Lucas 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Iesus Jerikon nguibar ekiam abigha zui.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ezɨ gumazir mam nguibar kamɨn iti, an ziam Sakius. A dagɨaba isir gumazibar gumazir dapanim, a dagɨaba bar avɨraseme.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 A Iesusɨn ganasa, a manmaghɨra garir gumazim. Sakius bar gumazir otevim, egha gumazamizir avɨrimɨn tongɨn iti. Kamaghɨn amizɨ a Iesusɨn garir puvatɨ.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 A fo, Iesus tuavir kamra izam. Kamaghɨn amizɨ, a ivegha faragha ghua, Iesusɨn ganasa temer fighɨn ghuavanabo.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Ezɨ Iesus danganir kamɨn oto. Egha kogha temer kam gisɨn gara, kamaghɨn Sakius mɨgei, “Sakius nɨ zuamɨra izighirɨ. Datɨrɨghɨn kɨ nɨn dɨpenimɨn ikiam.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Ezɨ a zuamɨra izaghirɨgha bar akonge. Egha Iesus inigha uan dɨpenimɨn zui.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ezɨ gumazamiziba bar an ganigha, kamaghɨn mɨgɨa ngavamadi, “A ghua gumazir kuramɨn dɨpenimɨn iti.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Me dɨpenimɨn ikia, Sakius tugha, kamaghɨn Ekiam mɨgei, “Ekiam, Nɨ oragh! Datɨrɨghɨn kɨ uan biziba bar da tuiragham. Egh kɨ taba isɨ gumazir biziba puvatɨzibar anɨngam. Egh kɨ gumazitam gifaragh an bizitam okemeghɨva, kɨ datɨrɨghɨn uamategh bizir pumuning ko pumuning a danɨngam.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir kam a uaghan Abrahamɨn ovavim. Kamaghɨn amizɨ, datɨrɨghɨn God dɨpenir kamɨn gumazamiziba bar men akura.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Gumazamizibar Otarim, gumazamizir ovengeziba bagha ruiava men akurvaghasa ize.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Gumazamiziba ikia Iesus barazima, a mɨgei. A Jerusalemɨn boroghɨn itima, me ghaze, datɨrɨghɨra God Bizibagh Ativamin Dughiam otogham. Kamaghɨn amizɨ, an akar isɨn zuir mam me mɨgei.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 A kamaghɨn me mɨgei, “Gumazir aruar mam nguibar saghuiamɨn mangasa, eghtɨ me a damightɨ an atrivimɨn ikiam. A gɨn uamategh uan nguibamɨn izegh men ganam.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 A mangasa uan ingangarir gumazir 10plan diagha, 20 kina, 20 kina bar moghɨra me rome. Egha kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia dagɨar kaba inighɨva uari bagh dagɨar ingangaribar amu ikɨtɨ, kɨ uamategham.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “An apengan itir gumaziba me bar navir kuram an iti. Kamaghɨn amizɨ, me akam inigha zuir gumaziba amadazɨma me nguibar gumazir aruam ghuzimɨn ghu. Me kamaghɨn mɨgei, ‘Gumazir kam en atrivimɨn otivan e aghua.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ezɨ gumazir igharaziba gumazir aruar kam gamizɨ an atrivimɨn otogha, gɨn uamatenge. A uamategha izegha kamaghɨn me mɨgei, ‘Gumazir kɨ fomɨra dagɨaba anɨngiziba, men diagh. Kɨ foghasa me manmaghɨn nan dagɨabagh isɨn dagɨaba ini.’
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Ezɨ gumazir faragha zuim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamighava, a gisɨn 200 kina ini.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, ‘Nɨ nan ingangarir gumazir aghuim, nɨ ingangarir bar aghuim gami. Nɨ bar deraghvɨra bizir muziarim gami, kamaghɨn kɨ datɨrɨghɨn bizir ekiam nɨ danightɨma, nɨ nguibar ekiar 10plan ganam.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Ezɨ ingangarir gumazir igharazim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamigha datɨrɨghɨn a gisɨn 100 kina ini.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ezɨ atrivim a mɨgei, ‘Kɨ nɨ atɨghtɨ nɨ nguibar ekiar 5plan ganam.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ezɨ ingangarir gumazir mɨkezim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam nɨn 20 kina ikia kati. Kɨ inir avɨzimɨn a nomkezɨma, a kati.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Kɨ nɨ gɨfo, nɨ gumazir apangkuviba puvatɨzim. Gumazir igharaziba amir biziba, nɨ pura da isi. Egha dagher me opariziba, nɨ uaghan pura da isi. Kamaghɨn amizɨ kɨ nɨn atiati.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Ezɨ atrivim kamaghɨn ingangarir gumazim mɨgei, ‘Nɨ ingangarir gumazir kuram! Nɨn akamra kɨ nɨ tuisɨgham. Nɨ kamaghɨn na gɨnɨghnɨsi, kɨ ti gumazir apangkuviba puvatɨzim. Egha kɨ gumazir igharaziba amir biziba, kɨ ti pura da isi. Egha dagher me opariba, kɨ ti uaghan pura da isi?
