Gênesis 29

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Fütanga ngü la, fü *Yakobo ayia anü, anü teka mere bi wü sïkpï. Fü ah anü akoro gbü tö ka Padanarama,
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 kpa füh du-kpa-ngu te di ede Arana, te di mba ce edere sü gbü gü. Bi wü kambiliki ta ladü, te ewü ra kötö gbü wü da-sü bata, ede du-kpa-ngu la. Angü dela ta du-kpa-ngu, de te wü nü ka wü kpara ka Arana ngbü enzö ngu ꞌburu gbügbü na sela.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Wüh ngbü ta eni mö du-kpa-ngu la de mere siti teme, angü wü nü ka gü ena adoto jijia na, asiti. Fü wü kpara, de te ewü ngbü eceka kpï fütanga wü nü ka-wü la, adi ekoro ebiti te-wü ꞌburu feke, teka fü ewü adi ewara mere siti teme engu la emö du-kpa-ngu la asidi. Fü ewü adu ato ngu fü wü nü ka-wü. Te wü nü nzö ngu eyi la, fü ewü adu kpah, awara teme la, alügü te nga ye, ani emö du-kpa-ngu la, angü biri kpara tï awara teme engu la kpikpi ye ne nda de.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Te Yakobo koro tete kpa füh du-kpa-ngu la, fü engu amala ngü fü wü kpara, te ewü ngbü ecï wü nü ka-wü la, gü ba, “Wü di enga ni ni deyï, ïrï sü ka-wü ne, neh baye?” Fü ewü alügü ngü, gü ba, “Ïrï sü ka-ani ne de Arana.”
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Yakobo gü ba, “Te di bala ne, wüh wu Labana ye Nayora ne kpo?” Wüh gü ba, “Ani wu engu kpo.”
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 — ausente —
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 — ausente —
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 — ausente —
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 — ausente —
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 — ausente —
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 — ausente —
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 — ausente —
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Te Labana je ngü la, gü ba, loko ni koro eyi, fü engu ayia de woro, anü amaka Yakobo, atï tete, afaka engu, adu de engu kpa ekötï. Fü Yakobo ayia atï te nga-ngü de te engu koro di ne, amala ꞌburu fü loko ye.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Fü Labana ayia amala ngü fü Yakobo, gü ba, “Ye zu de loko ni, te ye koro guvu ni.” Fü Yakobo ayia angbü gba loko ye sela teka fe biringbö.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Fütanga fe biringbö la, fü Labana awu, gü ba, Yakobo de kpeke kpara, te ngbü emere tima mbi mbi mbi. Fü Labana amala ngü fü Yakobo, gü ba, “Yakobo deyï, angü tima, de te ye ngbü emere fü ni sene ne, ngbü ele ta-ngü te ni ꞌduwa ba-neh-ene-la. Te di eyi bala ne, ni ele ato e fü ye da tima la. Ni wu ngbürü kpo, gü ba, ye zu de loko ni ne, amba kpara tï amere tima bü kükürü bala de. Te di bala, ah le de ye mala nga mene e, te ye ngbü ele, de ni to fü ye, da tima te ye ngbü emere fü ni ne.”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Labana, mü ta de wü di mü, wü jaji würüse ꞌbasu. Ïrï gina de Leya, ïrï jaji engu nda de Rayele.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Jia Leya ka-ye ta mba fi fi fi bane. Gbüra Rayele reke nda-ye areke ngüra ngüra bala.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Yakobo ngbü ta ele Rayele ka-ye nda cu efa sü. Baka te Labana mala ngü fefe, gü ba, “E te ni ena ato fü ye da tima neh ene?” ne, fü Yakobo ayia amala ngü fü Labana, gü ba, “Loko ni, ni ngbü ele de ye to ye ye Rayele ne fü ni, wara ni tete. Ni ena amere tima fü ye teka wü re lorozi.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Labana gü ba, “Ah de züka ngü, te ni ena ato ye ni fü ye, angü ni le ato ye ni fü ganzi kpara nda-ni de. Te di bala, ye ngbü engbü gba ni sene, de ye mere tima la.