Marcos 4

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dughiar igharazir mam Iesus ua dɨpar mɨriamɨn ikiava, gumazamizir mabar sure gami. Me an akaba baraghasa anekuvagha guizbangɨra bar avɨraseme. Ezɨ a botɨn mamɨn bɨragha dɨpam gisɨn aperaghav iti. Gumazamizir kaba an boroghɨn dadarimɨn apiaghav iti.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 An akar isɨn zuir avɨribar men sure gamuava, kamaghɨn me mɨgei,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Ia oragh. Gumazir mam raizɨn mɨn garir daghem wit, ana da inigha ghua azenimɨn da akuragharui.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 An ada akurima witɨn ovɨzir maba tuavimɨn irezɨma, kuaraziba iza da ame.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ezɨ maba dagɨabagh isɨn itir nguazir evarim gire. Nguazir kam mɨtemezir puvatɨ, ezɨ witɨn ovɨziba zuamɨra afuangi.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ezɨ dar biba bar nguazimɨn aven iraghuezir puvatɨzɨ, aruem anaga dagh isirazɨ, da isia mɨsɨngi.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ezɨ witɨn ovɨzir maba benir dɨkoniba itir nguazim giregha, benibar tongɨn afuangizɨ, benir dɨkoniba aghuava da ikiagharɨki. Ezɨ dar ovɨziba mɨsevezir puvatɨ.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Ezɨ witɨn ovɨzir maba nguazir aghuim giregha aghuava dagheba mɨsefi. Egha maba 30plan ovɨziba mɨsevima maba 60plan ovɨziba mɨsefe. Ezɨ maba 100plan ovɨziba mɨsefe.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Tina kuarimning iti, an oragh.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ezɨ gumazamizir avɨriba bar ghuezɨ, Iesus uabɨra itima, an 12plan gumaziba ko an boroghɨn itir gumazamiziba, me an akar isɨn zuimɨn mɨngarim bagha an azara.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Me an azarazɨma a kamaghɨn me mɨgei, “God fofozim ia ganɨngizɨma, ia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar mogomebagh fo. Egha kɨ azenan itir gumazamiziba pura akar isɨn zuibar me mɨgei.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Kamaghɨn amizɨma:
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 An akar kam ua kamaghɨn me mɨgei, “Ia witɨn akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim gɨfoz, o puvatɨ? Ia manmaghɨn akar isɨn zuir igharazir tabagh fogham?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Akar isɨn zuimɨn aven itir gumazir kam, a mati gumazir Godɨn akam akuragharuim.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Gumazamizir maba tuavim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraghizɨ, Satan zuamɨra iza me oraghizir Godɨn akaba, me dama ada ini.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Gumazamizir maba dagɨaba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baregha da bagha bar akonge.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Egha men biba iraghuezir puvatɨgha, uaghan dughiar ruarimɨn ikezir puvatɨ. Me itima osɨmtɨziba ko Godɨn gɨn zuir gumazamizibagh asɨghasɨzir araziba izima, me pura God ataki.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Gumazamizir maba benir dɨkoniba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraki.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Me da baregha uaghan nguazir kamɨn biziba bagha nɨghnɨgha, dagɨar avɨriba iniasa ifavarir nɨghnɨzibagh amua, nguazir kamɨn bizir avɨribar garava da bagha agoi. Bizir kabar nɨghnɨziba izava Godɨn akaba ikiagharɨghizɨ da mɨsevir puvatɨ.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ezɨ gumazamizir maba nguazir aghuim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baregha dar suiragha dar gɨn zui. Gumazamizir kaba mati witɨn ovɨziba mɨsɨva, maba 30plan ovɨziba mɨsevima, maba 60plan ovɨziba mɨsevima maba 100plan ovɨziba mɨsefe.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Egha Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ian tina lam gaborogha a inigha itarir ekiamɨn anevara? O an a inigha dakozimɨn apengan anetɨ? Puvatɨ! Ia lam daborogh a inigh azenan an danganimram aneguragh.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Kamaghɨra mogomer biziba da gɨn azenan otivigham. Eghtɨ bizir amigha aveziba da uaghan gɨn azenan otivigham.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Tina kuarimning iti, an oragh.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 — ausente —
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 — ausente —
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Egha Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim a kamakɨn. Gumazir mam dagher ovɨziba inigha nguazimɨn da akuri.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Gumazir kam da kunigha, dɨmagaribar akuava, aruebar dɨkavigha arui. An aruima dagher ovɨzir kaba da afuegha aghui. Dagher ovɨzir kaba manmaghɨn afuegha aghui? Gumazir kam fozir puvatɨ.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Ezɨ nguazimra dagher ovɨzir kabagh amizɨma da aghua mɨsefe. Da faragha afuegha aghua ghua aghariba otivigha, ada ghua akɨmariba otivigha mɨsefe.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Da mɨsevegha dagheba itima, gumazir kam sabam inigha dar akori. A fo, dagheba iti, ezɨ da akoramin dughiam oto.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Egha a ua kamaghɨn mɨgei, “E manmaghɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim mɨkɨmam? O, e akar isɨn zuir manamɨn an mɨngarimɨn gun mɨkɨmam?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 A mastetɨn ovɨzimɨn mɨn gari. Mastetɨn zuravarir ovɨziba bar sufi. Temer igharazibar ovɨziba bar a gafiragha ekefe.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Gumazir mam anekunizɨma a gɨn aghua bar ekevegha azenimɨn itir zuravariba bar dagh afiragha bar ekefe. An ekevegha an aguar ekiaba uari tuirazɨma kuaraziba izava an aguabar dughuazimɨn aven ikia mɨkonibar ingari.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Egha Iesus men nɨghnɨziba tuzɨnaghɨra, an akar isɨn zuir avɨribar Godɨn akabar me mɨgei.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 An akabar gumazamizibav gɨava zurara akar isɨn zuibar me mɨgei. Egha a uan suren gumaziba ko me uarira ikiava a bizibar mɨngariba abɨgha me mɨgei.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Aruer kamɨn amɨnim pɨrasava amima Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gɨa ghaze, “E dɨpar kam abigh an vongɨn mangam.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 A kamaghɨn me mɨgeima gumazamiziba dadarimɨn ikiavɨra iti, ezɨ me Iesus aperaghav itir botɨn ghuavanabogha pul gamua vongɨn zui. Botɨn igharazir maba uaghan me ko vongɨn zui.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Iesus uan suren gumaziba ko zuima, Maia! Amɨnir ekiam dɨkafi. Ezɨ dɨpavsɨziba izava bot gafirazɨ dɨpam botɨn aven ghuaghira, bot gizɨvazɨ, an atam dɨpamɨn aven magɨrasava ami.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Bot magɨrasava amima, Iesus botɨn kamɨn gɨrakɨrangɨn dapanir aghoghonir mam uan dapanimɨn aghorogha akui. Ezɨ an suren gumaziba a gaghuragha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e gɨfa! Nɨ e bagha nɨghnɨsi, o puvatɨ?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ezɨ Iesus dɨkavigha akar gavgavim amɨnim ganɨga, egha kamaghɨn ongarim mɨgei, “Gua amɨragh, nɨmɨra ikɨ!” A mɨgeima, amɨnim amɨrazɨ, dɨpam pura nɨmɨra irɨghav iti.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Ezɨ Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia tizim bagha puv atiati? Ia nɨghnɨzir gavgavim oteveghavɨra iti?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ezɨ me bar atiatigha kamaghɨn uarira uariv gei, “Kar gumazir manmaghɨn amizim? A mɨgeima, amɨnim ko dɨpavsɨzim an akam barasi!”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.