Gênesis 32

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mazi ŋaan awɔ Jakob gɔla nɔkɔ, urumtɔ ki toonnyak ci Joowo.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Mazi acin niini nɔɔgɔ izi nɛ, “Nici ŋinti abaai Jooi.” Akatek ni ŋinito zaar ci kazi Maanaam. Kɛŋ cin kazi nɛ ŋinti aalyo.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Ma itoon Jakob ɔl karaktɛ kɔɔt ŋaati gɔtɔnɔn Esɔ ŋaao kazi Edom.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Ma aricanek niini nɔɔgɔ kɔɔt kenektek nɔɔnɔ nɛ, “Manygɔn, aneeta Jakob o keen gabaren unun nɛɛn ci kitoonekin otok o. Kook kabaawa ŋaati Leban ŋinti rɛɛn zɛɛ been nɛɛn ci kakunɛ noko.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Inoko zin kanyawa tiin ki zigire ki ɛɛza been gabara. Manygɔn, kitoonekin zin ineet molok o kanɛ coma atalnanan.”
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Ɔɔtɔ ni ɔl ci ona itoon Jakob o. Mazi avɔ abada, ivita enektek nɔɔnɔ nɛ, “Koota ŋaati gotonon Esɔ. Inoko zin aku ka ivita urumtɔ ki ineet. Ɔrkɔra niini ki ɔl cigin een eet tur lak wec (400).
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Mazi azii Jakob zɔɔz nico, anyawun ŋoliin ɔrɔɔt. Ma aŋɛr ɔl cigin o lak ram. Buk ɛɛza ki tiin been nyakalɛt aŋɛr lak ram.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Abaaban niini azi nɛ, “Mã aku Esɔ, ma aŋozonek ɔl ci oowu e, ŋaan avir ɔl ci vurto o.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Aŋarowɔ ni Jakob izi nɛ, “Jook o jijiya Ibrayim been baaba Aizak, ineet nɛɛn baal anekan nɛ, Miire bitɔ looce unun aavtiyɛ atenowa ugune. Ŋaan kagoonekin ineet kaal dook kɔtɔɔzɔ juruŋ e.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Ma naana keen gi ci cɛlbɛz labak, bar zin ineet nɛɛn o anyan aneet bonat ci appe ɔrɔɔt iinya dook. Iiten baal kabaakzanɛ liil o kazi Jordan e akɔm kaal ci kanyei, bar waanice kanyei kɛɛt ci omtinto doon. Bar inoko zin kanyawa burɛn ceen ram noko.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Kajinin zin ineet ka ɛɛlawan niina aneet ŋaaten gɔtɔna Esɔ. Kanyei ŋoliin, karabɔŋ tedec aku niini, ma aŋozoneket ageeta dook, ŋaanɛ kibeen dɔl buk.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Lam gi ci gɛr calaŋ akunaket. Aga niina baale eterkedeyan niina aneet gi ci ka tuguwi kaal dook kɔtɔɔzɔ juruŋ ŋaaten aneet, ma aterkedekan buk dɔl ci dɔl cigan meel atobɔ been kazac.”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Ɛŋɛra ni Jakob kaale ogin abal oogi ka kanyek Esɔ ceen gɔtɔni o.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Aŋɛra niini bawɔ ci ŋai een eet tur lak ram (200), been kɔnyi ceen eetom (20), ki aza ci ŋai een eet tur lak ram (200), been mirkici ceen eetom (20),
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 ki nyakalɛt ci ŋai eetom kamɔtɔ (30) been jɔrɔ cigeec, ki tiin ci ŋai eet ram (40), been olenya amɔtɔ (10), ki zigire ci ŋai een eetom (20), been ci macik amɔtɔ (10).
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Ɛŋɛr ni niini nɔɔgɔ kizi burɛn, ma anyek gabara ogin kɛbɛk gɔɔn ceeni buri codoi. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Araktɛ ŋaatan. Ɔtɔɔz edeyɔ ŋaati aluugju burɛn nicoko o.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Ma aricanek Jakob gabaren ci oowu e zɔɔz ci anek nɛ, “Ma arumonu ki gɔtɔna Esɔ, ma ajinin azi nɛ, Alaan cun ŋɛnɛ? Akɔ ŋaaḏaŋ? Tiin ci ŋɛnɛ ci aluugɛ o?,
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 abona abɛdɛkɛ niina nɔɔnɔ anei nɛ, Kaala nici dook kaal cugun. Itoonakin gabarɛnti unune kazi Jakob. Ŋaan niinilya awoya ageeta vurta.”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Ma aricanek buk niini gabara o anowa gɔn nico vurta gi ci anek nɔkɔ.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Abona aziyu nɛ, Gabaren unun Jakob ŋaan awoya ageeta vurta.” Abaaban Jakob azi nɛ, “Abon kadiziyi nɔɔnɔ kaale nicoko ka katalɔ ŋaatan ka ma tedec karumona ki nɔɔnɔ ka calaŋ agoonekan gi ci gɛr.”
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Itoon ni niini kaal nicoko karaktɛ ŋaatin. Ma ɔɔŋ niini baalin vurta ŋinaante.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Ma baaline nice ɛlɛ icinɛ Jakob, ma itoon ŋaai ogin arɔca een ram ki ŋaai ogin aavtiz been dɔl ogin een amɔtɔ codoi ka kɔɔt kabaayizit liil o kazi Jabok.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Ma bodo vurta itoonun buk niini kaal ogin dook kɔɔt baagita.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Aavu ni ŋinaante niini doon.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Mazi akɔ acin ɛɛti nici akɔmnek nɔɔnɔ Jakob ŋaati amɔgi, alaca niini Jakob wanoc kopocai.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Mazi ŋaan atorkot Jakob nɔɔnɔ nɔkɔ, enek niini Jakob nɛ, “Aalun tammu. Toŋawan kɔtɔɔ.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Ijin ni ɛɛti nici nɔɔnɔ enek nɛ, “Kazi ineet zaar cugun nɛ?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Enek ni ɛɛti nici nɔɔnɔ nɛ, “Alaŋ bodo kazi zaar cugun nɛ Jakob. Bar akatozeyin ineet zaara ci kazi Israyil. Kɛŋ ci zaar nicoko kazi nɛ acɔdɔ ɛɛti ci deer ki Jook, eeci acodonu niina ki Jook been buk ɔl o deer, ma amogi niina nɔɔgɔ.”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Enek ni Jakob nɔɔnɔ nɛ, “Duwayan buk zaar cugun.”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Enek ni Jakob ɛlɛ onin maany nɛ, “Kicina ŋum o Joowo naanalya, ma bar ŋaan karogi labak.” Ma akanek niini ŋinito zaar ci kazi Penal. Kazi kɛŋ cin nɛ ŋum o Joowo.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Mazi adɔŋnyai ii, ɔtɔɔ Jakob ŋaati kazi Penal noko, ma ayɛt eeci alacai nɔɔnɔ wanoci.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Zin giye nico alaŋ ɔl o Israyil adak korɔ o arom anyɔtɔn ki wanoc zɛɛ been inoko o, eeci korone nicoko opoca Jooi Jakob wanoc.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.