Atos 16

To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Fütanga ngü la, fü wü Pawülü anü akoro gbü tö ka Lïkoniya, akpo da endoro, anü akoro agbü Derebe. Fü ewü ayia anü sü, akoro agbü Lïsïtera, teka aceka wü *kpara ka Yesu de kpala, da eto wazi fü ewü. Amba gara jaji komoko ta ladü agbü Lïsïtera kpala, de ïrï ye Timoteyo, te to maguma ye eyi fü Yesu. Ni ye na de egba *Yïsarayele, te to maguma ye kpah eyi fü Yesu, amba wö ye na ka-ye de enga *Giriki.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Wü kpara ka Yesu agbü Lïsïtera bete Ïkoniyo ngbü ta emala nga züka ngü kaka, da egbo nga ïïrï na efa sü.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Te wü Pawülü nü koro kpala, fü ewü amaka te-wü de wü Timoteyo. Fü Pawülü ale de ni za engu, teka fü ani angbü endoro de ewü, da emala ngari Yesu. Te di bala, fü Pawülü ayia aza Timoteyo, agü esa *basa, baka gele ka wü Yïsarayele, teka fü wü di enga *Yïsarayele ale ngü ka Timoteyo baka enga ni wü. Angü wü kpara gbü wü nga nzö sü la ꞌburu wu ta eyi kpo, gü ba, wö ye Timoteyo de enga Giriki.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Fü wü Pawülü angbü endoro gbü nga nzö wü sü la ꞌburu, kpah da esere ngü ka köcökpa, de te wü *mürü tima ka Yesu agbü Yerüsalema ba fü wü bu wü, wü kpara ka Yesu ne. Angü wüh ba ngü la fü ewü, gü ba, “Wü *ganzi kpara, de te ewü le ngü ka Yesu eyi ne, wüh mere e adi embü ewü de mere bi rïrï ka gele ka wü di enga Yïsarayele tïne de.”
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Fü wü kpara ka Yesu gbü wü sü la, angbü fï bü da emaka wazi, kpah da esibi efa sü te nga wü sïkpï biri biri ꞌburu.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Gbü gara sïkpï, wü Pawülü le ta anü amala ngü ka Yesu gbü nga nzö wü sü ka Asïya. Amba *Nzïla Wazi Me le fü ewü anü to kpala de. Te di bala, fü ewü anye sü agbü tö ka Fïrïgïya bete nda Galatïya.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Fü ewü anü, anü akoro gbamari ede Mïsïya. Wüh le ta afü agbü tö ka Bïtunïya, amba Nzïla Wazi Me le de wüh nü kpala kpah de.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Te di bala, fü ewü afü kpuru agbü tö ka Mïsïya, anye sü ka-wü, akoro agbü kötï de ïrï ye Türüwa. Kötï la gbamari ede mere *yï-ngu.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Te wüh nü koro agbü Türüwa kpala, gbü biti la, fü ngü asere te-ye fü Pawülü baka roto la. Fü ah awu gara komoko ka Makedoniya, te rü tikpi, da eï ye, gü ba, “Pawülü deyï, ye koro ekoro kpaka ani agbü Makedoniya kpakine, teka ale ta-ngü te ani!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Kpurutokokpï la, fü a ayia bü ꞌduwa agïrï kaje, teka anü agbü Makedoniya. Angü a wu eyi teke, gü ba, Me ngbü eï a me-ye, teka de a nü amala ngü ka Yesu fü wü kpara gbü tö engu la.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Fütanga ngü la, fü a ayia agbü Türüwa, alï gbü *zabu anü ꞌduwa mbiii, akoro agbü Samütürake. Baka egambi la, fü a ayia sela anü akoro agbü Neyapoli.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Fü a ayia tïne gbü Neyapoli sela de lö a, anü akoro agbü Fïlïpoyi, te di de mere kötï gbü tö ka Makedoniya. Bi wü kpara ka *Rüma koro ta ngbü kpala, angü sü la ta esaka ewü. Fü a ayia anü angbü kpala teka bi sïkpï.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Te koro gbü *sïkpï ka Me, fü a ayia anü andoro ede mere ngu, te di gbamari ede mere kötï la. Kükürü de, angü a fï nda-a, gü ba, wü di enga Yïsarayele ngbü ebiti te-wü kpala, teka aku gba fü Me. Te a koro kpala, fü a amaka wü gara würüse, te ewü biti te-wü kpala. Fü a akpo da emala ngü ka Yesu fü ewü.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Gara würüse ta ladü esüka ewü de ïrï ye Ludiya, te di kpara ka Tïyatïra. Tima kaka, ah de kpara te ngbü ese wü züka nze bongo, da ecïnzï fü wü kpara. Ah kpah de kpara te le ngü ka Me fa sü, amba ah ka-ye de egba *ganzi kpara. Fü Pawülü ayia amala ngü ka Yesu fefe na. Te Ludiya je ngü de gömö Pawülü ne, fü Me ato wazi fefe, teka fü engu ato maguma ye ꞌburu fü Miri Yesu.