Gênesis 39
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NTLH
1 Inoko zin aavi Josev Masirɛ. Ataalozozek baale niini Potivar ween alaan o ɔl o abɛk ceez o Vɛɛro.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 Abaak niini, ma aliŋliŋ ceeze o alaan nico. Maje bar Jooi aromɛ ki nɔɔnɔ, ma anyek nɔɔnɔ kobona kazaacɛ bonati oninɛ kook ki taden.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Mazi acin Potivar Josev aromɛ ki Jook, ma atirit Jooi nɔɔnɔ kaale o agɔɔn dook nɔkɔ,
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 ereezun niini nɔɔnɔ ɔrɔɔt, ma anyek nɔɔnɔ kizi gabaren cin doon ci ka kabal kaal o kɔrɔk onin dook.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Zin ŋaaten Josev amayuk Jooi kɔrɔk o Potivar kibeen manɛɛn ogin buk.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 Ma ooŋnek Potivar kaal ogin dook Josev kabal calaŋ aŋonyek niini ɛlɛ. Bar olla aavi, ma adake, ma akɔm gi oma ci ka kutugu.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 Mazi acin ŋaa o Potivar linat cin o, orooŋun nɔɔnɔ ka kɛlɛɛmtɔ.
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Maje bar Josev ajura, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Alaani cane kazi Potivar o arekan aneeta ziniz ɔrɔɔt, ma ooŋnekan niini aneeta kaal ogin dook kabal naana.
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 Ma kanyei alaazɛt ci atobɔ ki alaazɛt onin. Ma akɔm niini gi calaŋ anyan kabal bar ineet doon. Zin ku ka koca kutugu gi ci gɛr ŋume onin been Jook o?”
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Gɔɔn tup nɔkɔ ilalek niini Josev, maje Josev ajura ŋaati ka kɛlɛɛmtɔi ki nɔɔnɔ, ma buk alaŋ niini arɔɔŋ kaavtiyɔ ki nɔɔnɔ ŋaatodoi.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Ma iitene oman ook Josev ceeza ka kook kiliŋliŋ liŋliŋɔn onin. Maje gabara ogɛn azeetɔ.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Odoma ni ŋaa nici agamun Josev rum, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Ija koromtɛ.” Ivir ni Josev, ma akɔ bitaala kodotek rum onin ŋaa azɛɛn.
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 — ausente —
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 — ausente —
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Mazi aziiŋnan kagereny nɔkɔ, ɔdɔkɔny ook bitaala kodotek rum looc.”
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Ma agam ŋaa rum nico zɛɛ ma akɔ aku ɛɛti kɔrɔk.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 Enek ni niini eet nɛ, “Josev ween Ibiro een miroi akunakan uyen aneet ceeze onan, ma arɔɔŋ komomozan kanyan kizi ŋaa cin.
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Bar mazi kagereny nɔkɔ, ɔdɔkɔny ook bitaala kodotek rum cin noko looc ŋina.”
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Mazi azii Potivar zɔɔz nico, otobor nɔŋ ɔrɔɔt ɛlɛ.
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 Ma akɔ arek niini Josev ceez o cabiinto gɔɔn arek Vɛɛro ɔl o agɔɔn kaal o gɛr. Ma acabje Josev ŋinaante ŋinti wun kal.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 Maje Jooi aromɛ ki nɔɔnɔ ceeze o cabiinto ŋinaante, ma amayuk nɔɔnɔ. Ma atalnɛ buk alaani o ceez o cabiinto ŋaati Josev.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Zin giye nico anyek niini Josev kɛbɛk kaal o ɛɛl ceeze o cabiinto dook. Ma anyek buk niini nɔɔnɔ kozooti ɔl o acabje.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 Ma alaŋ alaani ci ceez ci cabiinto noko abut kaal o acin Josev, eeci Jooi aromɛ ki Josev, ma atirit niini nɔɔnɔ kaale o agɔɔn niini dook.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.