Atos 13

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ma ole o tuwento o abaak Antiyokti anyak nyakaŋanɛt ci uuwak zɔɔz o Joowo kibeen ɔl ci ademzek ɔl zɔɔz o Joowo. Ɔl nicigi awɔyi Barnabas, ki Simiyan ci akanek ɔl zaar ci kazi Koli, ki Luciyas o aku looce o kazi Sariin, ki Manan baal abaakzai kibeen Erod ween alaan ŋaatodoi e, been Cɔl.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Ma iitene oman mazi avɔ adiŋdiŋan niigi Jook ŋaati ooŋni dayiin, iiyak Vɔŋizi o Joowo nɔɔgɔ, ma anek nɛ, “Ɛŋɛrtayaŋ Barnabas kibeen Cɔl ka kiliŋliŋit liŋliŋɔn o kaŋɛrai naana nɔɔgɔ.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Otoŋit ni ɔl o tuwento dayiin, ma aŋaryɛ, ma ataadek azɛɛn ugeec nɔɔgɔ, ma itoon nɔɔgɔ eo arooŋi Vɔŋizi o Joowo.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Ma itoon Vɔŋizi o Joowo Barnabas kibeen Cɔl kɔɔtɔ looce o kazi Selusiya, ma ŋinaante otoodit kavool o liilu, ma avɔ looce o kazi Sipras.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Mazi avɔ arum kutur o kazi Salamis, ɔɔt uuwak zɔɔz o Joowo ceezine o Juz lotento. Ma gɔɔn ɔrkɔr niigi kibeen Jɔn Marko ka kitirit nɔɔgɔ buk liŋliŋɔnta.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ma abatak niigi looc o kazi Sipras, ma avɔ arum ŋinti kazi Papos. Ma ŋinaante urumtɔ kibeen eet ceen ŋari kazi Bar Yesu. Niini eet ceen Juz ci anyek ɛlɛ kizi nyakaŋan, alaŋ zin bar een nyakaŋan ci Joowo.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Niini laŋoti alaan o agɛny kazi Sergas Palos o abal Sipras. Ma awa alaani nici Barnabas been Cɔl ka kivitak nɔɔnɔ, eeci arɔɔŋ kiziik niini zɔɔz o Joowo ŋaatineeŋ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Maje bar ɛɛti ceen ŋari kazi zaar oogi nɛ Elimas noko amarnin nɔɔgɔ. Ma akat niini alaan vɔlɔŋa ka calaŋ atu zɔɔz o Joowo.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Maje bodo Cɔl o kazi zaar oogi nɛ Pɔl iiyak nɔɔnɔ Vɔŋizi o Joowo ɔrɔɔt. Ma agɛlɛm niini eet ceen ŋari noko.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Ma anek nɛ, “Ineet ŋɛɛrti Loryento. Een niina maryoi ci kaal o abon dook. Alaba niina ɔl kaale o gɛr agoon dook. Atultul gɔɔn niina tup ŋaati arɔɔŋɛ gɔl ci anyekɛ leeminɛt o Manyi kizi vɔlɔŋ.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ŋaan zin atoryin Manyi ineet inoko ɛlɛ ŋina. Inoko rak een ruben calaŋ acinɛ iinya ki iinya.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Mazi acin alaani kaal ci agooni o, utuwɔ, eeci abiir nɔɔnɔ ɔɔ ɔrɔɔt ɛlɛ ŋaaten demziin o akati Manyi.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Ma iinyaye ogɛn otoodit Pɔl been ɔl o ɔrkɔr ki nɔɔnɔ kavool o liilu Paposa, ɔɔt kuture o kazi Perga looce o kazi Pampiliya. Maje Jɔn Marko ɔtɔɔ niini imiire ook Jerusalɛma.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Itiŋgazɔ ni niigi Pergakti, ma avɔ zɛɛ been Antiyok o aavi looce o kazi Pisidiya. Ma iitene o yubzento ɔɔtɔ niigi ceeze o lotento, ma avɔ aavtiz loota.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Ma vurta mazi ekeebit ɔl waragɛ o Mosis been waragɛnya o ayɛɛt nyakaŋanɛta, enektek alaata o ceez o lotento nɔɔgɔ nɛ, “Gɔtɔnɔga, mã alam tɛ zɔɔz ci dizkento anyaku, karooŋnyuŋ ka uduktak ɔl.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Itiŋa ni Pɔl jena, ma adɔŋ aziit ka kitivan ɔl, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Iziiktaŋ di niiga dook ɔl ogane eeginu Israyil kibeen ɔl o eeginu modɛn o agamtawu Jook.