Juízes 9

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ezɨ Abimelek Jerubalɨn otarim, kar Gideonra, a uan amebamɨn adarazi ko amebamɨn anabamɨn gumazamiziba bar men ganasa Sekemɨn nguibar ekiamɨn ghugha,
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 kamaghɨn men azai, “Ia manmaghɨn nɨghnɨsi? Jerubalɨn otarir 70pla e gativagh, en faragh mangam, o? Ia ti gumazir vamɨrara ateghtɨ a en gumazir dapanimɨn ikiam? Ia deraghvɨra nɨghnɨgh, kɨ Abimelek, kɨ ian inivafɨzimra. Ia bizir kam deraghvɨra an gun mɨkɨmtɨ, Sekemɨn gumazir aruaba ian nɨghnɨzim baragham.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que vos parece melhor: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que apenas um domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Ezɨ Abimelekɨn amebamɨn adarazi mɨgɨrɨgɨar kam inigha ghua Sekemɨn gumazir aruabav kemezɨma, me oregha a gifonge. Me ghaze, a men anabamra.
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram a todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Ezɨ Sekemɨn gumazir aruaba ghua asem Balberitɨn ofa gamir dɨpenimɨn aven ghua, silvan dagɨar 70pla inigha Abimelek ganɨngi. Ezɨ, a ghua gumazir onganir kuraba, uabɨn gɨn mangasa me givese. Ezɨ me an gɨn arui.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite, com as quais alugou Abimeleque uns homens levianos e atrevidos, que o seguiram.
5 Ezɨ a gumazir kurar kaba inigha uamategha Ofran ghugha, uan afeziamɨn dɨpenimɨn ghua uan aveghbuar 70pla, dagɨar dafar mam gisɨn bar me mɨsoghezɨ, me ariaghire. Kar an aveghbuabara, Jerubalɨn otariba. Ezɨ Jotam, Jerubalɨn otarir abuananam arav ghugha modo, kamaghɨn amizɨ, Abimelek a mɨsoghezir puvatɨ.
5 Foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se escondera.
6 Ezɨ Sekem ko Betmilon nguibamɨn gumazamiziba, bar iza uari akuvagha ghua okɨn temer ekiar bar anogoroghezir danganimɨn oto. Me an otogha, Abimelek amɨsevezɨ a men atrivimɨn oto.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e proclamaram Abimeleque rei, junto ao carvalho memorial que está perto de Siquém.
7 Ezɨ Jotam kamaghɨn oregha ghua Gerisimɨn Mɨghsɨamɨn orazimɨn ghuavanabogha men diagha ghaze, “Ia Sekemɨn itir gumazamiziba, ia nan akam baragh, eghtɨ God ti ian akam baragham.
7 Avisado disto, Jotão foi, e se pôs no cimo do monte Gerizim, e em alta voz clamou, e disse-lhes: Ouvi-me, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós outros.
8 Dughiar mamɨn, temeba ghaze, me uarir tongɨn temer tam amɨseveghtɨ, a me bagh atrivimɨn otivam. Egh me kamaghɨn olivɨn temem mɨkɨmam, ‘Nɨ en atrivimɨn otivam?’
8 Foram, certa vez, as árvores ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina sobre nós.
9 Ezɨ olivɨn temem kamaghɨn mɨgei, ‘Manmaghɨn ami? Nan borer aghuim, gumazamiziba zurara a isava, ziar ekiam gumaziba ko asebagh anɨdi. Eghtɨ kɨ uan borer ingangarim ategh mangɨ mati amɨnim va, nan aguaba ko nan dafariba feghtɨ, kɨ bar isɨn mar ikɨ temer mabagh afiragh, ti ian atrivimɨn ikiam? Markɨ. Kɨ aghua.’
9 Porém a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu o meu óleo, que Deus e os homens em mim prezam, e iria pairar sobre as árvores?
