Juízes 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ Abimelek Jerubalɨn otarim, kar Gideonra, a uan amebamɨn adarazi ko amebamɨn anabamɨn gumazamiziba bar men ganasa Sekemɨn nguibar ekiamɨn ghugha,
1 Abimeleque, filho de Gideão, foi à cidade de Siquém, onde viviam todos os parentes da sua mãe. Ele pediu
2 kamaghɨn men azai, “Ia manmaghɨn nɨghnɨsi? Jerubalɨn otarir 70pla e gativagh, en faragh mangam, o? Ia ti gumazir vamɨrara ateghtɨ a en gumazir dapanimɨn ikiam? Ia deraghvɨra nɨghnɨgh, kɨ Abimelek, kɨ ian inivafɨzimra. Ia bizir kam deraghvɨra an gun mɨkɨmtɨ, Sekemɨn gumazir aruaba ian nɨghnɨzim baragham.”
2 que eles perguntassem aos homens de Siquém: — O que é que vocês preferem: ser governados pelos setenta filhos de Gideão ou por um só homem? Lembrem que Abimeleque é do mesmo sangue de vocês.
3 Ezɨ Abimelekɨn amebamɨn adarazi mɨgɨrɨgɨar kam inigha ghua Sekemɨn gumazir aruabav kemezɨma, me oregha a gifonge. Me ghaze, a men anabamra.
3 Então os parentes da sua mãe falaram sobre isso com os homens de Siquém, e eles resolveram seguir Abimeleque porque era parente deles.
4 Ezɨ Sekemɨn gumazir aruaba ghua asem Balberitɨn ofa gamir dɨpenimɨn aven ghua, silvan dagɨar 70pla inigha Abimelek ganɨngi. Ezɨ, a ghua gumazir onganir kuraba, uabɨn gɨn mangasa me givese. Ezɨ me an gɨn arui.
4 Deram a ele oitocentos gramas de prata tirados do templo de Baal-Berite. Com essa prata Abimeleque contratou alguns homens ordinários para o seguirem.
5 Ezɨ a gumazir kurar kaba inigha uamategha Ofran ghugha, uan afeziamɨn dɨpenimɨn ghua uan aveghbuar 70pla, dagɨar dafar mam gisɨn bar me mɨsoghezɨ, me ariaghire. Kar an aveghbuabara, Jerubalɨn otariba. Ezɨ Jotam, Jerubalɨn otarir abuananam arav ghugha modo, kamaghɨn amizɨ, Abimelek a mɨsoghezir puvatɨ.
5 Abimeleque foi para a casa do seu pai em Ofra e ali, em cima de uma só pedra, ele matou os seus setenta irmãos, os filhos de Gideão. Mas Jotão, o filho mais moço, se escondeu e por isso não foi assassinado.
6 Ezɨ Sekem ko Betmilon nguibamɨn gumazamiziba, bar iza uari akuvagha ghua okɨn temer ekiar bar anogoroghezir danganimɨn oto. Me an otogha, Abimelek amɨsevezɨ a men atrivimɨn oto.
6 Então todos os homens de Siquém e de Bete-Milo se reuniram na árvore sagrada de Siquém e ali fizeram de Abimeleque o seu rei.
7 Ezɨ Jotam kamaghɨn oregha ghua Gerisimɨn Mɨghsɨamɨn orazimɨn ghuavanabogha men diagha ghaze, “Ia Sekemɨn itir gumazamiziba, ia nan akam baragh, eghtɨ God ti ian akam baragham.
7 Quando Jotão soube disso, subiu até o alto do monte Gerizim e gritou para eles: — Homens de Siquém, me escutem, e Deus escutará vocês!
8 Dughiar mamɨn, temeba ghaze, me uarir tongɨn temer tam amɨseveghtɨ, a me bagh atrivimɨn otivam. Egh me kamaghɨn olivɨn temem mɨkɨmam, ‘Nɨ en atrivimɨn otivam?’
8 Aí Jotão disse: — Uma vez as árvores resolveram procurar um rei para elas. Então disseram à oliveira: “Seja o nosso rei.”
9 Ezɨ olivɨn temem kamaghɨn mɨgei, ‘Manmaghɨn ami? Nan borer aghuim, gumazamiziba zurara a isava, ziar ekiam gumaziba ko asebagh anɨdi. Eghtɨ kɨ uan borer ingangarim ategh mangɨ mati amɨnim va, nan aguaba ko nan dafariba feghtɨ, kɨ bar isɨn mar ikɨ temer mabagh afiragh, ti ian atrivimɨn ikiam? Markɨ. Kɨ aghua.’
