Gênesis 28
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs ARIB
1 Te Yïsaka je ngü la tete, fü ngü la atï gbü jijia na ꞌduwa kürrrü. Angü ta gbü wü sïkpï la, wü kpara za te-wü de wü ganzi kpara nda-wü de. Wüh ngbü eza te-wü ka-wü gbü mürü. Fü Yïsaka ayia aï *Yakobo, amala ngü fefe na, gü ba, “Enga ra, ma le teka de mü za würüse esüka wü egba ganzi kpara gbü *Kanana sene kpo fï de.
1 Isaque, pois, chamou Jacó, e o abençoou, e ordenou-lhe, dizendo: Não tomes mulher dentre as filhas de Canaã.
2 Ma ele de mü yia eyia, de mü nü kpa gbü nguwa wü ni mü agbü Padanarama, de mü za würüse kpala esüka nguwa wü ni mü la.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher dentre as filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Me di de mü kpala, de ah to bi wü jaji fü mü. De wü jaji la bï wü ye, sibi asibi. Fü ewü aga akoro mere bi nguwa wü kpara.
3 Deus Todo-Poderoso te abençoe, te faça frutificar e te multiplique, para que venhas a ser uma multidão de povos; seu
4 Me di de yi, de wü kundu mü la, fï mere badi, kpah baka e te engu di de a ake wüba ta gügü ne. Tö ka wü Kanana, te nih ngbü gbügbü na enatikine ba wü ganzi kpara ne, te gara Me ena ato tö engu fü yi, de wü kundu mü. Angü Me mala ta ngü la fü Abarayama gügü, gü ba, ‘Ni ena ato tö ne fü wü kundu ye.’ ”
4 e te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua descendência contigo, para que herdes a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 Fü Yakobo ayia anü sü kpala. Dela ta ngü te Yïsaka tima Yakobo tete agbü Padanarama, kpaka loko ye, de ïrï ye Labana ne.
5 Assim despediu Isaque a Jacó, o qual foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 — ausente —
6 Ora, viu Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar de lá mulher para si, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher dentre as filhas de Canaã,
7 — ausente —
7 e que Jacó, obedecendo a seu pai e a sua mãe, fora a Padã-Arã;
8 Teka ngü la, fü Esawu ayia awu, gü ba, te ah bala la, amba wü wö ni ake ni ni le ngü ka wü wara ni, wü egba ganzi kpara ne, nda-wü de.
8 vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque seu pai,
9 Te di bala, fü Esawu ayia anü kpaka afudu ye, de ïrï ye Ïsïmayile ne, teka aza gara würüse kpala, teka de ngü la reke gbü jia wü wö ni. Fü Ïsïmayile ayia ato ye ye de ïrï ye Malata ne, de Esawu za engu. Malata ta de ebabata wara Esawu.
9 foi-se Esaú a Ismael e, além das mulheres que já tinha, tomou por mulher a Maalate, filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote.
10 Baka te Yakobo ayia tete agba wö ye, gbü Bïrï-Saba, enü agbü Padanarama ne, fü ah anü, anü, ara te kaje.
10 Partiu, pois, Jacó de Beer-Seba e se foi em direção a Harã;
11 Fütanga sïkpï ꞌbasu, fü ah akoro agbü gara sü kpala. Fü ra ayia atï. Yakobo gü ba, “Wayi, te ah bala la, ni ena ara sene.” Fü ah aza mere ngbürükü teme, ayia ao esa nzö ye, atï ara.
11 e chegou a um lugar onde passou a noite, porque o sol já se havia posto; e, tomando uma das pedras do lugar e pondo-a debaixo da cabeça, deitou-se ali para dormir.
12 Te engu ngbü era tete, fü ah aroto mere siti ꞌbeꞌbe, te yia kü kpa tikpi, ngbüüü kötö. Gbü roto la, fü ah awu wü *malayïka ka Me, te ewü ngbü enü füh ꞌbeꞌbe la, ekoro da edu.
