zin abon karigiz naana dole nico kizi gamnyai cun. Anyek nɔɔnɔ kimiirye kibeen gɔtɔnɔgi.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Kayo kimiirozek baaba ku mã alaŋ korkorya been dole? Alaŋ karooŋ kicin baaba ŋaati akunakɛ nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ.”
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.