9 E a oliveira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar o meu azeite, usado para honrar os deuses e os seres humanos.”
10 Ezɨ temeba kamaghɨn fighɨn temem mɨgei, ‘E kamaghɨn ifonge, nɨ en Atrivimɨn otivam!’
10 — Aí as árvores pediram à figueira: “Venha ser o nosso rei.”
11 Ezɨ fighɨn temem kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, ‘Manmagh su? Kɨ ti uan dagher isɨngtɨzim ategh nan aguaba ko nan dafariba na feghtɨ kɨ bar isɨn mar ikɨ, temer igharazibagh afirazɨ moghɨn ia bagh atrivimɨn otogham? Bar puvatɨgham.’
11 Mas a figueira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar os meus figos tão doces.”
12 Kamagh, temeba ghua wainɨn ikarɨzimɨn azara, ‘Nɨ izɨ en atrivimɨn otivam.’
12 — Então as árvores disseram à parreira : “Venha ser o nosso rei.”
13 Ezɨ wainɨn ikarɨzim ghaze, ‘Manmaghɨn ami? Nan wainɨn dɨpam bar dera, egha aseba ko gumazibagh amima me bar akonge. Kɨ ti ua wainɨn dɨpam damuan koghtɨ, nan aguaba ko nan dafariba na feghtɨ kɨ bar isɨn mar ikɨ, mati amɨnim dagh ivai da temer igharazibagh afirazɨ moghɨn, kɨ ia bagh atrivimɨn otogham? Markiam.’
13 Mas a parreira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar o meu vinho, que alegra os deuses e os seres humanos.”
14 Ezɨ temeba abuan ghua temer dozir dɨkoniba itir mamɨn azara, ‘Nɨ ti en atrivimɨn ikiam?’
14 — Aí todas as árvores pediram ao espinheiro: “Venha ser o nosso rei.”
15 Ezɨ temer dozir dɨkoniba itim kamaghɨn mɨgei, ‘Kɨ ian atrivimɨn otivsɨ, ia guizbangɨra ifongegh, bar moghɨra izɨ nan aguabar apengan orangtɨzimɨn ikɨ. Ia aghuaghtɨ, avim nan aguabar otogh izɨva Lebanonɨn sidan temer ruariba bar dar isigham.’ ”
15 E o espinheiro respondeu: “Se vocês querem mesmo me fazer o seu rei, venham e fiquem debaixo da minha sombra. Se vocês não fizerem isso, sairá fogo do espinheiro e queimará os cedros do Líbano.”
16 Egha Jotam ua kamaghɨn mɨgei, “Ia Abimelek amɨsevezɨ a ian atrivimɨn otozir dughiamɨn, ia ghaze ia guizbangɨra bar arazir bar aghuim gami? Jerubal uan adarazi ko ian akurazir ingangarir aghuim gami. Ezɨ ia arazir aghuitamɨn a gami, o pu? Ti puvatɨ.
16 E Jotão continuou: — Será que vocês foram sinceros e honestos quando fizeram de Abimeleque um rei? E será que vocês trataram Gideão e a sua família com decência e de acordo com o que ele merecia?
17 Nan afeziam Gideon ian akurvaghasa uabɨ isa apanibagh anɨga mɨdorozim gami. A uabɨ mɨdorozir gumazibar dapanimɨn otogha, Midiania ko mɨsogha men gavgavim da ua ia ini.
17 Lembrem que o meu pai lutou por vocês. Ele arriscou a vida para salvá-los dos midianitas.
18 Ezɨ datɨrɨghɨn, ia arazir kuramɨn a gamigha an adarazigh gasɨghasɨki. Ia dagɨar dafar mam gisɨn an 70plan otaribav soghezɨ, me ariaghire. Ezɨ gumazir kam Abimelek, ia a gamizɨma, a Sekemɨn gumazir dapanibar atrivimɨn oto. A guizɨn Jerubalɨn amuimɨn otarim pu. Puvatɨ. A Jerubalɨn ingangarir amizir kɨnim otezir borim. Ezɨ ia ghaze, a ian anabamɨn adarasi, egha anemɨsevezɨ a ian atrivimɨn otivasa.
