Atos 15
mta (MTA) vs ARIB
1 Na, duen etaw migtebow diyà Antiokiya kedu uwang Hudiya, owoy egtulù da diyà sa medoo etaw egpigtuu, guwaen da, “Endà mealukan yu diyà sa salà yu amuk endà egpekelaing yu ipat iling sa uledin igsugkow i Mosis.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Dodoo tigtu egsigbolowen i Pabelo owoy si Bilnabi iya wé igtulù da. Egoh da pelà endà egkesepion, iya sa penemdem sa medoo etaw egpigtuu peangayen da Hélusalém dò Pabelo i owoy si Bilnabi owoy sa duma da anì seolomoy da owoy sa medoo salu i Hésus owoy sa kaunutan etaw egpigtuu denu iya wé ketulù egsigbolowen da.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Agulé, pineipanaw sa medoo etaw egpigtuu kagda. Egoh da eg-ukit diyà sa medoo menuwa diyà sa uwang Ponisiya owoy uwang Samaliya, egtulon da denu sa medoo etaw beken Hudiyu egpigtuu. Huenan di, tigtu neanggan sa langun etaw egpigtuu egoh da migdineg iya wé.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Na, egoh da i Pabelo migtebow dutu Hélusalém dò, sinaluan da kagda sa medoo salu i Hésus owoy sa medoo etaw egpigtuu owoy sa kaunutan da. Agulé, egtulonen i Pabelo owoy si Bilnabi sa langun binaelan i Nemula danà da egtulù.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Dodoo, duen dahiya etaw Palasiyu egpigtuu diyà si Hésus owoy egpangunut da temù diyà sa uledin igsugkow i Mosis. Egtigdeg da anì mikagi da, guwaen da, “Endà peunuten ta duu sa medoo etaw beken Hudiyu egpigtuu taman endà pekelaing da ipat owoy mangunut da ma diyà sa langun uledin igsugkow i Mosis.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Huenan di, egkesetipon sa medoo salu i Hésus owoy sa medoo kaunutan etaw egpigtuu anì egseolomen da sa mebaelan sa etaw beken Hudiyu, iling ka pekelaing da ipat ataw ka endà.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Nelugay egsesigbolowoy da temù dahiya. Agulé egtigdeg Pidelu i, guwaen di, “O medoo duma ku, netiigan yu dé aken sa hinemilì i Nemula diyà kenita egoh anay anì tumulù a sa Mepion Tegudon diyà sa medoo etaw beken Hudiyu, anì mekedineg da owoy mekepigtuu da ma.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Owoy si Nemula egpeketiig sa pedu langun etaw, netuuwan ma diyà sa etaw beken Hudiyu. Netiigan ta iya wé danà di migbegay sa Metiengaw Suguy di diyà kenagda, lagà mendaa sa kinebegay di kenita egoh anay.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Eg-amu yu amuk guwaen yu sa medoo Hudiyu daa sa pineuloyon i Nemula salà, dodoo peuloyon di ma doo salà sa etaw beken Hudiyu danà da egpigtuu diyà kagdi.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Huenan di, yoko eg-eked duu sa binaelan i Nemula diyà kenagda. Endà mepion di amuk egtegelen yu egpepangunut sa etaw beken Hudiyu diyà sa langun uledin igsugkow i Mosis, enù ka endà negaga sa tupù ta duu egpangunut iya wé owoy endà ma negaga ta duu.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Endà mebaluy di iya wé. Dodoo netiigan ta nealukan ki danà sa dakel ketabang ipeuloy i Datù Hésus diyà kenita. Hediya ma sa kealuk di sa etaw beken Hudiyu.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Agulé, egpetemed sa langun etaw egoh da egdinegdineg sa tinulon i Bilnabi owoy si Pabelo denu sa medoo panduan owoy sa medoo egkegaipan etaw igpebael i Nemula diyà kenagda egoh da migtulù diyà sa medoo etaw beken Hudiyu.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Egoh da neubus egtulon, eg-ikagi ma sa kaunutan da, si Santiyago, guwaen di, “O medoo duma ku egpigtuu, dinegdineg yu hih.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Tinulon i Simon Pidelu diyà kenita denu sa kehidu i Nemula sa medoo etaw beken Hudiyu danà i Nemula mighemilì kenagda anì kagda ma sa etaw di.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Hediya ma sa kagi i Nemula igsulat sa medoo tegesugkow di egoh anay, guwaen di,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Amuk meubus iya wé, pelikù a dema, guwaen i Datù.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Amuk hediya, umunut da diyà kenak sa langun etaw inumow ku,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Iya sa kagi i Datù Nemula igpetiig di egoh anay.’”
