Gênesis 28
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NVT
1 Te Yïsaka je ngü la tete, fü ngü la atï gbü jijia na ꞌduwa kürrrü. Angü ta gbü wü sïkpï la, wü kpara za te-wü de wü ganzi kpara nda-wü de. Wüh ngbü eza te-wü ka-wü gbü mürü. Fü Yïsaka ayia aï *Yakobo, amala ngü fefe na, gü ba, “Enga ra, ma le teka de mü za würüse esüka wü egba ganzi kpara gbü *Kanana sene kpo fï de.
1 Então Isaque mandou chamar Jacó, o abençoou e disse: “Não se case com uma mulher cananita.
2 Ma ele de mü yia eyia, de mü nü kpa gbü nguwa wü ni mü agbü Padanarama, de mü za würüse kpala esüka nguwa wü ni mü la.
2 Em vez disso, vá de imediato a Padã-Arã, à casa de seu avô Betuel, e case-se com uma das filhas de seu tio Labão.
3 Me di de mü kpala, de ah to bi wü jaji fü mü. De wü jaji la bï wü ye, sibi asibi. Fü ewü aga akoro mere bi nguwa wü kpara.
3 Que o Deus Todo-poderoso o abençoe e lhe dê muitos filhos, e que eles se multipliquem e venham a ser muitas nações.
4 Me di de yi, de wü kundu mü la, fï mere badi, kpah baka e te engu di de a ake wüba ta gügü ne. Tö ka wü Kanana, te nih ngbü gbügbü na enatikine ba wü ganzi kpara ne, te gara Me ena ato tö engu fü yi, de wü kundu mü. Angü Me mala ta ngü la fü Abarayama gügü, gü ba, ‘Ni ena ato tö ne fü wü kundu ye.’ ”
4 Que Deus dê a você e a seus descendentes as bênçãos que ele prometeu a Abraão. Que você venha a possuir esta terra na qual vive agora como estrangeiro, pois Deus entregou esta terra a Abraão”.
5 Fü Yakobo ayia anü sü kpala. Dela ta ngü te Yïsaka tima Yakobo tete agbü Padanarama, kpaka loko ye, de ïrï ye Labana ne.
5 Assim, Isaque se despediu de Jacó, que foi a Padã-Arã morar com seu tio Labão, irmão de Rebeca, filho de Betuel, o arameu.
6 — ausente —
6 Esaú soube que seu pai, Isaque, havia abençoado Jacó e o enviado a Padã-Arã para encontrar uma esposa e que, ao abençoá-lo, tinha advertido a seu irmão: “Não se case com uma mulher cananita”.
7 — ausente —
7 Também soube que Jacó havia obedecido aos pais e ido a Padã-Arã.
8 Teka ngü la, fü Esawu ayia awu, gü ba, te ah bala la, amba wü wö ni ake ni ni le ngü ka wü wara ni, wü egba ganzi kpara ne, nda-wü de.
8 Quando ficou evidente que seu pai não aprovava as mulheres cananitas,
9 Te di bala, fü Esawu ayia anü kpaka afudu ye, de ïrï ye Ïsïmayile ne, teka aza gara würüse kpala, teka de ngü la reke gbü jia wü wö ni. Fü Ïsïmayile ayia ato ye ye de ïrï ye Malata ne, de Esawu za engu. Malata ta de ebabata wara Esawu.
9 Esaú foi visitar a família de seu tio Ismael e, além das duas mulheres cananitas com as quais havia se casado, tomou para si uma das filhas de Ismael. O nome de sua nova mulher era Maalate, irmã de Nebaiote e filha de Ismael, filho de Abraão.
10 Baka te Yakobo ayia tete agba wö ye, gbü Bïrï-Saba, enü agbü Padanarama ne, fü ah anü, anü, ara te kaje.
10 Nesse meio-tempo, Jacó partiu de Berseba e rumou para Harã.
11 Fütanga sïkpï ꞌbasu, fü ah akoro agbü gara sü kpala. Fü ra ayia atï. Yakobo gü ba, “Wayi, te ah bala la, ni ena ara sene.” Fü ah aza mere ngbürükü teme, ayia ao esa nzö ye, atï ara.
11 Quando o sol se pôs, chegou a um bom local para acampar e ali passou a noite. Encontrou uma pedra para descansar a cabeça e se deitou para dormir.
12 Te engu ngbü era tete, fü ah aroto mere siti ꞌbeꞌbe, te yia kü kpa tikpi, ngbüüü kötö. Gbü roto la, fü ah awu wü *malayïka ka Me, te ewü ngbü enü füh ꞌbeꞌbe la, ekoro da edu.
12 Enquanto dormia, sonhou com uma escada que ia da terra ao céu e viu os anjos de Deus, que subiam e desciam pela escada.
