Gênesis 44
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NAA
1 Fütanga ngü la, fü *Yüsefa ayia afï nga gara mani. Fü ah amala ngü fü mürü tima ka-ye la, gü ba dene, “Ani ena amere gara mani fü wü kpara la. Ye nü enü, ye kö kombo ka ewü la ꞌburu, de ye nü di, ye cö ndo gbügbü na ꞌburu gbe gbe gbe. Te wüh to jiase eyi fü ye la, de ye za, ye o lügü gbü wü kombo ka-ewü, te nga ye biri biri ꞌburu.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 De ye nü, ye za kpah mere züka ndüꞌba ka-ni, de ye wo gbü ndo gbü kombo ka jia ndo ka ambadu ewü la.” Fü mürü tima ka Yüsefa la ayia amere wü ngü, de te engu mala fefe na la, kpah ꞌburu bala. Fü kpï ayia aseke.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Kpurutokokpï la, fü wü di enga ni ye Yüsefa ayia areke te-wü, akö wü kombo ka-wü, ao füh wü nü ka-wü. Fü ewü ayia agü mandï fü wü Yüsefa, ayia ace ewü, atï te kaje, ego.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Kpah baka nga ngü ne, fü Yüsefa ayia aï mürü tima ka-ye la, amala ngü fefe na, gü ba dene, “De-ye deyï, ye kpe ekpe, ye fa nga wü kpara la. Te ye maka ewü eyi la, de ye mala ngü, to cürü guvu ewü, gü ba dene, ‘Wü mere dela bala neh ene ngü ne? Baka te ani mere fü wü züka ngü, wü du mere nda-wü siti ngü fü ani, neh baye baye?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Wü nü zi ndüꞌba ka mere kpara ka-ni, neh teka ne? Te ndüꞌba la di ka-ye nda kü ndüꞌba kaka, te engu ngbü enzö e ka-ye gbügbü, da ewu wü ngü gbügbü na ne? Wü mere dela eyi ꞌduwa *siti ngü, te tï de!’ ” Dela ngü te Yüsefa mala fü mürü tima ka-ye la.
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Fü komoko la ayia ale woro fütanga ewü, anü amaka ewü kpa te kaje la. Fü ah ayia amala ngü fü ewü, gü ba dene, “De-wü deyï, ah mere neh baye te wü zi e ka mere kpara ka-ni, akpe anü sü di ne?”
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Te wüh je ngü la bala, fü ewü ace te-wü, arü, alügü ngü fefe na, gü ba dene, “Apa! Mere kpara! Mü mala de bala mene ngü de baye? A de mürü zi nda-a de. A zi e ka-yi nda-a kpah de.
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Mü ceka la, jiase ta te a maka gbü kombo ka-a ne, a du koro di sene. A mala nganga fü mü de? Te di bala ne, a ena adu azi kpah e ka mere kpara baka e la, neh baye baye?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Te ah bala la, mü koro ekoro, agïrï kpï gbü wü kombo ka-a ne. Te mü maka ndüꞌba la eyi gbü kombo ka gara kpara esüka a la, engu me-ye de mürü zi, de ye mörö engu asidi! Fü wü du a ne adu angbü tïne ꞌburu labï ka-yi.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Mürü tima la gü ba dene, “Wayi, yi mala eyi mbi! Ma ena agïrï kpï gbü wü kombo la agïrï. Amba ma ena aza bü nzö mürü zi, te ma ena amaka ndüꞌba la gbü kombo kaka-na ne, te ma ena adu de engu kpikpi ye, ao labï ka-a tete. Wü bu ye na ago ka-wü fï ago agba wü.”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Fü ewü ayia ꞌduwa, abï wü kombo ka-wü, ao kötö. Fü ewü atï te mö ewü, afufuru ꞌburu asidi, de mürü tima la koro gïrï kpï gbügbü na.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Fü mürü tima ka Yüsefa la akpo angbü egïrï kpï gbü wü kombo ka-ewü la, biri biri ꞌburu. Ah kpo te gina ewü, zalü koro di te Benzamina, te di de ambadu ewü ne. Ah te ekoro te nda Benzamina, fü ah ayia aceka kpï bane, gbo! te ndüꞌba gbü kombo kaka-na.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Te wü di enga ni ye na wu ndüꞌba ka mere kpara la gbü e ka Benzamina, fü ewü aci ꞌburu de gba, atï te bongo ka-wü eküte ewü ne, angbü esösörö. Fü ewü adu akö wü kombo ka-wü la ꞌburu, ao alügü kpah füh wü nü ka-wü, alügü nga wü, adu ꞌburu agba Yüsefa.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Te wüh du koro kpala, wüh maka Yüsefa, te ngbü ka-ye fï ekötï sela. Fü ewü ayia ꞌburu, atï kötö, da efüwa te-wü fü Yüsefa.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Fü Yüsefa ayia amala ngü fü ewü, gü ba dene, “De-wü deyï, wü mere de bala neh ene ngü ne? Ngü la gbü jia wü kpala baka züka ngü? Ni ka-ni de mürü talara. Me gü tamu ngü la eyi, fü ni awu akine.”