Gênesis 37
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs ARC
1 Wü Yakobo ngbü ta ejiji de wü di ye, gbü tö ka wü *Kanana, kpah baka wü kundu wü tane.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 — ausente —
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 — ausente —
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Fü wü di enga ni ye Yüsefa awu, gü ba dene, wö ani le Yüsefa ka-ye fa sü ne. Fü ngü la ayia asiti te ewü afa sü. Fü ewü akpo angbü ekpü Yüsefa ꞌduwa sürü sürü. Wüh le amala züka ngü fefe nda-wü tïne de.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 — ausente —
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 — ausente —
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 — ausente —
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Fü ewü akpo emala ngü, gü ba, “Ho! Ye ngbü ele afü te-ye, angbü mere miri gbü nzö ani, fü ani adi nda-ani ꞌburu esa lö ye? Ye ngbü emala te komö ye de bala neh ene ngü ne?” Teka ngü la, fü wü di enga ni ye na adu akpü engu tïne ꞌduwa afa sü, teka ngü te engu mala. Wüh gü ba, “Ah ngbü ecu ngü ye de bala ne, neh teka roto ka-ye la?”
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Fütanga ngü la, fü Yüsefa adu kpah aroto gara roto. Gbü roto la, fü ah awu wü ra ake fe, bete wü küfara nzükpa de füh ye biri, te ewü yia koro ꞌburu engangagira, angbü ecu ngüngü.
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Fü ah adu kpah amala nga roto la fü wö ye, de wü di enga ni ye ꞌburu. Te wö ye na je ngü la bala, fü mamaguma ayia asiti eküte Yüsefa, gü ba, “De-ye deyï, dela bala neh ene roto ne? Ye efï nda-ye, gü ba, ni ena ayia cu me-ni, de wü ni ye, de wü di enga ni ye ꞌburu, acu ngü ye fanü fanü?”
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Fü wü di enga ni ye na ayia ati ngü la fï emaguma wü. Fü wö ye na angbü fï bü da efï ngü la emaguma ye.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Gbü gara ra, fü wü di enga ni ye Yüsefa ayia agbü sü ka-wü, de ïrï ye Eberone ne, aza wü kambiliki ka wö wü, anü di agbü gara sü de ïrï ye Sekeme.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Fütanga ngü la, fü Yakobo ayia aï Yüsefa kpaka ye, amala ngü fefe, gü ba dene, “Yüsefa deyï, ni ele atima ye kpaka wü di enga ni ye kpa gbü Sekeme.” Yüsefa gü ba, “Wayi, ni le eyi.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 Yakobo gü ba, “Ye nü enü, ye ceka wü di enga ni ye, de ye du, ye mala mene ngü te ngbü emere ewü de kpala, de wü kambiliki ne, fü ni, teka fü ni aje gömö ye.” Fü Yüsefa ayia sela, anü aceka wü di enga ni ye agbü Sekeme.
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 Te engu koro tete agbü Sekeme kpala, ah maka wü di enga ni ye de. Fü ah angbü endondoro da egïrï ewü. Fü gara komoko akoro amaka engu kpala, ayi-tata, gü ba dene, “De-ye deyï, ah mere baye te ye ngbü endoro de bane? Ye ngbü egïrï neh ene?”
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 Yüsefa gü ba dene, “Ni ngbü egïrï wü di enga ni ni. Wüh ngbü de wü kambiliki ka wö ani neh to kaye?”
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Fü komoko la alügü ngü fefe, gü ba dene, “Ni je ngü te ewü ngbü emala, gü ba, ‘Ani le anü agbü Dotana.’ Ah ba e te ewü nü sü eyi kpala la.” Fü Yüsefa ayia kpah bü ꞌduwa ayia, anü afa nga ewü, amaka agbü Dotana kpala.
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 — ausente —
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 — ausente —
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 — ausente —
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Fü Rübena, te di de gina enga ni ewü ne, ayia aje ngü la. Fü ngü la ayia asiti tete afa sü. Fü ah adu afï nga kaje te ni ena aküwa Yüsefa tete na.
