Gênesis 39
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Inoko zin aavi Josev Masirɛ. Ataalozozek baale niini Potivar ween alaan o ɔl o abɛk ceez o Vɛɛro.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Abaak niini, ma aliŋliŋ ceeze o alaan nico. Maje bar Jooi aromɛ ki nɔɔnɔ, ma anyek nɔɔnɔ kobona kazaacɛ bonati oninɛ kook ki taden.
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 Mazi acin Potivar Josev aromɛ ki Jook, ma atirit Jooi nɔɔnɔ kaale o agɔɔn dook nɔkɔ,
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 ereezun niini nɔɔnɔ ɔrɔɔt, ma anyek nɔɔnɔ kizi gabaren cin doon ci ka kabal kaal o kɔrɔk onin dook.
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Zin ŋaaten Josev amayuk Jooi kɔrɔk o Potivar kibeen manɛɛn ogin buk.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Ma ooŋnek Potivar kaal ogin dook Josev kabal calaŋ aŋonyek niini ɛlɛ. Bar olla aavi, ma adake, ma akɔm gi oma ci ka kutugu.
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 Mazi acin ŋaa o Potivar linat cin o, orooŋun nɔɔnɔ ka kɛlɛɛmtɔ.
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 Maje bar Josev ajura, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Alaani cane kazi Potivar o arekan aneeta ziniz ɔrɔɔt, ma ooŋnekan niini aneeta kaal ogin dook kabal naana.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 Ma kanyei alaazɛt ci atobɔ ki alaazɛt onin. Ma akɔm niini gi calaŋ anyan kabal bar ineet doon. Zin ku ka koca kutugu gi ci gɛr ŋume onin been Jook o?”
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Gɔɔn tup nɔkɔ ilalek niini Josev, maje Josev ajura ŋaati ka kɛlɛɛmtɔi ki nɔɔnɔ, ma buk alaŋ niini arɔɔŋ kaavtiyɔ ki nɔɔnɔ ŋaatodoi.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 Ma iitene oman ook Josev ceeza ka kook kiliŋliŋ liŋliŋɔn onin. Maje gabara ogɛn azeetɔ.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Odoma ni ŋaa nici agamun Josev rum, ma anek nɔɔnɔ nɛ, “Ija koromtɛ.” Ivir ni Josev, ma akɔ bitaala kodotek rum onin ŋaa azɛɛn.
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 — ausente —
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 — ausente —
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 Mazi aziiŋnan kagereny nɔkɔ, ɔdɔkɔny ook bitaala kodotek rum looc.”
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Ma agam ŋaa rum nico zɛɛ ma akɔ aku ɛɛti kɔrɔk.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 Enek ni niini eet nɛ, “Josev ween Ibiro een miroi akunakan uyen aneet ceeze onan, ma arɔɔŋ komomozan kanyan kizi ŋaa cin.
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 Bar mazi kagereny nɔkɔ, ɔdɔkɔny ook bitaala kodotek rum cin noko looc ŋina.”
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Mazi azii Potivar zɔɔz nico, otobor nɔŋ ɔrɔɔt ɛlɛ.
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 Ma akɔ arek niini Josev ceez o cabiinto gɔɔn arek Vɛɛro ɔl o agɔɔn kaal o gɛr. Ma acabje Josev ŋinaante ŋinti wun kal.
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 Maje Jooi aromɛ ki nɔɔnɔ ceeze o cabiinto ŋinaante, ma amayuk nɔɔnɔ. Ma atalnɛ buk alaani o ceez o cabiinto ŋaati Josev.
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 Zin giye nico anyek niini Josev kɛbɛk kaal o ɛɛl ceeze o cabiinto dook. Ma anyek buk niini nɔɔnɔ kozooti ɔl o acabje.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 Ma alaŋ alaani ci ceez ci cabiinto noko abut kaal o acin Josev, eeci Jooi aromɛ ki Josev, ma atirit niini nɔɔnɔ kaale o agɔɔn niini dook.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.