Gênesis 19
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NAA
1 Etamurago la, fü wü *malayïka de ꞌbasu, ta te Me tima ewü ne, anü akoro agbü *Sodomo. Fü ewü amaka Loto, te ngbü ka-ye emöngïtï ꞌbaranga ka mere kötï la. Te Loto wu ewü tete, fü ah awu, gü ba, wüh ka-wü de wü ganzi kpara.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Fü ah agü mandï fü ewü, amala ngü fü ewü, gü ba, “Wü mere kpara, ah tï eyi fü wü alügü nga wü, adu ara kpa gba ni, teka de wüh to mba ngu, fü wü atökö te-wü? De wü ra agba ni sene, teka fü wü ayia gügü kpurutokokpï, anü sü ka-wü.” Wüh gü ba, “Aꞌa. Ngü ma. Ani ena ara ka-ani bü te ngambasü sene.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Fü Loto amala ngü fü ewü kpekpeke, agü ba, “Te ah bala la, ah ena adi esiti. Wü koro, de wü ra kpa gba ni.” Fü ewü adu tïne ale. Fü ewü ayia anü de wü Loto agba ka. Fü wü kpara ka Loto amere kümü fü ewü. Fü ewü ayia azü.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Fütanga ngü la cüküꞌdaye, o wüh go ra kötö la de, fü wü komoko de gbü Sodomo la aze, afü kere ewü, kerekere gbaa. Wüh koro te nga wü gbü Sodomo sela ꞌburu, wü kaꞌdörö de wü cögbörö kpara.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Fü ewü akpo da eï ï, gü ba, “Loto! Loto! Wü komoko, de te ewü koro tïne kpaka ye ne, wüh mbi mbi neh kaye? Ye za ewü, de ye koro de ewü kpaka ani kpakine, de ani o ewü ekürüfe ani ba würüse tete.”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Te Loto je ngü la tete, fü ngü la asiti tete ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü engu ayia kürrrü, aü möngïtï, akoro kpa etanü, adu ani möngïtï de kürüfe ye.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Fü engu amala ngü fü ewü, gü ba, “Wü di enga ni ni, wü kpara la, wüh de wü ngba ka-ni. Wü mere e amere mene siti ngü de bala eküte ewü de.
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Wü di ni, wü jaji würüse, ladü sene ꞌbasu, te watï ewü di ma. Te ni ena ato wü jaji würüse la fü wü, fü wü ao ewü ekürüfe wü la, ah reke de? Wü mere e akpülü wü ngba ka-ni de ꞌbasu ne de, angü dela wü kpara ka-ni, te ewü koro kpaka ni.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Fü wü komoko ka Sodomo la, alügü ngü, gü ba, “Ye ngbü emala dela mene ngü de baye? Ye koro sene ba ganzi kpara. Ye ena angbü kpah da eto rïrï fü ani? Ye ka te-ye emöngïtï asidi, angü ani ena amere ye enatikine, afa nda wü kpara la!” Fü ewü akpo enzi Loto emöngïtï asidi, da ededere engu eküte möngïtï, ba e te ewü ena akuru möngïtï la akuru.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Fü wü malayïka la ayia aü möngïtï, agbeke Loto, adu di kpaka wü, kpa esambü la, adu ani möngïtï.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Fü wü malayïka la ayia ani jia siti wü kpara ka Sodomo la ꞌburu, ꞌduwa ndunga! Wüh ceka kpï nda-wü tïne de. Fü ewü angbü egïrï möngïtï tïne agïrï. Fü ewü ace ngü la, ayia adu agba wü.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Fü wü malayïka la ayia ayi-ta Loto, gü ba, “Wü gara wü mürü ye kpah ladü gbü Sodomo sene? Te wüh ladü la, de ye nü enü, de ye biti ewü, de wü jaji ka-ye, de wügiri ye ꞌburu. De ye za ewü, ye kpe de ewü gbü Sodomo sene asidi.
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 Angü Me tima ani teka acuru sü ne, teka mere bi siti ngü ka wü kpara de sene, te ewü ngbü emere ne. Ani ena acuru sü ka Sodomo ne acuru enatikine, asiti ꞌburu nde.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Te Loto je ngü la tete, fü engu ayia anü amala ngü la fü wü jaji komoko de ꞌbasu, ta te ewü dara wü di ye ne. Fü Loto akoro amala ngü fü ewü, gü ba, “Wü yia eyia kere kere, de wü kpe go ka-wü kpa gbü gara sü, angü Me ena acuru sü ne enatikine.” Amba wügiri ye Loto de ꞌbasu la le aje ngü la nda-wü de. Ngü la du ngbü ka-ye gbü jia ewü, ba e te Loto ngbü egbo kala la. Fü Loto ayia adu ka-ye. Fü kpï ayia aseke.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Fü wü malayïka la angbü fï bü emala ngü fü Loto kpekpeke, gü ba, “Kere kere! Mü yia eyia! Mü za wü wara mü, de wü di mü ꞌbasu la, fü mü akpe de ewü, angü yi ena akpi de wü siti wü kpara ka Sodomo, te Me ena ato mere kuru te ewü enatikine ne.”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Fü Loto adu angbü ka-ye nda la kpah fï bü ejiji. Amba gbü wü ngü la ꞌburu, Me le ta fï bü eyi, teka ale ta-ngü te Loto. Fü wü malayïka ka Me de ꞌbasu la ayia ale kpa Loto, ake wara ka, bete wü jaji kaka-na de ꞌbasu ne, aba esa kpïrï wü, afaka gö! Fü ewü ayia akpe de ewü.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Fü wü malayïka la amala ngü fü ewü, agü ba, “Yi le woro kere kere, angü yi ena akpi! Yi mere e arü gbamari sene de! Yi mere e aceka kpï sidi nga yi kpah de! Yi le fï bü woro, zalü te yi ena akoro tete, kpa füh wü angbe cögbörö da de kpane, teka fü yi aküwa.”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Fü Loto alügü ngü fü ewü, gü ba dene, “Mere kpara,
