Atos 22

mta (MTA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Guwaen di, “O medoo momò ku owoy duma ku, dinegdineg yu sa ikagiyen ku diyà keniyu.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Egoh da migdineg sa kagi di Hibelu, egpetemed da temù. Agulé, eg-uman Pabelo i eg-ikagi, guwaen di,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Aken sa duma yu etaw Hudiyu. Miglesut a dutu Talesu dò, sa menuwa diyà uwang Silisiya, dodoo miglenuk a dé diyà Hélusalém. Si Gamaliél sa mistelu migtulù kenak sa langun uledin pinangunutan sa tupù ta. Meudes a egpangunut diyà si Nemula, lagà mendaa sa niyu keudes ini egoh di.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Iya maen di ya migpelihay a sa medoo etaw egpigtuu diyà si Hésus owoy igpeimatay ku kagda. Duen ma etaw sinigkem ku owoy binilanggu ku, iling ka maama ataw ka bayi.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Netiigan sa Tigtu Ulu-ulu Tegesimbà owoy sa langun kaunutan ta tuu iya wé inikagi ku, enù ka kagda sa migbegay kenak sa sulat inuwit ku diyà sa duma ta Hudiyu dutu Damasko dò. Huenan di, mig-angay a dutu anì sigkemen ku sa medoo etaw egpigtuu diyà si Hésus, enù ka ungayà ku uwiten ku kagda dahini diyà Hélusalém anì mepigtamayan da.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Egoh di buyu dé nekebugsang, mig-ipanaw a medapag diyà sa menuwa Damasko. Hê, petow a dé nelegdawan sa dakel senang kedu langit dò.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Hê, nekelagkeb a diyà tanà, owoy dinineg ku sa eg-ikagi, guwaen di, ‘O Saulo, maen di ya egpelihayen ko aken?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Agulé mig-ikagi a, guwaen ku, ‘O Datù, ngadan ko ya etaw?’ Guwaen di egsagbì, ‘Aken si Hésus tegeNasalét sa egpelihayen ko.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Apiya di pa hinaa sa duma ku sa senang di, endà doo nesabutan da duu sa inikagi di diyà kenak.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Agulé mig-igsà a, guwaen ku, ‘O Datù, ngadan sa baelan ku?’ Guwaen i Datù diyà kenak, ‘Tigdeg ka dé, lagbas ka dutu Damasko dò kenà ko metulonon sa ipebael i Nemula diyà keniko.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Endà eg-ilag a danà ku nelegdawan sa senang kedu langit dò, dodoo inagak a sa duma ku eg-angay Damasko dò.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Duen sa etaw diyà Damasko egpigtuu diyà si Nemula, si Ananiyas. Tigtu egpangunut diyà sa uledin igsugkow i Mosis, owoy netuuwan ma sa langun etaw Hudiyu tegeDamasko diyà kenagdi.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mig-angay egdapag diyà kenak, owoy guwaen di, ‘O Akay Saulo, kumeilag ka dema.’ Hê, petow a dé mig-ilag owoy hinaa ku ma dé kagdi.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Agulé mig-ikagi diyà kenak, guwaen di, ‘Si Nemula sa inunutan sa tupù ta, kagdi sa mighemilì keniko anì metiigan ko sa uyot di owoy anì hauwen ko sa metiengaw etaw sinugù di owoy anì dinegen ko sa kagi di. Hê, neketuu dé iya wé.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Hinemilì di kuna anì tulonen ko diyà sa langun etaw sa hinaa ko owoy sa dinineg ko.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Na, yaka egpeanggàanggà ya. Tigdeg ka dé owoy pebautis ka owoy simbà ka diyà si Nemula anì mekayas sa salà ko,’ guwaen i Ananiyas diyà kenak.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Agulé, miglikù a diyà Hélusalém. Egoh ku pelà egsimbà diyà sa Dalesan i Nemula, duen sa igpehaa i Nemula diyà kenak.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Hinaa ku si Datù mig-ikagi diyà kenak, guwaen di, ‘Téél ka dé. Ipanaw ka dé kedu diyà Hélusalém, enù ka endà egpigtuu sa medoo etaw dahini sa egtulonen ko denu kenak.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Dodoo migsagbì a, guwaen ku, ‘O Datù, netiigan da doo tinukid ku eg-angay sa medoo simbaan Hudiyu anì sigkemen ku owoy tapesen ku sa langun etaw egpigtuu diyà keniko.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Netiigan da ma aken sa miglenged sa kineimatay da si Estiban, sa tegetegudon denu keniko, owoy neiyap a ma sa kebael da kenagdi enù ka migbantay a sa kawal linengà da.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Dodoo mig-ikagi Datù i diyà kenak, guwaen di, ‘Ipanaw ka dé, enù ka egpeangayen ku kuna dutu mediyù dò anì tumegudon ka ma diyà sa medoo etaw beken Hudiyu.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Na, egdinegen sa medoo etaw nesetipon sa inikagi i Pabelo taman sa egoh di mig-ikagi pineangay i Nemula kagdi diyà sa medoo etaw beken Hudiyu. Agulé eg-umow da, guwaen da, “Imatayi yu dé! Mepion amuk mematay iya wé etaw.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Eg-umow da, owoy igpaypay da sa ginis da, owoy igsawel da sa tanà diyà awang danà da tigtu egbulit.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Egoh sa kapitan sundalu mighaa tigtu egbulit da, igpeuwit di Pabelo i dalem sa kutà sundalu anì ipetapes di anì tumulon sa tuu kagi, enù ka ungayà di metiigan sa pesuwan i Pabelo egbulitan sa medoo etaw, enù ka endà netiigan di duu sa kagi Hibelu.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Dodoo egoh da migpolot si Pabelo anì tapesen da, eg-ikagi Pabelo i diyà sa sundalu, guwaen di, “Endà mebaluy di metapes sa etaw Loma amuk endà pa inigsaan di uwis denu sa salà di.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Egoh sa sundalu migdineg sa inikagi i Pabelo, eg-angay diyà sa kapitan sundalu owoy guwaen di, “Yaka egpetapes duu, enù ka etaw Loma kagdi ya.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Huenan di, eg-angay sa kapitan sundalu diyà si Pabelo owoy eg-igsà, guwaen di, “Tuloni ko aken amuk tuu ka etaw Loma, ataw ka beken?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Agulé, guwaen sa kapitan sundalu, “Medoo sa pilak igbayad ku anì mebaluy a etaw Loma.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Agulé, sinalidan sa medoo etaw buyu tumapes Pabelo i. Apiya sa kapitan sundalu, nelimedangan ma enù ka netiigan di etaw Loma iya wé igpepolot di sangkalì.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Na, ungayà sa kapitan sundalu metiigan di sa pesuwan di egbulitan sa medoo Hudiyu Pabelo i. Huenan di, egoh di umenaw simag, egsetiponen di sa medoo ulu-ulu tegesimbà owoy sa medoo kaunutan Hudiyu. Agulé, linengaan di Pabelo i owoy inuwit di diyà sa kenà da nesetipon, owoy egpetigdegen di diyà sa taengan da.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.