Gênesis 12
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs ARA
1 Gbü gara sïkpï, te re ka Abarama koro tete ꞌburu baka re teke bata nzükpa de füh ye ꞌburuve (75), fü Me ayia amala ngü fü Abarama, gü ba dene, “Abarama, mü yia eyia, de mü ce gba mü, de wü mürü mü, de mü go ngbü agbü gara ganzi sü, te ma ena agü tatamu fü mü.
1 Ora, disse o Senhor a Abrão: Sai da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai e vai para a terra que te mostrarei;
2 Te mü le ngü ka-ra la eyi la, ma ena ato wazi fü mü. Fü wü kundu mü abï ye, asibi, afa sü. Fü nguwa yi asibi, akoro ba mere bi nguwa wü kpara. Ma ena ato wazi fü mü, fü ïrï mü adi ewü awü gbü wü sü ꞌburu. Fü ra adu angbü eto züka ngü fü mere bi wü kpara teka ngü ka-mü.
2 de ti farei uma grande nação, e te abençoarei, e te engrandecerei o nome. Sê tu uma bênção!
3 Mene kpara te ena amere züka ngü fü mü, ma ena amere kpah züka ngü fefe na. Amba mene kpara te ena asiri mü, ma ena akïna engu. Ma ena aküwa nguwa wü kpara füh kotö ne ꞌburu teka ngü ka-mü.”
3 Abençoarei os que te abençoarem e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 — ausente —
4 Partiu, pois, Abrão, como lho ordenara o Senhor , e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 — ausente —
5 Levou Abrão consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as pessoas que lhes acresceram em Harã. Partiram para a terra de Canaã; e lá chegaram.
6 fü ewü ayia aguru sü, anü akoro kpa gbü gara sü kpala de ïrï ye Sekeme, esa mere rü ka More. Ta gbü wü re la, wü Kanana ngbü ta la fï era kötï gbü sü la.
6 Atravessou Abrão a terra até Siquém, até ao carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Fü Me ayia agü tamu ye fü Abarama, gü ba dene, “Te gara, ni ena ato tö ne ꞌburu fü wü, de wü kundu ye, teka fü ewü angbü gbügbü fï mere badi.” Te Abarama je ngü la tete, fü engu adu areke sü baka *cangalï, teka agbo nga ïrï Me tete na, angü Me gü tamu ye fefe na gbü sü engu la.
7 Apareceu o Senhor a Abrão e lhe disse: Darei à tua descendência esta terra. Ali edificou Abrão um altar ao Senhor , que lhe aparecera.
8 Fütanga ngü la, fü Abarama ayia anü to gbü kpa ye ka kokpa, anü akoro kpa enzö gümba, te di to kpa fügö ka Betele. Fü ah ayia ade mba gugu sela, ezengba Betele ake Ayï. Fü engu ayia areke sü teka adi egbo nga ïrï Mere Me, da ecu ngü Mere Me sela.
8 Passando dali para o monte ao oriente de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel ao ocidente e Ai ao oriente; ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Fü Abarama angbü fï bü eka te-ye ce ce ce bala, enü kpa edebu sü to gbü kokpa.
9 Depois, seguiu Abrão dali, indo sempre para o Neguebe.
10 Fütanga wü ngü la, fü tala ayia atï gbü sü ka wü Kanana ꞌburu. Te di bala, fü wü Abarama ayia akpe anü angbü la takü agbü *Ezepeto, teka ngü ka mere siti tala la.
10 Havia fome naquela terra; desceu, pois, Abrão ao Egito, para aí ficar, porquanto era grande a fome na terra.
11 — ausente —
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher de formosa aparência;
12 — ausente —
12 os egípcios, quando te virem, vão dizer: É a mulher dele e me matarão, deixando-te com vida.
13 Amba dene mba gara mani, te ani ena amere, teka fü wü kpara ka Ezepeto amere ni areke areke, angü wüh ena amörö ni. Te wüh yi-ta ye la, ye mere e amala fü ewü, gü ba, ‘Ni de watï ye,’ ne de. Ye mala fü ewü, gü ba, ‘Ni ka-ni de enga ni ye.’ ” Abarama mere ta mani la bala, angü Sarayï su fa sü.
13 Dize, pois, que és minha irmã, para que me considerem por amor de ti e, por tua causa, me conservem a vida.
14 Fü ewü ayia anü akoro kpa gbü Ezepeto. Baka te wü kpara ka Ezepeto wu Sarayï, fü Sarayï ayia asu gbü jia ewü afa sü.
14 Tendo Abrão entrado no Egito, viram os egípcios que a mulher era sobremaneira formosa.
15 Fü wü angbe cögbörö kpara ka miri ayia kpah awu Sarayï. Fü ewü anü de ngü la, amala fü miri, gü ba, “Ani maka gara ye würüse kpane, te su fa sü!” Fü ewü adu aza Sarayï, anü de engu kpa gba miri. Fü Sarayï ayia angbü kpala.
15 Viram-na os príncipes de Faraó e gabaram-na junto dele; e a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 Fü miri angbü emere ngü Abarama ereke ꞌduwa ba-neh-ene-la. Fü ah amala, gü ba, “Ni le ase Sarayï wara ni tete na.” Fü engu ato mere bi wü e fü Abarama, baka wü labï, wü kambiliki, wü yiti, kpah de wü nü, te wüh nü fefeh, ba wü dongï bete kamele, teka ngü ka Sarayï.
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 Fü Me ayia atima mere siti keke agba miri la, de wü kpara ka-ye ꞌburu, teka ngü ka Sarayï, angü ah ka-ye de wara Abarama.
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Te miri wu bala, fü mamaguma ayia anzu. Fü engu adu aï Abarama, amala ngü fefe, gü ba dene, “Mene ngü de te ye mere de ni de bane, ah de ne ngü ne? Ye mala ta fü ni, gü ba dene, ‘Würüse ne de enga ni ni.’ Ye su wu fü ni bala teka ne? Te ye ena amala ta fü ni, gü ba, ‘Sarayï ka-ye de wara ni la,’ ah ena areke ta afa sü.
18 Chamou, pois, Faraó a Abrão e lhe disse: Que é isso que me fizeste? Por que não me disseste que era ela tua mulher?
19 Ye fiti ni, gü ba, ‘Sarayï ka-ye nda de enga ni ni.’ Fü ye ayia ale, gü ba, ‘Ni za engu eza wara ni tete.’ Dela ꞌba züka ngü na? Te di bala, wara ye eyi dene! Ye za engu eza, de wü nü ka-wü!”
19 E me disseste ser tua irmã? Por isso, a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua mulher, toma-a e vai-te.
20 Fü miri adu atima wü kpara ka-ye, de wüh gï nga Abarama, ce te kaje. Fü Abarama aza wara ye, de wü e ka-ye ꞌburu, ayia adu ka-wü agbü Kanana.
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, a sua mulher e a tudo que possuía.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.