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 te wü da de kpala di bü nengete ne, ani ena akoro akoro kpala? Siti ngü ne ena amaka ani etüngba, fü ani akpi de? Wü de züka kpara, te wü küwa ani eyi. Te di bala ne, de wü du kpah, wü le mba ta-ngü te ani.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Wü wu enga ꞌbaranga ꞌdongoni de kpane eyi? Wü tï ale de ani kpe, nü ngbü kpala? Angü ah mba gbamari, ani tï eyi akpe akoro kpala mba kere, fü ani aküwa. Wü tï ace ꞌbaranga la de? Angü ah ka-ye mba ꞌdongoni.”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Wü malayïka la gü ba, “Wayi, ani le eyi. Ani ena ace ꞌbaranga la ace, ani curu de.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Te di tïne eyi bala ne, ye kpe ekpe kpala kere kere, angü ani tï amere gara ngü la de, zalü te wü ena akpe akoro kpala feke.” Fü wü Loto ayia akpe.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Fü Loto akpe akoro kpa gbü Sügara. Ah kpe koro kpala kpurutokokpï, o ra te ekoro.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Fü Me atima wa kpa gbü kpï, te ngbü ekolo etïtï kötö ꞌduwa mbïï mbïï mbïï! Fü wa la angbü etïtï kpa gbü Sodomo ake Gomora, angbü ecuru sü, enü di ꞌduwa hawuu!
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Fü wa la anza wü kpara de wü e, kpah de mene wü e, te wüh ru kpa gbü yï ne, ꞌduwa ꞌbuti ꞌbuti! Fü tanguwa wü kpara, de wü e gbü Sodomo ake Gomora, anza ꞌduwa anza ꞌburu ꞌburu!
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Wü malayïka la mala ta ngü eyi fü wü Loto, gü ba, “Te wü te ekpe la, wü mere e arü, aceka kpï kpa fütanga wü de.” Amba wara Loto, ta te mü ngbü ekpe sidi nga wü watï mü ne, fü mü ayia ka-mü, aceka kpï kpa sidi. Fü würüse la afere te-ye ꞌduwa ciki sela, akoro ba mere teme, bubu ba ngütü avuturu la.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Fü Abarayama ayia kpurutokokpï la, anü kpa te sü ta te engu yi-ta Me, teka Sodomo tete na ne.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Fü Abarayama arü aceka kpï to kpa gbü Sodomo. Fü ah ayia awu mere siti nguwa kpala saꞌdi! te gbala sü ꞌduwa yere! baka nguwa ndi la!
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Dela ngü ta te Me curu sü ka Sodomo ake Gomora tete, de mere wa ne. Me küwa ta bü duu Loto, angü ah fï ta nga ngü mürü ka-wü ake Abarayama ne.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Fütanga ngü la, fü mere cürü akpo angbü emere Loto. Fü engu adu afï, gü ba dene, “Te ni ngbü gbü Sügara sene, ni ena akpi akpi.” Fü engu ayia aza wü di ye, wü jaji würüse de ꞌbasu ne, anü de ewü kpa füh wü da. Fü ewü ayia angbü ka-wü kpa gbü wü gö kpala.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Gbü gara sïkpï, fü gina ye Loto ayia amala ngü fü enga ni ye, gü ba dene, “Ye ceka la, wö ani te egbe enza dene. Ani ena amere neh baye, te biri komoko di gbü sü ne, te ena aza ani, teka fü ani abï ye, baka wü bu ani ne, ma ne?
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Te di bala ne, ah le de ani kpürü fï, ato fü wö ani, de ah nzö, ah küya di. Te ah küya eyi la, fü ani ara ekükürüfe, teka fü ani amaka ye. Angü tanguwa ani ena anza nza.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Etamurago la, fü ewü aza fï, ato fü wö wü. Fü ah anzö fï ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü fï azoro engu. Fü gina yeye na, ayia anü ara ekükürüfe na. Fü ewü angbü ake di. Amba Loto, mü wu ta, gü ba, dene ye ni ne, nda-mü de, ka fï te mü.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Kpurutokokpï la, fü gina ye Loto la adu kpah amala ngü fü enga ni ye, gü ba dene, “Enga ni ni deyï, ani ngbü esikine eyi ake wö ni. Enatikine, ah le de ani to kpah mere fï fü wö ani, teka fü ye anü ara ekükürüfe na me-ye, kpah baka nda-ni de esikine ne. Fü ani abï ye de wü wö ani, angü tanguwa ani ena anza.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Fü ewü adu kpah, aza mere fï, ato fü wö wü. Te fï zoro engu tete, fü yeye na, jaji ne, anü kpah, ara ekükürüfe na. Amba Loto, mü wu ngü la nda-mü kpah fï de, ka fï te mü.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Fü wü jaji würüse la ayia amaka bu ꞌbasu mini.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Fü lakï ka-ewü ka yayaka ayia akoro. Fü gina jaji würüse la ayia ayaka enga ye, jaji komoko. Fü ewü agü ïïrï na Müwaba. Müwaba de mere gina kundu ye nguwa wü kpara, te wüh ngbü eï ewü Müwaba ne.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Fü enga ni ye na de sidi ne, ayia abï nda-ye ye, kpah ye komoko, agü ïïrï na Benami. Benami de mere gina kundu ye nguwa wü kpara te wüh ngbü eï Amona ne.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.