Atos 22
mta (MTA) vs VC
1 Guwaen di, “O medoo momò ku owoy duma ku, dinegdineg yu sa ikagiyen ku diyà keniyu.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Egoh da migdineg sa kagi di Hibelu, egpetemed da temù. Agulé, eg-uman Pabelo i eg-ikagi, guwaen di,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Aken sa duma yu etaw Hudiyu. Miglesut a dutu Talesu dò, sa menuwa diyà uwang Silisiya, dodoo miglenuk a dé diyà Hélusalém. Si Gamaliél sa mistelu migtulù kenak sa langun uledin pinangunutan sa tupù ta. Meudes a egpangunut diyà si Nemula, lagà mendaa sa niyu keudes ini egoh di.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Iya maen di ya migpelihay a sa medoo etaw egpigtuu diyà si Hésus owoy igpeimatay ku kagda. Duen ma etaw sinigkem ku owoy binilanggu ku, iling ka maama ataw ka bayi.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Netiigan sa Tigtu Ulu-ulu Tegesimbà owoy sa langun kaunutan ta tuu iya wé inikagi ku, enù ka kagda sa migbegay kenak sa sulat inuwit ku diyà sa duma ta Hudiyu dutu Damasko dò. Huenan di, mig-angay a dutu anì sigkemen ku sa medoo etaw egpigtuu diyà si Hésus, enù ka ungayà ku uwiten ku kagda dahini diyà Hélusalém anì mepigtamayan da.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Egoh di buyu dé nekebugsang, mig-ipanaw a medapag diyà sa menuwa Damasko. Hê, petow a dé nelegdawan sa dakel senang kedu langit dò.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Hê, nekelagkeb a diyà tanà, owoy dinineg ku sa eg-ikagi, guwaen di, ‘O Saulo, maen di ya egpelihayen ko aken?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Agulé mig-ikagi a, guwaen ku, ‘O Datù, ngadan ko ya etaw?’ Guwaen di egsagbì, ‘Aken si Hésus tegeNasalét sa egpelihayen ko.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Apiya di pa hinaa sa duma ku sa senang di, endà doo nesabutan da duu sa inikagi di diyà kenak.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Agulé mig-igsà a, guwaen ku, ‘O Datù, ngadan sa baelan ku?’ Guwaen i Datù diyà kenak, ‘Tigdeg ka dé, lagbas ka dutu Damasko dò kenà ko metulonon sa ipebael i Nemula diyà keniko.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Endà eg-ilag a danà ku nelegdawan sa senang kedu langit dò, dodoo inagak a sa duma ku eg-angay Damasko dò.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Duen sa etaw diyà Damasko egpigtuu diyà si Nemula, si Ananiyas. Tigtu egpangunut diyà sa uledin igsugkow i Mosis, owoy netuuwan ma sa langun etaw Hudiyu tegeDamasko diyà kenagdi.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Mig-angay egdapag diyà kenak, owoy guwaen di, ‘O Akay Saulo, kumeilag ka dema.’ Hê, petow a dé mig-ilag owoy hinaa ku ma dé kagdi.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Agulé mig-ikagi diyà kenak, guwaen di, ‘Si Nemula sa inunutan sa tupù ta, kagdi sa mighemilì keniko anì metiigan ko sa uyot di owoy anì hauwen ko sa metiengaw etaw sinugù di owoy anì dinegen ko sa kagi di. Hê, neketuu dé iya wé.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Hinemilì di kuna anì tulonen ko diyà sa langun etaw sa hinaa ko owoy sa dinineg ko.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Na, yaka egpeanggàanggà ya. Tigdeg ka dé owoy pebautis ka owoy simbà ka diyà si Nemula anì mekayas sa salà ko,’ guwaen i Ananiyas diyà kenak.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Agulé, miglikù a diyà Hélusalém. Egoh ku pelà egsimbà diyà sa Dalesan i Nemula, duen sa igpehaa i Nemula diyà kenak.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Hinaa ku si Datù mig-ikagi diyà kenak, guwaen di, ‘Téél ka dé. Ipanaw ka dé kedu diyà Hélusalém, enù ka endà egpigtuu sa medoo etaw dahini sa egtulonen ko denu kenak.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Dodoo migsagbì a, guwaen ku, ‘O Datù, netiigan da doo tinukid ku eg-angay sa medoo simbaan Hudiyu anì sigkemen ku owoy tapesen ku sa langun etaw egpigtuu diyà keniko.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Netiigan da ma aken sa miglenged sa kineimatay da si Estiban, sa tegetegudon denu keniko, owoy neiyap a ma sa kebael da kenagdi enù ka migbantay a sa kawal linengà da.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Dodoo mig-ikagi Datù i diyà kenak, guwaen di, ‘Ipanaw ka dé, enù ka egpeangayen ku kuna dutu mediyù dò anì tumegudon ka ma diyà sa medoo etaw beken Hudiyu.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Na, egdinegen sa medoo etaw nesetipon sa inikagi i Pabelo taman sa egoh di mig-ikagi pineangay i Nemula kagdi diyà sa medoo etaw beken Hudiyu. Agulé eg-umow da, guwaen da, “Imatayi yu dé! Mepion amuk mematay iya wé etaw.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Eg-umow da, owoy igpaypay da sa ginis da, owoy igsawel da sa tanà diyà awang danà da tigtu egbulit.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Egoh sa kapitan sundalu mighaa tigtu egbulit da, igpeuwit di Pabelo i dalem sa kutà sundalu anì ipetapes di anì tumulon sa tuu kagi, enù ka ungayà di metiigan sa pesuwan i Pabelo egbulitan sa medoo etaw, enù ka endà netiigan di duu sa kagi Hibelu.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Dodoo egoh da migpolot si Pabelo anì tapesen da, eg-ikagi Pabelo i diyà sa sundalu, guwaen di, “Endà mebaluy di metapes sa etaw Loma amuk endà pa inigsaan di uwis denu sa salà di.”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Egoh sa sundalu migdineg sa inikagi i Pabelo, eg-angay diyà sa kapitan sundalu owoy guwaen di, “Yaka egpetapes duu, enù ka etaw Loma kagdi ya.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Huenan di, eg-angay sa kapitan sundalu diyà si Pabelo owoy eg-igsà, guwaen di, “Tuloni ko aken amuk tuu ka etaw Loma, ataw ka beken?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Agulé, guwaen sa kapitan sundalu, “Medoo sa pilak igbayad ku anì mebaluy a etaw Loma.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Agulé, sinalidan sa medoo etaw buyu tumapes Pabelo i. Apiya sa kapitan sundalu, nelimedangan ma enù ka netiigan di etaw Loma iya wé igpepolot di sangkalì.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Na, ungayà sa kapitan sundalu metiigan di sa pesuwan di egbulitan sa medoo Hudiyu Pabelo i. Huenan di, egoh di umenaw simag, egsetiponen di sa medoo ulu-ulu tegesimbà owoy sa medoo kaunutan Hudiyu. Agulé, linengaan di Pabelo i owoy inuwit di diyà sa kenà da nesetipon, owoy egpetigdegen di diyà sa taengan da.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.