10 Ezɨ temeba kamaghɨn fighɨn temem mɨgei, ‘E kamaghɨn ifonge, nɨ en Atrivimɨn otivam!’
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Ezɨ fighɨn temem kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, ‘Manmagh su? Kɨ ti uan dagher isɨngtɨzim ategh nan aguaba ko nan dafariba na feghtɨ kɨ bar isɨn mar ikɨ, temer igharazibagh afirazɨ moghɨn ia bagh atrivimɨn otogham? Bar puvatɨgham.’
11 Porém a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria pairar sobre as árvores?
12 Kamagh, temeba ghua wainɨn ikarɨzimɨn azara, ‘Nɨ izɨ en atrivimɨn otivam.’
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Ezɨ wainɨn ikarɨzim ghaze, ‘Manmaghɨn ami? Nan wainɨn dɨpam bar dera, egha aseba ko gumazibagh amima me bar akonge. Kɨ ti ua wainɨn dɨpam damuan koghtɨ, nan aguaba ko nan dafariba na feghtɨ kɨ bar isɨn mar ikɨ, mati amɨnim dagh ivai da temer igharazibagh afirazɨ moghɨn, kɨ ia bagh atrivimɨn otogham? Markiam.’
13 Porém a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu vinho, que agrada a Deus e aos homens, e iria pairar sobre as árvores?
14 Ezɨ temeba abuan ghua temer dozir dɨkoniba itir mamɨn azara, ‘Nɨ ti en atrivimɨn ikiam?’
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Ezɨ temer dozir dɨkoniba itim kamaghɨn mɨgei, ‘Kɨ ian atrivimɨn otivsɨ, ia guizbangɨra ifongegh, bar moghɨra izɨ nan aguabar apengan orangtɨzimɨn ikɨ. Ia aghuaghtɨ, avim nan aguabar otogh izɨva Lebanonɨn sidan temer ruariba bar dar isigham.’ ”
15 Respondeu o espinheiro às árvores: Se, deveras, me ungis rei sobre vós, vinde e refugiai-vos debaixo de minha sombra; mas, se não, saia do espinheiro fogo que consuma os cedros do Líbano.
16 Egha Jotam ua kamaghɨn mɨgei, “Ia Abimelek amɨsevezɨ a ian atrivimɨn otozir dughiamɨn, ia ghaze ia guizbangɨra bar arazir bar aghuim gami? Jerubal uan adarazi ko ian akurazir ingangarir aghuim gami. Ezɨ ia arazir aghuitamɨn a gami, o pu? Ti puvatɨ.
16 Agora, pois, se, deveras e sinceramente, procedestes, proclamando rei Abimeleque, e se bem vos portastes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele agistes segundo o merecimento dos seus feitos
17 Nan afeziam Gideon ian akurvaghasa uabɨ isa apanibagh anɨga mɨdorozim gami. A uabɨ mɨdorozir gumazibar dapanimɨn otogha, Midiania ko mɨsogha men gavgavim da ua ia ini.
17 (porque meu pai pelejou por vós e, arriscando a vida, vos livrou das mãos dos midianitas;
18 Ezɨ datɨrɨghɨn, ia arazir kuramɨn a gamigha an adarazigh gasɨghasɨki. Ia dagɨar dafar mam gisɨn an 70plan otaribav soghezɨ, me ariaghire. Ezɨ gumazir kam Abimelek, ia a gamizɨma, a Sekemɨn gumazir dapanibar atrivimɨn oto. A guizɨn Jerubalɨn amuimɨn otarim pu. Puvatɨ. A Jerubalɨn ingangarir amizir kɨnim otezir borim. Ezɨ ia ghaze, a ian anabamɨn adarasi, egha anemɨsevezɨ a ian atrivimɨn otivasa.
18 porém vós, hoje, vos levantastes contra a casa de meu pai e matastes seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho de sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão),
19 Ezɨ ia Sekemɨn gumazir dapaniba, ia Jerubal ko an adarazi gamizir arazir kam, a guizbangɨra deraghtɨ, ia Abimelek bagh bar akongegh, eghtɨ a uaghan ia ko bar akongegham.