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Ma Jooi ci ɔl ci Israyil noko ɛŋɛra baale jijitigaac. Ma anyek nɔɔgɔ kiziti bor ci appe waano abaai niigi kiziti mirɔk looce o kazi Masir. Ma aduŋnan Jooi nɔɔgɔ dɔyize onin adikir.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ma azooni Jooi nɔɔgɔ irkitok eet ram balala.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ma azaan Jooi boryok ween modɛn een torgɛrɛm baal abaak looce o kazi Kanan e lai, ma anyek looc nice nɔɔgɔ ween ɔl ogin kazi Israyil.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ma kaal nicaga agooni irkitok ceen eet tur lak wec ki eet ram kamɔtɔ. (450) Zin enice anyek Jooi ɔl ci aganek zoozok payiinta kabalit nɔɔgɔ zɛɛ been iiten o nyakaŋan o kazi Samwɛl.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ma iinyaye niceke ijinit niigi Jook ka kanyek nɔɔgɔ alaan ci adikir ci ka kabal nɔɔgɔ. Anyek ni Jooi nɔɔgɔ alaan o kazi Cɔl ween ŋɛɛrti Kic ween borit o Bɛnjimɛn, ma abal Cɔl nɔɔgɔ irkitok eet ram.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Mazi akɔ aboroc Jooi Cɔl, arigzek Jooi Devid kizi alaan cineeŋ. Ceeni zin zɔɔz o aduwa Jooi akati Devid azi nɛ, “Kaga naana Devid ween ŋɛɛrti Jesi. Kareez naana nɔɔnɔ. Niini eet o ka kutugu kaal o karooŋe naana nɔɔnɔ kutugu dook.”
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Zin Devid nici jijiti Yesu o anyek Jooi kizi ruguzoi o ɔl o Israyil kiyo baale atɛrkɛt niini e.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Zin ma ŋaan kakata Yesu liŋliŋɔn onin e, uuwayek rak Jɔn ɔl o Israyil zɔɔz ci anek nɛ, “Abadai zinzeeti oŋene ugooc ka otoonycɛ.”
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Mazi ka kidica Jɔn liŋliŋɔn onin e, ajin niini ɔl anek nɛ, “Aniyu yo dim gɔɔn niiga nɛ, Keen naana ŋɛnɛɛn? Alaŋ keen naana eet o areyu nɛɛn. Bar ɛɛti o areyu niiga nɔɔnɔ ŋaan anowanan aneet vurta. Ma alaŋ katin naana kaganona ŋaati kaborcanɛ caava ogin zoonu, eeci adiŋdiŋ niini ɔrɔɔt ɛlɛ.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Iziiktaŋ zin di niiga ɔl ogane Israyil o eeginu dɔl ci dɔl o Ibrayim kibeen buk niiga ɔl o eeginu modɛn o adiŋdiŋanu Jook ŋina. Itoonnyaket zɔɔz ci rogeto noko ageet dook.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Eeci ɔl baal abaak Jerusalɛma e kibeen alaat ugeec ŋaan kagaac Yesu een Kiristo baal arɛ niigi e nɛɛn. Ma alaŋ buk aga niigi zoozok baal ayɛɛt nyakaŋanɛta, baal gɔɔn akɛɛp ɔl iinyaye o yubzento dook e. Anycek zin niigi zoozok o nyakaŋanetu kɛlɛɛmtɛ gole o apaktɛkɛ Yesu daayiz.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Yo nuun waanice ma ɔkɔma gi ci ka kapaktɛkɛ niigi nɔɔnɔ daayiz e, alaac niigi alaan o kazi Pailat ka kuruk nɔɔnɔ kadaak.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ma vurte o otodoyi niigi nɔɔnɔ keete ween talakec, ma utuguzɛkɛ nɔɔnɔ kaal dook kiyo ayeedi waragewe o Joowo o, aarya nɔɔnɔ keete ween talakec, ma avɔ arek bɔɔt.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Bar zin Jooi itiŋawi nɔɔnɔ daayiza.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ma iinyaye ci meelik eyelizak Yesu ɛlɛ ɔl ogin baal ɔrkɔra been nɔɔnɔ Galiliya avunak Jerusalɛm e. Ma inoko iziti niigi bacok giye nico ole o Israyil.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Aduwa Jooi zɔɔz ci akati ŋaazi o Yesu daayiza ki gi o alaŋ adaaŋni bodo azi nɛ, “Ŋaan kanyin mayuwɛnɛt onan een didi baal katerkedei Devid e.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Buk baale anek Devid Jook waragewe o beniinowu nɛ, “Alaŋ uuŋ niina gabaren unun abon kumu loowa.