Gênesis 35
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT
1 Ma iitene oman enek Jooi Jakob nɛ, “Luuk ŋina taman bitɔ kuture o kazi Bezal ka bitɔ baak ŋinaante. Bitɔ tɛɛnyayan ŋinti taabinta ŋinaante. Aneet Jook baal kayelzakin ɛlɛ iitene baal avirɛ niina gotonu Esɔ e nɛɛn.”
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 Enek ni Jakob ɔl o kɔrɔk onin been ɔl o aromɛ ki nɔɔgɔ dook nɛ, “Otoŋit joowanɛ o adilanu. Abon adaalu eleeti ugooc, ma areku rumanɛ ci colai, ka obonta ŋume o Joowo.
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 Inoko zin kitiŋgaz kuluugit kɔɔtɔ Bezala. Mã kavɔ karum ŋinite, kakɔ kɛɛnyca naana ŋinti ka kidiŋdiŋanti naaga Jook baal atiritan aneet iitene o kapirnanɛ e. Nɔɔnɔ nɛɛn o korkorya ki aneet vitɛnanɛ o kakɔyɛ dook.”
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Anycek ni niigi Jakob joowanɛ o adilya dook been buk awac ugeec dook. Ma akɔ adawek niini kaal nicoko moloktoc o ajɔŋɔz ŋin o kazi Cekam loota.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Mazi aluuk Jakob been lɔgɔz ogin, anyayit ɔl o ajɔŋɔz kutur nice ŋoliin ci appe, ma alaŋ niigi arɔɔŋ koorit nɔɔgɔ.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Ivitak ni Jakob been ɔl ogin dook ŋino kazi Luz abil looce o kazi Kanan. Inoko agayi kutur nice zaara ci kazi Bezal.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Ɛtɛɛnya ni niini ŋinti taabinto ŋinaante, ma akanek ŋinite zaar ci kazi Jook o Bezal, eeci baale ayelzak Jooi nɔɔnɔ ɛlɛ ŋinaante iitene baal aviri niini gɔtɔni e.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Ma ŋinaante adaak ŋaa o kazi Debora baal gɔɔn azooni Rebeka e. Ma ada niigi nɔɔnɔ moloktoc loota Bezala ŋinaante. Ma akanek ŋinito zaar ci kazi Moloktoc o Luwanto.
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Baale rak amayuwun Jooi Jakob Bezala ŋina waanbaal aviri niini gɔtɔni e. Mazi bodo abadaak niini Bezal vurta e, eyelizak Jooi nɔɔnɔ ɛlɛ, ma amayuk nɔɔnɔ bodo ŋina.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 Ma anek Jooi nɔɔnɔ nɛ, “Kazi zaar ugun laadun nɛ Jakob. Bar zin inoko kakateyin ineet zaar ci kazi Israyil.”
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 Ma amayuk Jooi nɔɔnɔ anek nɛ, “Keen naana Jook o kanyei dɔyiz dook. Zaacɛ, nyak dɔl ci meelik ka izi borit ci aritan boryowa. Ma buk een baati alaatu.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Ŋaan kanyin ineet looc ci baal katerkedei Ibrayim been Aizak noko. Ma ŋaan kanyi buk ŋinito dɔl ki dɔl cugun vurte cun.”
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 — ausente —
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 — ausente —
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 Ma akatek ni niini waanice ŋinito zaar ci kazi Bezal.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Ma iitene oman uluugit Jakob been ɔl o kɔrɔk onin Bezala. Mazi ka kurumit niigi Evrat, izi ŋinti ka kotoyai Recal, ma aam nɔɔnɔ dole ɔrɔɔt ɛlɛ.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 Mazi ŋaan atɔɔt nɔɔnɔ dole ɔrɔɔt nɔkɔ, enek ŋaa o gɔɔn agama gɔnɔgi dɔl Recal nɛ, “Má anyei ŋoliin. Inoko tedec ookca ŋɛɛrun oma.”
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Mazi akɔ ookcai niini, adavyai ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma akanek ŋɛɛrin nico zaar ci kazi Benoni o kazi kɛŋ cin nɛ piryakzɛt onan. Bar baatinɛ akanek nɔɔnɔ zaar ci kazi Bɛnjimɛn o kazi kɛŋ cin nɛ aziit onan azo.
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Adaak ni Recal. Ma ada ɔl nɔɔnɔ gɔl o akɔ ki Evrat kabanyca. Inoko ŋinito waanico kazi zaar nɛ Bɛzilɛm.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Ma apik Jakob bɛ kibil tɔp ŋinaante ka kizi gi ci gɔɔn aadanɛ niini Recal. Ŋaan abil bɛ nici tɔ ŋinaante zɛɛ been inoko o.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Uluuk ni Jakob ŋinaante bodo, ma akɔ aal vaaco o wun kazi Eder libire ci gɔl.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Mazi akɔ abaak Jakob looce nice, iŋiliz Robɛn ŋaa o baatin aavtiz kazi Bila. Iziik ni baatinɛ zɔɔz nico, ma abor nɔŋ ɔrɔɔt ɛlɛ.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Anyak Jakob lɔgɔz amɔtɔ ram. Lɔgɔz ci ŋaa onin kazi Leya nɛɛn Robɛn ki Simiyan ki Livai ki Juda ki Isikar been Zibolon. Zin Robɛn abuu gonogin dook.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Lɔgɔz ci ŋaa onin kazi Recal nɛɛn Josev ki Bɛnjimɛn.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Lɔgɔz ci ŋaa onin aavtiz kazi Bila een gabaren o Recal nɛɛn Dan been Navtali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Lɔgɔz ci ŋaa onin aavtiz kazi Zilpa een gabaren o Leya nɛɛn Gad been Acar. Aritai lɔgɔz nici dook looce o kazi Mesopatamiya.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Zin ook Jakob ole o baatin Aizak ŋaao kazi Mamra ajɔŋɔz Ebiron ŋaa baal abaai jijitinɛ Ibrayim been baatin Aizak e.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 — ausente —
28 Isaque viveu 180 anos.
29 — ausente —
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.