Atos 13

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma ole o tuwento o abaak Antiyokti anyak nyakaŋanɛt ci uuwak zɔɔz o Joowo kibeen ɔl ci ademzek ɔl zɔɔz o Joowo. Ɔl nicigi awɔyi Barnabas, ki Simiyan ci akanek ɔl zaar ci kazi Koli, ki Luciyas o aku looce o kazi Sariin, ki Manan baal abaakzai kibeen Erod ween alaan ŋaatodoi e, been Cɔl.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Ma iitene oman mazi avɔ adiŋdiŋan niigi Jook ŋaati ooŋni dayiin, iiyak Vɔŋizi o Joowo nɔɔgɔ, ma anek nɛ, “Ɛŋɛrtayaŋ Barnabas kibeen Cɔl ka kiliŋliŋit liŋliŋɔn o kaŋɛrai naana nɔɔgɔ.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Otoŋit ni ɔl o tuwento dayiin, ma aŋaryɛ, ma ataadek azɛɛn ugeec nɔɔgɔ, ma itoon nɔɔgɔ eo arooŋi Vɔŋizi o Joowo.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Ma itoon Vɔŋizi o Joowo Barnabas kibeen Cɔl kɔɔtɔ looce o kazi Selusiya, ma ŋinaante otoodit kavool o liilu, ma avɔ looce o kazi Sipras.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Mazi avɔ arum kutur o kazi Salamis, ɔɔt uuwak zɔɔz o Joowo ceezine o Juz lotento. Ma gɔɔn ɔrkɔr niigi kibeen Jɔn Marko ka kitirit nɔɔgɔ buk liŋliŋɔnta.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Ma abatak niigi looc o kazi Sipras, ma avɔ arum ŋinti kazi Papos. Ma ŋinaante urumtɔ kibeen eet ceen ŋari kazi Bar Yesu. Niini eet ceen Juz ci anyek ɛlɛ kizi nyakaŋan, alaŋ zin bar een nyakaŋan ci Joowo.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Niini laŋoti alaan o agɛny kazi Sergas Palos o abal Sipras. Ma awa alaani nici Barnabas been Cɔl ka kivitak nɔɔnɔ, eeci arɔɔŋ kiziik niini zɔɔz o Joowo ŋaatineeŋ.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Maje bar ɛɛti ceen ŋari kazi zaar oogi nɛ Elimas noko amarnin nɔɔgɔ. Ma akat niini alaan vɔlɔŋa ka calaŋ atu zɔɔz o Joowo.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Maje bodo Cɔl o kazi zaar oogi nɛ Pɔl iiyak nɔɔnɔ Vɔŋizi o Joowo ɔrɔɔt. Ma agɛlɛm niini eet ceen ŋari noko.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Ma anek nɛ, “Ineet ŋɛɛrti Loryento. Een niina maryoi ci kaal o abon dook. Alaba niina ɔl kaale o gɛr agoon dook. Atultul gɔɔn niina tup ŋaati arɔɔŋɛ gɔl ci anyekɛ leeminɛt o Manyi kizi vɔlɔŋ.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Ŋaan zin atoryin Manyi ineet inoko ɛlɛ ŋina. Inoko rak een ruben calaŋ acinɛ iinya ki iinya.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Mazi acin alaani kaal ci agooni o, utuwɔ, eeci abiir nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt ɛlɛ ŋaaten demziin o akati Manyi.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Ma iinyaye ogɛn otoodit Pɔl been ɔl o ɔrkɔr ki nɔɔnɔ kavool o liilu Paposa, ɔɔt kuture o kazi Perga looce o kazi Pampiliya. Maje Jɔn Marko ɔtɔɔ niini imiire ook Jerusalɛma.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Itiŋgazɔ ni niigi Pergakti, ma avɔ zɛɛ been Antiyok o aavi looce o kazi Pisidiya. Ma iitene o yubzento ɔɔtɔ niigi ceeze o lotento, ma avɔ aavtiz loota.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Ma vurta mazi ekeebit ɔl waragɛ o Mosis been waragɛnya o ayɛɛt nyakaŋanɛta, enektek alaata o ceez o lotento nɔɔgɔ nɛ, “Gɔtɔnɔga, mã alam tɛ zɔɔz ci dizkento anyaku, karooŋnyuŋ ka uduktak ɔl.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Itiŋa ni Pɔl jena, ma adɔŋ aziit ka kitivan ɔl, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Iziiktaŋ di niiga dook ɔl ogane eeginu Israyil kibeen ɔl o eeginu modɛn o agamtawu Jook.