Provérbios 27
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Nɨ gurumɨn bizitam damusɨ ifaghatɨ pura mɨkɨman markɨ. Nɨ guizbangɨra fozir puvatɨ bizir manam gurumzaraghan otivam.
1 Não te gabes do dia de amanhã porque não sabes o que ele poderá engendrar.
2 Gumazir igharaziba nɨn ziam feir arazim, a dera. Eghtɨ nɨ uabɨ arazir kam damuan markɨ.
2 Que seja outro que te louve, não a tua própria boca; um estranho, não teus próprios lábios.
3 Gumazir nɨghnɨzir aghuiba puvatɨzimɨn arazir onganiba, da osɨmtɨzir ekiaba e ganɨdi. Osɨmtɨzir kaba da gigimɨn osɨmtɨzim ko dagɨar ekiamɨn osɨmtɨzim gafira.
3 Pesada é a pedra, pesada a areia, mais pesada ainda é a cólera de um tolo.
4 Gumazir atarim ko anɨngazim, mɨzazim isa gumazir igharazibagh anɨga, bar paza me gami. Navimɨn aven atara navim ikuvizir arazim, a bar ikuvigha, adarir arazim ko anɨngazir arazim gafira.
4 Crueldade do furor, ímpetos da cólera: mas quem pode suportar o ciúme?
5 Nɨ azenara gumazimɨn arazir kuram bagh a mɨgei, a dera. Arazir kam a nɨ modogha gumazim gifongezim arazim gafira.
5 Melhor é a correção manifesta do que uma amizade fingida.
6 Guizɨn roroaba nɨn akurvaghasa mɨzaziba nɨ ganɨdi. Ezɨ apaniba pura nɨ gifara, arazir aghuir avɨrim nɨ gami.
6 As feridas do amigo são provas de lealdade, mas os beijos do que odeia são abundantes.
7 Gumazim amezɨma an navim bar izɨvazɨ, a ghaze, hanin isɨngizim ko dagheba bar, da derazir puvatɨ, Ezɨ mɨtiriam gumazimɨn aghezɨ a ghaze, dagheba bar moghɨra dera. Dagher mɨsoziba, da uaghan an akamɨn isɨngi.
7 Saciado o apetite, calca aos pés o favo de mel; para o faminto tudo o que é amargo parece doce.
8 Gumazim uan nguibam ategha tintinibar arui, a mati kuarazir mam uan mɨkonim ategha egha pura tintinibar mɨghagha arui.
8 Um pássaro que anda longe do seu ninho: tal é o homem que vive longe da sua terra.
9 Sanda ko borer mughuriar aghuim zuiba, da e gamima e bar akonge. Ezɨ namakaba en akurvaghasa nɨghnigha, mɨgɨrɨgɨar aghuiba e ganɨdi. Me kamaghɨn e gamima, e guizbangɨra bar akonge.
9 Azeite e incenso alegram o coração: a bondade de um amigo consola a alma.
10 Nɨ akɨrim ragh uan namakaba ko nɨn afeziamɨn namakabagh asan markɨ. Eghtɨ dughiar kuram nɨ batoghtɨ, nɨ mangɨ uan aveghbuam batogh, egh uabɨn akurvaghsɨ an azangan markɨ. Guizbangɨra, gumazir nɨn boroghɨra itim, a nɨn aveghbuar saghuiamɨn itim gafira.
10 Não abandones teu amigo, o amigo de teu pai; não vás à casa do teu irmão em dia de aflição. Vale mais um vizinho que está perto, que um irmão distante.
11 Nan borim, nɨ nɨghnɨzir aghuim ko fofozim inightɨ, nan navim deragham. Eghtɨ gumazitam akatam na gasɨtɨ, kɨ an akam ikaragham.
11 Sê sábio, meu filho, alegrarás meu coração e eu poderei responder ao que me ultrajar.
12 Gumazir nɨghnɨzir aghuim itim, a kamaghɨn fogh, osɨmtɨzim a bativam, eghtɨ a uabɨ modogh a gitagham. Ezɨ gumazir nɨghnɨzir aghuim puvatɨzim, an osɨmtɨzimɨn garima an an tuavimɨn iti, ezɨ a ghuava a batogha aneteri.