19 se, deveras e sinceramente, procedestes, hoje, com Jerubaal e com a sua casa, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Eghtɨ arazir kam deraghan koghtɨ, avim Abimelek batogh egh mangɨ uaghan Betmilo ko Sekemɨn gumazamiziba uaghan men isiam. Kamaghɨra, avim uaghan Betmilo ko Sekemɨn gumazamiziba batogh mangɨ uaghan Abimelekɨn isiam.”
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Jotam kamaghɨn mɨkemegha gɨvagha, uan avebam Abimelekɨn atiatigha ara ghua Berɨn nguibamɨn iti.
21 Fugiu logo Jotão, e foi-se para Beer, e ali habitou por temer seu irmão Abimeleque.
22 Ezɨ Abimelek azenir pumuning ko mɨkezimɨn Israelian atrivimɨn ike.
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Ezɨ God gɨn duar kurar mam amadazɨ an Abimelek ko Sekemɨn gumazir dapanibar tongɨn adarim forezɨ, me adarim uarir iti. Ezɨ Sekemɨn gumazir dapaniba uam a barazir puvatɨ.
23 suscitou Deus um espírito de aversão entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes se houveram aleivosamente contra Abimeleque,
24 Sekemɨn gumazir dapaniba faragha Abimelekɨn akurazɨ, a uan aveghbuar 70pla mɨsoghezɨ me ariaghire. Kar Jerubalɨn otariba. God bizir kam bangɨn, Abimelek ko Sekemɨn gumazir dapaniba, ovengezir gumazibar ghuziba bagh me ikaragh ivezir kuram me danɨngasa, arazir kam gamizɨ, an oto.
24 para que a vingança da violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que contribuíram para que ele matasse seus próprios irmãos.
25 Ezɨ Sekemɨn gumazir dapaniba, Abimelekɨn aghuagha osɨmtɨziba a danɨngasa, gumazir kurar maba amadazɨ, me mɨghsɨabar isɨn moga ikia tuavir kamɨn izir gumazamiziba bagha gara, men suigha men biziba isava me mɨsosi. Kamaghɨn, bizir me Abimelek damuamim an a gɨfo.
25 Os cidadãos de Siquém puseram contra ele homens de emboscada sobre os cimos dos montes; e todo aquele que passava pelo caminho junto a eles, eles o assaltavam; e isto se contou a Abimeleque.
26 Ezɨ Gal, Ebetɨn otarim, dughiar mamɨn, uan aveghbuaba ko me Sekemɨn nguibamɨn ghuezɨ, Sekemɨn gumazir dapaniba uan nɨghnɨziba isava a gatɨgha an gɨn mangasa nɨghnɨsi.
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e se estabeleceram em Siquém; e os cidadãos de Siquém confiaram nele,
27 Ezɨ wainba anir dughiamɨn, Sekemɨn gumazamiziba uan wainɨn azenibar ghua wainɨn ovɨziba kuari. Me wainɨn ovɨziba inigha dar pozim mɨkɨnigha da mɨrmɨra dar dɨpaba ini. Egha uan asemɨn dɨpenimɨn ghuegha isar ekiam gami. Me dagheba ko wainɨn dɨpaba apava, Abimelek dɨpovava, aka an ziam gasɨghasɨsi.
27 e saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram festas, e foram à casa de seu deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Ezɨ Ebetɨn otarim Gal kamaghɨn mɨgei, “Abimelek a gumazir manmaghɨn garim, ezɨ e Sekemɨn gumazamiziba an apengan ikiam? Abimelek a pura Jerubalɨn otarim, ezɨ Sebul an ingangarir gumazir kɨnim. Ezɨ e Hamorɨn apengan ikiam, Hamor a Sekemɨn inazir afeziamra. Ezɨ e tizim bagh Abimelekɨn apengan ikiam?
28 Disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem somos nós de Siquém, para que o sirvamos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém. Mas nós, por que serviremos a ele?
29 Kɨ ti Abimelek batuegh Sekemɨn gumazamizibar faragh mangɨtɨ, me nan apengan ikiam. Kɨ an mɨkɨm suam, ‘Nɨ mangɨ uan mɨdorozir gumaziba inigh izɨ na ko mɨsogh.’ ”
29 Quem dera estivesse este povo sob a minha mão, e eu expulsaria Abimeleque e lhe diria: Multiplica o teu exército e sai.