12 Então sonhou: estava posta sobre a terra uma escada, cujo topo chegava ao céu; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela;
13 Fü Me arü nda-ye tikpi, te adu mö ꞌbeꞌbe la, da emala ngü fü Yakobo, gü ba, “Ma de Me, te ma di de *vüngüte ka wü wö mü, wü Abarayama ake Yïsaka. Ma ena ato züka ngü fü mü, angü tö de te mü era fefeh na ne, te gara, ma ena ato fü yi, de wü kundu mü fütanga mü, teka fü yi angbü gbügbü fï mere badi.
13 por cima dela estava o Senhor, que disse: Eu sou o Senhor, o Deus de Abraão teu pai, e o Deus de Isaque; esta terra em que estás deitado, eu a darei a ti e à tua descendência;
14 Fü wü kundu mü abï wü jaji, asibi asibi baka zu-tö. Fü ewü ao gba wü gbü nzö wü sü ꞌburu, zalü akoro to kpa fügö, kpa kati, de wü debu-sü ꞌburu. Fü wü kpara awu züka ngü, te ma ena amere fü mü la. Fü wü kpara la akpo angbü eku gba fere, teka de ma to wazi fü ani, kpah baka e te ma to fü yi, de wü kundu mü la.
14 e a tua descendência será como o pó da terra; dilatar-te-ás para o ocidente, para o oriente, para o norte e para o sul; por meio de ti e da tua descendência serão benditas todas as famílias da terra.
15 Ma ena ao jia ra eküte mü, angü siti ngü ena amere mü. Ma ena adi eo jia ra te mü, gbü wü sü te mü ena angbü enü gbügbü na ꞌburu. Fü ra aza mü te gara, adu akoro di kpah gbü sü ka wö mü sene. Ma tï ace mü de. Wü ngü de te ma mala fü mü la, ma ena amere amere ꞌburu.” Dela ngü te Me mala fü Yakobo gbü roto.
15 Eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra; pois não te deixarei até que haja cumprido aquilo de que te tenho falado.
16 — ausente —
16 Ao acordar Jacó do seu sono, disse: Realmente o Senhor está neste lugar; e eu não o sabia.
17 — ausente —
17 E temeu, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Te kpï seke tete, kpurutokokpï la, fü Yakobo ayia abiti wü teme, afa, ao nzüüü bala. Fü ah adu aza teme, de te engu o nzö ye fefeh na ne, ao ga füh mene ewü de te engu fa la, ba *cangalï fü Mere Me. Fü ah adu aza mü, atökö füh teme la, gü ba, te gara, te ni ena adu akoro tete na, ni ena awu, gü ba, dene sü te Me gü tamu ye tete fü ni.
18 Jacó levantou-se de manhã cedo, tomou a pedra que pusera debaixo da cabeça, e a pôs como coluna; e derramou-lhe azeite em cima.
19 Fü Yakobo ayia agü ïrï sü la, ga Betele, ba e te wüh gü ba, “Gba Mere Me”.
19 E chamou aquele lugar Betel; porém o nome da cidade antes era Luz.
20 Fü Yakobo ayia akïna kïna fü Me, gü ba, “Wayi bala, Me, mü mala eyi, gü ba, ‘Ni ena angbü eceka kpï fütanga ra, gbü sü ꞌburu te ma ena angbü endoro gbügbü. Ni ena ato kpah e-mazü fere. Fü ni ato kpah bongo, fü ra adi eto te ra.
20 Fez também Jacó um voto, dizendo: Se Deus for comigo e me guardar neste caminho que vou seguindo, e me der pão para comer e vestes para vestir,
21 Fütanga wü ngü la, ni ena aza ra, alügü gbü sü ka wü wö ra zözö.’ Te di bala, ma ena angbü egbo nga ïrï mü fï mere badi, angü mü de *vüngüte ka-ra fanü fanü.
21 de modo que eu volte em paz à casa de meu pai, e se o Senhor for o meu Deus,
22 Gbü wü e te mü ngbü eto fere ꞌburu, ma ena adi eza tari-e la, elügü fü mü. Te mü to fere baka e nzükpa la, ma ena aza nda-mü biri, alügü fü mü. Dela kïna te ma kïna fü mü enatikine. Teka ngü la, fü ra aza wü teme, afa baka e dene, teka fü ra angbü efï nga ngü la fï mere badi.”
22 então esta pedra que tenho posto como coluna será casa de Deus; e de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.