18 Mas hoje vocês estão contra a família do meu pai. Vocês mataram os seus setenta filhos em cima de uma só pedra! E depois fizeram do seu filho Abimeleque, que é filho de uma escrava, o rei de Siquém. Fizeram isso somente porque ele é parente de vocês.
19 Ezɨ ia Sekemɨn gumazir dapaniba, ia Jerubal ko an adarazi gamizir arazir kam, a guizbangɨra deraghtɨ, ia Abimelek bagh bar akongegh, eghtɨ a uaghan ia ko bar akongegham.
19 Agora, se o que vocês fizeram hoje com Gideão e a sua família foi sincero e honesto, então sejam felizes com Abimeleque, e que ele seja feliz com vocês!
20 Eghtɨ arazir kam deraghan koghtɨ, avim Abimelek batogh egh mangɨ uaghan Betmilo ko Sekemɨn gumazamiziba uaghan men isiam. Kamaghɨra, avim uaghan Betmilo ko Sekemɨn gumazamiziba batogh mangɨ uaghan Abimelekɨn isiam.”
20 Mas, se não, que de Abimeleque saia fogo e queime os homens de Siquém e de Bete-Milo! E que saia fogo dos homens de Siquém e de Bete-Milo e queime Abimeleque!
21 Jotam kamaghɨn mɨkemegha gɨvagha, uan avebam Abimelekɨn atiatigha ara ghua Berɨn nguibamɨn iti.
21 Aí Jotão fugiu e foi viver em Beer porque estava com medo do seu irmão Abimeleque.
22 Ezɨ Abimelek azenir pumuning ko mɨkezimɨn Israelian atrivimɨn ike.
22 Abimeleque governou o povo de Israel durante três anos.
23 Ezɨ God gɨn duar kurar mam amadazɨ an Abimelek ko Sekemɨn gumazir dapanibar tongɨn adarim forezɨ, me adarim uarir iti. Ezɨ Sekemɨn gumazir dapaniba uam a barazir puvatɨ.
23 Então Deus fez com que Abimeleque e os homens de Siquém se odiassem. E eles se revoltaram contra Abimeleque.
24 Sekemɨn gumazir dapaniba faragha Abimelekɨn akurazɨ, a uan aveghbuar 70pla mɨsoghezɨ me ariaghire. Kar Jerubalɨn otariba. God bizir kam bangɨn, Abimelek ko Sekemɨn gumazir dapaniba, ovengezir gumazibar ghuziba bagh me ikaragh ivezir kuram me danɨngasa, arazir kam gamizɨ, an oto.
24 Isso aconteceu para que Abimeleque e os homens de Siquém, que o haviam ajudado a matar os setenta filhos de Gideão, pagassem pelo seu crime.
25 Ezɨ Sekemɨn gumazir dapaniba, Abimelekɨn aghuagha osɨmtɨziba a danɨngasa, gumazir kurar maba amadazɨ, me mɨghsɨabar isɨn moga ikia tuavir kamɨn izir gumazamiziba bagha gara, men suigha men biziba isava me mɨsosi. Kamaghɨn, bizir me Abimelek damuamim an a gɨfo.
25 Os moradores de Siquém puseram homens escondidos no alto das montanhas para matar Abimeleque. Eles assaltavam todos os que passavam por aquele caminho. E Abimeleque soube disso.
26 Ezɨ Gal, Ebetɨn otarim, dughiar mamɨn, uan aveghbuaba ko me Sekemɨn nguibamɨn ghuezɨ, Sekemɨn gumazir dapaniba uan nɨghnɨziba isava a gatɨgha an gɨn mangasa nɨghnɨsi.
26 Gaal, filho de Ebede, foi com os seus irmãos para Siquém, e os homens dali confiaram nele.
27 Ezɨ wainba anir dughiamɨn, Sekemɨn gumazamiziba uan wainɨn azenibar ghua wainɨn ovɨziba kuari. Me wainɨn ovɨziba inigha dar pozim mɨkɨnigha da mɨrmɨra dar dɨpaba ini. Egha uan asemɨn dɨpenimɨn ghuegha isar ekiam gami. Me dagheba ko wainɨn dɨpaba apava, Abimelek dɨpovava, aka an ziam gasɨghasɨsi.