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Fü Yakobo ayia angbü gba Labana sela, da emere tima la teka wü re lorozi. Wü re de lorozi la, ga gbü jia Yakobo nda kpo de, angü engu le ta Rayele cu fa sü.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Te wü re de lorozi la nza tete, fü Yakobo amala ngü fü Labana, gü ba dene, “Loko ni deyï, ye to wara ni eto, de ni ngbü ake di. Angü tima te ye to fü ni ne nza eyi.”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Fü Labana ayia ale ngü la. Fü engu ayia amere mere siti karama, aï mere bi wü kpara, de wüh koro gbü karama la.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Te ra tï tete, gbü sïkpï ka karama la, fü Labana ayia amere mani, aza gina ye ye de Leya ne, anü de engu, ato fü Yakobo da Rayele. Amba Yakobo, mü wu bala nda-mü de. Fü Yakobo ayia angbü ake Leya.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 (Fü Labana ayia ato gara labï ka-ye, jaji würüse, de ïrï ye Zerïfa fü Leya, da ah di ele ta-ngü tete.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Te kpï seke tete, Yakobo ga, ni ceka kpï bane de, gbo! te Leya! Ah de Rayele nda de! Fü maguma Yakobo ayia anzu ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ah anü amaka Labana, amala ngü fefe, gü ba dene, “Ye mere de ni de bane neh ene ngü ne? Ye mere mani fü ni bala teka ne? Ni mere ta tima teka wü re de lorozi ne, nda-ni teka Rayele. Ni mere ta tima la teka Leya?”
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Fü Labana alügü ngü fü Yakobo, gü ba, “Ni ena aza jaji, ato fü komoko, ace gina, ao neh mbi mbi baye baye? Dela gele ka-ani nda de.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Ah ba ngü de, te ye le eyi la, de ye cï nga karama ka Leya, te ena anza feke. Angü wüh ena amere karama la teka mere bi sïkpï ba e lorozi. Te karama la nza eyi la, fü ni adu aza Rayele, ato kpah fü ye, wara ye tete. Fü ye adu kpah amere gara tima fü ni teka wü re lorozi.”
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Fü Yakobo ale ngü la.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 (Fü Labana ayia kpah ato gara labï ka-ye, jaji würüse, de ïrï ye Bïla ne, fü Rayele, de ah di ele ta-ngü tete.)
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Fü Yakobo ayia kpah, angbü ake Rayele. Fü Yakobo ale Rayele nda tïne ꞌduwa, afa Leya ka. Fü Yakobo adu kpah amere tima teka Rayele, teka wü re lorozi.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Fütanga ngü la, fü Yakobo adu aza wü wara ye la, angbü de ewü. Engu ngbü ta ele Rayele efa Leya di ka. Te Me wu, gü ba, Yakobo le ta Leya mbi mbi de ne, fü Me ato wazi fü Leya de ah di ebï ye. Fü Rayele angbü nda-ye bala, ah bï ye nda de.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Fü Leya ayia abï gina enga ye, jaji komoko. Fü ah amala ngü, gü ba, “Me wu cïnga ni eyi, fü engu ayia ato wazi fü ni, abï ye dene. Angü watï ni ena adu ale ni, teka ye de te ni bï fefe na ne.” Fü ah ayia agü ïrï mbarase la Rübena teka ngü la.
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Fütanga gina ye la, fü Leya abï kpah gara ye, jaji komoko. Fü ah amala ngü, gü ba, “Me wu eyi, gü ba, watï ni le ni de, fü engu ayia ato gara ye komoko, fü ni dene.” Fü ah ayia agü ïrï mbarase la Sïmïyona, teka ngü la.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Fütanga engu la, fü Leya adu kpah abï gara ye komoko. Fü ah amala ngü, gü ba, “Watï ni ena adu tïne, ale ni, angü ni bï wü jaji komoko fefe na eyi bata dene.” Fü ah agü ïrï mbarase la *Levi teka ngü la.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Fü Leya adu kpah abï gara ye komoko. Ah gü ba, “Ni gbo nga ïrï Me fa sü, angü engu to gara ye komoko kpah eyi fü ni.” Fü ah ayia agü ïrï mbarase la *Yuda teka ngü la.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.