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Fütanga ngü la, fü a ayia ato *babatïza fü Ludiya de wü kpara gba ye ꞌburu. Fü Ludiya ayia amala ngü fü a, gü ba, “Te a wu eyi, gü ba, ni to maguma ni eyi fü Yesu fanü fanü la, de a koro ekoro, a nü, a ra agba ni.” Fü ah alala fï bü te ngü la, fü a adu ale. Fü engu eceka kpï fütanga a areke afa sü.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Gbü gara sïkpï, o kpara ngbü enü kpa te sü, te wüh ngbü eku gba fü Me tete, fü a anü amaka gara jaji würüse, te *siti wü di enga me ngbü eto wazi fefe, fü ah angbü emala wü ngü de te ena amere te-ye te gara. Amba jaji würüse la ka-ye de labï. Mere bi jiase de te engu ngbü emaka gbü tima la, wü mere kpara kaka ngbü eza ꞌburu me-wü.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Fü jaji würüse la ayia atï gbü nga a de wü Pawülü, da emala ngü kpa tikpi de mere ri ye, gü ba, “Wü ceka la wü kpara ne, wüh de wü mürü tima ka Mere Me! Wüh ngbü esere fü ani nga kaje, de te wü kpara ena aküwa tete.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ah ngbü mere ngü la bala teka mere bi sïkpï. Fü ngü la ayia ake te Pawülü. Fü ah ayia afü te-ye, amala ngü fü siti wü di enga me la kpekpeke, gü ba, “De-yi, siti wü di enga me, ma ngbü emala fü yi, te ïrï Yesu Kurisito, de yi koro guvu würüse la asidi!” Pawülü bü te emala ngü la de, ꞌduwa fü siti wü di enga me la ayia akoro guvu würüse la asidi.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 — ausente —
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 — ausente —
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Angü, wüh ngbü erï wü kpara de gele ka-wü. Gele la, ah tï fü ani, wüh di enga *Rüma, amere nda-ani de. Dela züka ngü?”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Fü ngü la ake te mere bi wü kpara. Fü ewü akpo da emere gü fü wü Pawülü ake Sïla. Te wü mere kpara la wu bala, fü ewü ato rïrï fü wü marajümïya, de wüh gbi bongo eküte wü Pawülü ake Sïla, teka asüma ewü de juru.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Fü ewü aza juru, asüma wü Pawülü bü bala-ööö, aza ewü agü gbü ku. Fü wü mere kpara la amala ngü kpekpeke fü mere marajümïya, de te ngbü eceka kpï fütanga kambü ka ku ne, de ah fete ewü mbi mbi mbi.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Te mere marajümïya la je ngü la bala, fü ah ayia aza wü Pawülü, anü de ewü, agü gbü adu guvu kambü ka ku la. Fü ah aza faka rü te ewü ba, mü wü görö gbügbü ne, ato lö wü Pawülü ake Sïla gbügbü na, ai de nyarï gö gö gö! angü wüh ena akpe kpe.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Fü wü Pawülü ake Sïla akpo angbü eku gba fü Me, da ebï ci, kpah da egbo nga ïrï Me agbü ku kpala. Fü wü gara kpara ka ku la angbü eje ngü la. Ah te ekoro etü biti de,
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 kugbu kugbu! kugbu kugbu! mere yiki-tö kpo eyi emere te-ye! Fü yiki-tö la ayükü ri kambü ka ku la, ao tïne bü koco koco. Fü wü möngïtï ka kambü ka ku la aü te-wü ꞌburu, angbü mböömbö. Fü wü nyarï, de te wüh ngbü i wü kpara ka ku di ne, afufuru te-wü kpah ꞌburu.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Fü mere marajümïya la ayia azükü, awu, gü ba, wü möngïtï ꞌburu ü te-wü eyi. Fü ah afï, gü ba, wü kpara ka ku ne kpe eyi ꞌburu. Fü ah ayia agbi mere maguruma ka-ye, teka de ni mörö te-ni di asidi.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Te Pawülü wu bala, fü ah ayia amala ngü fefe, de mere ri ye, gü ba, “Ye mere e amörö te-ye de. Ani ꞌburu ladü!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Fü mere marajümïya la ayia ayo lamba, aza esaka ye, akpe arï kpa esambü ka ku, anü atï engagira wü Pawülü ake Sïla, andaꞌba te-ye fü ewü, da eyï ayï ka cürü gbö gbö gbö!