27 Eles foram até as suas plantações, apanharam uvas e prepararam vinho. Então fizeram uma festa. Depois entraram no templo do seu deus, comeram, beberam e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Ezɨ Ebetɨn otarim Gal kamaghɨn mɨgei, “Abimelek a gumazir manmaghɨn garim, ezɨ e Sekemɨn gumazamiziba an apengan ikiam? Abimelek a pura Jerubalɨn otarim, ezɨ Sebul an ingangarir gumazir kɨnim. Ezɨ e Hamorɨn apengan ikiam, Hamor a Sekemɨn inazir afeziamra. Ezɨ e tizim bagh Abimelekɨn apengan ikiam?
28 Aí Gaal disse: — Por que estamos sendo dominados por Abimeleque? Que tipo de homens somos nós, os homens de Siquém? E quem é ele? É o filho de Gideão. No entanto, Zebul recebe ordens dele. Por que devemos ser dominados por ele? Sejam fiéis ao seu antepassado Hamor, pai de Siquém.
29 Kɨ ti Abimelek batuegh Sekemɨn gumazamizibar faragh mangɨtɨ, me nan apengan ikiam. Kɨ an mɨkɨm suam, ‘Nɨ mangɨ uan mɨdorozir gumaziba inigh izɨ na ko mɨsogh.’ ”
29 Ah! Se eu fosse o líder deste povo! Expulsaria Abimeleque e diria: “Já que o seu exército é tão grande, então saia e lute!”
30 Ezɨ Sebul, nguibar kamɨn gumazir dapanim, a Ebetɨn otarim Galɨn mɨgɨrɨgɨaba baregha bar anɨngaghe.
30 Zebul, o governador da cidade, ficou com muita raiva quando soube o que Gaal tinha dito.
31 Egha gumazir maba amadazɨma, me modogha ghua kamaghɨn Abimelek mɨkeme, “Nɨ oragh. Ebetɨn otarim Gal, a uan aveghbuaba ko Sekemɨn izegha, nɨ ko mɨsoghasa men navibagh inifi.
31 E mandou mensageiros a Abimeleque, que estava em Arumá, para dizerem a ele: — Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram a Siquém e estão atiçando o povo da cidade contra você.
32 Kamaghɨn nɨ uan adarazi ko, datɨrɨghɨn dɨmangan mangɨ Sekemɨn nguibamɨn boroghɨn tuzimɨn mongegh.
32 Por isso faça o seguinte: durante a noite você e os seus homens saiam e se escondam nos campos.
33 Egh bar mɨzaraghara dɨkavigh nguibar ekiar kamɨn mangɨ, egh mɨdorozim foregh a damu, eghtɨ Gal uan adarazi ko izɨ mɨsoghtɨ, ia puvɨra me damigh.”
33 Amanhã levantem-se ao nascer do sol e ataquem de surpresa a cidade. E, quando Gaal e os seus homens saírem para lutar, ataquem com tudo o que vocês tiverem!
34 Ezɨ Abimelek uan adarazi ko dɨmangan dɨkavigha zui. Me ghua 4plan okoruabar uari arigha, nguibamɨn dɨvazimɨn azenan mongegha me bagha gara iti.
34 Então Abimeleque e todos os seus homens saíram durante a noite e se esconderam fora de Siquém, divididos em quatro grupos.
35 Ezɨ Gal bar mɨzaraghara ghua nguibar ekiamɨn dɨvazir tiar akamɨn tughav iti, ezɨ Abimelek uan adarazi ko danganir me itim ategha zui.
35 Gaal se levantou e foi para o portão da cidade. Aí Abimeleque e os seus homens saíram de onde estavam escondidos.
36 Ezɨ Gal men ganigha, kamaghɨn Sebul mɨgei, “Nɨ gan. Gumaziba muna mɨghsɨamɨn akɨrimɨn izaghiri.”
36 Quando Gaal os viu, disse a Zebul: — Veja! Vem gente descendo do alto das montanhas! Mas Zebul respondeu: — Não são homens. São as sombras das montanhas.
37 Ezɨ Gal ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ. Nɨ gan, muna gumaziba mɨghsɨar akɨrimɨn izaghiri. Ezɨ gumazir igharaziba, tuavir iza Okɨn temer ekiar gumaziba duaba ko mɨgeimɨn moghɨn izi.”
