Gênesis 39
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Inoko zin aavi Josev Masirɛ. Ataalozozek baale niini Potivar ween alaan o ɔl o abɛk ceez o Vɛɛro.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 Abaak niini, ma aliŋliŋ ceeze o alaan nico. Maje bar Jooi aromɛ ki nɔɔnɔ, ma anyek nɔɔnɔ kobona kazaacɛ bonati oninɛ kook ki taden.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Mazi acin Potivar Josev aromɛ ki Jook, ma atirit Jooi nɔɔnɔ kaale o agɔɔn dook nɔkɔ,
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 ereezun niini nɔɔnɔ ɔrɔɔt, ma anyek nɔɔnɔ kizi gabaren cin doon ci ka kabal kaal o kɔrɔk onin dook.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Zin ŋaaten Josev amayuk Jooi kɔrɔk o Potivar kibeen manɛɛn ogin buk.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Ma ooŋnek Potivar kaal ogin dook Josev kabal calaŋ aŋonyek niini ɛlɛ. Bar olla aavi, ma adake, ma akɔm gi oma ci ka kutugu.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 Mazi acin ŋaa o Potivar linat cin o, orooŋun nɔɔnɔ ka kɛlɛɛmtɔ.
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Maje bar Josev ajura, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Alaani cane kazi Potivar o arekan aneeta ziniz ɔrɔɔt, ma ooŋnekan niini aneeta kaal ogin dook kabal naana.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 Ma kanyei alaazɛt ci atobɔ ki alaazɛt onin. Ma akɔm niini gi calaŋ anyan kabal bar ineet doon. Zin ku ka koca kutugu gi ci gɛr ŋume onin been Jook o?”
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Gɔɔn tup nɔkɔ ilalek niini Josev, maje Josev ajura ŋaati ka kɛlɛɛmtɔi ki nɔɔnɔ, ma buk alaŋ niini arɔɔŋ kaavtiyɔ ki nɔɔnɔ ŋaatodoi.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Ma iitene oman ook Josev ceeza ka kook kiliŋliŋ liŋliŋɔn onin. Maje gabara ogɛn azeetɔ.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Odoma ni ŋaa nici agamun Josev rum, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Ija koromtɛ.” Ivir ni Josev, ma akɔ bitaala kodotek rum onin ŋaa azɛɛn.
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 — ausente —
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 — ausente —
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Mazi aziiŋnan kagereny nɔkɔ, ɔdɔkɔny ook bitaala kodotek rum looc.”
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Ma agam ŋaa rum nico zɛɛ ma akɔ aku ɛɛti kɔrɔk.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Enek ni niini eet nɛ, “Josev ween Ibiro een miroi akunakan uyen aneet ceeze onan, ma arɔɔŋ komomozan kanyan kizi ŋaa cin.
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Bar mazi kagereny nɔkɔ, ɔdɔkɔny ook bitaala kodotek rum cin noko looc ŋina.”
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Mazi azii Potivar zɔɔz nico, otobor nɔŋ ɔrɔɔt ɛlɛ.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Ma akɔ arek niini Josev ceez o cabiinto gɔɔn arek Vɛɛro ɔl o agɔɔn kaal o gɛr. Ma acabje Josev ŋinaante ŋinti wun kal.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 Maje Jooi aromɛ ki nɔɔnɔ ceeze o cabiinto ŋinaante, ma amayuk nɔɔnɔ. Ma atalnɛ buk alaani o ceez o cabiinto ŋaati Josev.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Zin giye nico anyek niini Josev kɛbɛk kaal o ɛɛl ceeze o cabiinto dook. Ma anyek buk niini nɔɔnɔ kozooti ɔl o acabje.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 Ma alaŋ alaani ci ceez ci cabiinto noko abut kaal o acin Josev, eeci Jooi aromɛ ki Josev, ma atirit niini nɔɔnɔ kaale o agɔɔn niini dook.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.