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Ma Jooi ci ɔl ci Israyil noko ɛŋɛra baale jijitigaac. Ma anyek nɔɔgɔ kiziti bor ci appe waano abaai niigi kiziti mirɔk looce o kazi Masir. Ma aduŋnan Jooi nɔɔgɔ dɔyize onin adikir.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Ma azooni Jooi nɔɔgɔ irkitok eet ram balala.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Ma azaan Jooi boryok ween modɛn een torgɛrɛm baal abaak looce o kazi Kanan e lai, ma anyek looc nice nɔɔgɔ ween ɔl ogin kazi Israyil.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Ma kaal nicaga agooni irkitok ceen eet tur lak wec ki eet ram kamɔtɔ. (450) Zin enice anyek Jooi ɔl ci aganek zoozok payiinta kabalit nɔɔgɔ zɛɛ been iiten o nyakaŋan o kazi Samwɛl.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Ma iinyaye niceke ijinit niigi Jook ka kanyek nɔɔgɔ alaan ci adikir ci ka kabal nɔɔgɔ. Anyek ni Jooi nɔɔgɔ alaan o kazi Cɔl ween ŋɛɛrti Kic ween borit o Bɛnjimɛn, ma abal Cɔl nɔɔgɔ irkitok eet ram.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Mazi akɔ aboroc Jooi Cɔl, arigzek Jooi Devid kizi alaan cineeŋ. Ceeni zin zɔɔz o aduwa Jooi akati Devid azi nɛ, “Kaga naana Devid ween ŋɛɛrti Jesi. Kareez naana nɔɔnɔ. Niini eet o ka kutugu kaal o karooŋe naana nɔɔnɔ kutugu dook.”
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Zin Devid nici jijiti Yesu o anyek Jooi kizi ruguzoi o ɔl o Israyil kiyo baale atɛrkɛt niini e.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Zin ma ŋaan kakata Yesu liŋliŋɔn onin e, uuwayek rak Jɔn ɔl o Israyil zɔɔz ci anek nɛ, “Abadai zinzeeti oŋene ugooc ka otoonycɛ.”
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Mazi ka kidica Jɔn liŋliŋɔn onin e, ajin niini ɔl anek nɛ, “Aniyu yo dim gɔɔn niiga nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn? Alaŋ keen naana eet o areyu nɛɛn. Bar ɛɛti o areyu niiga nɔɔnɔ ŋaan anowanan aneet vurta. Ma alaŋ katin naana kaganona ŋaati kaborcanɛ caava ogin zoonu, eeci adiŋdiŋ niini ɔrɔɔt ɛlɛ.”
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Iziiktaŋ zin di niiga ɔl ogane Israyil o eeginu dɔl ci dɔl o Ibrayim kibeen buk niiga ɔl o eeginu modɛn o adiŋdiŋanu Jook ŋina. Itoonnyaket zɔɔz ci rogeto noko ageet dook.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Eeci ɔl baal abaak Jerusalɛma e kibeen alaat ugeec ŋaan kagaac Yesu een Kiristo baal arɛ niigi e nɛɛn. Ma alaŋ buk aga niigi zoozok baal ayɛɛt nyakaŋanɛta, baal gɔɔn akɛɛp ɔl iinyaye o yubzento dook e. Anycek zin niigi zoozok o nyakaŋanetu kɛlɛɛmtɛ gole o apaktɛkɛ Yesu daayiz.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Yo nuun waanice ma ɔkɔma gi ci ka kapaktɛkɛ niigi nɔɔnɔ daayiz e, alaac niigi alaan o kazi Pailat ka kuruk nɔɔnɔ kadaak.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Ma vurte o otodoyi niigi nɔɔnɔ keete ween talakec, ma utuguzɛkɛ nɔɔnɔ kaal dook kiyo ayeedi waragewe o Joowo o, aarya nɔɔnɔ keete ween talakec, ma avɔ arek bɔɔt.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Bar zin Jooi itiŋawi nɔɔnɔ daayiza.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Ma iinyaye ci meelik eyelizak Yesu ɛlɛ ɔl ogin baal ɔrkɔra been nɔɔnɔ Galiliya avunak Jerusalɛm e. Ma inoko iziti niigi bacok giye nico ole o Israyil.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Aduwa Jooi zɔɔz ci akati ŋaazi o Yesu daayiza ki gi o alaŋ adaaŋni bodo azi nɛ, “Ŋaan kanyin mayuwɛnɛt onan een didi baal katerkedei Devid e.”