37 Porém Gaal disse: — Veja! Vem gente descendo bem na nossa frente, e um grupo vem vindo da árvore sagrada.
38 Ezɨ datɨrɨghɨn Sebul kamaghɨn Gal mɨgei, “Nɨ datɨrɨghɨn nɨn gavgavimra mana? Nɨ uabɨ a dɨpovava aka ghaze, Abimelek manmaghɨn garir gumazim, ezɨ e an apengan ikiam? Gumazir kaba datɨrɨghɨn izi, kar merara nɨ me dɨpova aka men ziabagh asɨghasɨki. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn mangɨ me ko mɨsogh!”
38 Então Zebul disse: — Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você quem perguntou por que devíamos servir Abimeleque? Pois são estes os homens de quem você estava caçoando. Saia agora e lute contra eles.
39 Ezɨ Gal Sekemɨn gumaziba inigha uabɨ men faragha ghua Abimelekɨn adarazi ko uariv sosi.
39 Aí Gaal saiu na frente dos homens de Siquém e lutou contra Abimeleque.
40 Ezɨ Abimelek an agɨragha zuima ana arav ghuzɨma, Abimelekɨn mɨdorozir gumaziba Galɨn adarazir gumazir avɨribav soghezɨ, me duar ekiaba arigha tintinibar tuavim girav ikia ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn tu.
40 Abimeleque o atacou, e Gaal fugiu. Muitos homens caíram feridos, até perto do portão da cidade.
41 Ezɨ Abimelek uamategha ghua Aruman nguibamɨn iti. Ezɨ Sebul, Gal ko an aveghbuaba batoghezɨ, me ua Sekemɨn ikian kogham.
41 Então Abimeleque voltou para Arumá, e Zebul foi até Siquém e expulsou de lá Gaal e os seus irmãos.
42 Ezɨ amɨnim tirazɨ mɨzarazimɨn, Sekemɨn gumazamiziba mangɨ uan azenibar ingarasa zuima, gumazir mam men gun Abimelek mɨkeme.
42 No dia seguinte o povo de Siquém saiu para os campos. E Abimeleque ficou sabendo disso.
43 Ezɨ Abimelek uan mɨdorozir gumazir okoruar pumuning ko mɨkezimɨn me tuira. Ezɨ me tuzimɨn mongegha me bagha gara iti. Egha Abimelek garima gumazamiziba nguibam ategha izima, an adarazi mongezɨ naghɨn ikegha azenim giregha me mɨsosi.
43 Então ele dividiu os seus homens em três grupos e os deixou escondidos no campo, esperando. Quando Abimeleque viu o povo saindo da cidade, saiu de onde estava escondido e os matou.
44 Ezɨ Abimelek uan adarazi ko ivemara ghua nguibamɨn tiar akamɨn boroghɨn tuivighav iti. Ezɨ an gumazir okoruar mamning azenibar gumazamizibav soghezɨ me ariaghire.
44 Abimeleque e o seu grupo atacaram de surpresa e tomaram conta do portão da cidade. Os outros dois grupos atacaram o povo que estava nos campos e mataram todos.
45 Ezɨ Abimelek ghua nguibar ekiamɨn aven iti daraziv sogha itima aruem gɨfa. Ezɨ a nguibar ekiam bar a inigha gumazamizibav soghezɨ me bar ariaghire. Ezɨ a uan mɨdorozir gumazibav kemezɨ, me nguibar ekiam bar anekarigha, a gasɨghasigha, amangsɨzim tintinibar nguibar ekiamɨn nguazim ginge.
45 Abimeleque combateu os homens da cidade o dia todo. Tomou a cidade e matou os seus moradores. Então destruiu a cidade e espalhou sal no chão.
46 Ezɨ gumazamizir maba Sekemɨn mɨdorozir gumazibar dɨpenir gavgavir ruarim gisɨn iti. Egha me bizir otivizir kabar mɨgɨrɨgɨam baregha, ara ghua asem Balberitɨn dɨpenir gavgavimɨn aven ghuegha mongegha iti.
46 Quando os chefes de Torre de Siquém souberam disso, foram todos para a fortaleza do templo de Baal-Berite para ficar em segurança.
