Gênesis 22
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NTLH
1 Fütanga ngü la, te Yïsaka ga koro tete mba memere, fü Me ayia are maguma Abarayama. Fü Me akoro aï Abarayama, gü ba, “Abarayama! Abarayama!” Fü Abarayama ayia ale ngü, gü ba, “Waye!”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Fü Me amala ngü fefe, gü ba, “Mü za ye mü de Yïsaka, te mü le engu fa sü ne, fü mü anü di agbü tö ka wü Morïya, teka fü mü awa engu amörö, acuru fere baka laꞌbï. Sü de te ma le de mü mere ngü la tete, ma ena agü tatamu na fü mü. Sü engu la ena adi kpa füh mere da de kpala.” Fü Abarayama ayia ale ngü la. Fü kpï ayia aseke.
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Kpurutokokpï la, fü Abarayama ayia anü da egïrï cï-wa, teka acuru Yïsaka fefe na fü Me, de mere fïngangü emaguma ye. Fü ah ayia aza cï-wa la, ai ao füh dongï ka-ye. Fü Abarayama ayia ake Yïsaka, bete wü labï ka-ye ꞌbasu, abe kpah te dongï la, anü agbü sü, de te Me mala nganga na fefe na ne.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Fü ewü anü, anü, anü, ara te kaje ꞌbasu. Fü Abarayama ayia aceka kpï, awu sü de te Me mala nganga na ne, nengete kpa engagira ye kpala.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Fü Abarayama ayia amala ngü fü wü labï ka-ye de ꞌbasu ne, gü ba, “Wü ngbü nda-wü sene, de wü dongï ka-ni ne. Ani enü me-ani ake ye ni, kpa füh da de kpala, teka aku gba fü Me. Fü ani adu akoro.”
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Fü Abarayama ayia aza cï-wa, de te engu ena acuru kö Yïsaka fefeh na ne, ao gbü nzö Yïsaka, de ah bï. Fü Abarayama aza nda-ye nye-wa bete mere maguruma. Fü ewü ayia anü sü ake ye ye.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Te wüh ngbü enü tete, fü Yïsaka ayia ayi-ta wö ye, gü ba, “Wüba,” Fü Abarayama ale ngü, agü ba, “Waye, ye ra, ah mere baye?” Yïsaka gü ba, “Wüba, ma bï cï-wa eyi dene. Nye-wa kpah eyi ladü ne. Anga kambiliki de te nih ena awa, amörö fü Me ne, di nda neh kaye?”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Fü Abarayama alügü ngü fü ye ye, gü ba, “Enga ra, Me ladü. Ah ena ato kambiliki fü nih me-ye.” Fü ewü angbü fï bü enü ka-wü.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Te wüh nü koro tete kpa gbü sü, de te Me mala nganga fü Abarayama ne, fü Abarayama ayia abiti teme, afa e ba *cangalï la. Fü ah ayia andrü cï-wa la ezeze na. Fü ah adu azoro Yïsaka, ai gö gö gö! Fü ah abï engu, ao kpa füh cï-wa la.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Fü ah ayia ato kpa ye, aza mere maguruma ka-ye, de ni wa Yïsaka, amörö di.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Te Abarayama yia za maguruma tete, de ni wa Yïsaka, fü Me ayia aï engu kpa gbü kpï, gü ba, “Abarayama! Abarayama!” Fü Abarayama ayia ale ngü.
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Fü Me amala ngü fefe, agü ba, “Mü mere e amörö ye mü de. Ma wu eyi kpo, gü ba, mü le eyi ato ye mü, te di de kporo maguma mü ne, fere. Ma wu kpah eyi kpo, gü ba, mü le ngü ka-ra eyi fanü fanü de maguma mü ꞌburu.”
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Fü Abarayama ayia, de ni ceka kpï bane de, gbo! te mere moko kambiliki, te didi ngïlï angïlï. Didi lala eyi gbü wü rü. Fü Abarayama ayia anü agbi di kambiliki la, gbü rü la asidi. Fü ah adu aza kambiliki la, anü amörö, acuru fü Me da ye ye la.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Dela si-ngü de te Abarayama gü ïrï sü la tete, gü ba, Yakova Yire. Ah ba e te wüh gü ba, “Me ena ato e fere me-ye.” Akoro enatikine, wü kpara ngbü emala, gü ba, “Mere Me ena ato e fü ani gbü sü la kpah bala.”
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Te Abarayama curu kambiliki la nza tete, fü Me adu kpah aï engu,
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 gü ba, “Abarayama, mü je la ngü ka-ra, te ma emala fü mü ne. Ma wu eyi kpo, gü ba, mü ngbü eje ngü ka-ra aje. Angü mü le tïne eyi ato ye mü fere, te di fü mü ba kporo maguma mü ne. Te di eyi bala ne, de-ra Me, ma kïna kïna eyi te ïrï ra,
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 gü ba, ma ena ato wazi fü mü afa sü, teka de wü kundu mü sibi asibi fa sü, akoro ba wü küfara, anga zu-tö. Fü ewü adi ba kpeke wü kpara, adi eza sü esaka wü vügü ka-wü.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Ma ena aküwa nguwa wü kpara füh kotö ne ꞌburu, teka ngü ka wü kundu mü la. Dela ngü te ma ena amere fü yi, angü mü le ngü ka-ra eyi.”
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Te Me mala ngü la nza tete, fü wü Abarayama ayia ake Yïsaka, adu kpa esangü da, kpaka wü labï ka-wü, te ewü ngbü ecï nga ewü la. Fü ewü ayia alügü nga wü, adu agbü Bïrï-Saba, angbü kpala.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Fütanga ngü la, fü Abarayama aje ngü, gü ba, “Gara enga ni ni de ïrï ye Nayora ne, gina wara ka de ïrï ye Mïleka ne, bï wü jaji eyi fefe.”
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 Ïrï wü jaji, de te Mïleka bï ewü ne, ïrï gina de Uca, ïrï wü gara de wü Buza, Kemule,
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 Kesede, Azo, Piledasa, bete Yidirafa,
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 be kpah te Betuwele. Betuwele engu la ta de wö ye Rebeka. Dela ïrï wü jaji, de te Mïleka bï fü Nayora, enga ni ye Abarayama. Wü jaji la ta ꞌburu ꞌbajena.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Fü Nayora abï kpah gara wü jaji bala, ake gara wara ye, de ïrï ye Ruma ne. Ïrï wü jaji la ta de Teba, Gama, Tasa, bete Maka. Dela ꞌburu ïrï wü jaji ka Nayora, enga ni ye Abarayama.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.