Gênesis 44
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs VC
1 Fütanga ngü la, fü *Yüsefa ayia afï nga gara mani. Fü ah amala ngü fü mürü tima ka-ye la, gü ba dene, “Ani ena amere gara mani fü wü kpara la. Ye nü enü, ye kö kombo ka ewü la ꞌburu, de ye nü di, ye cö ndo gbügbü na ꞌburu gbe gbe gbe. Te wüh to jiase eyi fü ye la, de ye za, ye o lügü gbü wü kombo ka-ewü, te nga ye biri biri ꞌburu.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 De ye nü, ye za kpah mere züka ndüꞌba ka-ni, de ye wo gbü ndo gbü kombo ka jia ndo ka ambadu ewü la.” Fü mürü tima ka Yüsefa la ayia amere wü ngü, de te engu mala fefe na la, kpah ꞌburu bala. Fü kpï ayia aseke.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Kpurutokokpï la, fü wü di enga ni ye Yüsefa ayia areke te-wü, akö wü kombo ka-wü, ao füh wü nü ka-wü. Fü ewü ayia agü mandï fü wü Yüsefa, ayia ace ewü, atï te kaje, ego.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Kpah baka nga ngü ne, fü Yüsefa ayia aï mürü tima ka-ye la, amala ngü fefe na, gü ba dene, “De-ye deyï, ye kpe ekpe, ye fa nga wü kpara la. Te ye maka ewü eyi la, de ye mala ngü, to cürü guvu ewü, gü ba dene, ‘Wü mere dela bala neh ene ngü ne? Baka te ani mere fü wü züka ngü, wü du mere nda-wü siti ngü fü ani, neh baye baye?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Wü nü zi ndüꞌba ka mere kpara ka-ni, neh teka ne? Te ndüꞌba la di ka-ye nda kü ndüꞌba kaka, te engu ngbü enzö e ka-ye gbügbü, da ewu wü ngü gbügbü na ne? Wü mere dela eyi ꞌduwa *siti ngü, te tï de!’ ” Dela ngü te Yüsefa mala fü mürü tima ka-ye la.
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Fü komoko la ayia ale woro fütanga ewü, anü amaka ewü kpa te kaje la. Fü ah ayia amala ngü fü ewü, gü ba dene, “De-wü deyï, ah mere neh baye te wü zi e ka mere kpara ka-ni, akpe anü sü di ne?”
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Te wüh je ngü la bala, fü ewü ace te-wü, arü, alügü ngü fefe na, gü ba dene, “Apa! Mere kpara! Mü mala de bala mene ngü de baye? A de mürü zi nda-a de. A zi e ka-yi nda-a kpah de.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Mü ceka la, jiase ta te a maka gbü kombo ka-a ne, a du koro di sene. A mala nganga fü mü de? Te di bala ne, a ena adu azi kpah e ka mere kpara baka e la, neh baye baye?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Te ah bala la, mü koro ekoro, agïrï kpï gbü wü kombo ka-a ne. Te mü maka ndüꞌba la eyi gbü kombo ka gara kpara esüka a la, engu me-ye de mürü zi, de ye mörö engu asidi! Fü wü du a ne adu angbü tïne ꞌburu labï ka-yi.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Mürü tima la gü ba dene, “Wayi, yi mala eyi mbi! Ma ena agïrï kpï gbü wü kombo la agïrï. Amba ma ena aza bü nzö mürü zi, te ma ena amaka ndüꞌba la gbü kombo kaka-na ne, te ma ena adu de engu kpikpi ye, ao labï ka-a tete. Wü bu ye na ago ka-wü fï ago agba wü.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Fü ewü ayia ꞌduwa, abï wü kombo ka-wü, ao kötö. Fü ewü atï te mö ewü, afufuru ꞌburu asidi, de mürü tima la koro gïrï kpï gbügbü na.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Fü mürü tima ka Yüsefa la akpo angbü egïrï kpï gbü wü kombo ka-ewü la, biri biri ꞌburu. Ah kpo te gina ewü, zalü koro di te Benzamina, te di de ambadu ewü ne. Ah te ekoro te nda Benzamina, fü ah ayia aceka kpï bane, gbo! te ndüꞌba gbü kombo kaka-na.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Te wü di enga ni ye na wu ndüꞌba ka mere kpara la gbü e ka Benzamina, fü ewü aci ꞌburu de gba, atï te bongo ka-wü eküte ewü ne, angbü esösörö. Fü ewü adu akö wü kombo ka-wü la ꞌburu, ao alügü kpah füh wü nü ka-wü, alügü nga wü, adu ꞌburu agba Yüsefa.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Te wüh du koro kpala, wüh maka Yüsefa, te ngbü ka-ye fï ekötï sela. Fü ewü ayia ꞌburu, atï kötö, da efüwa te-wü fü Yüsefa.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Fü Yüsefa ayia amala ngü fü ewü, gü ba dene, “De-wü deyï, wü mere de bala neh ene ngü ne? Ngü la gbü jia wü kpala baka züka ngü? Ni ka-ni de mürü talara. Me gü tamu ngü la eyi, fü ni awu akine.”