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Manmaghɨn amizɨ, nɨ nan dagɨaba isa, dagɨar dɨpenim gatɨzir puvatɨ, eghtɨ kɨ uamategh izɨva da iniva dagɨataba dagh isɨn ua da iniam?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Egha a kamaghɨn an boroghɨn tuivighav itir gumazibav gei, ‘Ia ada 20 kina inighɨva gumazir 200 kina itim danɨngigh.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Me kamaghɨn a mɨgei, ‘Ekiam, a 200 kina inigha gɨfa.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Ezɨ a ghaze, ‘Kɨ ia mɨgei! Gumazim o amizim Godɨn akabagh foghtɨ, God uan akabar fofozir igharaziba ia danɨngam, eghtɨ a Godɨn akar avɨribagh fogham. Eghtɨ Godɨn akabagh foghan aghuazir tav, an fofozir muziarim God a dam a inigham.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Nan apaniba, kɨ men atrivimɨn ikian me aghua, ia me inigh kagh izɨva, nan damazimɨn me mɨsueghtɨ me arɨmɨghiregh.’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Iesus akar isɨn zuim gamigha gɨvagha, uan darorim gamua tuavir Jerusalemɨn zuimɨn ghuavanadi.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Iesus Betfage ko Betanin boroghɨn oto, nguibar kamning Olivɨn Mɨghsɨam gisɨn iti. Egha a uan suren gumazir pumuning amaga,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 kamaghɨn aning mɨgei, “Gua nguibar munagh itimɨn mangɨ. Gua nguibar kamɨn mangɨ gantɨma donkin igiar mam me a ikezɨma, a iti. Gumazitam dughiatamɨn a gaperagha aruizir puvatɨ. Gua an benim fɨrighɨva donki inigh kagh izɨ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Eghtɨ tav kamaghɨn guan azaragham, ‘Gua tizim bagha donkin kam fɨri?’ eghtɨ gua a mɨkɨm suam, ‘Ekiam ingangarim an iti.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Egha Iesus aning amadazɨ aning ghua garima, biziba bar moghɨra Iesus mɨkemezɨ moghɨn iti.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ezɨ aning donkin benim fɨrima, an ghuaviba aningɨn azara, “Gua tizim bagha donkin benim fɨri?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ezɨ aning kamaghɨn me mɨgei, “Ekiam ingangarim an iti.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Egha aning donki inigha Iesus bagha izi. Egha aning uan azenan azuir korotiar ruariba donki gisɨn da ghuani. Egha aning Iesusɨn akurazɨma a donki gisɨn apera.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 A donki gaperagha zuima, gumazamiziba uan korotiar ruariba suava tuavimɨn da mɨghuari.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 A iza danganir tuavir Olivɨn Mɨghsɨamɨn ghuaghirimɨn boroghɨn izima, an gɨn aruir darazi, me God amizir mirakelbar ganighava da bagha bar akongegha pamtem Godɨn ziam fe.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Me araghasa kamaghɨn mɨgei, “Gumazir Ekiamɨn ziam ko gavgavimɨn izim, God deragh a damu! Navir amɨrizim Godɨn Nguibamɨn iti. Nguibar bar pɨn itimɨn itir Godɨn ziam fɨ!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ezɨ Farisin marazi gumazamizir kabar tongɨn ikia, kamaghɨn Iesus mɨgei, “Tisa, nɨ uan suren gumazibav kɨmtɨma, me nɨmɨra ikɨ! Me kamaghɨn mɨkɨman markɨ!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, me nɨmɨra ikɨtɨ dagɨaba uari araghasam!”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Iesus Jerusalemɨn boroghɨra iza, egha an gara a bagha azi.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Egha a kamaghɨn mɨgei, “Jerusalem, kɨ kamaghsua, nɨ amua datɨrɨghɨn navir amɨrizimɨn bizibagh foghai. Kamaghɨn amizɨ, da datɨrɨghɨn nɨn modo.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Dughiam izɨtɨ, nɨn apaniba izɨ nguibam avɨnizir dɨvazimɨn boroghɨn nguazir pozir ekiabav kɨnɨva nɨ ekɨarughtɨ, nɨ arɨmangɨghan kogham.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Nɨ Jerusalem, me nɨn borir nɨn aven itiba sarama asɨghasigham. Nɨ Godɨn dughiar nɨn akuraghasa izezim, nɨ a gɨfozir puvatɨ. Bizir kam bagh me dɨpenimɨn ingarizir dagɨatam, ateghtɨ, tam tam gisɨn ikeghan kogham.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Egha a Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven ghua, biziba amadir gumaziba batosi.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Egha kamaghɨn me mɨgei, “Godɨn Akɨnafarimɨn aven, osizirim kamaghɨn iti, ‘Nan Dɨpenim, God ko mɨgeir Dɨpenimra. Ezɨ ia a gamizɨ, an okɨmakɨar gumazibar mogomer danganimɨn mɨn oto.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 A zurara Godɨn Dɨpenimɨn aven men sure gami. Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan Arazibagh fozir gumaziba ko gumazir dapaniba, me a mɨsueghtɨ an aremeghasa.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ezɨ gumazamiziba a baraghasa bar ifongegha, bar an boroghɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, an apaniba a mɨsoghan ibura.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.