Gênesis 37

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wü Yakobo ngbü ta ejiji de wü di ye, gbü tö ka wü *Kanana, kpah baka wü kundu wü tane.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 — ausente —
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 — ausente —
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Fü wü di enga ni ye Yüsefa awu, gü ba dene, wö ani le Yüsefa ka-ye fa sü ne. Fü ngü la ayia asiti te ewü afa sü. Fü ewü akpo angbü ekpü Yüsefa ꞌduwa sürü sürü. Wüh le amala züka ngü fefe nda-wü tïne de.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 — ausente —
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 — ausente —
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 — ausente —
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 Fü ewü akpo emala ngü, gü ba, “Ho! Ye ngbü ele afü te-ye, angbü mere miri gbü nzö ani, fü ani adi nda-ani ꞌburu esa lö ye? Ye ngbü emala te komö ye de bala neh ene ngü ne?” Teka ngü la, fü wü di enga ni ye na adu akpü engu tïne ꞌduwa afa sü, teka ngü te engu mala. Wüh gü ba, “Ah ngbü ecu ngü ye de bala ne, neh teka roto ka-ye la?”
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Fütanga ngü la, fü Yüsefa adu kpah aroto gara roto. Gbü roto la, fü ah awu wü ra ake fe, bete wü küfara nzükpa de füh ye biri, te ewü yia koro ꞌburu engangagira, angbü ecu ngüngü.
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Fü ah adu kpah amala nga roto la fü wö ye, de wü di enga ni ye ꞌburu. Te wö ye na je ngü la bala, fü mamaguma ayia asiti eküte Yüsefa, gü ba, “De-ye deyï, dela bala neh ene roto ne? Ye efï nda-ye, gü ba, ni ena ayia cu me-ni, de wü ni ye, de wü di enga ni ye ꞌburu, acu ngü ye fanü fanü?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Fü wü di enga ni ye na ayia ati ngü la fï emaguma wü. Fü wö ye na angbü fï bü da efï ngü la emaguma ye.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Gbü gara ra, fü wü di enga ni ye Yüsefa ayia agbü sü ka-wü, de ïrï ye Eberone ne, aza wü kambiliki ka wö wü, anü di agbü gara sü de ïrï ye Sekeme.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Fütanga ngü la, fü Yakobo ayia aï Yüsefa kpaka ye, amala ngü fefe, gü ba dene, “Yüsefa deyï, ni ele atima ye kpaka wü di enga ni ye kpa gbü Sekeme.” Yüsefa gü ba, “Wayi, ni le eyi.”
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 Yakobo gü ba, “Ye nü enü, ye ceka wü di enga ni ye, de ye du, ye mala mene ngü te ngbü emere ewü de kpala, de wü kambiliki ne, fü ni, teka fü ni aje gömö ye.” Fü Yüsefa ayia sela, anü aceka wü di enga ni ye agbü Sekeme.
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Te engu koro tete agbü Sekeme kpala, ah maka wü di enga ni ye de. Fü ah angbü endondoro da egïrï ewü. Fü gara komoko akoro amaka engu kpala, ayi-tata, gü ba dene, “De-ye deyï, ah mere baye te ye ngbü endoro de bane? Ye ngbü egïrï neh ene?”
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 Yüsefa gü ba dene, “Ni ngbü egïrï wü di enga ni ni. Wüh ngbü de wü kambiliki ka wö ani neh to kaye?”
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 Fü komoko la alügü ngü fefe, gü ba dene, “Ni je ngü te ewü ngbü emala, gü ba, ‘Ani le anü agbü Dotana.’ Ah ba e te ewü nü sü eyi kpala la.” Fü Yüsefa ayia kpah bü ꞌduwa ayia, anü afa nga ewü, amaka agbü Dotana kpala.
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 — ausente —
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 — ausente —
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 — ausente —
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Fü Rübena, te di de gina enga ni ewü ne, ayia aje ngü la. Fü ngü la ayia asiti tete afa sü. Fü ah adu afï nga kaje te ni ena aküwa Yüsefa tete na.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 Fü ah ayia amala ngü fü ewü, gü ba dene, “De-wü deyï, ah tï fü ani amörö engu amörö de, angü engu de enga ni ani. Te ah bala la, ani za bü engu, ani gü agbü diri du-kpa-ngu. Fü engu akpi ka-ye kpala de tete-ye.” Amba Rübena ngbü emala ngü la ka-ye nda de mani, angü fïngangü kaka gü ba, te ani gü engu eyi kpala la, fü ni adu aza engu, alügü kpaka wö ni.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Te Yüsefa koro tete kpaka ewü la, fü ewü ayia bü riii, atï tete, azoro engu gö! Fü ewü ayia agbi züka bongo kaka-na, de tere te ye la, asidi.