30 Ezɨ Sebul, nguibar kamɨn gumazir dapanim, a Ebetɨn otarim Galɨn mɨgɨrɨgɨaba baregha bar anɨngaghe.
30 Ouvindo Zebul, governador da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu em ira;
31 Egha gumazir maba amadazɨma, me modogha ghua kamaghɨn Abimelek mɨkeme, “Nɨ oragh. Ebetɨn otarim Gal, a uan aveghbuaba ko Sekemɨn izegha, nɨ ko mɨsoghasa men navibagh inifi.
31 e enviou, astutamente, mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém e alvoroçaram a cidade contra ti.
32 Kamaghɨn nɨ uan adarazi ko, datɨrɨghɨn dɨmangan mangɨ Sekemɨn nguibamɨn boroghɨn tuzimɨn mongegh.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e ponde-vos de emboscada no campo.
33 Egh bar mɨzaraghara dɨkavigh nguibar ekiar kamɨn mangɨ, egh mɨdorozim foregh a damu, eghtɨ Gal uan adarazi ko izɨ mɨsoghtɨ, ia puvɨra me damigh.”
33 Levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; saindo contra ti Gaal com a sua gente, procede com ele como puderes.
34 Ezɨ Abimelek uan adarazi ko dɨmangan dɨkavigha zui. Me ghua 4plan okoruabar uari arigha, nguibamɨn dɨvazimɨn azenan mongegha me bagha gara iti.
34 Levantou-se, pois, de noite, Abimeleque e todo o povo que com ele estava, e se puseram de emboscada contra Siquém, em quatro grupos.
35 Ezɨ Gal bar mɨzaraghara ghua nguibar ekiamɨn dɨvazir tiar akamɨn tughav iti, ezɨ Abimelek uan adarazi ko danganir me itim ategha zui.
35 Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; com isto Abimeleque e todo o povo que com ele estava se levantaram das emboscadas.
36 Ezɨ Gal men ganigha, kamaghɨn Sebul mɨgei, “Nɨ gan. Gumaziba muna mɨghsɨamɨn akɨrimɨn izaghiri.”
36 Vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cimos dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 Ezɨ Gal ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ. Nɨ gan, muna gumaziba mɨghsɨar akɨrimɨn izaghiri. Ezɨ gumazir igharaziba, tuavir iza Okɨn temer ekiar gumaziba duaba ko mɨgeimɨn moghɨn izi.”
37 Porém Gaal tornou ainda a falar e disse: Eis ali desce gente defronte de nós, e uma tropa vem do caminho do carvalho dos Adivinhadores.
38 Ezɨ datɨrɨghɨn Sebul kamaghɨn Gal mɨgei, “Nɨ datɨrɨghɨn nɨn gavgavimra mana? Nɨ uabɨ a dɨpovava aka ghaze, Abimelek manmaghɨn garir gumazim, ezɨ e an apengan ikiam? Gumazir kaba datɨrɨghɨn izi, kar merara nɨ me dɨpova aka men ziabagh asɨghasɨki. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn mangɨ me ko mɨsogh!”
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está, agora, a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, e peleja contra ele.
39 Ezɨ Gal Sekemɨn gumaziba inigha uabɨ men faragha ghua Abimelekɨn adarazi ko uariv sosi.
39 Saiu Gaal adiante dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 Ezɨ Abimelek an agɨragha zuima ana arav ghuzɨma, Abimelekɨn mɨdorozir gumaziba Galɨn adarazir gumazir avɨribav soghezɨ, me duar ekiaba arigha tintinibar tuavim girav ikia ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn tu.
40 Abimeleque o perseguiu; Gaal fugiu de diante dele, e muitos feridos caíram até a entrada da porta da cidade.
41 Ezɨ Abimelek uamategha ghua Aruman nguibamɨn iti. Ezɨ Sebul, Gal ko an aveghbuaba batoghezɨ, me ua Sekemɨn ikian kogham.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou a Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ezɨ amɨnim tirazɨ mɨzarazimɨn, Sekemɨn gumazamiziba mangɨ uan azenibar ingarasa zuima, gumazir mam men gun Abimelek mɨkeme.
