Lucas 19

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iesus Jerikon nguibar ekiam abigha zui.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ezɨ gumazir mam nguibar kamɨn iti, an ziam Sakius. A dagɨaba isir gumazibar gumazir dapanim, a dagɨaba bar avɨraseme.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 A Iesusɨn ganasa, a manmaghɨra garir gumazim. Sakius bar gumazir otevim, egha gumazamizir avɨrimɨn tongɨn iti. Kamaghɨn amizɨ a Iesusɨn garir puvatɨ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 A fo, Iesus tuavir kamra izam. Kamaghɨn amizɨ, a ivegha faragha ghua, Iesusɨn ganasa temer fighɨn ghuavanabo.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Ezɨ Iesus danganir kamɨn oto. Egha kogha temer kam gisɨn gara, kamaghɨn Sakius mɨgei, “Sakius nɨ zuamɨra izighirɨ. Datɨrɨghɨn kɨ nɨn dɨpenimɨn ikiam.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ezɨ a zuamɨra izaghirɨgha bar akonge. Egha Iesus inigha uan dɨpenimɨn zui.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ezɨ gumazamiziba bar an ganigha, kamaghɨn mɨgɨa ngavamadi, “A ghua gumazir kuramɨn dɨpenimɨn iti.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Me dɨpenimɨn ikia, Sakius tugha, kamaghɨn Ekiam mɨgei, “Ekiam, Nɨ oragh! Datɨrɨghɨn kɨ uan biziba bar da tuiragham. Egh kɨ taba isɨ gumazir biziba puvatɨzibar anɨngam. Egh kɨ gumazitam gifaragh an bizitam okemeghɨva, kɨ datɨrɨghɨn uamategh bizir pumuning ko pumuning a danɨngam.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir kam a uaghan Abrahamɨn ovavim. Kamaghɨn amizɨ, datɨrɨghɨn God dɨpenir kamɨn gumazamiziba bar men akura.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Gumazamizibar Otarim, gumazamizir ovengeziba bagha ruiava men akurvaghasa ize.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Gumazamiziba ikia Iesus barazima, a mɨgei. A Jerusalemɨn boroghɨn itima, me ghaze, datɨrɨghɨra God Bizibagh Ativamin Dughiam otogham. Kamaghɨn amizɨ, an akar isɨn zuir mam me mɨgei.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 A kamaghɨn me mɨgei, “Gumazir aruar mam nguibar saghuiamɨn mangasa, eghtɨ me a damightɨ an atrivimɨn ikiam. A gɨn uamategh uan nguibamɨn izegh men ganam.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 A mangasa uan ingangarir gumazir 10plan diagha, 20 kina, 20 kina bar moghɨra me rome. Egha kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia dagɨar kaba inighɨva uari bagh dagɨar ingangaribar amu ikɨtɨ, kɨ uamategham.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “An apengan itir gumaziba me bar navir kuram an iti. Kamaghɨn amizɨ, me akam inigha zuir gumaziba amadazɨma me nguibar gumazir aruam ghuzimɨn ghu. Me kamaghɨn mɨgei, ‘Gumazir kam en atrivimɨn otivan e aghua.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ezɨ gumazir igharaziba gumazir aruar kam gamizɨ an atrivimɨn otogha, gɨn uamatenge. A uamategha izegha kamaghɨn me mɨgei, ‘Gumazir kɨ fomɨra dagɨaba anɨngiziba, men diagh. Kɨ foghasa me manmaghɨn nan dagɨabagh isɨn dagɨaba ini.’
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Ezɨ gumazir faragha zuim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamighava, a gisɨn 200 kina ini.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, ‘Nɨ nan ingangarir gumazir aghuim, nɨ ingangarir bar aghuim gami. Nɨ bar deraghvɨra bizir muziarim gami, kamaghɨn kɨ datɨrɨghɨn bizir ekiam nɨ danightɨma, nɨ nguibar ekiar 10plan ganam.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Ezɨ ingangarir gumazir igharazim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam, kɨ nɨn 20 kinan kamɨn dagɨar ingangarim gamigha datɨrɨghɨn a gisɨn 100 kina ini.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ezɨ atrivim a mɨgei, ‘Kɨ nɨ atɨghtɨ nɨ nguibar ekiar 5plan ganam.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ezɨ ingangarir gumazir mɨkezim iza kamaghɨn mɨgei, ‘Ekiam nɨn 20 kina ikia kati. Kɨ inir avɨzimɨn a nomkezɨma, a kati.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Kɨ nɨ gɨfo, nɨ gumazir apangkuviba puvatɨzim. Gumazir igharaziba amir biziba, nɨ pura da isi. Egha dagher me opariziba, nɨ uaghan pura da isi. Kamaghɨn amizɨ kɨ nɨn atiati.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Ezɨ atrivim kamaghɨn ingangarir gumazim mɨgei, ‘Nɨ ingangarir gumazir kuram! Nɨn akamra kɨ nɨ tuisɨgham. Nɨ kamaghɨn na gɨnɨghnɨsi, kɨ ti gumazir apangkuviba puvatɨzim. Egha kɨ gumazir igharaziba amir biziba, kɨ ti pura da isi. Egha dagher me opariba, kɨ ti uaghan pura da isi?
