Lucas 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Iesus Jerikon nguibar ekiam abigha zui.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ezɨ gumazir mam nguibar kamɨn iti, an ziam Sakius. A dagɨaba isir gumazibar gumazir dapanim, a dagɨaba bar avɨraseme.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 A Iesusɨn ganasa, a manmaghɨra garir gumazim. Sakius bar gumazir otevim, egha gumazamizir avɨrimɨn tongɨn iti. Kamaghɨn amizɨ a Iesusɨn garir puvatɨ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 A fo, Iesus tuavir kamra izam. Kamaghɨn amizɨ, a ivegha faragha ghua, Iesusɨn ganasa temer fighɨn ghuavanabo.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ezɨ Iesus danganir kamɨn oto. Egha kogha temer kam gisɨn gara, kamaghɨn Sakius mɨgei, “Sakius nɨ zuamɨra izighirɨ. Datɨrɨghɨn kɨ nɨn dɨpenimɨn ikiam.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Ezɨ a zuamɨra izaghirɨgha bar akonge. Egha Iesus inigha uan dɨpenimɨn zui.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ezɨ gumazamiziba bar an ganigha, kamaghɨn mɨgɨa ngavamadi, “A ghua gumazir kuramɨn dɨpenimɨn iti.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Me dɨpenimɨn ikia, Sakius tugha, kamaghɨn Ekiam mɨgei, “Ekiam, Nɨ oragh! Datɨrɨghɨn kɨ uan biziba bar da tuiragham. Egh kɨ taba isɨ gumazir biziba puvatɨzibar anɨngam. Egh kɨ gumazitam gifaragh an bizitam okemeghɨva, kɨ datɨrɨghɨn uamategh bizir pumuning ko pumuning a danɨngam.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir kam a uaghan Abrahamɨn ovavim. Kamaghɨn amizɨ, datɨrɨghɨn God dɨpenir kamɨn gumazamiziba bar men akura.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Gumazamizibar Otarim, gumazamizir ovengeziba bagha ruiava men akurvaghasa ize.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Gumazamiziba ikia Iesus barazima, a mɨgei. A Jerusalemɨn boroghɨn itima, me ghaze, datɨrɨghɨra God Bizibagh Ativamin Dughiam otogham. Kamaghɨn amizɨ, an akar isɨn zuir mam me mɨgei.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 A kamaghɨn me mɨgei, “Gumazir aruar mam nguibar saghuiamɨn mangasa, eghtɨ me a damightɨ an atrivimɨn ikiam. A gɨn uamategh uan nguibamɨn izegh men ganam.
12 Por isso, Jesus disse:
13 A mangasa uan ingangarir gumazir 10plan diagha, 20 kina, 20 kina bar moghɨra me rome. Egha kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia dagɨar kaba inighɨva uari bagh dagɨar ingangaribar amu ikɨtɨ, kɨ uamategham.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “An apengan itir gumaziba me bar navir kuram an iti. Kamaghɨn amizɨ, me akam inigha zuir gumaziba amadazɨma me nguibar gumazir aruam ghuzimɨn ghu. Me kamaghɨn mɨgei, ‘Gumazir kam en atrivimɨn otivan e aghua.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Ezɨ gumazir igharaziba gumazir aruar kam gamizɨ an atrivimɨn otogha, gɨn uamatenge. A uamategha izegha kamaghɨn me mɨgei, ‘Gumazir kɨ fomɨra dagɨaba anɨngiziba, men diagh. Kɨ foghasa me manmaghɨn nan dagɨabagh isɨn dagɨaba ini.’
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Ezɨ gumazir faragha zuim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamighava, a gisɨn 200 kina ini.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, ‘Nɨ nan ingangarir gumazir aghuim, nɨ ingangarir bar aghuim gami. Nɨ bar deraghvɨra bizir muziarim gami, kamaghɨn kɨ datɨrɨghɨn bizir ekiam nɨ danightɨma, nɨ nguibar ekiar 10plan ganam.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Ezɨ ingangarir gumazir igharazim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamigha datɨrɨghɨn a gisɨn 100 kina ini.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ezɨ atrivim a mɨgei, ‘Kɨ nɨ atɨghtɨ nɨ nguibar ekiar 5plan ganam.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Ezɨ ingangarir gumazir mɨkezim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam nɨn 20 kina ikia kati. Kɨ inir avɨzimɨn a nomkezɨma, a kati.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Kɨ nɨ gɨfo, nɨ gumazir apangkuviba puvatɨzim. Gumazir igharaziba amir biziba, nɨ pura da isi. Egha dagher me opariziba, nɨ uaghan pura da isi. Kamaghɨn amizɨ kɨ nɨn atiati.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Ezɨ atrivim kamaghɨn ingangarir gumazim mɨgei, ‘Nɨ ingangarir gumazir kuram! Nɨn akamra kɨ nɨ tuisɨgham. Nɨ kamaghɨn na gɨnɨghnɨsi, kɨ ti gumazir apangkuviba puvatɨzim. Egha kɨ gumazir igharaziba amir biziba, kɨ ti pura da isi. Egha dagher me opariba, kɨ ti uaghan pura da isi?
