Gênesis 22
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs ARC
1 Fütanga ngü la, te Yïsaka ga koro tete mba memere, fü Me ayia are maguma Abarayama. Fü Me akoro aï Abarayama, gü ba, “Abarayama! Abarayama!” Fü Abarayama ayia ale ngü, gü ba, “Waye!”
1 E aconteceu, depois destas coisas, que tentou Deus a Abraão e disse-lhe: Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
2 Fü Me amala ngü fefe, gü ba, “Mü za ye mü de Yïsaka, te mü le engu fa sü ne, fü mü anü di agbü tö ka wü Morïya, teka fü mü awa engu amörö, acuru fere baka laꞌbï. Sü de te ma le de mü mere ngü la tete, ma ena agü tatamu na fü mü. Sü engu la ena adi kpa füh mere da de kpala.” Fü Abarayama ayia ale ngü la. Fü kpï ayia aseke.
2 E disse: Toma agora o teu filho, o teu único filho, Isaque, a quem amas, e vai-te à terra de Moriá; e oferece-o ali em holocausto sobre uma das montanhas, que eu te direi.
3 Kpurutokokpï la, fü Abarayama ayia anü da egïrï cï-wa, teka acuru Yïsaka fefe na fü Me, de mere fïngangü emaguma ye. Fü ah ayia aza cï-wa la, ai ao füh dongï ka-ye. Fü Abarayama ayia ake Yïsaka, bete wü labï ka-ye ꞌbasu, abe kpah te dongï la, anü agbü sü, de te Me mala nganga na fefe na ne.
3 Então, se levantou Abraão pela manhã, de madrugada, e albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e fendeu lenha para o holocausto, e levantou-se, e foi ao lugar que Deus lhe dissera.
4 Fü ewü anü, anü, anü, ara te kaje ꞌbasu. Fü Abarayama ayia aceka kpï, awu sü de te Me mala nganga na ne, nengete kpa engagira ye kpala.
4 Ao terceiro dia, levantou Abraão os seus olhos e viu o lugar de longe.
5 Fü Abarayama ayia amala ngü fü wü labï ka-ye de ꞌbasu ne, gü ba, “Wü ngbü nda-wü sene, de wü dongï ka-ni ne. Ani enü me-ani ake ye ni, kpa füh da de kpala, teka aku gba fü Me. Fü ani adu akoro.”
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o moço iremos até ali; e, havendo adorado, tornaremos a vós.
6 Fü Abarayama ayia aza cï-wa, de te engu ena acuru kö Yïsaka fefeh na ne, ao gbü nzö Yïsaka, de ah bï. Fü Abarayama aza nda-ye nye-wa bete mere maguruma. Fü ewü ayia anü sü ake ye ye.
6 E tomou Abraão a lenha do holocausto e pô-la sobre Isaque, seu filho; e ele tomou o fogo e o cutelo na sua mão. E foram ambos juntos.
7 Te wüh ngbü enü tete, fü Yïsaka ayia ayi-ta wö ye, gü ba, “Wüba,” Fü Abarayama ale ngü, agü ba, “Waye, ye ra, ah mere baye?” Yïsaka gü ba, “Wüba, ma bï cï-wa eyi dene. Nye-wa kpah eyi ladü ne. Anga kambiliki de te nih ena awa, amörö fü Me ne, di nda neh kaye?”
7 Então, falou Isaque a Abraão, seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui, meu filho! E ele disse: Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Fü Abarayama alügü ngü fü ye ye, gü ba, “Enga ra, Me ladü. Ah ena ato kambiliki fü nih me-ye.” Fü ewü angbü fï bü enü ka-wü.
8 E disse Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. Assim, caminharam ambos juntos.
9 Te wüh nü koro tete kpa gbü sü, de te Me mala nganga fü Abarayama ne, fü Abarayama ayia abiti teme, afa e ba *cangalï la. Fü ah ayia andrü cï-wa la ezeze na. Fü ah adu azoro Yïsaka, ai gö gö gö! Fü ah abï engu, ao kpa füh cï-wa la.
9 E vieram ao lugar que Deus lhes dissera, e edificou Abraão ali um altar, e pôs em ordem a lenha, e amarrou a Isaque, seu filho, e deitou-o sobre o altar em cima da lenha.
10 Fü ah ayia ato kpa ye, aza mere maguruma ka-ye, de ni wa Yïsaka, amörö di.
10 E estendeu Abraão a sua mão e tomou o cutelo para imolar o seu filho.
11 Te Abarayama yia za maguruma tete, de ni wa Yïsaka, fü Me ayia aï engu kpa gbü kpï, gü ba, “Abarayama! Abarayama!” Fü Abarayama ayia ale ngü.