12 O homem prudente percebe o mal e se põe a salvo; os imprudentes passam adiante e agüentam o peso.
13 Gumazitam, gumazir igharazim pura inizir bizibagh ivesɨ akam akɨrigh, dagh ivezeghan kogham, gumazir kam arazir kuram gami. Eghtɨ gumazitam nɨn bizitam puram a inisɨ nɨ ko akam akɨrtɨ, nɨ bizir kamɨn ikarvazim bagh faragh an bizitam puram a inigh.
13 Toma a sua veste, porque ficou fiador de outrem, exige o penhor que deve aos estrangeiros.
14 Nɨ bar mɨzarazimra tiarim akarigh dughiam isɨ uan namakam danigham, a mati nɨ akar kuram isa a ganɨdi.
14 Quem, desde o amanhecer, louva seu vizinho em alta voz é censurado de o ter amaldiçoado.
15 Gumazitamɨn amuim, zurara atarava mɨgɨrɨgɨar avɨribagh amuavɨra iti, a mati amozim dɨpenir inogorimɨn torim izaghira, zurara nɨmɨra nɨmɨra iravɨra iti.
15 Goteira que cai de contínuo em dia de chuva e mulher litigiosa, tudo é a mesma coisa.
16 Ezɨ an pam a damutɨ an arazir kam ateghan kogham, mati gumazir mam amɨnimɨn tɨvaghasava ami, o a borem uan dafarimɨn an suigha amuava avenge.
16 Querer retê-la, é reter o vento, ou pegar azeite com a mão.
17 Nɨ sabamning inigh uaningra uaning avɨstɨ, aning bar ghumigham. Kamaghɨra, gumazir pumuning nɨghnɨziba uaningra uaning ganɨga, aningɨn nɨghnɨziba ghuavanabogha bar ghumi.
17 O ferro com o ferro se aguça; o homem aguça o homem.
18 Gumazim uan tememɨn ovɨzim amɨsɨ, a deraghvɨra temer kamɨn gan. Eghtɨ gumazim uan gumazir dapanim deraghavɨram a geghuvtɨ a deraghvɨra ikɨtɨ, gumazir an garim an ziam fam.
18 Quem trata de sua figueira, comerá seu fruto; quem cuida do seu senhor, será honrado.
19 Gumazim dɨpamɨn aven gari, a uabɨ uan guamɨn gari. Ezɨ gumazim deravɨra uan nɨghnɨziba ko arazibagh nɨghnɨsi, a fo, a manmaghɨn garir gumazim.
19 Como o reflexo do rosto na água, assim é o coração do homem para o homem.
20 Gumazamizir bar avɨriba ovegha gɨfa. Ezɨ Oveaghuezibar Nguibam, gumazamiziba a gizɨvaghan kogham. Gumazamiziba ovengɨvɨra ikiam. Kamaghɨra, gumazamiziba bizibagh ifueghamin arazim izɨvaghan kogh, kamaghɨra ikɨvɨra ikiam.
20 A morada dos mortos e o abismo nunca se enchem; assim os olhos do homem são insaciáveis.
21 Me avimɨn gol ko silva tuaghɨva aningɨn gɨfofoghasa, ka guizbangɨn bizim, ti puvatɨ. Kamaghɨra, gumazamiziba, gumazimɨn ziam fa, an gara anesavsuigha fo, a gumazir aghuim, ti gumazir kuram.
21 Há um crisol para a prata, um forno para o ouro; assim o homem {é provado} pela sua reputação.
22 Nɨ gumazir nɨghnɨzir aghuiba puvatɨzim puv a mɨsogh, a dɨkabɨraghtɨ ana aremeghsɨ damu, egh a uan arazir onganim ateghan kogham.
22 Ainda que pisasses o insensato num triturador, entre os grãos, com um pilão, sua loucura não se separaria dele.
23 — ausente —
23 Certifica-te bem do estado do teu gado miúdo; atende aos teus rebanhos,
24 — ausente —
24 porque a riqueza não é eterna e a coroa não permanece de geração em geração.
25 — ausente —
25 Quando se abre o prado, quando brotam as ervas, uma vez recolhido o feno das montanhas,
26 — ausente —
26 tens ainda cordeiros para te vestir e bodes para pagares um campo,
27 Egh nɨ uan memebar oter eboriba ua bagh da inigh, uan amuiroghboriba ko ia dar amɨ. Egh ingangarir amiziba uaghan me danɨng.
27 leite de cabra suficiente para teu sustento, para o sustento de tua casa e a manutenção das tuas servas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.