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 Fü ewü ayia aza engu, anü di, agü agbü diri du-kpa-ngu, te ngu di ta gbügbü na ma.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Fü ewü adu angbü ezü kümü ka-wü. Wüh te eceka kpï bane de, gbangbara! te wü Arabï te ewü ngbü ekoro to kpa fügö, agbü Gïlada, de wü e ka-wü, baka wü *rü de züka se wü, de wü gara wü züka wü e ka-wü, te ewü enü di, acïnzï agbü *Ezepeto. Wüh ngbü bï wü e la ta ꞌburu füh wü kamele ka-wü.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Fü *Yuda, gara enga ni ye Yüsefa ne, ayia awu wü Arabï la. Fü ah amala ngü fü wü di enga ni ye, gü ba dene, “Te ani mörö enga ni ani ne amörö, fü ani acere nga kökö na eküte wö ani la, ani ena amaka gbügbü na neh ene?
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Te ah nda bü fïngangü ka-ni la, ah le de ani nü enü, za engu, acïnzï asidi fü wü kpara te ewü ekoro ne. Fü ani aza jiase ka-ani la. Angü engu de enga ni ani. Te ani mörö engu la, ah ena adi esiti.” Fü ewü ale ngü la te nga wü ꞌburu.
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Te wü Arabï koro tete kpaka ewü sela, fü ewü ayia kere, anü agbeke Yüsefa kpa gbü du la, adu di, ato fü wü Arabï la. Fü wü Arabï la ayia ato mere bi jiase fü ewü, baka teke biri. Fü ewü aza Yüsefa yo! atafa di agbü Ezepeto.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Fütanga ngü la, fü Rübena adu anü akoro füh du-kpa-ngu la, aceka kpï bane, yïrï! Yüsefa nda ma! Fü ngü la asiti tete ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ah ayia agbürü bongo te ye, asörö traaa! de mere siti gba.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Fü ah ayia alügü nga ye, adu kpaka wü di enga ni ye, ayi-ta ewü, gü ba dene, “Anga mbarase agbü du la nda tïne eyi ma! Ni ena amere baye?” Wü di enga ni ye la le ngü nda-wü de.
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Fütanga ngü la, fü ewü ayia aza meme, amörö. Fü ewü aza bongo ka Yüsefa, ayili gbü ngüte meme la,
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 aza, adu di, agü tatamu fü wö wü, gü ba, “Wö ani deyï, ani maka bongo ne kötö to kpane de ngüte te ye. Ye ceka la bongo engu mbi mbi mbi. Ah ena adi neh bongo ka da? Ah de bongo ka ye ye de?”
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Fü Yakobo ayia awu bongo ka Yüsefa teke. Fü ah atï ꞌduwa de gba, gü ba, “Wuuwu! Ye ra, Yüsefa, e-dene bü bongo ka-mü fanü fanü na? Siti nü zoro mü, sösörö mü eyi luru luru, du züfa mü eyi fere dene na? Ma ena amere baye?”
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Fü ah ayia asösörö bongo te ye ꞌburu ꞌburu. Fü ah adu aza kala bongo ka cïnga, ato te ye. Fü ah aku gba kö ye ye la bala, teka mere bi sïkpï.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Fütanga mere bi sïkpï la, fü wü didi, wü jaji komoko de wü jaji würüse, ayia akoro ꞌburu kpakaka na, teka agu mamaguma, de engu ce ngü ka cïnga la tïne asidi. Fü Yakobo alügü ngü fü ewü, gü ba dene, “Ni le ngü ka-wü la de. Ni ena aku gba ye ni la bala, zalü te ni ena akpi, ago agbü tö.” Fü wö ye Yüsefa angbü fï bü eku gba kökö na bala.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Baka te wü Arabï la za Yüsefa, nü di agbü Ezepeto, fü ewü anü acïnzï engu fü gara mere kpara ka wü marajümïya kpala de ïrï ye Potifara.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.