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Buk baale anek Devid Jook waragewe o beniinowu nɛ, “Alaŋ uuŋ niina gabaren unun abon kumu loowa.”
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Alaŋ zin Devid aduwa zɔɔz ci akati ɛlɛ onin, eeci baale ma ŋaan arogi niini e, agɔɔn niini kaal o arooŋek Jooi nɔɔnɔ kutugu. Ma waanice adaak niini, ma ada ɔl nɔɔnɔ ŋaao adawin jijitiginɛ, ma ame ɛlɛ oninɛ loowa.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Bar zin Yesu nɛɛn o itiŋawi Jooi nɔɔnɔ daayiza iŋaan kumu.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Gɔtɔnɔga, abon agayu niiga dook ŋaaten Yesu uuwayizɛ zɔɔz o aaran Jooi oŋɛ ɔla.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Zin ɛɛti o atu Yesu ɔɔgjai niini oŋene baal alaŋ lotinowa o Mosis aara e.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Egenyit zin ka calaŋ zɔɔz baal aduwa Jooi nyakaŋanɛtɛ e akunakuŋ igeet.
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 Baale azi niigi nɛ, “Niiga ɔl o gɔɔn adoŋnuŋ nyigita, ma apezu gi ween didi, icinit gi ci ka kutugu ce. Ateeduŋ tedec gi nici biye. Tedec mã acinu gi nico, adaaŋnu. Eeci gi ci ka kutugu naana iinya nicoko noko, yo nuun oobekuŋ ɔl igeet, alaŋ atuyu.”
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Mazi odotiz Pɔl zooze nico, udunta niini been Barnabas ceeze o lotento. Ma aduwak ɔl nɔɔgɔ kabada bodo iitene ci yubzento aku e, ka kiiya kuduktak niigi nɔɔgɔ kaal ci ɛɛl kiyo nici noko bodo.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Ma vurta mazi azaani ɔl lotɛnta, oneec ɔl ci Juz meel kibeen modɛn o adiŋdiŋan Jook Pɔl been Barnabas. Ma aduwak Pɔl kibeen Barnabas nɔɔgɔ zoozok ci ka kɔdɔkti niigi tuwɛnta ka kabaayit baayiz o Joowo abon.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Ma iitene ci yubzento oman, iridjai ɔl o abaak kutura ka kivita kiziiyit zɔɔz o Joowo.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Mazi avɔ acin ɔl o Juz kɔlɛ, inyigitita. Ma akɔny zɔɔz o Pɔl kizi vɔlɔŋ, ma bar aduwa zɔɔz ci gɛr akani nɔɔnɔ.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Bar enico Pɔl been Barnabas ozoozit moozɛta ɔrɔɔt. Ma anek ɔl o Juz nɛ, “Laadun aganɔ waan rak ŋaati kuuwayekuŋ zɔɔz o Joowo ɔɔwa igeet ɔl o Juz. Zin giye o utuburtu niiga zɔɔz nico, ma icintu eleeti ugooc alaŋaan aganonu ŋaati ajowanu rogɛt o abil been nɛɛn, ŋaan kuuŋnuŋ igeet ka koota kuuwakteya zɔɔz o Joowo ɔl ween modɛn.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Eeci aricaneket Manyi ageeta zɔɔz ci azi nɛ, “Kitoonuŋ igeet ka iziti vooritin ci modenu, ma buk eeginu gɔl ci rogzɛn ci ɔl o loocu dook.”
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Mazi azii ɔl ween modɛn zɔɔz nico, ataltɔ niigi, ma anaat Jook zooze o akati Yesu. Utuyɔ ni ɔl baal laadun aŋɛrak Jooi nɔɔnɔ rogɛt o abil been nɛɛn.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Ma azaanonek zɔɔz o Joowo kuturyok o looc nice dook.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Maje bar ɔl o Juz amacuc alaat o kutur nice kibeen ŋaai o modɛn ween arɔk gɔɔn adiŋdiŋan Jook ka kotobortek niigi Pɔl been Barnabas nɔŋ. Ma anyek niigi ɔl kigidit Pɔl kibeen Barnabas, ma atooyek tuu.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ma aduŋta Pɔl ki Barnabas tɔdɔ zɔɔnɛ ka kizi yelzan o aborni ɔl o kutur ci kazi Antiyok noko zɔɔz o Joowo. Idicek ni niigi ɔɔtɔ kuture o kazi Ikoniyam.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Maje ɔl o tuwento abaak Antiyokti anyak Vɔŋiz o Joowo zinzeetinɛ, ma atalnɛ ɔrɔɔt.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.