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Fü *Yuda ayia amala ngü fü Yüsefa, gü ba dene, “Mere kpara, ngü gömö ani, te ani ena amala fü ye ne, ah tïne ma. Ye wu la mba cïnga ani. Ani de siti wü kpara. Ani fï, gü ba, Me to kuru fü ani, teka siti ngü te ani mere gügü ne. Te di bala, gara ngü te ani ena amala nda ma. Ye gu la maguma ye agu. Ani ena angbü ꞌburu sene ba wü labï ka-ye. Angü ani kpah ꞌburu baka mbarase te wüh maka e la gbü kombo kaka-na ne.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Yüsefa gü ba dene, “Aꞌa, ngü la tï gbü jia ni nda de. Ni ele aza ka-ni nzö kpara, de te zi e ka-ni ne, ao sene. Te di bala, wü bu ye na ena ayia ka-wü ꞌburu, ago kpa ekötï kpaka wö wü. Angü dela ngü ka-ewü nda de.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Fü Yuda ayia aka te-ye gbamari engagira Yüsefa, amala ngü fefe, gü ba dene, “Mere kpara deyï, gara enga ngü mba ladü sene gömö ni, te ni le amala fü ye. Te di bala, maguma ye mere e asiti eküte ni de. Teka ne, angü ye ka-ye cu baka mere miri.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 — ausente —
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 — ausente —
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Ye gü ba, ‘Te ah bala la, de ani nü, ani za engu, du koro di, de ni wu engu cu de jia ni.’
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Ani gü ba, ‘Mere kpara deyï, mbarase la tï ace wö ani de. Te ah ce engu bü eyi la, wö ani ena akpi ꞌduwa akpi. Angü wö ani ngbü eo maguma ye ꞌburu tete.’
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Ye gü ba dene, ‘Te ani le akoro de enga ni ani la de la, ani mere e adu akoro kpakine de.’
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Fü ani ayia alügü nga ani, adu akoro kpaka wö ani kpa ekötï. Fü ani amala ngari ye la kpah ꞌburu fefe na. Amba wö ani le ta de mbarase la nü kpakine nda de.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Amba baka te jia ndo ka-ani la nza tete, fü wö ani ayia amala ngü fü ani, gü ba dene, ‘Ani lügü nga ani elügü, adu kpakine, ase mba gara e-mazü fü ani.’
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Fü ani amala ngü fefe na, gü ba dene, ‘Ani tï adu kpikpi ani nda-ani de, ꞌduwa te engu le eyi de ani nü de wü Benzamina, ta te ye mala nganga na ne, angü ye mala ta ngü fü ani kpekpeke, gü ba dene, “Te ani za engu, du koro di de la, de ani mere e adu akoro kpaka ni sene kpah de.” ’
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Wö ani gü ba dene, ‘Te ani za engu eyi, anü di kpakine, gbü *Ezepeto sene la, de ani ceka kpï fütanganga na mbi mbi mbi. Angü wara ni, Rayele, bï ewü ta fü ni ngbee ꞌbasu.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Gara dürü ta kpah eyi. Anga siti nü zoro engu me-ye ya? Ni wu de.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Baka te engu dene lakï tïne eyi bü me-ye ne, ani le kpah eyi, eza engu esaka ni asidi, neh teka ne? Ngü la ena ato mere cïnga te ni efa sü, angü ni gbe ka-ni nza eyi dene. Fanü te siti ngü nü mere engu kpah eyi la, ni ena akpi ka-ni tïne bü akpi ka cïnga.’ Dela ngü te wö ani mala fü ani, teka ngü ka enga ni ani ne.
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Angü ni mala ta fü wö ani, gü ba dene, ‘Ah le de engu ce kpa te mbarase la, de ah nü de wü ani, angü de-ni Yuda, ni ena adi eceka kpï fütanganga na me-ni. Te ni du koro de engu de la, de siti ngü la ngbü gbü nzö ni, fï badi.’
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Te ngü la mere te-ye eyi kpah bala la, ni le adu awu mere cïnga ka wö ni nda-ni de. Te di bala, ni efüwa te-ni fü ye, te ah tï eyi la, de ye ce la mba kpa te mbarase ne, de engu du de wü di enga ni ye kpaka wö ani. Ye za tïne bü ni, ye o dada na sene, teka de ni ngbü tïne me-ani labï ka-ye.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Angü, te ah bala de la, ni tï adu kpala, angbü eceka cïnga, te wö ani ena akpi di ne, nda-ani de!
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.