Atos 28

mta (MTA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na, egoh ké miggaun diyà sa mantadan, netiigan ké iya sa netebowon ké sa pungul Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Tigtu eghiduwan sa medoo etaw dahiya kami, owoy egsaluan da kami. Egtemegan da kami apuy enù ka eg-udan owoy egkegenawan ké ma.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Agulé eglogomen i Pabelo sa kayu. Dodoo egoh di migsunù diyà sa apuy, duen sa uled miglesut danà sa keedup apuy owoy mighemued diyà sa belad di.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Egoh sa medoo etaw Malta mighaa sa uled migtikeb diyà sa belad di, egseolomoy da, guwaen da, “Kagdi kéen sa tegeimatay, enù ka apiya di pa endà nematay di diyà dagat, mematay doo diyà awang enù ka mepigtamayan danà sa salà di.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Dodoo endà egkesakitan Pabelo i owoy igpilik di polo diyà sa apuy.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Agulé eg-angat-angatan sa medoo etaw amuk lumebag sa belad di owoy amuk petow mematay. Dodoo taman nelugay endà duen hinaa da nebaelan i Pabelo. Agulé nehalì sa penemdem da, guwaen da, “Si Nemula kéen ini i etaw.”
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Na, medapag dahiya duen sa melabel tanà i Publiyu, sa datù diyà iya wé pungul. Eghiduwan di kami owoy pinegemow di kami diyà sa dalesan di kenà ké eg-ugpà taman telu agdaw.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Egoh iya, eglinadu temù sa emà i Publiyu. Meedup sa lawa di owoy egbelékén ma. Agulé, eg-angay Pabelo i diyà kenagdi, owoy egsabaan di owoy egsimbà diyà si Nemula. Hê, nelikuan sa lukes.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Huenan di, eg-angay diyà kenami sa langun etaw eglinadu dahiya, owoy nelikuan da ma dé.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Tigtu medoo sa ibegay da diyà kenami. Agulé, egoh ké eg-edà sa sebaen ma dakel kumpit dahiya, iglulan da ma sa igbegay da kenami sa kulang ké.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Na, egoh di meelut sa telu gebulan, eg-ipanaw ké dema. Eg-edà ké sa sebaen ma dakel kumpit kedu diyà Alihandeliya, pinengadanan da Seping Nemula, sa migdunggù diyà Malta egoh sa medaet tanà.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Agulé egoh ké migtebow diyà sa menuwa Silakusa, eg-ugpà ké dahiya taman telu agdaw.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Agulé egoh ké mig-uman eg-ipanaw, egliwes ké tukò owoy egtebow ké diyà sa menuwa Ligiyo. Egoh di umenaw simag, duen sa kelamag kedu kimataan owoy eg-ipanaw ké dema mangay dutu menuwa Putiyoli dò. Nekeuma ké dahiya diyà sa ketelu di agdaw.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Netelabukan ké sa medoo etaw egpigtuu diyà si Hésus dahiya, owoy egsasaen da kami anì mugpà ké diyà kenagda taman sakapadian. Agulé eg-ipanaw ké tanà mangay dutu Loma dò.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Egoh sa etaw tegeLoma egpigtuu neketiig denu sa ketebow ké, eg-angayen da kami egtelabuk diyà sa Padian Apiyo. Duen liyu etaw egtelabuk kenami diyà sa menuwa pinengadanan da Telu Tinda. Egoh i Pabelo mighaa kenagda, eg-oloen di Nemula i owoy tigtu egkepion ma sa pedu di.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Na, egoh ké migtebow diyà Loma, endà nebilanggu Pabelo i, dodoo pineugpà da kagdi diyà sa dalesan egbantayan sundalu.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Egoh di neuma telu agdaw, egsetiponen i Pabelo sa medoo ulu-ulu etaw Hudiyu diyà menuwa Loma. Egoh da nesetipon langun, eg-ikagi diyà kenagda, guwaen di, “O duma ku etaw Hudiyu. Apiya di pa endà duen salà ku diyà duma ta Hudiyu owoy endà ma egtipay a diyà sa adat tupù ta, sinigkem da doo aken dutu Hélusalém dò, owoy igbegay da aken diyà sa etaw Loma.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Egoh da mig-igsà kenak, lengaan da hedem aken, enù ka endà duen salà ku sa pesuwan ku meimatayan.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Dodoo sa medoo duma ta Hudiyu, endà meiyap da amuk melengaan a. Huenan di, migsasà a si Sulutan polo sa umantang kenak. Dodoo endà egbulitan ku duu sa etaw Hudiyu, enù ka etaw Hudiyu a ma.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Iya sa pesuwan di sinetipon ku kiyu anì mesekilala ki owoy seolomoy ki ma. Nepolot a pelà sangkalì danà ku egpigtuu diyà sa nita eg-angat-angatan, kita i tugod i Islaél.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Egsagbì da diyà si Pabelo, guwaen da, “Endà duen sulat denu keniko migtebow kedu diyà tanà Hudiya, owoy endà ma duen etaw migtebow dahini egtulon kenami amuk duen medaet binaelan ko.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Dodoo netiigan ké duen gaa etaw diyà sa medoo liyu menuwa egbulitan da kiyu i etaw egpigtuu diyà si Hésus. Huenan di, neiyap ké ma dumineg sa niko kagi.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Agulé eg-atas da diyà si Pabelo. Egoh di neuma sa atas da, tigtu medoo sa etaw nesetipon diyà sa dalesan kenà di eg-ugpà. Edung magtu kesimag taman mahapun, egselepangen i Pabelo diyà kenagda sa igtulù di denu sa kedatù i Nemula owoy denu sa uledin igsugkow i Mosis owoy sa igsulat sa medoo tegesugkow i Nemula egoh anay anì migtuu da diyà si Hésus.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Duen doo etaw netuuwan da diyà sa inikagi i Pabelo, dodoo duen ma etaw meked da migtuu.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Endà nesetepeng sa pedu da. Nesepalak da egoh i Pabelo mig-ikagi ini i diyà kenagda, guwaen di, “Tuu sa kagi igpesugkow sa Metiengaw Suguy i Nemula diyà si Isayas egoh anay, enù ka guwaen di denu sa medoo tupù ta,
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Angay ka diyà sa medoo Hudiyu,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Enù ka metegas sa ulu da anì endà meketiig da,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Na, ipetiig ku ini i diyà keniyu. Netulonon sa medoo etaw beken Hudiyu sa kagi i Nemula denu sa kealuk di kenagda, owoy migtuu da polo.”
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Egoh i Pabelo mig-ikagi iya wé, eglegkang sa medoo etaw Hudiyu owoy egsesigbolowoy da temù denu sa inikagi di.]
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Na, taman duwa gepalay eg-ugpà Pabelo i diyà sa dalesan sinagbayan di diyà menuwa Loma. Tigtu egsaluan di sa langun etaw eglengen diyà kenagdi.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Egtegudon diyà kenagda denu sa kedatù i Nemula owoy denu si Datù Hésus Kelistu. Endà egkelimedangan di egtulù, owoy endà ma duen eghawid kenagdi.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.