Atos 25
mta (MTA) vs NAA
1 Na, egoh i Gubilenu Pistu migtebow diyà uwang Hudiya, eg-ugpà diyà menuwa Sisaliya taman telu agdaw. Agulé eg-angay Hélusalém dò.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Egoh di migtebow dutu, egtulonen sa medoo ulu-ulu tegesimbà owoy kaunutan Hudiyu sa itipu da si Pabelo.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Igsasà da diyà si Pistu anì ipeuwit di Pabelo i diyà Hélusalém, enù ka ungayà da pelaeban da diyà dalan anì imatayan da.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Dodoo egsagbì Pistu i, guwaen di, “Nebilanggu pelà Pabelo i dutu Sisaliya dò, dodoo endà melugay a pelikù dutu.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Mepion amuk peunuten yu sa medoo ulu-ulu yu diyà kenak mangay Sisaliya dò, anì tulonen yu dutu sa itipu yu kenagdi amuk duen sa salà di.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Labi sakapadian eg-ugpà Pistu i diyà Hélusalém. Agulé miglikù dutu Sisaliya dò. Na, umenaw simag, eg-angay diyà sa atung kenà di eg-antang, owoy igpeangay di Pabelo i.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Egoh i Pabelo migtebow, egselibetan sa medoo etaw Hudiyu endà egpigtuu kedu diyà Hélusalém, owoy medoo sa itipu da kenagdi, dodoo endà duen sa igpehaa da amuk tuu sa binaelan di medaet.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Dodoo egsagbì Pabelo i, guwaen di, “Endà duen salà ku, enù ka endà migtipay a sa uledin ké, kami i etaw Hudiyu, owoy endà ma migtétê a sa Dalesan i Nemula, owoy endà ma migsumbung a sa sulutan ta dutu Loma dò.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Dodoo ungayà i Gubilenu Pistu metuuwan sa medoo Hudiyu diyà kenagdi. Huenan di, eg-igsaan di Pabelo i, guwaen di, “Meiyap ka pa mangay Hélusalém dò anì antangen ku kuna dutu?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Egsagbì Pabelo i, guwaen di, “Meked a iya wé. Dahini a daa diyà sa taengan ko. Kuna sa uwis sinugù sa sulutan ta, huenan di peantang a dé dahini diyà keniko. Netiigan ko dé endà duen salà binaelan ku diyà sa medoo duma ku etaw Hudiyu.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Upama amuk duen salà ku, endà meekedan ku duu sa kepigtamay ko kenak ataw ka sa keimatay ko kenak. Dodoo amuk endà tuu di sa itipu da kenak, endà doo mekeangay a diyà kenagda. Huenan di, egpegeni a si Sulutan daa sa umantang kenak.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Na, egoh da neseolom dé si Pistu owoy sa medoo duma di tegeantang, eg-ikagi diyà si Pabelo, guwaen di, “Danà ko migpegeni si Sulutan daa sa umantang keniko, huenan di peangayen ku kuna diyà kenagdi.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Na, egoh di nelugaylugay dé, migtebow Datù Agelipa i owoy sa sawa di, si Bilnis. Eglengen da diyà si Gubilenu Pistu diyà menuwa Sisaliya.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Egoh da nelugaylugay eg-ugpà dahiya, egtulon Pistu i diyà si Agelipa denu si Pabelo. Guwaen di, “Duen sa etaw dahini binilanggu i Pélis egoh anay, dodoo endà linengaan di duu.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Egoh ku mig-angay Hélusalém dò, tinulon sa medoo ulu-ulu tegesimbà owoy kaunutan Hudiyu sa medoo igtipu da kenagdi. Igsasà da diyà kenak anì pigtamayan ku.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Dodoo tinulonon ku kagda beken iya sa adat etaw Loma amuk mepigtamayan sa etaw egoh da endà pa mesetaeng sa medoo egtipu kenagdi anì mesagbian di sa igtipu da.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Agulé egoh sa medoo Hudiyu migtebow dahini, endà migpeanggàanggà a, dodoo egoh di umenaw simag mig-angay a diyà sa atung kenà ku eg-antang owoy igpeangay ku kagdi i anì antangen ku kagda.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Egoh sa medoo migtipu kenagdi mig-ikagi, guwaen ku dò tigtu medaet sa salà iya wé etaw, dodoo endà duen di polo.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Egkesesigbolow da daa denu sa hagda adat owoy denu sa etaw, si Hésus, nematay gaa, dodoo guwaen i Pabelo mig-enaw doo egoh di nematay.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Danà ku daa endà neketiig sa egbaelan ku denu iya wé, inigsaan ku kagdi amuk meiyap mangay Hélusalém dò anì antangen ku dutu.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Dodoo mig-eked iya wé, enù ka ungayà di si Sulutan polo sa umantang kenagdi. Huenan di, igpebantay ku taman egoh ku peangay kenagdi diyà si Sulutan.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agulé eg-ikagi Agelipa i diyà si Pistu, guwaen di, “Meiyap a ma doo dumineg sa hagdi kagi.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Na, egoh di umenaw simag, metolol sa ginis i Agelipa owoy si Bilnis egoh da eg-angay diyà sa atung kenà da eg-antang. Mig-unut ma sa medoo kapitan sundalu owoy sa medoo mapulù etaw tegeSisaliya. Agulé, igpeangay i Pistu Pabelo i.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Agulé mikagi Gubilenu Pistu i, guwaen di, “O Akay Agelipa owoy langun yu nesetipon dahini, kaini dé sa etaw tinipu sa langun etaw Hudiyu, iling ka diyà Sisaliya ataw ka diyà Hélusalém. Takà da egpetaled eg-ikagi diyà kenak anì ipeimatay ku.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Dodoo endà egketiigan ku duu sa salà di sa pesuwan di ipeimatay ku. Dodoo egoh di migsasà kenak si Sulutan polo sa umantang kenagdi, huenan di migpenemdem a peangayen ku diyà si Sulutan.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Dodoo endà pa duen sa netiigan ku isulat diyà si Sulutan denu sa hagdi salà. Huenan di, igpeangay ku kagdi diyà sa taengan yu taman diyà keniko, Datù Agelipa, anì dumuen sa mekesulat ku amuk meubus sa keigsà ta kenagdi.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Enù ka sa penemdem ku endà mepion di amuk peangayen ku diyà si Sulutan taman endà duen sa metiigan ku salà di.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.