Atos 22
ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA
1 Ma anek Pɔl nɔɔgɔ nɛ, “Baatigan been gɔtɔnɔga, iziiktaŋ di ka kuduwayuŋ kaal ogan baal kagoon.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Mazi azii niigi azoozek niini nɔɔgɔ zooze o Juz, ajaktɔ tiv. Enek ni Pɔl nɔɔgɔ nɛ,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Keen naana eet ci Juz. Karitai kuture o kazi Tarsas looce o kazi Silisiya. Ma kiroktai zɛɛ ma kadikir Jerusalɛma ŋina, ma ademezan ɛɛti o demziinto kazi Gamalil. Ma kademez gɔl ci kazoonɛ lotinok o jijitigaac ɔrɔɔt. Ma karooŋ kiliŋliŋozek Jook ɔrɔɔt kiyo niiga waanico ŋina noko.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ma baale gɔɔn kagidi ɔl o atu gɔl o Yesu, ma karui oogi ŋaatineeŋ kadaayitɔ. Ma kagam ɔl ci mac been ŋaai, ma kari nɔɔgɔ sijin.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Inoko buk alaani o ceez o Joowo adikir kibeen ɔl o roonnyo dook aga kaal nicigi dook kaal ci alɛɛmnyai didi. Eeci gɔɔn baale anyan niigi alya waragɛnya ci ayeedek ɔl o Juz kuture o kazi Damacik. Ma kakɔ naana ŋinaante ka kook kagam ɔl o tuwento ka kanyaak nɔɔgɔ Jerusalɛm ŋaati acabin ziiyi ka kivita kɔdɔɔktɛ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Koowa ni iitene oman zɛɛ ma gɔla waaz ŋaati kɔjɔŋɔzɛ Damacik iiyayan vooritin ci aku tamma boyoŋyoŋ, ma ataranan ɔrɔɔt ɛlɛ.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ma kiinai looc ruwak, ma kazii molok ci anekan nɛ, Cɔl, Cɔl, naa amarninan nɔkɔn?
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ma kajin nɔɔnɔ kanei nɛ, Ineet ŋɛnɛɛn Manyi? Ma abɛdɛkan niini anekan nɛ, Aneeta Yesu o Nazarɛt gɔɔn amarninɛ niina o.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Maje ɔl o korkorya e acin buk niigi vooritin nico, bar alaŋ azii molok ci azoozekan o.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ma kajin kanei nɛ, Yo zin kutugu gitaz Manyi? Ma abɛdɛkan Manyi anekan nɛ, Tiŋa jena. Bitɔ Damacika. Ŋaan akɔ aduyakin kaal dook o arɔɔŋ Jooi ka tugu ŋinaante.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ma enice ɛlɛ otoozawan vooritin ci ona ataranan noko kɛbɛrɛ kizi ruben. Ma agamnyan ɔl ogane korkorya e aziit, ma ayitan avoyan Damacika.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Maje kuture nice anyak eet ci kazi Ananayas ci gɔɔn adiŋdiŋan niini Jook, ma azooni lotinok ogaac. Ma atitiny ɔl o Juz abaak ŋinaante dook nɔɔnɔ kizi eet ci abon.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Iiyayan ni niini, ma aku abilnekan, ma azi nɛ, Gɔtɔna onan Cɔl, cinɔ bodo. Taman nɔkɔ kicinɔ didi, ma kagelem nɔɔnɔ.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ma anekan nɛ, Ɛŋɛrawin Jooi o jijitigaac ineet ka ga gi o arooŋekin niini ineet tugu, ka cin Yesu ween gabaren onin abon ka buk ziik zɔɔz onin aduwa niini moloye onin maany.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ɛŋɛrawin zin niini ineet ka izi niina bacoi cin ka duwak ɔl dook kaal o icinu kibeen o iziiwu.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Zin inoko alaŋaan bodo ŋinti wun. Bar tiŋa jena ka toonyɛ ka kotoonyai oŋɛ ugune gole ci ajinɛ Jook zaare o Manyi.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ma iitene oman kabadaya Jerusalɛm. Mazi kakɔ kaŋaryɛ ceeze o Joowo, kuwunozɛ.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ma wunozyaye nicoko kacin Manyi, ma anekan niini nɛ, “Tiŋa taman. Tɔ Jerusalɛma ŋina, eeci ɔl ŋina alaŋ agama gi ci aduwai niina nɔɔgɔ akanan aneet o.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ma kabɛdɛkɛ naana nɔɔnɔ kanei nɛ, Manyi, aga ɔl gi baal gɔɔn kazɔbɛ ceezi o lotento, ma kagamɛ ɔl o atuyin ineet, ma karuyɛ nɔɔgɔ e ɔrɔɔt.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ma iiten baal aruyi ɔl bacoi unun kazi Istivɛn kadaak e, kaavɛ waanice tɔ. Ma katalnɛ naana iiten nice daayize onin ŋinaante, ma kabei rumanɛ ci ɔl baal amony nɔɔnɔ e.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Eneyan ni Manyi nɛ, Tiŋa je. Toŋ Jerusalɛm ka kitooneyin modɛn o abaak rɛɛna.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ma azii ɔl Pɔl zɛɛ makacin uduwa zɔɔz ci akati modɛn. Zin bar enico egerenyit niigi ɔrɔɔt anɔ nɛ, “Uruyit kadaak. Uruyit kadaak. Alaŋ aganɔ niini ki rogɛt.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ma agɛrɛny ɔrɔɔt, ma arɛɛc rumanɛ ugeec eleetinu, ma azaacek tɔdɔ tammu kɛŋ bornɛt nɔŋa.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Iricanek ni alaani o takirnya o Rom takirnya ogin ka kooti Pɔl ceeze uneeŋ. Ma aricanek nɔɔgɔ ka kodooyit nɔɔnɔ nyabowa zɛɛ ma aduwa gi ci agɛrnyi ɔl ɔrɔɔt noko.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Bar akɔ mazi acap niigi nɔɔnɔ ka kodooyit, enek Pɔl alaan o miliny takirnyawu aavi ŋinaante nɛ, “Aganɔ dim yo ŋaati adooku eet ceen Romen iŋaan kapawozek nɔɔnɔ gi ci gɛrzɛ roonnya?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Mazi azii alaani nici gi nico, itiŋa ook alaane o adikir, ma akɔ ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Ɛɛti we eet ceen Romen gi. Gitaz zin inoko ci arooŋ tuguwek naana nɔɔnɔ o?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ook ni alaani ci adikir noko ŋaati Pɔl, ma akɔ ajin nɔɔnɔ anek nɛ, “Duwayan di, een niina Romen gi?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ma anek alaani ci adikir noko nɔɔnɔ nɛ, “Baale naana ma ka kizi Romen e, karui guruc ci meel.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Taman nɔkɔ eelit takirnya ona agɛz Pɔl e otoŋit nɔɔnɔ, makacin buk alaani ci takirnyawu noko anyawun ŋoliin, eeci agawun niini Pɔl eet ceen Romen, ma anyak buk niini ŋoliin giye baal acabi nɔɔnɔ ziiyi e.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Orooŋun ni alaani ci takirnyawu noko ka kojowa gi ci akɔlakɛ ɔl o Juz Pɔl rooni o. Ma iitene co ɔɔga ziik o acabin Pɔl, ma aricanek alaat o ceez o Joowo kibeen ɔl o roonnyo dook kulute. Ooyi ni niini Pɔl, ma akɔ anyek nɔɔnɔ kibil nɔɔgɔ kɔrgɛna.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.