Atos 22

mta (MTA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Guwaen di, “O medoo momò ku owoy duma ku, dinegdineg yu sa ikagiyen ku diyà keniyu.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Egoh da migdineg sa kagi di Hibelu, egpetemed da temù. Agulé, eg-uman Pabelo i eg-ikagi, guwaen di,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Aken sa duma yu etaw Hudiyu. Miglesut a dutu Talesu dò, sa menuwa diyà uwang Silisiya, dodoo miglenuk a dé diyà Hélusalém. Si Gamaliél sa mistelu migtulù kenak sa langun uledin pinangunutan sa tupù ta. Meudes a egpangunut diyà si Nemula, lagà mendaa sa niyu keudes ini egoh di.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Iya maen di ya migpelihay a sa medoo etaw egpigtuu diyà si Hésus owoy igpeimatay ku kagda. Duen ma etaw sinigkem ku owoy binilanggu ku, iling ka maama ataw ka bayi.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Netiigan sa Tigtu Ulu-ulu Tegesimbà owoy sa langun kaunutan ta tuu iya wé inikagi ku, enù ka kagda sa migbegay kenak sa sulat inuwit ku diyà sa duma ta Hudiyu dutu Damasko dò. Huenan di, mig-angay a dutu anì sigkemen ku sa medoo etaw egpigtuu diyà si Hésus, enù ka ungayà ku uwiten ku kagda dahini diyà Hélusalém anì mepigtamayan da.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Egoh di buyu dé nekebugsang, mig-ipanaw a medapag diyà sa menuwa Damasko. Hê, petow a dé nelegdawan sa dakel senang kedu langit dò.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Hê, nekelagkeb a diyà tanà, owoy dinineg ku sa eg-ikagi, guwaen di, ‘O Saulo, maen di ya egpelihayen ko aken?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Agulé mig-ikagi a, guwaen ku, ‘O Datù, ngadan ko ya etaw?’ Guwaen di egsagbì, ‘Aken si Hésus tegeNasalét sa egpelihayen ko.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Apiya di pa hinaa sa duma ku sa senang di, endà doo nesabutan da duu sa inikagi di diyà kenak.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Agulé mig-igsà a, guwaen ku, ‘O Datù, ngadan sa baelan ku?’ Guwaen i Datù diyà kenak, ‘Tigdeg ka dé, lagbas ka dutu Damasko dò kenà ko metulonon sa ipebael i Nemula diyà keniko.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Endà eg-ilag a danà ku nelegdawan sa senang kedu langit dò, dodoo inagak a sa duma ku eg-angay Damasko dò.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Duen sa etaw diyà Damasko egpigtuu diyà si Nemula, si Ananiyas. Tigtu egpangunut diyà sa uledin igsugkow i Mosis, owoy netuuwan ma sa langun etaw Hudiyu tegeDamasko diyà kenagdi.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Mig-angay egdapag diyà kenak, owoy guwaen di, ‘O Akay Saulo, kumeilag ka dema.’ Hê, petow a dé mig-ilag owoy hinaa ku ma dé kagdi.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Agulé mig-ikagi diyà kenak, guwaen di, ‘Si Nemula sa inunutan sa tupù ta, kagdi sa mighemilì keniko anì metiigan ko sa uyot di owoy anì hauwen ko sa metiengaw etaw sinugù di owoy anì dinegen ko sa kagi di. Hê, neketuu dé iya wé.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Hinemilì di kuna anì tulonen ko diyà sa langun etaw sa hinaa ko owoy sa dinineg ko.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Na, yaka egpeanggàanggà ya. Tigdeg ka dé owoy pebautis ka owoy simbà ka diyà si Nemula anì mekayas sa salà ko,’ guwaen i Ananiyas diyà kenak.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Agulé, miglikù a diyà Hélusalém. Egoh ku pelà egsimbà diyà sa Dalesan i Nemula, duen sa igpehaa i Nemula diyà kenak.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Hinaa ku si Datù mig-ikagi diyà kenak, guwaen di, ‘Téél ka dé. Ipanaw ka dé kedu diyà Hélusalém, enù ka endà egpigtuu sa medoo etaw dahini sa egtulonen ko denu kenak.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Dodoo migsagbì a, guwaen ku, ‘O Datù, netiigan da doo tinukid ku eg-angay sa medoo simbaan Hudiyu anì sigkemen ku owoy tapesen ku sa langun etaw egpigtuu diyà keniko.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Netiigan da ma aken sa miglenged sa kineimatay da si Estiban, sa tegetegudon denu keniko, owoy neiyap a ma sa kebael da kenagdi enù ka migbantay a sa kawal linengà da.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Dodoo mig-ikagi Datù i diyà kenak, guwaen di, ‘Ipanaw ka dé, enù ka egpeangayen ku kuna dutu mediyù dò anì tumegudon ka ma diyà sa medoo etaw beken Hudiyu.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Na, egdinegen sa medoo etaw nesetipon sa inikagi i Pabelo taman sa egoh di mig-ikagi pineangay i Nemula kagdi diyà sa medoo etaw beken Hudiyu. Agulé eg-umow da, guwaen da, “Imatayi yu dé! Mepion amuk mematay iya wé etaw.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Eg-umow da, owoy igpaypay da sa ginis da, owoy igsawel da sa tanà diyà awang danà da tigtu egbulit.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Egoh sa kapitan sundalu mighaa tigtu egbulit da, igpeuwit di Pabelo i dalem sa kutà sundalu anì ipetapes di anì tumulon sa tuu kagi, enù ka ungayà di metiigan sa pesuwan i Pabelo egbulitan sa medoo etaw, enù ka endà netiigan di duu sa kagi Hibelu.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Dodoo egoh da migpolot si Pabelo anì tapesen da, eg-ikagi Pabelo i diyà sa sundalu, guwaen di, “Endà mebaluy di metapes sa etaw Loma amuk endà pa inigsaan di uwis denu sa salà di.”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Egoh sa sundalu migdineg sa inikagi i Pabelo, eg-angay diyà sa kapitan sundalu owoy guwaen di, “Yaka egpetapes duu, enù ka etaw Loma kagdi ya.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Huenan di, eg-angay sa kapitan sundalu diyà si Pabelo owoy eg-igsà, guwaen di, “Tuloni ko aken amuk tuu ka etaw Loma, ataw ka beken?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Agulé, guwaen sa kapitan sundalu, “Medoo sa pilak igbayad ku anì mebaluy a etaw Loma.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Agulé, sinalidan sa medoo etaw buyu tumapes Pabelo i. Apiya sa kapitan sundalu, nelimedangan ma enù ka netiigan di etaw Loma iya wé igpepolot di sangkalì.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Na, ungayà sa kapitan sundalu metiigan di sa pesuwan di egbulitan sa medoo Hudiyu Pabelo i. Huenan di, egoh di umenaw simag, egsetiponen di sa medoo ulu-ulu tegesimbà owoy sa medoo kaunutan Hudiyu. Agulé, linengaan di Pabelo i owoy inuwit di diyà sa kenà da nesetipon, owoy egpetigdegen di diyà sa taengan da.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.