Gênesis 22
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NAA
1 Fütanga ngü la, te Yïsaka ga koro tete mba memere, fü Me ayia are maguma Abarayama. Fü Me akoro aï Abarayama, gü ba, “Abarayama! Abarayama!” Fü Abarayama ayia ale ngü, gü ba, “Waye!”
1 Depois dessas coisas, Deus pôs Abraão à prova e lhe disse: — Abraão! Este lhe respondeu: — Eis-me aqui!
2 Fü Me amala ngü fefe, gü ba, “Mü za ye mü de Yïsaka, te mü le engu fa sü ne, fü mü anü di agbü tö ka wü Morïya, teka fü mü awa engu amörö, acuru fere baka laꞌbï. Sü de te ma le de mü mere ngü la tete, ma ena agü tatamu na fü mü. Sü engu la ena adi kpa füh mere da de kpala.” Fü Abarayama ayia ale ngü la. Fü kpï ayia aseke.
2 Deus continuou: — Pegue o seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá à terra de Moriá. Ali, ofereça-o em holocausto, sobre um dos montes, que eu lhe mostrar.
3 Kpurutokokpï la, fü Abarayama ayia anü da egïrï cï-wa, teka acuru Yïsaka fefe na fü Me, de mere fïngangü emaguma ye. Fü ah ayia aza cï-wa la, ai ao füh dongï ka-ye. Fü Abarayama ayia ake Yïsaka, bete wü labï ka-ye ꞌbasu, abe kpah te dongï la, anü agbü sü, de te Me mala nganga na fefe na ne.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada e, tendo preparado o seu jumento, levou consigo dois dos seus servos e Isaque, seu filho. Rachou lenha para o holocausto e foi para o lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Fü ewü anü, anü, anü, ara te kaje ꞌbasu. Fü Abarayama ayia aceka kpï, awu sü de te Me mala nganga na ne, nengete kpa engagira ye kpala.
4 No terceiro dia, Abraão ergueu os olhos e viu o lugar de longe.
5 Fü Abarayama ayia amala ngü fü wü labï ka-ye de ꞌbasu ne, gü ba, “Wü ngbü nda-wü sene, de wü dongï ka-ni ne. Ani enü me-ani ake ye ni, kpa füh da de kpala, teka aku gba fü Me. Fü ani adu akoro.”
5 Então disse aos servos: — Esperem aqui com o jumento. Eu e o rapaz iremos até lá e, depois de termos adorado, voltaremos para junto de vocês.
6 Fü Abarayama ayia aza cï-wa, de te engu ena acuru kö Yïsaka fefeh na ne, ao gbü nzö Yïsaka, de ah bï. Fü Abarayama aza nda-ye nye-wa bete mere maguruma. Fü ewü ayia anü sü ake ye ye.
6 Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele, por sua vez, levava nas mãos o fogo e a faca. Assim, os dois caminhavam juntos.
7 Te wüh ngbü enü tete, fü Yïsaka ayia ayi-ta wö ye, gü ba, “Wüba,” Fü Abarayama ale ngü, agü ba, “Waye, ye ra, ah mere baye?” Yïsaka gü ba, “Wüba, ma bï cï-wa eyi dene. Nye-wa kpah eyi ladü ne. Anga kambiliki de te nih ena awa, amörö fü Me ne, di nda neh kaye?”
7 Isaque rompeu o silêncio e disse a Abraão, seu pai: — Meu pai! Abraão respondeu: — Eis-me aqui, meu filho! Isaque perguntou: — Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Fü Abarayama alügü ngü fü ye ye, gü ba, “Enga ra, Me ladü. Ah ena ato kambiliki fü nih me-ye.” Fü ewü angbü fï bü enü ka-wü.
8 Abraão respondeu: — Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois seguiam juntos.
9 Te wüh nü koro tete kpa gbü sü, de te Me mala nganga fü Abarayama ne, fü Abarayama ayia abiti teme, afa e ba *cangalï la. Fü ah ayia andrü cï-wa la ezeze na. Fü ah adu azoro Yïsaka, ai gö gö gö! Fü ah abï engu, ao kpa füh cï-wa la.
9 Chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado. Ali Abraão edificou um altar, arrumou a lenha sobre ele, amarrou Isaque, seu filho, e o deitou no altar, em cima da lenha.
10 Fü ah ayia ato kpa ye, aza mere maguruma ka-ye, de ni wa Yïsaka, amörö di.
10 E, estendendo a mão, pegou a faca para sacrificar o seu filho.
11 Te Abarayama yia za maguruma tete, de ni wa Yïsaka, fü Me ayia aï engu kpa gbü kpï, gü ba, “Abarayama! Abarayama!” Fü Abarayama ayia ale ngü.