47 Ezɨ Abimelek kamaghɨn oraki, gumazamiziba bar uari akuvagha dɨpenir kamɨn aven iti.
47 Mas Abimeleque soube que eles estavam reunidos lá.
48 Ezɨ a uan mɨdorozir gumaziba ko Salmonɨn Mɨghsɨamɨn orazimɨn uanabo. Egha sobiam inigha temer aguar mɨsɨngiziba ovɨrigha uan dɨpɨzim gatɨ. Egha a kamaghɨn uan mɨdorozir gumazibav gei, “Bizir kɨ amim ia an gari. Ia bemɨra kɨ amizɨ moghɨn ia damu.”
48 Aí subiu o monte Salmom com os seus homens. Pegou um machado, cortou um galho de árvore e o pôs no ombro. Disse aos homens para fazerem depressa a mesma coisa.
49 Ezɨ gumaziba bar temer aguaba ovɨrigha gɨfa. Egha me bar moghɨra temer aguar kaba inigha Abimelekɨn gɨn ghua, dazir kaba isava dɨpenir mɨriamɨn da akufa. Egha me avim dagh atɨzɨ, avir kam aven iti darazi bar men isi. Dughiar kamɨn, Sekemɨn dɨpenir gavgavimɨn aven itir gumazamizir 1,000pla isigha ariaghire.
49 E cada um deles cortou um galho de árvore. Depois eles seguiram Abimeleque e fizeram uma pilha de galhos encostados na fortaleza. Em seguida puseram fogo nos galhos e queimaram a fortaleza com toda a gente dentro. Assim morreram todos os moradores de Torre de Siquém, mais ou menos mil homens e mulheres.
50 Ezɨ Abimelek gɨn uan mɨdorozir gumaziba ko ghua Tebesɨn nguibamɨn gumazamiziba ko mɨsogha nguibar kam ini.
50 Depois Abimeleque foi a Tebes, cercou a cidade e a conquistou.
51 Dɨpenir ruarir bar gavgavir mam nguibar kamɨn tongɨn iti. Ezɨ gumazamiziba arava an ghue. Me an aven ghuegha tiar akam asaragha an uanaga bar pɨn iti.
51 Em Tebes havia uma forte torre. Todos os homens e mulheres e os líderes da cidade correram e entraram nela. Fecharam as portas e foram para o terraço.
52 Ezɨ Abimelek ghua dɨpenir bar gavgavir ruarir kam iniasa mɨdorozim fore. A dɨpenir bar gavgavir ruarir kamɨn boroghɨn ghugha, an tiar akamɨn boroghɨn avim a darɨghasa.
52 Abimeleque avançou, atacou a torre e chegou até a porta, para pôr fogo nela.
53 Ezɨ amizir mam witɨn ovɨziba mɨrmɨrir dagɨar dafar mam akunizɨma, dagɨam izaghirava Abimelekɨn dapanim abɨki.
53 Mas uma mulher jogou uma pedra de moinho na cabeça dele e quebrou o seu crânio.
54 Ezɨ Abimelek zuamɨra gumazir igiar an mɨdorozir biziba aterimɨn diagha ghaze, nɨ uan mɨdorozir sabamɨn na bɨraghtɨ kɨ aremeka. Eghtɨ me kamaghɨn mɨkɨman kogh suam, amizir mam na mɨsoghezɨ kɨ areme. Ezɨ gumazir igiar kam Abimelek bɨrazɨ an areme.
54 Aí ele chamou depressa o moço que carregava as suas armas e disse: — Tire a sua espada e me mate. Não quero que digam que fui morto por uma mulher. Então o rapaz tirou a espada e o matou.
55 Ezɨ Israelia Abimelekɨn gari an aremezɨ, me uamategha uan nguibamɨn ghue.
55 Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, voltaram todos para casa.
56 Abimelekɨn faragha uan afeziam osɨmtɨzim a ganigha uan aveghbuar 70plan mɨsoghezɨ me ariaghirezɨ moghɨra, God a ikara.
56 E assim Deus castigou Abimeleque pelo crime que havia cometido contra o seu pai — o crime de matar os seus setenta irmãos.
57 Ezɨ Sekemɨn gumazamiziba amizir arazir kuram, God uaghan a ikara. Jerubalɨn otarim Jotam, a faragha ghaze, Sekemɨn gumazamiziba ikuvigham, ezɨ datɨrɨghɨn arazir kam, a mɨkemezɨ moghɨn oto.
57 E, como castigo pela maldade dos homens de Siquém, Deus fez com que eles sofressem. E assim aconteceu o que Jotão, filho de Gideão, tinha dito que ia acontecer quando os amaldiçoou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.