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Fü ah aza ewü kpala, akoro di kpa etanü, adu ayi-ta ewü, gü ba, “Akoo, wü mere kpara, ni ena amere baye, teka fü ni aküwa?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Fü wü Pawülü alügü ngü fefe, gü ba, “Ah le de mü to maguma mü fü Miri Yesu, fü mü aküwa, de wü kpara gba mü ꞌburu.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Fü wü Pawülü ake Sïla akpo da emala ngü ka Miri Yesu fü mere marajümïya la, de wü kpara gba ye ꞌburu.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 — ausente —
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 — ausente —
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Te kpï seke tete, fü wü mere kpara ka wü Rüma, gbü mere kötï la, ayia atima wü gara komoko ka-wü kpaka mere marajümïya la, amala fefe, gü ba, “Ye ce kpa te wü kpara la, de wüh nü ka-wü enü.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Fü mere marajümïya la ayia anü, amala ngü la fü wü Pawülü, gü ba, “Wü mere kpara tima ngü fü ni sene, teka de ni ce kpa te wü. Te ah bala, wü tï eyi anü ka-wü. Me di de wü te kaje.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Te Pawülü je ngü la bala, fü ah amala ngü fü wü marajümïya, de te wüh tima ewü ne, gü ba, “Ngü la tï bala de! Kükürü de, angü ani de wü di enga Rüma. Wüh kolo ngü ka-ani mbi mbi de. Wüh mï ani bü kükürü, to lümü te ani gbü jia wü kpara ꞌburu, fü ewü aza ani, agü gbü ku. Wüh mere ani cu bala teka ne? Enatikine, wüh fï nda-wü, gü ba, ani ena ace kpa te ani bü gbü zi, fü ngü la anza bü bala? Dela züka ngü? Te wü mere kpara la le de ani nü la, ah le de wüh koro, ato kaje fü ani cu me-wü.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Fü wü marajümïya la, adu de ngü te wü Pawülü mala ne, amala fü wü mere kpara, de te tima ewü ne. Te wü mere kpara la je, gü ba, wü Pawülü ake Sïla ka-wü de wü di enga Rüma ne, fü ngü la ato mere cürü fü ewü.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Te di bala, fü wü mere kpara la akoro afüwa te-wü fü wü Pawülü, teka de wüh ce siti ngü la fü ani. Fü ewü adu andaꞌba te-wü fü wü Pawülü, de wüh ce mere kötï la. Fü wü mere kpara la ayia ace wü Pawülü, anü sü ka-wü.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Baka te wü Pawülü ake Sïla koro gbü ku la tete, fü ewü adu anü ka-wü kpa gba Ludiya, teka eceka wü *kpara ka Yesu de kpala ne. Fü ewü amala ngü fü wü kpara ka Yesu la, de wüh rü kpekpeke gbü ngü ka Me. Fü ewü ayia ka-wü gbü Fïlïpoyi sela, anü sü agbü gara sü.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.