Gênesis 44

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Fütanga ngü la, fü *Yüsefa ayia afï nga gara mani. Fü ah amala ngü fü mürü tima ka-ye la, gü ba dene, “Ani ena amere gara mani fü wü kpara la. Ye nü enü, ye kö kombo ka ewü la ꞌburu, de ye nü di, ye cö ndo gbügbü na ꞌburu gbe gbe gbe. Te wüh to jiase eyi fü ye la, de ye za, ye o lügü gbü wü kombo ka-ewü, te nga ye biri biri ꞌburu.
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 De ye nü, ye za kpah mere züka ndüꞌba ka-ni, de ye wo gbü ndo gbü kombo ka jia ndo ka ambadu ewü la.” Fü mürü tima ka Yüsefa la ayia amere wü ngü, de te engu mala fefe na la, kpah ꞌburu bala. Fü kpï ayia aseke.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Kpurutokokpï la, fü wü di enga ni ye Yüsefa ayia areke te-wü, akö wü kombo ka-wü, ao füh wü nü ka-wü. Fü ewü ayia agü mandï fü wü Yüsefa, ayia ace ewü, atï te kaje, ego.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Kpah baka nga ngü ne, fü Yüsefa ayia aï mürü tima ka-ye la, amala ngü fefe na, gü ba dene, “De-ye deyï, ye kpe ekpe, ye fa nga wü kpara la. Te ye maka ewü eyi la, de ye mala ngü, to cürü guvu ewü, gü ba dene, ‘Wü mere dela bala neh ene ngü ne? Baka te ani mere fü wü züka ngü, wü du mere nda-wü siti ngü fü ani, neh baye baye?
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Wü nü zi ndüꞌba ka mere kpara ka-ni, neh teka ne? Te ndüꞌba la di ka-ye nda kü ndüꞌba kaka, te engu ngbü enzö e ka-ye gbügbü, da ewu wü ngü gbügbü na ne? Wü mere dela eyi ꞌduwa *siti ngü, te tï de!’ ” Dela ngü te Yüsefa mala fü mürü tima ka-ye la.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Fü komoko la ayia ale woro fütanga ewü, anü amaka ewü kpa te kaje la. Fü ah ayia amala ngü fü ewü, gü ba dene, “De-wü deyï, ah mere neh baye te wü zi e ka mere kpara ka-ni, akpe anü sü di ne?”
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Te wüh je ngü la bala, fü ewü ace te-wü, arü, alügü ngü fefe na, gü ba dene, “Apa! Mere kpara! Mü mala de bala mene ngü de baye? A de mürü zi nda-a de. A zi e ka-yi nda-a kpah de.
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Mü ceka la, jiase ta te a maka gbü kombo ka-a ne, a du koro di sene. A mala nganga fü mü de? Te di bala ne, a ena adu azi kpah e ka mere kpara baka e la, neh baye baye?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Te ah bala la, mü koro ekoro, agïrï kpï gbü wü kombo ka-a ne. Te mü maka ndüꞌba la eyi gbü kombo ka gara kpara esüka a la, engu me-ye de mürü zi, de ye mörö engu asidi! Fü wü du a ne adu angbü tïne ꞌburu labï ka-yi.”
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Mürü tima la gü ba dene, “Wayi, yi mala eyi mbi! Ma ena agïrï kpï gbü wü kombo la agïrï. Amba ma ena aza bü nzö mürü zi, te ma ena amaka ndüꞌba la gbü kombo kaka-na ne, te ma ena adu de engu kpikpi ye, ao labï ka-a tete. Wü bu ye na ago ka-wü fï ago agba wü.”
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Fü ewü ayia ꞌduwa, abï wü kombo ka-wü, ao kötö. Fü ewü atï te mö ewü, afufuru ꞌburu asidi, de mürü tima la koro gïrï kpï gbügbü na.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Fü mürü tima ka Yüsefa la akpo angbü egïrï kpï gbü wü kombo ka-ewü la, biri biri ꞌburu. Ah kpo te gina ewü, zalü koro di te Benzamina, te di de ambadu ewü ne. Ah te ekoro te nda Benzamina, fü ah ayia aceka kpï bane, gbo! te ndüꞌba gbü kombo kaka-na.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Te wü di enga ni ye na wu ndüꞌba ka mere kpara la gbü e ka Benzamina, fü ewü aci ꞌburu de gba, atï te bongo ka-wü eküte ewü ne, angbü esösörö. Fü ewü adu akö wü kombo ka-wü la ꞌburu, ao alügü kpah füh wü nü ka-wü, alügü nga wü, adu ꞌburu agba Yüsefa.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Te wüh du koro kpala, wüh maka Yüsefa, te ngbü ka-ye fï ekötï sela. Fü ewü ayia ꞌburu, atï kötö, da efüwa te-wü fü Yüsefa.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Fü Yüsefa ayia amala ngü fü ewü, gü ba dene, “De-wü deyï, wü mere de bala neh ene ngü ne? Ngü la gbü jia wü kpala baka züka ngü? Ni ka-ni de mürü talara. Me gü tamu ngü la eyi, fü ni awu akine.”
