Atos 25
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs NAA
1 Ku veꞌe je̱ Festo tya̱jki yakkutojkpa, kutoojk xa̱a̱jts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱m Cesarea cha̱a̱ꞌn je̱tseꞌe ñu̱jkx je̱m Jerusalén.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Je̱m tseꞌe je̱ teeꞌ je̱ ñu̱vintsa̱nta̱jkta je̱ts je̱ israeejlit jáyuda juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jidup, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱nu̱xa̱ꞌa̱idinuva je̱ Pablo.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌamó̱tudu je̱ maaꞌyu̱n je̱tseꞌe je̱ Pablo du̱nu̱ké̱xat je̱tseꞌe ña̱jkxu̱t je̱m Jerusalén, yꞌukyakꞌo̱o̱ꞌkuvaandu veꞌe je̱ja tooꞌ aajy.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Vanꞌit tseꞌe je̱ Festo yꞌatsa̱a̱jv je̱ts je̱meꞌe Cesarea je̱ Pablo yꞌit pa̱kmuk je̱ts viinmeꞌe je̱ Festo ña̱jkxu̱t je̱m.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaajñ:
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Toodojtu̱k uk majk xa̱a̱j joꞌn tseꞌe je̱ Festo yꞌijt je̱m Jerusalén, vanꞌit tseꞌe vyimpijtnuva je̱m Cesarea. Je̱ kuꞌóxit tseꞌe yꞌa̱jxtk joma veꞌe yakkutuk je̱tseꞌe je̱ Pablo du̱nu̱ke̱jxi.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ku veꞌe je̱ Pablo tya̱jki, vanꞌit tseꞌe ñaajktá̱mijidi je̱ israeejlit jáyuda juuꞌ veꞌe je̱m Jerusalén tso̱o̱ꞌndu je̱tseꞌe ma̱kk tyuknu̱xa̱ꞌa̱ijidi may viijn, kaꞌa tseꞌe tii ti veꞌe tyukto̱kimpá̱mdap.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ Pablo ñakyuka̱tsju̱:
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ Festo cha̱jkp je̱tseꞌe je̱ israeejlit jayu du̱ꞌo̱yjávat vintso̱ je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ du̱tún, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe du̱ꞌamo̱tutu̱vi je̱ Pablo:
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pablo yꞌatsa̱a̱jv:
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Pa̱n je̱p xa veꞌe a̱ts je̱ nto̱kin ku̱yꞌit juuꞌ veꞌe je̱ o̱o̱ꞌku̱n du̱vinmajtsjup, nvaatts a̱tseꞌe nꞌo̱o̱ꞌku̱t; ax pa̱n taayts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱ts ya̱ꞌa̱ veꞌe xtuknu̱xa̱ꞌa̱idup, ni pa̱na tseꞌe kyatukka̱daꞌakyju̱ je̱ts a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe xtukka̱tá̱kadat. Je̱ꞌe̱ a̱tseꞌe nꞌamó̱tup je̱ts a̱tseꞌe je̱ yakkutojkpa César viinm xto̱kimpayo̱ꞌo̱yu̱t.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Ku veꞌe je̱ Festo du̱ko̱jtsmojkti ma̱a̱t je̱ jyayu, vanꞌit tseꞌe je̱ Pablo du̱nu̱u̱jmi:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ku veꞌe ve̱e̱ꞌn je̱ it ñajxy, vanꞌit tseꞌe jye̱ꞌy je̱ yakkutojkpa Agripa ma̱a̱t je̱ Berenice je̱m Cesarea, je̱ Festo veꞌe o̱jts du̱kuꞌixta.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ku veꞌe je̱m yꞌijtti me̱jtsk toojk xa̱a̱j, vanꞌit tseꞌe je̱ Festo tyukmumaajntykjidi jidu̱ꞌu̱m:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ku a̱tseꞌe je̱m Jerusalén nveꞌna, je̱mts a̱tseꞌe xꞌamó̱tudi je̱ teeꞌta̱jk je̱ vyintsa̱nda ma̱a̱t je̱ israeejlit je̱ myú̱jit jáyuda je̱ts a̱tseꞌe je̱ Pablo nyakjayꞌo̱o̱ꞌkju̱t.