11 Mas do céu o Anjo do Senhor o chamou: — Abraão! Abraão! Ele respondeu: — Eis-me aqui!
12 Fü Me amala ngü fefe, agü ba, “Mü mere e amörö ye mü de. Ma wu eyi kpo, gü ba, mü le eyi ato ye mü, te di de kporo maguma mü ne, fere. Ma wu kpah eyi kpo, gü ba, mü le ngü ka-ra eyi fanü fanü de maguma mü ꞌburu.”
12 Então lhe disse: — Não estenda a mão sobre o menino e não faça nada a ele, pois agora sei que você teme a Deus, porque não me negou o seu filho, o seu único filho.
13 Fü Abarayama ayia, de ni ceka kpï bane de, gbo! te mere moko kambiliki, te didi ngïlï angïlï. Didi lala eyi gbü wü rü. Fü Abarayama ayia anü agbi di kambiliki la, gbü rü la asidi. Fü ah adu aza kambiliki la, anü amörö, acuru fü Me da ye ye la.
13 Abraão ergueu os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os arbustos. Abraão pegou o carneiro e o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Dela si-ngü de te Abarayama gü ïrï sü la tete, gü ba, Yakova Yire. Ah ba e te wüh gü ba, “Me ena ato e fere me-ye.” Akoro enatikine, wü kpara ngbü emala, gü ba, “Mere Me ena ato e fü ani gbü sü la kpah bala.”
14 E Abraão deu àquele lugar o nome de “O Senhor Proverá”. Daí dizer-se até o dia de hoje: “No monte do Senhor se proverá.”
15 Te Abarayama curu kambiliki la nza tete, fü Me adu kpah aï engu,
15 Então do céu pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou Abraão
16 gü ba, “Abarayama, mü je la ngü ka-ra, te ma emala fü mü ne. Ma wu eyi kpo, gü ba, mü ngbü eje ngü ka-ra aje. Angü mü le tïne eyi ato ye mü fere, te di fü mü ba kporo maguma mü ne. Te di eyi bala ne, de-ra Me, ma kïna kïna eyi te ïrï ra,
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, juro por mim mesmo, diz o
17 gü ba, ma ena ato wazi fü mü afa sü, teka de wü kundu mü sibi asibi fa sü, akoro ba wü küfara, anga zu-tö. Fü ewü adi ba kpeke wü kpara, adi eza sü esaka wü vügü ka-wü.
17 que certamente o abençoarei e multiplicarei a sua descendência como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar. Sua descendência tomará posse das cidades dos seus inimigos.
18 Ma ena aküwa nguwa wü kpara füh kotö ne ꞌburu, teka ngü ka wü kundu mü la. Dela ngü te ma ena amere fü yi, angü mü le ngü ka-ra eyi.”
18 Na sua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque você obedeceu à minha voz.
19 Te Me mala ngü la nza tete, fü wü Abarayama ayia ake Yïsaka, adu kpa esangü da, kpaka wü labï ka-wü, te ewü ngbü ecï nga ewü la. Fü ewü ayia alügü nga wü, adu agbü Bïrï-Saba, angbü kpala.
19 Então Abraão voltou para onde estavam os seus servos, e, juntos, foram para Berseba, onde fixou residência.
20 Fütanga ngü la, fü Abarayama aje ngü, gü ba, “Gara enga ni ni de ïrï ye Nayora ne, gina wara ka de ïrï ye Mïleka ne, bï wü jaji eyi fefe.”
20 Passadas essas coisas, foram dizer a Abraão que Milca também tinha dado à luz filhos a Naor, irmão de Abraão:
21 Ïrï wü jaji, de te Mïleka bï ewü ne, ïrï gina de Uca, ïrï wü gara de wü Buza, Kemule,
21 Uz, o primogênito, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 Kesede, Azo, Piledasa, bete Yidirafa,
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 be kpah te Betuwele. Betuwele engu la ta de wö ye Rebeka. Dela ïrï wü jaji, de te Mïleka bï fü Nayora, enga ni ye Abarayama. Wü jaji la ta ꞌburu ꞌbajena.
23 Betuel gerou Rebeca. Milca deu esses oito filhos a Naor, irmão de Abraão.
24 Fü Nayora abï kpah gara wü jaji bala, ake gara wara ye, de ïrï ye Ruma ne. Ïrï wü jaji la ta de Teba, Gama, Tasa, bete Maka. Dela ꞌburu ïrï wü jaji ka Nayora, enga ni ye Abarayama.
24 A concubina de Naor, cujo nome era Reumá, lhe deu também à luz filhos: Teba, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.