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Na, eg-uman Santiyago i eg-ikagi, guwaen di, “Ini sa penemdem ku. Endà tegelen ta duu pekelaing ipat sa etaw beken Hudiyu egpigtuu diyà si Nemula.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Dodoo mepion amuk sumulat ki daa diyà kenagda anì hawidan ta kagda kumaen sa igbegay diyà sa medoo inetaw penemulawen etaw owoy sa hinagtay pineleng owoy sa depanug, owoy anì endà ma egbigà da.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Mepion amuk pangunutan da iya wé, enù ka edung egoh anay sa uledin igsugkow i Mosis sa egbasawen etaw owoy itulù da uman Sapetu diyà sa simbaan Hudiyu diyà sa medoo menuwa.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Agulé, nesesebaen sa penemdem sa medoo salu i Hésus owoy sa langun etaw egpigtuu owoy sa medoo kaunutan da. Hinemilì da sa duwa etaw diyà kenagda anì umunut da diyà si Pabelo owoy si Bilnabi mangay dutu Antiokiya dò. Iya sa hinemilì da si Silas owoy si Hudas pinengadanan da ma si Balsabas, enù ka netuuwan sa medoo etaw egpigtuu diyà kenagda.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ini kagi sa sulat igpeuwit da diyà kenagda.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Duen gaa etaw kedu dini egbogo keniyu danà sa ketulù da. Egbogowen da gaa sa pedu yu. Dodoo endà pineangay ké duu kagda diyan.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Huenan di, egoh ké nesetipon, nesesebaen sa penemdem ké owoy hinemilì ké sa etaw peangayen ké diyà keniyu, owoy munut da diyà sa loyuk ta eghiduwan ta, si Bilnabi owoy si Pabelo.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Endà egsagipaen da duu sa hagtay da danà da egbael sa galebek i Hésus Kelistu sa Datù ta.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Iya sa hinemilì ké peangayen ké diyà keniyu, si Hudas owoy si Silas, anì itulù da ma sa kagi igsulat ké diyà keniyu.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Neseunut sa pedu ké sa Metiengaw Suguy i Nemula, huenan di endà tegelen ké duu kiyu egpepangunut diyà sa adat ké, dodoo ini daa sa itulù ké diyà keniyu.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Yoko egkaen duu sa igbegay diyà sa medoo inetaw egpenemulawen etaw. Yoko ma egkaen duu sa depanug owoy sa hinagtay pineleng. Yoko ma egbigà ya. Mepion amuk pangunutan yu iya wé kagi ké. Na, taman iya daa sa kagi ké.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Agulé, mig-ipanaw sa etaw pineangay da dutu Antiokiya dò. Egoh da migtebow dutu, egsetiponen da sa langun etaw egpigtuu owoy ibegay da sa sulat diyà kenagda.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Egoh da migbasa iya wé, neanggan da temù danà sa kagi iya wé sulat.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Nelugay egtulù Hudas i owoy si Silas diyà sa medoo etaw egpigtuu, enù ka kagda ma tegesugkow sa kagi i Nemula. Egpebagelen da pedu sa etaw egpigtuu anì kumeeles sa kepigtuu da.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Egoh di nelugaylugay sa keugpà da dahiya, pineipanaw sa medoo etaw egpigtuu kagda egoh da migsimbà anì kumelanih sa keipanaw da. Hê miglikù da Hélusalém dò.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 [Dodoo ungayà i Silas mugpà polo diyà sa menuwa Antiokiya.]
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Dodoo eg-ugpà da pelawà Pabelo i owoy si Bilnabi diyà Antiokiya. Egtulù da lapeg sa medoo duma da owoy egtegudon da ma sa kagi i Datù.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Na, egoh di nelugaylugay, eg-ikagi Pabelo i diyà si Bilnabi, guwaen di, “O Akay, pelikù ki diyà sa medoo menuwa kenà ta migtegudon sa kagi i Nemula anì metiigan ta amuk mepion sa kepigtuu da.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Ungayà i Bilnabi peunuten di si Huwan Malkos diyà kenagda.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Dodoo meked Pabelo i iya wé, enù ka sinalidan i Malkos kagda egoh anay diyà uwang Pampiliya owoy endà mig-uman di egbulig kenagda.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Huenan di, egkesesigbolow da Pabelo i si Bilnabi, hê nesepalak da. Agulé, inuwit i Bilnabi Malkos i, owoy mig-edà da sa dakel kumpit mangay pungul Sipeli dò.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Dodoo hinemilì i Pabelo Silas i anì munut kenagdi. Isimbà sa medoo etaw egpigtuu kagda anì tabangan i Nemula kagda. Agulé, eg-ipanaw da dé.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Tinukid da sa langun menuwa diyà uwang Siliya owoy uwang Silisiya, owoy egpebagelen da sa kepigtuu sa medoo etaw.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.