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Fü *Yuda ayia amala ngü fü Yüsefa, gü ba dene, “Mere kpara, ngü gömö ani, te ani ena amala fü ye ne, ah tïne ma. Ye wu la mba cïnga ani. Ani de siti wü kpara. Ani fï, gü ba, Me to kuru fü ani, teka siti ngü te ani mere gügü ne. Te di bala, gara ngü te ani ena amala nda ma. Ye gu la maguma ye agu. Ani ena angbü ꞌburu sene ba wü labï ka-ye. Angü ani kpah ꞌburu baka mbarase te wüh maka e la gbü kombo kaka-na ne.”
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Yüsefa gü ba dene, “Aꞌa, ngü la tï gbü jia ni nda de. Ni ele aza ka-ni nzö kpara, de te zi e ka-ni ne, ao sene. Te di bala, wü bu ye na ena ayia ka-wü ꞌburu, ago kpa ekötï kpaka wö wü. Angü dela ngü ka-ewü nda de.”
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Fü Yuda ayia aka te-ye gbamari engagira Yüsefa, amala ngü fefe, gü ba dene, “Mere kpara deyï, gara enga ngü mba ladü sene gömö ni, te ni le amala fü ye. Te di bala, maguma ye mere e asiti eküte ni de. Teka ne, angü ye ka-ye cu baka mere miri.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 — ausente —
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 — ausente —
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 Ye gü ba, ‘Te ah bala la, de ani nü, ani za engu, du koro di, de ni wu engu cu de jia ni.’
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Ani gü ba, ‘Mere kpara deyï, mbarase la tï ace wö ani de. Te ah ce engu bü eyi la, wö ani ena akpi ꞌduwa akpi. Angü wö ani ngbü eo maguma ye ꞌburu tete.’
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Ye gü ba dene, ‘Te ani le akoro de enga ni ani la de la, ani mere e adu akoro kpakine de.’
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 Fü ani ayia alügü nga ani, adu akoro kpaka wö ani kpa ekötï. Fü ani amala ngari ye la kpah ꞌburu fefe na. Amba wö ani le ta de mbarase la nü kpakine nda de.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 Amba baka te jia ndo ka-ani la nza tete, fü wö ani ayia amala ngü fü ani, gü ba dene, ‘Ani lügü nga ani elügü, adu kpakine, ase mba gara e-mazü fü ani.’
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 Fü ani amala ngü fefe na, gü ba dene, ‘Ani tï adu kpikpi ani nda-ani de, ꞌduwa te engu le eyi de ani nü de wü Benzamina, ta te ye mala nganga na ne, angü ye mala ta ngü fü ani kpekpeke, gü ba dene, “Te ani za engu, du koro di de la, de ani mere e adu akoro kpaka ni sene kpah de.” ’
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 Wö ani gü ba dene, ‘Te ani za engu eyi, anü di kpakine, gbü *Ezepeto sene la, de ani ceka kpï fütanganga na mbi mbi mbi. Angü wara ni, Rayele, bï ewü ta fü ni ngbee ꞌbasu.
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Gara dürü ta kpah eyi. Anga siti nü zoro engu me-ye ya? Ni wu de.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Baka te engu dene lakï tïne eyi bü me-ye ne, ani le kpah eyi, eza engu esaka ni asidi, neh teka ne? Ngü la ena ato mere cïnga te ni efa sü, angü ni gbe ka-ni nza eyi dene. Fanü te siti ngü nü mere engu kpah eyi la, ni ena akpi ka-ni tïne bü akpi ka cïnga.’ Dela ngü te wö ani mala fü ani, teka ngü ka enga ni ani ne.
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 — ausente —
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 — ausente —
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Angü ni mala ta fü wö ani, gü ba dene, ‘Ah le de engu ce kpa te mbarase la, de ah nü de wü ani, angü de-ni Yuda, ni ena adi eceka kpï fütanganga na me-ni. Te ni du koro de engu de la, de siti ngü la ngbü gbü nzö ni, fï badi.’
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 Te ngü la mere te-ye eyi kpah bala la, ni le adu awu mere cïnga ka wö ni nda-ni de. Te di bala, ni efüwa te-ni fü ye, te ah tï eyi la, de ye ce la mba kpa te mbarase ne, de engu du de wü di enga ni ye kpaka wö ani. Ye za tïne bü ni, ye o dada na sene, teka de ni ngbü tïne me-ani labï ka-ye.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Angü, te ah bala de la, ni tï adu kpala, angbü eceka cïnga, te wö ani ena akpi di ne, nda-ani de!
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.