11 Mas o Anjo do Senhor lhe bradou desde os céus e disse: Abraão, Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
12 Fü Me amala ngü fefe, agü ba, “Mü mere e amörö ye mü de. Ma wu eyi kpo, gü ba, mü le eyi ato ye mü, te di de kporo maguma mü ne, fere. Ma wu kpah eyi kpo, gü ba, mü le ngü ka-ra eyi fanü fanü de maguma mü ꞌburu.”
12 Então, disse: Não estendas a tua mão sobre o moço e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus e não me negaste o teu filho, o teu único.
13 Fü Abarayama ayia, de ni ceka kpï bane de, gbo! te mere moko kambiliki, te didi ngïlï angïlï. Didi lala eyi gbü wü rü. Fü Abarayama ayia anü agbi di kambiliki la, gbü rü la asidi. Fü ah adu aza kambiliki la, anü amörö, acuru fü Me da ye ye la.
13 Então, levantou Abraão os seus olhos e olhou, e eis um carneiro detrás dele, travado pelas suas pontas num mato; e foi Abraão, e tomou o carneiro, e ofereceu-o em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Dela si-ngü de te Abarayama gü ïrï sü la tete, gü ba, Yakova Yire. Ah ba e te wüh gü ba, “Me ena ato e fere me-ye.” Akoro enatikine, wü kpara ngbü emala, gü ba, “Mere Me ena ato e fü ani gbü sü la kpah bala.”
14 E chamou Abraão o nome daquele lugar o Senhor proverá; donde se diz até ao dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 Te Abarayama curu kambiliki la nza tete, fü Me adu kpah aï engu,
15 Então, o Anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde os céus
16 gü ba, “Abarayama, mü je la ngü ka-ra, te ma emala fü mü ne. Ma wu eyi kpo, gü ba, mü ngbü eje ngü ka-ra aje. Angü mü le tïne eyi ato ye mü fere, te di fü mü ba kporo maguma mü ne. Te di eyi bala ne, de-ra Me, ma kïna kïna eyi te ïrï ra,
16 e disse: Por mim mesmo, jurei, diz o Senhor , porquanto fizeste esta ação e não me negaste o teu filho, o teu único,
17 gü ba, ma ena ato wazi fü mü afa sü, teka de wü kundu mü sibi asibi fa sü, akoro ba wü küfara, anga zu-tö. Fü ewü adi ba kpeke wü kpara, adi eza sü esaka wü vügü ka-wü.
17 que deveras te abençoarei e grandissimamente multiplicarei a tua semente como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar; e a tua semente possuirá a porta dos seus inimigos.
18 Ma ena aküwa nguwa wü kpara füh kotö ne ꞌburu, teka ngü ka wü kundu mü la. Dela ngü te ma ena amere fü yi, angü mü le ngü ka-ra eyi.”
18 E em tua semente serão benditas todas as nações da terra, porquanto obedeceste à minha voz.
19 Te Me mala ngü la nza tete, fü wü Abarayama ayia ake Yïsaka, adu kpa esangü da, kpaka wü labï ka-wü, te ewü ngbü ecï nga ewü la. Fü ewü ayia alügü nga wü, adu agbü Bïrï-Saba, angbü kpala.
19 Então, Abraão tornou aos seus moços, e levantaram-se e foram juntos para Berseba; e Abraão habitou em Berseba.
20 Fütanga ngü la, fü Abarayama aje ngü, gü ba, “Gara enga ni ni de ïrï ye Nayora ne, gina wara ka de ïrï ye Mïleka ne, bï wü jaji eyi fefe.”
20 E sucedeu, depois destas coisas, que anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca deu filhos a Naor, teu irmão:
21 Ïrï wü jaji, de te Mïleka bï ewü ne, ïrï gina de Uca, ïrï wü gara de wü Buza, Kemule,
21 Uz, o seu primogênito, e Buz, seu irmão, e Quemuel, pai de Arã,
22 Kesede, Azo, Piledasa, bete Yidirafa,
22 e Quésede, e Hazo, e Pildas, e Jidlafe, e Betuel.
23 be kpah te Betuwele. Betuwele engu la ta de wö ye Rebeka. Dela ïrï wü jaji, de te Mïleka bï fü Nayora, enga ni ye Abarayama. Wü jaji la ta ꞌburu ꞌbajena.
23 E Betuel gerou Rebeca. Estes oito deu Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 Fü Nayora abï kpah gara wü jaji bala, ake gara wara ye, de ïrï ye Ruma ne. Ïrï wü jaji la ta de Teba, Gama, Tasa, bete Maka. Dela ꞌburu ïrï wü jaji ka Nayora, enga ni ye Abarayama.
24 E a sua concubina, cujo nome era Reumá, lhe deu também Teba, e Gaã, e Taás, e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.