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌatso̱o̱vdi je̱ts kaꞌa veꞌe je̱ rómait yakkutojkpa pa̱n du̱yakjayꞌa̱a̱ꞌkju̱ pa̱n kaꞌa veꞌe je̱ yaknu̱xa̱ꞌa̱iva aviinm ahꞌam du̱ma̱a̱tnavyinténaja je̱ja je̱ yakkutojkpa vyinkujk, veꞌem tseꞌe yꞌo̱ꞌyixju̱t je̱tseꞌe ñakyukó̱tsju̱t.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe, ku je̱ꞌe̱ veꞌe mye̱jtsti, kaꞌats a̱tseꞌe je̱ tiempo nyakvinto̱ki. Je̱ kuꞌóxitts a̱tseꞌe nꞌa̱jxtk joma a̱tseꞌe nyakkutuk je̱ts a̱tseꞌe nnu̱ke̱jxi je̱ yaaꞌtya̱jk.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Ax je̱ꞌe̱da juuꞌ veꞌe o̱jts ñu̱xa̱ꞌa̱ajada, ni vinxu̱pa tseꞌe du̱katuknu̱xa̱ꞌa̱idi juuꞌ a̱tseꞌe nꞌukvinmaay;
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 je̱ꞌe̱jyji veꞌe tyuktsoꞌoxpa̱jktup juuꞌ veꞌe jyaanchjaꞌvidup, je̱ts toꞌk je̱ jayu juuꞌ veꞌe Jesús du̱xa̱a̱j, juuꞌ veꞌe o̱o̱ꞌk, juuꞌ veꞌe je̱ Pablo tyijp je̱ts joojntykpa̱jknuva veꞌe jadoꞌk nax.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Kaꞌa a̱tseꞌe nnu̱java pa̱n ti a̱tseꞌe ntónup, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱tseꞌe je̱ Pablo nꞌamo̱tutu̱vi pa̱n cha̱jkpeꞌe je̱tseꞌe je̱m Jerusalén ña̱jkxu̱t je̱ts a̱tseꞌe je̱m nto̱kimpayo̱ꞌo̱yu̱t.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ax ku tseꞌe du̱ꞌamo̱tu je̱tseꞌe je̱ yakkutojkpa César tyo̱kimpayo̱ꞌo̱yju̱t, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱tseꞌe pa̱kmuk nyaktaannuva vanꞌit paat ku veꞌe yꞌó̱yat je̱ts a̱tseꞌe ntuknu̱ké̱xu̱t je̱ yakkutojkpa.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Vanꞌit tseꞌe je̱ Agripa du̱nu̱u̱jmi je̱ Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Je̱ kuꞌóxit tseꞌe je̱ Agripa ma̱a̱t je̱ Berenice tya̱jkidi je̱p je̱ yakkutojkpa tyu̱jkp, o̱o̱y tseꞌe du̱tunyaknu̱ke̱ꞌxnata̱jkidi je̱ ma̱jin juuꞌ veꞌe jyaye̱jptup. Je̱ꞌe̱ ma̱a̱t tseꞌe je̱ tojpa juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsá̱nidup ka̱kmiijl je̱ tojpata̱jk, je̱ts je̱ viijnk jayu juuꞌ veꞌe je̱m du̱nu̱má̱jidup kajpu̱n ka̱jxm. Vanꞌit tseꞌe je̱ Festo du̱nu̱ke̱jxi je̱ Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ku veꞌe du̱yakme̱jtsti, vanꞌit tseꞌe je̱ Festo vyaajñ:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ax veꞌemts a̱tseꞌe mpaaꞌty je̱ts kaꞌa ya̱ꞌa̱ veꞌe du̱vinmachju̱ je̱tseꞌe yꞌo̱o̱ꞌku̱t. Ku̱x a̱ts ya̱ꞌa̱ veꞌe xꞌamo̱tu je̱tseꞌe tyo̱kimpayo̱ꞌo̱yju̱t je̱ yakkutojkpa César, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe ntuknu̱ke̱xavaꞌañ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Ax kaꞌats a̱tseꞌe mpaaꞌty ti a̱tseꞌe ntuknu̱jáyap je̱ yakkutojkpa ya̱ꞌa̱ ka̱jx. Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱tseꞌe yaja miits mvinkujkta mpu̱m, je̱ts vinko̱pkeꞌe yaja mits mvinkujk yakpu̱m, yakkutojkpa Agripa, je̱tseꞌe toꞌk aaj xꞌamo̱tutú̱vadat je̱tseꞌe yakꞌíxu̱t pa̱n yakpaatpeꞌe je̱ tyo̱kin je̱tseꞌe yꞌó̱yat vintso̱ a̱tseꞌe nnu̱jáyat je̱ yakkutojkpa juuꞌ veꞌe je̱ ma̱ja̱ kutojku̱n du̱ka̱ꞌmip.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Veꞌem a̱tseꞌe njava je̱ts ni vinxu̱pa veꞌe du̱kapaaꞌty du̱kahꞌake̱e̱ga je̱ts a̱tseꞌe nké̱xu̱t toꞌk je̱ jayu juuꞌ veꞌe pa̱kmuk ijtp je̱ts a̱tseꞌe nkahꞌavánat pa̱n ti tó̱kineꞌe tu̱du̱tún.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.