Gênesis 27

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Fütanga wü ngü la, fü Yïsaka agbe tïne afa sü. Jijia na du ceka kpï mbi mbi nda tïne de. Gbü gara ra, fü Yïsaka ayia aï gina ye ye, de Esawu ne, de ah koro kpaka ni. Fü Esawu ayia ale ngü, akoro kpaka wö ye.
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Yïsaka gü ba dene, “Wayi, Esawu, enga ra, ma gbe nza ka-ra tïne eyi dene. Sïkpï ka kpi ka-ra kpah eyi gbamari.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 — ausente —
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 — ausente —
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Amba de, Rebeka, mü je ngü de te Yïsaka ngbü emala fü Esawu ne, nda-mü eyi. Te Rebeka wu, gü ba, Esawu nü sü eyi agbü gü ne,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 fü ah ayia kere, akpe anü, agïrï *Yakobo, amala ngü fefe, gü ba dene,
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 “Enga ni, ni ngbü tïtïne dene, fü ni aje ri wö ye, te engu ngbü emala ngü fü Esawu, gü ba, ‘Ni ele ato wazi ka-ni, te Me to fü ni, fefe, de ah ngbü ba mere mürü kötï fütanga ni, angü ah de gina ye ni.’ Ah atima Esawu, de ah nü agbü gü, ah gïrï so fü ni feke, teka fü ni ato wazi la fefe na.
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Te di eyi bala ne, enga ni, dene mani te ye ena amere, afiti wö ye di, teka fü engu ato wazi la fü ye, fü ye angbü ba mere mürü kötï me-ye.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Ye nü enü kpa gbü sü te wü meme ngbü ezü e tete na, de ye za wü di enga meme kpala ꞌbasu. Fü ye amörö ewü, akoro de so ewü fü ni, teka fü ni azï züka wuru gbügbü fü wö ye. Wuru engu la, ah ena adi de wuru te wö ye ngbü ele ngüngü na efa sü, de te engu mala nganga na fü Esawu ne.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Amba ye ena aza wuru engu me-ye, anü di fü wö ye, de engu zü, angü wö ye ena afï nda-ye, gü ba, dela eyi wuru de te Esawu zï koro di fü ni ne, angü jijia tïne eyi ma. Fü engu ato wazi ka-ye la tïne ꞌburu fü ye.”
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 — ausente —
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 — ausente —
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Rebeka gü ba, “Ye mere e akpe cürü de. Te ngü la du fü te-ye, mere te-ye bala la, komö wö ye tï arï gbü nga ye nda de. Ngü la ena angbü gbü nzö ni. Ye nü enü, ye zoro nda bü wü di enga wü meme la, de ye du di, fü ye amere ngü engu la, ba e te ni mala fü ye la.”
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Fü Yakobo ayia anü azoro wü di enga meme ꞌbasu, amörö ewü, akoro de so ewü, ato fü ni ye. Fü Rebeka ayia azï ꞌduwa züka wuru, te di ꞌduwa mene ngütü de te watï ye ngbü ele efa sü ne.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Fü Rebeka ayia aza züka bongo gbü nga Esawu, te di ta kpa esambü la, ato fü Yakobo, de engu to te ye, teka fü sese angbü kpah ba se Esawu.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 Fü Rebeka adu aza kpah konü wü meme la, agbala, ai, ao eküte kpa Yakobo, be kpah te ngüngürü na, angü su ta eküküte baka nda Esawu nda ma.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Fü Rebeka ayia aza kümü, bete züka wuru engu, de te engu zï la, ato fü Yakobo, de engu nü di fü wö ye.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Fü Yakobo aza e-mazü la, anü di fü wö ye, aï wö ye. Fü Yïsaka ayia ale ngü, gü ba, “Wayi enga ra, mü de neh da?”
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Yakobo gü ba, “Ah de-ni, Esawu, gina ye ye ne. Ni mere ngü tïne, te ye mala nganga fü ni ne eyi. So de te ye mala nganga na ne eyi dene. Ye yia eyia tikpi, de ye zü. Fü ye adu tïne ato wazi ka-ye la fü ni.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Fü wö ye na alügü ngü, gü ba, “Enga ni, ye mere ngü ye, amaka so la, akoro di kpah bü kere de bala, neh fe ya?” Yakobo gü ba, “Amba Me, te di de *vüngüte ka-ye ne, le ta-ngü te ni me-ye. Fü ni ayia amörö nü la mba kere dene tüngü la.”
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Yïsaka gü ba, “Ye koro la mari kpa ede ni akine, de ni tala küte ye. Fü ni awu tete, gü ba, ye ngbürü de ye ni, Esawu, fanü fanü.”