13 Fü Me arü nda-ye tikpi, te adu mö ꞌbeꞌbe la, da emala ngü fü Yakobo, gü ba, “Ma de Me, te ma di de *vüngüte ka wü wö mü, wü Abarayama ake Yïsaka. Ma ena ato züka ngü fü mü, angü tö de te mü era fefeh na ne, te gara, ma ena ato fü yi, de wü kundu mü fütanga mü, teka fü yi angbü gbügbü fï mere badi.
13 No topo da escada estava o S enhor , que lhe disse: “Eu sou o S enhor , o Deus de seu avô, Abraão, e o Deus de seu pai, Isaque. A terra na qual você está deitado lhe pertence. Eu a darei a você e a seus descendentes.
14 Fü wü kundu mü abï wü jaji, asibi asibi baka zu-tö. Fü ewü ao gba wü gbü nzö wü sü ꞌburu, zalü akoro to kpa fügö, kpa kati, de wü debu-sü ꞌburu. Fü wü kpara awu züka ngü, te ma ena amere fü mü la. Fü wü kpara la akpo angbü eku gba fere, teka de ma to wazi fü ani, kpah baka e te ma to fü yi, de wü kundu mü la.
14 Seus descendentes serão tão numerosos quanto o pó da terra! Eles se espalharão por todas as direções: leste e oeste, norte e sul. E todas as famílias da terra serão abençoadas por seu intermédio e de sua descendência.
15 Ma ena ao jia ra eküte mü, angü siti ngü ena amere mü. Ma ena adi eo jia ra te mü, gbü wü sü te mü ena angbü enü gbügbü na ꞌburu. Fü ra aza mü te gara, adu akoro di kpah gbü sü ka wö mü sene. Ma tï ace mü de. Wü ngü de te ma mala fü mü la, ma ena amere amere ꞌburu.” Dela ngü te Me mala fü Yakobo gbü roto.
15 Além disso, estarei com você e o protegerei aonde quer que vá. Um dia, trarei você de volta a esta terra. Não o deixarei enquanto não tiver terminado de lhe dar tudo que prometi”.
16 — ausente —
16 Então Jacó acordou e disse: “Certamente o S enhor está neste lugar, e eu não havia percebido!”.
17 — ausente —
17 Contudo, também teve medo e disse: “Como é temível este lugar! Não é outro, senão a casa de Deus; é a porta para os céus!”.
18 Te kpï seke tete, kpurutokokpï la, fü Yakobo ayia abiti wü teme, afa, ao nzüüü bala. Fü ah adu aza teme, de te engu o nzö ye fefeh na ne, ao ga füh mene ewü de te engu fa la, ba *cangalï fü Mere Me. Fü ah adu aza mü, atökö füh teme la, gü ba, te gara, te ni ena adu akoro tete na, ni ena awu, gü ba, dene sü te Me gü tamu ye tete fü ni.
18 Na manhã seguinte, Jacó se levantou bem cedo. Pegou a pedra na qual havia descansado a cabeça, colocou-a em pé, como coluna memorial, e derramou azeite de oliva sobre ela.
19 Fü Yakobo ayia agü ïrï sü la, ga Betele, ba e te wüh gü ba, “Gba Mere Me”.
19 Chamou o lugar de Betel, embora anteriormente se chamasse Luz.
20 Fü Yakobo ayia akïna kïna fü Me, gü ba, “Wayi bala, Me, mü mala eyi, gü ba, ‘Ni ena angbü eceka kpï fütanga ra, gbü sü ꞌburu te ma ena angbü endoro gbügbü. Ni ena ato kpah e-mazü fere. Fü ni ato kpah bongo, fü ra adi eto te ra.
20 Então Jacó fez o seguinte voto: “Se, de fato, Deus for comigo e me proteger nesta jornada, se ele me providenciar alimento e roupa,
21 Fütanga wü ngü la, ni ena aza ra, alügü gbü sü ka wü wö ra zözö.’ Te di bala, ma ena angbü egbo nga ïrï mü fï mere badi, angü mü de *vüngüte ka-ra fanü fanü.
21 e se eu voltar são e salvo à casa de meu pai, então o S enhor certamente será o meu Deus.
22 Gbü wü e te mü ngbü eto fere ꞌburu, ma ena adi eza tari-e la, elügü fü mü. Te mü to fere baka e nzükpa la, ma ena aza nda-mü biri, alügü fü mü. Dela kïna te ma kïna fü mü enatikine. Teka ngü la, fü ra aza wü teme, afa baka e dene, teka fü ra angbü efï nga ngü la fï mere badi.”
22 E esta coluna memorial que eu levantei será um lugar de adoração a Deus, e eu entregarei a Deus a décima parte de tudo que ele me der”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.