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Fü *Yuda ayia amala ngü fü Yüsefa, gü ba dene, “Mere kpara, ngü gömö ani, te ani ena amala fü ye ne, ah tïne ma. Ye wu la mba cïnga ani. Ani de siti wü kpara. Ani fï, gü ba, Me to kuru fü ani, teka siti ngü te ani mere gügü ne. Te di bala, gara ngü te ani ena amala nda ma. Ye gu la maguma ye agu. Ani ena angbü ꞌburu sene ba wü labï ka-ye. Angü ani kpah ꞌburu baka mbarase te wüh maka e la gbü kombo kaka-na ne.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Yüsefa gü ba dene, “Aꞌa, ngü la tï gbü jia ni nda de. Ni ele aza ka-ni nzö kpara, de te zi e ka-ni ne, ao sene. Te di bala, wü bu ye na ena ayia ka-wü ꞌburu, ago kpa ekötï kpaka wö wü. Angü dela ngü ka-ewü nda de.”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Fü Yuda ayia aka te-ye gbamari engagira Yüsefa, amala ngü fefe, gü ba dene, “Mere kpara deyï, gara enga ngü mba ladü sene gömö ni, te ni le amala fü ye. Te di bala, maguma ye mere e asiti eküte ni de. Teka ne, angü ye ka-ye cu baka mere miri.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 — ausente —
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 — ausente —
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Ye gü ba, ‘Te ah bala la, de ani nü, ani za engu, du koro di, de ni wu engu cu de jia ni.’
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Ani gü ba, ‘Mere kpara deyï, mbarase la tï ace wö ani de. Te ah ce engu bü eyi la, wö ani ena akpi ꞌduwa akpi. Angü wö ani ngbü eo maguma ye ꞌburu tete.’
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Ye gü ba dene, ‘Te ani le akoro de enga ni ani la de la, ani mere e adu akoro kpakine de.’
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Fü ani ayia alügü nga ani, adu akoro kpaka wö ani kpa ekötï. Fü ani amala ngari ye la kpah ꞌburu fefe na. Amba wö ani le ta de mbarase la nü kpakine nda de.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Amba baka te jia ndo ka-ani la nza tete, fü wö ani ayia amala ngü fü ani, gü ba dene, ‘Ani lügü nga ani elügü, adu kpakine, ase mba gara e-mazü fü ani.’
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Fü ani amala ngü fefe na, gü ba dene, ‘Ani tï adu kpikpi ani nda-ani de, ꞌduwa te engu le eyi de ani nü de wü Benzamina, ta te ye mala nganga na ne, angü ye mala ta ngü fü ani kpekpeke, gü ba dene, “Te ani za engu, du koro di de la, de ani mere e adu akoro kpaka ni sene kpah de.” ’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Wö ani gü ba dene, ‘Te ani za engu eyi, anü di kpakine, gbü *Ezepeto sene la, de ani ceka kpï fütanganga na mbi mbi mbi. Angü wara ni, Rayele, bï ewü ta fü ni ngbee ꞌbasu.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Gara dürü ta kpah eyi. Anga siti nü zoro engu me-ye ya? Ni wu de.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Baka te engu dene lakï tïne eyi bü me-ye ne, ani le kpah eyi, eza engu esaka ni asidi, neh teka ne? Ngü la ena ato mere cïnga te ni efa sü, angü ni gbe ka-ni nza eyi dene. Fanü te siti ngü nü mere engu kpah eyi la, ni ena akpi ka-ni tïne bü akpi ka cïnga.’ Dela ngü te wö ani mala fü ani, teka ngü ka enga ni ani ne.
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 — ausente —
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Angü ni mala ta fü wö ani, gü ba dene, ‘Ah le de engu ce kpa te mbarase la, de ah nü de wü ani, angü de-ni Yuda, ni ena adi eceka kpï fütanganga na me-ni. Te ni du koro de engu de la, de siti ngü la ngbü gbü nzö ni, fï badi.’
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Te ngü la mere te-ye eyi kpah bala la, ni le adu awu mere cïnga ka wö ni nda-ni de. Te di bala, ni efüwa te-ni fü ye, te ah tï eyi la, de ye ce la mba kpa te mbarase ne, de engu du de wü di enga ni ye kpaka wö ani. Ye za tïne bü ni, ye o dada na sene, teka de ni ngbü tïne me-ani labï ka-ye.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Angü, te ah bala de la, ni tï adu kpala, angbü eceka cïnga, te wö ani ena akpi di ne, nda-ani de!
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.