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Fü Yakobo ayia aka te-ye, akoro gbamari ede wö ye. Fü wö ye na atala küküte, aceka, fü ah amala fefe, gü ba, “A! Dene bane ne ngü ne? Angü ri mü akine baka ri Yakobo. Amba kpa mü nda di ba nda Esawu la.”
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 Yïsaka tï ta awu, gü ba, dela Yakobo ne de, angü jijia na ni ka-ye ta eyi. Te engu tala kpa Yakobo, maka su tete, ba su te kpa Esawu ne, fü ah afï nda-ye, gü ba, “Wayi, dela eyi de Esawu fanü. Ni ena ato wazi ka-ni la ato fefe.”
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Fü Yïsaka adu kpah ayi-ta ngü, gü ba, “Mü mala la ngü fere fanü fanü. Mü ngbürü de Esawu fanü?” Yakobo gü ba, “Wayi, wüba, ma ngbürü de Esawu fanü.”
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Yïsaka gü ba, “Ah mbi. Mü to e-mazü la eto, de ma zü. Fü ra adu ato wazi ka-ra, te Me to fere, fü mü.” Fü Yakobo ayia ato e-mazü la fü wö ye. Fü wö ye na azü. Fü Yakobo aza kpah fï, ato fü wö ye, anzö.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Te Yïsaka zü e la nza tete, engu gü ba, “Enga ra, mü ka te-mü, gbamari kpakine, de ma faka mü.”
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Fü Yakobo ayia aka te-ye, akoro gbamari kpaka wö ye. Fü wö ye na ayia afaka engu, ayia aje se bongo de eküküte na ne. Fü ah ayia awu, gü ba, dela ngbürü eyi ye ni, Esawu ne. Fü Yïsaka ayia ato wazi ka-ye fü Yakobo, gü ba, “Enga ra, se mü akine gbooo, gegege ba se züka fu-ndo kpa gbü yï, te Me to wazi ye eyi gbügbü na.
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Ma eyi-ta Mere Me, de ah to wazi fü mü fï bü bala. Me to wazi teka de agö di elï füh wü e ka-mü, de wüh ga reke areke. Me to wazi, de ndo de gbü yï ka-mü la rï arï, de jia ye jete jete bala. Me to wazi, de wü rïrü ka-mü la rï arï rudu rudu.
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Me to wazi, fü mü angbü ba mere mürü kötï, kpah baka miri gbü nzö wü di enga ni mü ꞌburu. Fü ewü angbü eje ngü ka-mü. Me to wazi fü mü, teka fü mü angbü gbü nzö nguwa wü kpara ꞌburu. Fü nda-mü wazi afa nda-ewü le ꞌburu. Fü ewü angbü nda-wü esatïlö mü. Mene kpara te ena afala mü, Me ena akïna engu. Mene kpara te ah ena angbü egbo nga ïrï mü, da eyi-ta Me tüngü mü la, Me ena angbü kpah ake di.” Dela ngü de te Yïsaka ku gba di fü Me, de ah mere fü Yakobo.
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Te Yïsaka ku gba de wü ngü la teka Yakobo nza tete, fü Yakobo ayia anü sü ka-ye. Yakobo kpah bü te enü sü bane, Esawu du koro kpah eyi.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Fü Esawu ayia aza so, de te engu du koro di ne, azï areke areke. Fü ah aza akoro di fü wö ye. Te engu koro de e la kpaka wö ye, ah gü ba, “Wüba, ma koro eyi. Mü yia eyia tikpi, de mü zü so ka-mü, de te ma zï, koro di fü mü ne, teka fü mü ato wazi ka-mü fere.”
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Wö ye na gü ba, “Mü neh da?” Esawu gü ba, “Ah de-ni Esawu, gina ye ye ne.”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Fü Yïsaka akpo angbü eyï, gbi gbi gbi, teka ngü la. Fü ah ayi-ta ngü, gü ba, “Te ah bala la, anga mene kpara, te koro tïne de so fere ne, ah nda de neh da? Angü ma zü so kaka-na la tïne kpah eyi. Ma to wazi ka-ra kpah eyi fefe na. Me ena adi ka-ye tïne eyi ake di, fü ah angbü ba mere mürü kötï me-ye. Tïtïne mba gara kaje, te wüh ena adu afü ngü la gbügbü na, nda tïne eyi ma.”
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Te Esawu je ngü de te wö ye mala la, fü engu aba rere ꞌduwa kpa tikpi, “Wuuwu! Wuuwu! Wüba! Anga de-ra! Mü to nda-ra wazi kpah eto!”