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Manmaghɨn amizɨ, nɨ nan dagɨaba isa, dagɨar dɨpenim gatɨzir puvatɨ, eghtɨ kɨ uamategh izɨva da iniva dagɨataba dagh isɨn ua da iniam?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Egha a kamaghɨn an boroghɨn tuivighav itir gumazibav gei, ‘Ia ada 20 kina inighɨva gumazir 200 kina itim danɨngigh.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Me kamaghɨn a mɨgei, ‘Ekiam, a 200 kina inigha gɨfa.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Ezɨ a ghaze, ‘Kɨ ia mɨgei! Gumazim o amizim Godɨn akabagh foghtɨ, God uan akabar fofozir igharaziba ia danɨngam, eghtɨ a Godɨn akar avɨribagh fogham. Eghtɨ Godɨn akabagh foghan aghuazir tav, an fofozir muziarim God a dam a inigham.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Nan apaniba, kɨ men atrivimɨn ikian me aghua, ia me inigh kagh izɨva, nan damazimɨn me mɨsueghtɨ me arɨmɨghiregh.’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Iesus akar isɨn zuim gamigha gɨvagha, uan darorim gamua tuavir Jerusalemɨn zuimɨn ghuavanadi.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Iesus Betfage ko Betanin boroghɨn oto, nguibar kamning Olivɨn Mɨghsɨam gisɨn iti. Egha a uan suren gumazir pumuning amaga,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 kamaghɨn aning mɨgei, “Gua nguibar munagh itimɨn mangɨ. Gua nguibar kamɨn mangɨ gantɨma donkin igiar mam me a ikezɨma, a iti. Gumazitam dughiatamɨn a gaperagha aruizir puvatɨ. Gua an benim fɨrighɨva donki inigh kagh izɨ.
30 dizendo-lhes:
31 Eghtɨ tav kamaghɨn guan azaragham, ‘Gua tizim bagha donkin kam fɨri?’ eghtɨ gua a mɨkɨm suam, ‘Ekiam ingangarim an iti.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Egha Iesus aning amadazɨ aning ghua garima, biziba bar moghɨra Iesus mɨkemezɨ moghɨn iti.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ezɨ aning donkin benim fɨrima, an ghuaviba aningɨn azara, “Gua tizim bagha donkin benim fɨri?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ezɨ aning kamaghɨn me mɨgei, “Ekiam ingangarim an iti.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Egha aning donki inigha Iesus bagha izi. Egha aning uan azenan azuir korotiar ruariba donki gisɨn da ghuani. Egha aning Iesusɨn akurazɨma a donki gisɨn apera.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 A donki gaperagha zuima, gumazamiziba uan korotiar ruariba suava tuavimɨn da mɨghuari.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 A iza danganir tuavir Olivɨn Mɨghsɨamɨn ghuaghirimɨn boroghɨn izima, an gɨn aruir darazi, me God amizir mirakelbar ganighava da bagha bar akongegha pamtem Godɨn ziam fe.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Me araghasa kamaghɨn mɨgei, “Gumazir Ekiamɨn ziam ko gavgavimɨn izim, God deragh a damu! Navir amɨrizim Godɨn Nguibamɨn iti. Nguibar bar pɨn itimɨn itir Godɨn ziam fɨ!”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ezɨ Farisin marazi gumazamizir kabar tongɨn ikia, kamaghɨn Iesus mɨgei, “Tisa, nɨ uan suren gumazibav kɨmtɨma, me nɨmɨra ikɨ! Me kamaghɨn mɨkɨman markɨ!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, me nɨmɨra ikɨtɨ dagɨaba uari araghasam!”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Iesus Jerusalemɨn boroghɨra iza, egha an gara a bagha azi.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Egha a kamaghɨn mɨgei, “Jerusalem, kɨ kamaghsua, nɨ amua datɨrɨghɨn navir amɨrizimɨn bizibagh foghai. Kamaghɨn amizɨ, da datɨrɨghɨn nɨn modo.
42 dizendo:
43 Dughiam izɨtɨ, nɨn apaniba izɨ nguibam avɨnizir dɨvazimɨn boroghɨn nguazir pozir ekiabav kɨnɨva nɨ ekɨarughtɨ, nɨ arɨmangɨghan kogham.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Nɨ Jerusalem, me nɨn borir nɨn aven itiba sarama asɨghasigham. Nɨ Godɨn dughiar nɨn akuraghasa izezim, nɨ a gɨfozir puvatɨ. Bizir kam bagh me dɨpenimɨn ingarizir dagɨatam, ateghtɨ, tam tam gisɨn ikeghan kogham.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Egha a Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven ghua, biziba amadir gumaziba batosi.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Egha kamaghɨn me mɨgei, “Godɨn Akɨnafarimɨn aven, osizirim kamaghɨn iti, ‘Nan Dɨpenim, God ko mɨgeir Dɨpenimra. Ezɨ ia a gamizɨ, an okɨmakɨar gumazibar mogomer danganimɨn mɨn oto.’ ”
46 dizendo-lhes:
47 A zurara Godɨn Dɨpenimɨn aven men sure gami. Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan Arazibagh fozir gumaziba ko gumazir dapaniba, me a mɨsueghtɨ an aremeghasa.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ezɨ gumazamiziba a baraghasa bar ifongegha, bar an boroghɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, an apaniba a mɨsoghan ibura.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.