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Alaŋ zin Devid aduwa zɔɔz ci akati ɛlɛ onin, eeci baale ma ŋaan arogi niini e, agɔɔn niini kaal o arooŋek Jooi nɔɔnɔ kutugu. Ma waanice adaak niini, ma ada ɔl nɔɔnɔ ŋaao adawin jijitiginɛ, ma ame ɛlɛ oninɛ loowa.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Bar zin Yesu nɛɛn o itiŋawi Jooi nɔɔnɔ daayiza iŋaan kumu.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Gɔtɔnɔga, abon agayu niiga dook ŋaaten Yesu uuwayizɛ zɔɔz o aaran Jooi oŋɛ ɔla.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Zin ɛɛti o atu Yesu ɔɔgjai niini oŋene baal alaŋ lotinowa o Mosis aara e.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Egenyit zin ka calaŋ zɔɔz baal aduwa Jooi nyakaŋanɛtɛ e akunakuŋ igeet.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Baale azi niigi nɛ, “Niiga ɔl o gɔɔn adoŋnuŋ nyigita, ma apezu gi ween didi, icinit gi ci ka kutugu ce. Ateeduŋ tedec gi nici biye. Tedec mã acinu gi nico, adaaŋnu. Eeci gi ci ka kutugu naana iinya nicoko noko, yo nuun oobekuŋ ɔl igeet, alaŋ atuyu.”
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Mazi odotiz Pɔl zooze nico, udunta niini been Barnabas ceeze o lotento. Ma aduwak ɔl nɔɔgɔ kabada bodo iitene ci yubzento aku e, ka kiiya kuduktak niigi nɔɔgɔ kaal ci ɛɛl kiyo nici noko bodo.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ma vurta mazi azaani ɔl lotɛnta, oneec ɔl ci Juz meel kibeen modɛn o adiŋdiŋan Jook Pɔl been Barnabas. Ma aduwak Pɔl kibeen Barnabas nɔɔgɔ zoozok ci ka kɔdɔkti niigi tuwɛnta ka kabaayit baayiz o Joowo abon.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ma iitene ci yubzento oman, iridjai ɔl o abaak kutura ka kivita kiziiyit zɔɔz o Joowo.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Mazi avɔ acin ɔl o Juz kɔlɛ, inyigitita. Ma akɔny zɔɔz o Pɔl kizi vɔlɔŋ, ma bar aduwa zɔɔz ci gɛr akani nɔɔnɔ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Bar enico Pɔl been Barnabas ozoozit moozɛta ɔrɔɔt. Ma anek ɔl o Juz nɛ, “Laadun aganɔ waan rak ŋaati kuuwayekuŋ zɔɔz o Joowo ɔɔwa igeet ɔl o Juz. Zin giye o utuburtu niiga zɔɔz nico, ma icintu eleeti ugooc alaŋaan aganonu ŋaati ajowanu rogɛt o abil been nɛɛn, ŋaan kuuŋnuŋ igeet ka koota kuuwakteya zɔɔz o Joowo ɔl ween modɛn.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Eeci aricaneket Manyi ageeta zɔɔz ci azi nɛ, “Kitoonuŋ igeet ka iziti vooritin ci modenu, ma buk eeginu gɔl ci rogzɛn ci ɔl o loocu dook.”
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Mazi azii ɔl ween modɛn zɔɔz nico, ataltɔ niigi, ma anaat Jook zooze o akati Yesu. Utuyɔ ni ɔl baal laadun aŋɛrak Jooi nɔɔnɔ rogɛt o abil been nɛɛn.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ma azaanonek zɔɔz o Joowo kuturyok o looc nice dook.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Maje bar ɔl o Juz amacuc alaat o kutur nice kibeen ŋaai o modɛn ween arɔk gɔɔn adiŋdiŋan Jook ka kotobortek niigi Pɔl been Barnabas nɔŋ. Ma anyek niigi ɔl kigidit Pɔl kibeen Barnabas, ma atooyek tuu.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ma aduŋta Pɔl ki Barnabas tɔdɔ zɔɔnɛ ka kizi yelzan o aborni ɔl o kutur ci kazi Antiyok noko zɔɔz o Joowo. Idicek ni niigi ɔɔtɔ kuture o kazi Ikoniyam.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Maje ɔl o tuwento abaak Antiyokti anyak Vɔŋiz o Joowo zinzeetinɛ, ma atalnɛ ɔrɔɔt.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.