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Yïsaka gü ba, “Ye ni, gara kaje kpala, te ni ena ato nda-ye gbügbü na ne, nda tïne eyi ma. Angü enga ni ye koro fiti ni bü tïtïne dene, fü ni ato wazi ka-ni ne eyi fefe na. Tïtïne ah ena angbü baka mere mürü kötï fütanga kö ni, tïne me-ye. Da ngü la adu afü nda tïne eyi ma.”
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Esawu gü ba, “Amba wüh gü ïïrï Yakobo nda-wü kü mbi, angü engu de mürü wu. Engu fiti ta ra kpah te enga gina, za wazi ka-ra, ka gina ye ne ka! Mü ceka la! Engu du fiti mü kpah eyi, fü mü ayia ato wazi ka Me, ta te mü yia eto fere ne, tïne fefe!” Fü Esawu adu kpah andaꞌba te-ye fü wö ye, gü ba, “Wö ni deyï, gara mba du wazi ladü, te ye ena ato fü ni, anga ah nda ma?”
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Yïsaka gü ba dene, “Ye ni deyï, ni mala eyi, gü ba, Yakobo ena angbü tïne me-ye ba miri ka-wü, de wü kundu ye fï mere badi. Fü wü e gbü yï kaka-na ꞌburu adi erï efa sü. Gara ngü kpala te lakï mba, te ni ena adu amere tüngü ye ne tïne eyi ma.”
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Esawu gü ba, “Wüna! Amba wüba, wazi esaka mü, te mü ena ato fü kpara nda bü ngbee biringbö? Ma le de mü to nda-ra wazi kpah eto.” Fü Esawu akpo angbü eku tïne fï bü mere siti gba, enü di.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Fü Yïsaka adu amala ngü fü Esawu, gü ba dene, “Amba ngü ka-mü ena adi bane. Mü ena ao gba mü gbü sü, te wü e tï aga tete de. Agö lï te sü la mbi mbi kpah de.
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Mü ena adi mürü gü. Fü mü angbü efa te-mü esaka wü vügü ka-mü de te-dü ka-mü. Enga ni mü ena angbü gbü nzö mü. Te di bala, gara sïkpï ladü, te yi ena agü gü ake di. Fü mü ayia ka-mü, ace engu.” Dela ngü ta te Yïsaka mala fü Esawu.
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Fütanga ngü la, fü Esawu adu angbü ekpü Yakobo tïne afa sü, teka ngü ta te wö ewü to wazi ka-ye fü Yakobo ne. Fü Esawu angbü efï ngü, teka de ni mörö Yakobo, amba ah ngbü ekpe cürü teka wö ye. Fü ah angbü efï ngü emaguma ye, gü ba, “Ah mbi! Angü wö ani gbe nza ne eyi dene de. Te engu kpi eyi la, ni ena amörö enga ni ni, Yakobo, asidi.”
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Te Rebeka je ngü, te Esawu ngbü efï de bala, fü ah ayia aï Yakobo, amala ngü fefe, gü ba, “Enga ni deyï, ngü de te ye mere fü enga ni ye ne, ah ti ngü la eyi guvu ye. Ah ngbü eo jia ye teka sïkpï, te wö ye ena akpi tete na, de ni mörö ye asidi.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 Enga ni, te di bala ne, ye yia eyia, ye nü agbü Padanarama, kpa gba loko ye, de ïrï ye Labana ne, teka aküwa te-ye.
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 Ye go, ye ngbü ka-ye kpala, zalü te maguma enga ni ye ena agu.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Te mamaguma gu eyi la, toto na ena adu aïrï teka ngü, ta te ye mere engu di la. Te ni wu eyi bala la, ni ena atima ngü fü ye, fü ye adu akoro kpakine. Dela ngü te ni ngbü emala fü ye, enga ni, angü, te Esawu mörö ye la, wüh ena adu kpah amörö engu. Te di bala, ngü la ena ato mere cïnga. Angü ah ena adi de mere siti ngü, te wü di enga ni ena akpi anza ꞌduwa ꞌbasu mini, gbü ra biringbö.”
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Fü Rebeka ayia anü kpaka Yïsaka, afiti engu, gü ba, “Ni mbü ka-ni tïne gbü ngü ka wü wara Esawu, wü egba ganzi kpara ne eyi. Wüh je ngü nda-wü de. Te Yakobo ena aza würüse kpah gbü egba ganzi kpara, baka Esawu la, ah ena adi esiti! Ni ena akpi ka-ni akpi, teka ngü ka wü egba ganzi kpara la! Te di bala, ani ena amere dene mbi mbi baye?”
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.