Marcos 4
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA
1 Dughiar igharazir mam Iesus ua dɨpar mɨriamɨn ikiava, gumazamizir mabar sure gami. Me an akaba baraghasa anekuvagha guizbangɨra bar avɨraseme. Ezɨ a botɨn mamɨn bɨragha dɨpam gisɨn aperaghav iti. Gumazamizir kaba an boroghɨn dadarimɨn apiaghav iti.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 An akar isɨn zuir avɨribar men sure gamuava, kamaghɨn me mɨgei,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Ia oragh. Gumazir mam raizɨn mɨn garir daghem wit, ana da inigha ghua azenimɨn da akuragharui.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 An ada akurima witɨn ovɨzir maba tuavimɨn irezɨma, kuaraziba iza da ame.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ezɨ maba dagɨabagh isɨn itir nguazir evarim gire. Nguazir kam mɨtemezir puvatɨ, ezɨ witɨn ovɨziba zuamɨra afuangi.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ezɨ dar biba bar nguazimɨn aven iraghuezir puvatɨzɨ, aruem anaga dagh isirazɨ, da isia mɨsɨngi.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ezɨ witɨn ovɨzir maba benir dɨkoniba itir nguazim giregha, benibar tongɨn afuangizɨ, benir dɨkoniba aghuava da ikiagharɨki. Ezɨ dar ovɨziba mɨsevezir puvatɨ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ezɨ witɨn ovɨzir maba nguazir aghuim giregha aghuava dagheba mɨsefi. Egha maba 30plan ovɨziba mɨsevima maba 60plan ovɨziba mɨsefe. Ezɨ maba 100plan ovɨziba mɨsefe.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Tina kuarimning iti, an oragh.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ezɨ gumazamizir avɨriba bar ghuezɨ, Iesus uabɨra itima, an 12plan gumaziba ko an boroghɨn itir gumazamiziba, me an akar isɨn zuimɨn mɨngarim bagha an azara.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Me an azarazɨma a kamaghɨn me mɨgei, “God fofozim ia ganɨngizɨma, ia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar mogomebagh fo. Egha kɨ azenan itir gumazamiziba pura akar isɨn zuibar me mɨgei.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Kamaghɨn amizɨma:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 An akar kam ua kamaghɨn me mɨgei, “Ia witɨn akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim gɨfoz, o puvatɨ? Ia manmaghɨn akar isɨn zuir igharazir tabagh fogham?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Akar isɨn zuimɨn aven itir gumazir kam, a mati gumazir Godɨn akam akuragharuim.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Gumazamizir maba tuavim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraghizɨ, Satan zuamɨra iza me oraghizir Godɨn akaba, me dama ada ini.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Gumazamizir maba dagɨaba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baregha da bagha bar akonge.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Egha men biba iraghuezir puvatɨgha, uaghan dughiar ruarimɨn ikezir puvatɨ. Me itima osɨmtɨziba ko Godɨn gɨn zuir gumazamizibagh asɨghasɨzir araziba izima, me pura God ataki.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Gumazamizir maba benir dɨkoniba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraki.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Me da baregha uaghan nguazir kamɨn biziba bagha nɨghnɨgha, dagɨar avɨriba iniasa ifavarir nɨghnɨzibagh amua, nguazir kamɨn bizir avɨribar garava da bagha agoi. Bizir kabar nɨghnɨziba izava Godɨn akaba ikiagharɨghizɨ da mɨsevir puvatɨ.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Ezɨ gumazamizir maba nguazir aghuim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baregha dar suiragha dar gɨn zui. Gumazamizir kaba mati witɨn ovɨziba mɨsɨva, maba 30plan ovɨziba mɨsevima, maba 60plan ovɨziba mɨsevima maba 100plan ovɨziba mɨsefe.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Egha Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ian tina lam gaborogha a inigha itarir ekiamɨn anevara? O an a inigha dakozimɨn apengan anetɨ? Puvatɨ! Ia lam daborogh a inigh azenan an danganimram aneguragh.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Kamaghɨra mogomer biziba da gɨn azenan otivigham. Eghtɨ bizir amigha aveziba da uaghan gɨn azenan otivigham.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Tina kuarimning iti, an oragh.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 — ausente —
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 — ausente —
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Egha Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim a kamakɨn. Gumazir mam dagher ovɨziba inigha nguazimɨn da akuri.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Gumazir kam da kunigha, dɨmagaribar akuava, aruebar dɨkavigha arui. An aruima dagher ovɨzir kaba da afuegha aghui. Dagher ovɨzir kaba manmaghɨn afuegha aghui? Gumazir kam fozir puvatɨ.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ezɨ nguazimra dagher ovɨzir kabagh amizɨma da aghua mɨsefe. Da faragha afuegha aghua ghua aghariba otivigha, ada ghua akɨmariba otivigha mɨsefe.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Da mɨsevegha dagheba itima, gumazir kam sabam inigha dar akori. A fo, dagheba iti, ezɨ da akoramin dughiam oto.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Egha a ua kamaghɨn mɨgei, “E manmaghɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim mɨkɨmam? O, e akar isɨn zuir manamɨn an mɨngarimɨn gun mɨkɨmam?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 A mastetɨn ovɨzimɨn mɨn gari. Mastetɨn zuravarir ovɨziba bar sufi. Temer igharazibar ovɨziba bar a gafiragha ekefe.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Gumazir mam anekunizɨma a gɨn aghua bar ekevegha azenimɨn itir zuravariba bar dagh afiragha bar ekefe. An ekevegha an aguar ekiaba uari tuirazɨma kuaraziba izava an aguabar dughuazimɨn aven ikia mɨkonibar ingari.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Egha Iesus men nɨghnɨziba tuzɨnaghɨra, an akar isɨn zuir avɨribar Godɨn akabar me mɨgei.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 An akabar gumazamizibav gɨava zurara akar isɨn zuibar me mɨgei. Egha a uan suren gumaziba ko me uarira ikiava a bizibar mɨngariba abɨgha me mɨgei.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Aruer kamɨn amɨnim pɨrasava amima Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gɨa ghaze, “E dɨpar kam abigh an vongɨn mangam.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 A kamaghɨn me mɨgeima gumazamiziba dadarimɨn ikiavɨra iti, ezɨ me Iesus aperaghav itir botɨn ghuavanabogha pul gamua vongɨn zui. Botɨn igharazir maba uaghan me ko vongɨn zui.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Iesus uan suren gumaziba ko zuima, Maia! Amɨnir ekiam dɨkafi. Ezɨ dɨpavsɨziba izava bot gafirazɨ dɨpam botɨn aven ghuaghira, bot gizɨvazɨ, an atam dɨpamɨn aven magɨrasava ami.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Bot magɨrasava amima, Iesus botɨn kamɨn gɨrakɨrangɨn dapanir aghoghonir mam uan dapanimɨn aghorogha akui. Ezɨ an suren gumaziba a gaghuragha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e gɨfa! Nɨ e bagha nɨghnɨsi, o puvatɨ?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ezɨ Iesus dɨkavigha akar gavgavim amɨnim ganɨga, egha kamaghɨn ongarim mɨgei, “Gua amɨragh, nɨmɨra ikɨ!” A mɨgeima, amɨnim amɨrazɨ, dɨpam pura nɨmɨra irɨghav iti.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Ezɨ Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia tizim bagha puv atiati? Ia nɨghnɨzir gavgavim oteveghavɨra iti?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Ezɨ me bar atiatigha kamaghɨn uarira uariv gei, “Kar gumazir manmaghɨn amizim? A mɨgeima, amɨnim ko dɨpavsɨzim an akam barasi!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.