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Manmaghɨn amizɨ, nɨ nan dagɨaba isa, dagɨar dɨpenim gatɨzir puvatɨ, eghtɨ kɨ uamategh izɨva da iniva dagɨataba dagh isɨn ua da iniam?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Egha a kamaghɨn an boroghɨn tuivighav itir gumazibav gei, ‘Ia ada 20 kina inighɨva gumazir 200 kina itim danɨngigh.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Me kamaghɨn a mɨgei, ‘Ekiam, a 200 kina inigha gɨfa.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Ezɨ a ghaze, ‘Kɨ ia mɨgei! Gumazim o amizim Godɨn akabagh foghtɨ, God uan akabar fofozir igharaziba ia danɨngam, eghtɨ a Godɨn akar avɨribagh fogham. Eghtɨ Godɨn akabagh foghan aghuazir tav, an fofozir muziarim God a dam a inigham.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Nan apaniba, kɨ men atrivimɨn ikian me aghua, ia me inigh kagh izɨva, nan damazimɨn me mɨsueghtɨ me arɨmɨghiregh.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Iesus akar isɨn zuim gamigha gɨvagha, uan darorim gamua tuavir Jerusalemɨn zuimɨn ghuavanadi.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Iesus Betfage ko Betanin boroghɨn oto, nguibar kamning Olivɨn Mɨghsɨam gisɨn iti. Egha a uan suren gumazir pumuning amaga,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 kamaghɨn aning mɨgei, “Gua nguibar munagh itimɨn mangɨ. Gua nguibar kamɨn mangɨ gantɨma donkin igiar mam me a ikezɨma, a iti. Gumazitam dughiatamɨn a gaperagha aruizir puvatɨ. Gua an benim fɨrighɨva donki inigh kagh izɨ.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Eghtɨ tav kamaghɨn guan azaragham, ‘Gua tizim bagha donkin kam fɨri?’ eghtɨ gua a mɨkɨm suam, ‘Ekiam ingangarim an iti.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Egha Iesus aning amadazɨ aning ghua garima, biziba bar moghɨra Iesus mɨkemezɨ moghɨn iti.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ezɨ aning donkin benim fɨrima, an ghuaviba aningɨn azara, “Gua tizim bagha donkin benim fɨri?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ezɨ aning kamaghɨn me mɨgei, “Ekiam ingangarim an iti.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Egha aning donki inigha Iesus bagha izi. Egha aning uan azenan azuir korotiar ruariba donki gisɨn da ghuani. Egha aning Iesusɨn akurazɨma a donki gisɨn apera.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 A donki gaperagha zuima, gumazamiziba uan korotiar ruariba suava tuavimɨn da mɨghuari.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 A iza danganir tuavir Olivɨn Mɨghsɨamɨn ghuaghirimɨn boroghɨn izima, an gɨn aruir darazi, me God amizir mirakelbar ganighava da bagha bar akongegha pamtem Godɨn ziam fe.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Me araghasa kamaghɨn mɨgei, “Gumazir Ekiamɨn ziam ko gavgavimɨn izim, God deragh a damu! Navir amɨrizim Godɨn Nguibamɨn iti. Nguibar bar pɨn itimɨn itir Godɨn ziam fɨ!”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ezɨ Farisin marazi gumazamizir kabar tongɨn ikia, kamaghɨn Iesus mɨgei, “Tisa, nɨ uan suren gumazibav kɨmtɨma, me nɨmɨra ikɨ! Me kamaghɨn mɨkɨman markɨ!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, me nɨmɨra ikɨtɨ dagɨaba uari araghasam!”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Iesus Jerusalemɨn boroghɨra iza, egha an gara a bagha azi.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Egha a kamaghɨn mɨgei, “Jerusalem, kɨ kamaghsua, nɨ amua datɨrɨghɨn navir amɨrizimɨn bizibagh foghai. Kamaghɨn amizɨ, da datɨrɨghɨn nɨn modo.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Dughiam izɨtɨ, nɨn apaniba izɨ nguibam avɨnizir dɨvazimɨn boroghɨn nguazir pozir ekiabav kɨnɨva nɨ ekɨarughtɨ, nɨ arɨmangɨghan kogham.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Nɨ Jerusalem, me nɨn borir nɨn aven itiba sarama asɨghasigham. Nɨ Godɨn dughiar nɨn akuraghasa izezim, nɨ a gɨfozir puvatɨ. Bizir kam bagh me dɨpenimɨn ingarizir dagɨatam, ateghtɨ, tam tam gisɨn ikeghan kogham.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Egha a Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven ghua, biziba amadir gumaziba batosi.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Egha kamaghɨn me mɨgei, “Godɨn Akɨnafarimɨn aven, osizirim kamaghɨn iti, ‘Nan Dɨpenim, God ko mɨgeir Dɨpenimra. Ezɨ ia a gamizɨ, an okɨmakɨar gumazibar mogomer danganimɨn mɨn oto.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 A zurara Godɨn Dɨpenimɨn aven men sure gami. Ezɨ ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan Arazibagh fozir gumaziba ko gumazir dapaniba, me a mɨsueghtɨ an aremeghasa.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ezɨ gumazamiziba a baraghasa bar ifongegha, bar an boroghɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, an apaniba a mɨsoghan ibura.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.