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Fü ah ayia amala ngü fü ewü, gü ba dene, “De-wü deyï, ah tï fü ani amörö engu amörö de, angü engu de enga ni ani. Te ah bala la, ani za bü engu, ani gü agbü diri du-kpa-ngu. Fü engu akpi ka-ye kpala de tete-ye.” Amba Rübena ngbü emala ngü la ka-ye nda de mani, angü fïngangü kaka gü ba, te ani gü engu eyi kpala la, fü ni adu aza engu, alügü kpaka wö ni.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Te Yüsefa koro tete kpaka ewü la, fü ewü ayia bü riii, atï tete, azoro engu gö! Fü ewü ayia agbi züka bongo kaka-na, de tere te ye la, asidi.
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 Fü ewü ayia aza engu, anü di, agü agbü diri du-kpa-ngu, te ngu di ta gbügbü na ma.
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Fü ewü adu angbü ezü kümü ka-wü. Wüh te eceka kpï bane de, gbangbara! te wü Arabï te ewü ngbü ekoro to kpa fügö, agbü Gïlada, de wü e ka-wü, baka wü *rü de züka se wü, de wü gara wü züka wü e ka-wü, te ewü enü di, acïnzï agbü *Ezepeto. Wüh ngbü bï wü e la ta ꞌburu füh wü kamele ka-wü.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 Fü *Yuda, gara enga ni ye Yüsefa ne, ayia awu wü Arabï la. Fü ah amala ngü fü wü di enga ni ye, gü ba dene, “Te ani mörö enga ni ani ne amörö, fü ani acere nga kökö na eküte wö ani la, ani ena amaka gbügbü na neh ene?
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 Te ah nda bü fïngangü ka-ni la, ah le de ani nü enü, za engu, acïnzï asidi fü wü kpara te ewü ekoro ne. Fü ani aza jiase ka-ani la. Angü engu de enga ni ani. Te ani mörö engu la, ah ena adi esiti.” Fü ewü ale ngü la te nga wü ꞌburu.
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Te wü Arabï koro tete kpaka ewü sela, fü ewü ayia kere, anü agbeke Yüsefa kpa gbü du la, adu di, ato fü wü Arabï la. Fü wü Arabï la ayia ato mere bi jiase fü ewü, baka teke biri. Fü ewü aza Yüsefa yo! atafa di agbü Ezepeto.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Fütanga ngü la, fü Rübena adu anü akoro füh du-kpa-ngu la, aceka kpï bane, yïrï! Yüsefa nda ma! Fü ngü la asiti tete ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ah ayia agbürü bongo te ye, asörö traaa! de mere siti gba.
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 Fü ah ayia alügü nga ye, adu kpaka wü di enga ni ye, ayi-ta ewü, gü ba dene, “Anga mbarase agbü du la nda tïne eyi ma! Ni ena amere baye?” Wü di enga ni ye la le ngü nda-wü de.
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Fütanga ngü la, fü ewü ayia aza meme, amörö. Fü ewü aza bongo ka Yüsefa, ayili gbü ngüte meme la,
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 aza, adu di, agü tatamu fü wö wü, gü ba, “Wö ani deyï, ani maka bongo ne kötö to kpane de ngüte te ye. Ye ceka la bongo engu mbi mbi mbi. Ah ena adi neh bongo ka da? Ah de bongo ka ye ye de?”
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Fü Yakobo ayia awu bongo ka Yüsefa teke. Fü ah atï ꞌduwa de gba, gü ba, “Wuuwu! Ye ra, Yüsefa, e-dene bü bongo ka-mü fanü fanü na? Siti nü zoro mü, sösörö mü eyi luru luru, du züfa mü eyi fere dene na? Ma ena amere baye?”
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Fü ah ayia asösörö bongo te ye ꞌburu ꞌburu. Fü ah adu aza kala bongo ka cïnga, ato te ye. Fü ah aku gba kö ye ye la bala, teka mere bi sïkpï.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Fütanga mere bi sïkpï la, fü wü didi, wü jaji komoko de wü jaji würüse, ayia akoro ꞌburu kpakaka na, teka agu mamaguma, de engu ce ngü ka cïnga la tïne asidi. Fü Yakobo alügü ngü fü ewü, gü ba dene, “Ni le ngü ka-wü la de. Ni ena aku gba ye ni la bala, zalü te ni ena akpi, ago agbü tö.” Fü wö ye Yüsefa angbü fï bü eku gba kökö na bala.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 Baka te wü Arabï la za Yüsefa, nü di agbü Ezepeto, fü ewü anü acïnzï engu fü gara mere kpara ka wü marajümïya kpala de ïrï ye Potifara.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.