Atos 22
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NAA
1 Ma anek Pɔl nɔɔgɔ nɛ, “Baatigan been gɔtɔnɔga, iziiktaŋ di ka kuduwayuŋ kaal ogan baal kagoon.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Mazi azii niigi azoozek niini nɔɔgɔ zooze o Juz, ajaktɔ tiv. Enek ni Pɔl nɔɔgɔ nɛ,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Keen naana eet ci Juz. Karitai kuture o kazi Tarsas looce o kazi Silisiya. Ma kiroktai zɛɛ ma kadikir Jerusalɛma ŋina, ma ademezan ɛɛti o demziinto kazi Gamalil. Ma kademez gɔl ci kazoonɛ lotinok o jijitigaac ɔrɔɔt. Ma karooŋ kiliŋliŋozek Jook ɔrɔɔt kiyo niiga waanico ŋina noko.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ma baale gɔɔn kagidi ɔl o atu gɔl o Yesu, ma karui oogi ŋaatineeŋ kadaayitɔ. Ma kagam ɔl ci mac been ŋaai, ma kari nɔɔgɔ sijin.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Inoko buk alaani o ceez o Joowo adikir kibeen ɔl o roonnyo dook aga kaal nicigi dook kaal ci alɛɛmnyai didi. Eeci gɔɔn baale anyan niigi alya waragɛnya ci ayeedek ɔl o Juz kuture o kazi Damacik. Ma kakɔ naana ŋinaante ka kook kagam ɔl o tuwento ka kanyaak nɔɔgɔ Jerusalɛm ŋaati acabin ziiyi ka kivita kɔdɔɔktɛ.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Koowa ni iitene oman zɛɛ ma gɔla waaz ŋaati kɔjɔŋɔzɛ Damacik iiyayan vooritin ci aku tamma boyoŋyoŋ, ma ataranan ɔrɔɔt ɛlɛ.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ma kiinai looc ruwak, ma kazii molok ci anekan nɛ, Cɔl, Cɔl, naa amarninan nɔkɔn?
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ma kajin nɔɔnɔ kanei nɛ, Ineet ŋɛnɛɛn Manyi? Ma abɛdɛkan niini anekan nɛ, Aneeta Yesu o Nazarɛt gɔɔn amarninɛ niina o.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Maje ɔl o korkorya e acin buk niigi vooritin nico, bar alaŋ azii molok ci azoozekan o.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ma kajin kanei nɛ, Yo zin kutugu gitaz Manyi? Ma abɛdɛkan Manyi anekan nɛ, Tiŋa jena. Bitɔ Damacika. Ŋaan akɔ aduyakin kaal dook o arɔɔŋ Jooi ka tugu ŋinaante.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ma enice ɛlɛ otoozawan vooritin ci ona ataranan noko kɛbɛrɛ kizi ruben. Ma agamnyan ɔl ogane korkorya e aziit, ma ayitan avoyan Damacika.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Maje kuture nice anyak eet ci kazi Ananayas ci gɔɔn adiŋdiŋan niini Jook, ma azooni lotinok ogaac. Ma atitiny ɔl o Juz abaak ŋinaante dook nɔɔnɔ kizi eet ci abon.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Iiyayan ni niini, ma aku abilnekan, ma azi nɛ, Gɔtɔna onan Cɔl, cinɔ bodo. Taman nɔkɔ kicinɔ didi, ma kagelem nɔɔnɔ.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ma anekan nɛ, Ɛŋɛrawin Jooi o jijitigaac ineet ka ga gi o arooŋekin niini ineet tugu, ka cin Yesu ween gabaren onin abon ka buk ziik zɔɔz onin aduwa niini moloye onin maany.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ɛŋɛrawin zin niini ineet ka izi niina bacoi cin ka duwak ɔl dook kaal o icinu kibeen o iziiwu.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Zin inoko alaŋaan bodo ŋinti wun. Bar tiŋa jena ka toonyɛ ka kotoonyai oŋɛ ugune gole ci ajinɛ Jook zaare o Manyi.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Ma iitene oman kabadaya Jerusalɛm. Mazi kakɔ kaŋaryɛ ceeze o Joowo, kuwunozɛ.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ma wunozyaye nicoko kacin Manyi, ma anekan niini nɛ, “Tiŋa taman. Tɔ Jerusalɛma ŋina, eeci ɔl ŋina alaŋ agama gi ci aduwai niina nɔɔgɔ akanan aneet o.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ma kabɛdɛkɛ naana nɔɔnɔ kanei nɛ, Manyi, aga ɔl gi baal gɔɔn kazɔbɛ ceezi o lotento, ma kagamɛ ɔl o atuyin ineet, ma karuyɛ nɔɔgɔ e ɔrɔɔt.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ma iiten baal aruyi ɔl bacoi unun kazi Istivɛn kadaak e, kaavɛ waanice tɔ. Ma katalnɛ naana iiten nice daayize onin ŋinaante, ma kabei rumanɛ ci ɔl baal amony nɔɔnɔ e.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Eneyan ni Manyi nɛ, Tiŋa je. Toŋ Jerusalɛm ka kitooneyin modɛn o abaak rɛɛna.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ma azii ɔl Pɔl zɛɛ makacin uduwa zɔɔz ci akati modɛn. Zin bar enico egerenyit niigi ɔrɔɔt anɔ nɛ, “Uruyit kadaak. Uruyit kadaak. Alaŋ aganɔ niini ki rogɛt.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ma agɛrɛny ɔrɔɔt, ma arɛɛc rumanɛ ugeec eleetinu, ma azaacek tɔdɔ tammu kɛŋ bornɛt nɔŋa.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Iricanek ni alaani o takirnya o Rom takirnya ogin ka kooti Pɔl ceeze uneeŋ. Ma aricanek nɔɔgɔ ka kodooyit nɔɔnɔ nyabowa zɛɛ ma aduwa gi ci agɛrnyi ɔl ɔrɔɔt noko.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Bar akɔ mazi acap niigi nɔɔnɔ ka kodooyit, enek Pɔl alaan o miliny takirnyawu aavi ŋinaante nɛ, “Aganɔ dim yo ŋaati adooku eet ceen Romen iŋaan kapawozek nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ roonnya?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Mazi azii alaani nici gi nico, itiŋa ook alaane o adikir, ma akɔ ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Ɛɛti we eet ceen Romen gi. Gitaz zin inoko ci arooŋ tuguwek naana nɔɔnɔ o?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ook ni alaani ci adikir noko ŋaati Pɔl, ma akɔ ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Duwayan di, een niina Romen gi?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ma anek alaani ci adikir noko nɔɔnɔ nɛ, “Baale naana ma ka kizi Romen e, karui guruc ci meel.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Taman nɔkɔ eelit takirnya ona agɛz Pɔl e otoŋit nɔɔnɔ, makacin buk alaani ci takirnyawu noko anyawun ŋoliin, eeci agawun niini Pɔl eet ceen Romen, ma anyak buk niini ŋoliin giye baal acabi nɔɔnɔ ziiyi e.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Orooŋun ni alaani ci takirnyawu noko ka kojowa gi ci akɔlakɛ ɔl o Juz Pɔl rooni o. Ma iitene co ɔɔga ziik o acabin Pɔl, ma aricanek alaat o ceez o Joowo kibeen ɔl o roonnyo dook kulute. Ooyi ni niini Pɔl, ma akɔ anyek nɔɔnɔ kibil nɔɔgɔ kɔrgɛna.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.