42 No dia seguinte, saiu o povo ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Ezɨ Abimelek uan mɨdorozir gumazir okoruar pumuning ko mɨkezimɨn me tuira. Ezɨ me tuzimɨn mongegha me bagha gara iti. Egha Abimelek garima gumazamiziba nguibam ategha izima, an adarazi mongezɨ naghɨn ikegha azenim giregha me mɨsosi.
43 que tomou os seus homens, e os repartiu em três grupos, e os pôs de emboscada no campo. Olhando, viu que o povo saía da cidade; então, se levantou contra eles e os feriu.
44 Ezɨ Abimelek uan adarazi ko ivemara ghua nguibamɨn tiar akamɨn boroghɨn tuivighav iti. Ezɨ an gumazir okoruar mamning azenibar gumazamizibav soghezɨ me ariaghire.
44 Abimeleque e o grupo que com ele estava romperam de improviso e tomaram posição à porta da cidade, enquanto os dois outros grupos deram de golpe sobre todos quantos estavam no campo e os destroçaram.
45 Ezɨ Abimelek ghua nguibar ekiamɨn aven iti daraziv sogha itima aruem gɨfa. Ezɨ a nguibar ekiam bar a inigha gumazamizibav soghezɨ me bar ariaghire. Ezɨ a uan mɨdorozir gumazibav kemezɨ, me nguibar ekiam bar anekarigha, a gasɨghasigha, amangsɨzim tintinibar nguibar ekiamɨn nguazim ginge.
45 Todo aquele dia pelejou Abimeleque contra a cidade e a tomou. Matou o povo que nela havia, assolou-a e a semeou de sal.
46 Ezɨ gumazamizir maba Sekemɨn mɨdorozir gumazibar dɨpenir gavgavir ruarim gisɨn iti. Egha me bizir otivizir kabar mɨgɨrɨgɨam baregha, ara ghua asem Balberitɨn dɨpenir gavgavimɨn aven ghuegha mongegha iti.
46 Tendo ouvido isto todos os cidadãos da Torre de Siquém, entraram na fortaleza subterrânea, no templo de El-Berite.
47 Ezɨ Abimelek kamaghɨn oraki, gumazamiziba bar uari akuvagha dɨpenir kamɨn aven iti.
47 Contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da Torre de Siquém se haviam congregado.
48 Ezɨ a uan mɨdorozir gumaziba ko Salmonɨn Mɨghsɨamɨn orazimɨn uanabo. Egha sobiam inigha temer aguar mɨsɨngiziba ovɨrigha uan dɨpɨzim gatɨ. Egha a kamaghɨn uan mɨdorozir gumazibav gei, “Bizir kɨ amim ia an gari. Ia bemɨra kɨ amizɨ moghɨn ia damu.”
48 Então, subiu ele ao monte Salmom, ele e todo o seu povo; Abimeleque tomou de um machado, e cortou uma ramada de árvore, e a levantou, e pô-la ao ombro, e disse ao povo que com ele estava: O que me vistes fazer, fazei-o também vós, depressa.
49 Ezɨ gumaziba bar temer aguaba ovɨrigha gɨfa. Egha me bar moghɨra temer aguar kaba inigha Abimelekɨn gɨn ghua, dazir kaba isava dɨpenir mɨriamɨn da akufa. Egha me avim dagh atɨzɨ, avir kam aven iti darazi bar men isi. Dughiar kamɨn, Sekemɨn dɨpenir gavgavimɨn aven itir gumazamizir 1,000pla isigha ariaghire.
49 Assim, cada um de todo o povo cortou a sua ramada, e seguiram Abimeleque, e as puseram em cima da fortaleza subterrânea, e queimaram sobre todos os da Torre de Siquém, de maneira que morreram todos, uns mil homens e mulheres.
50 Ezɨ Abimelek gɨn uan mɨdorozir gumaziba ko ghua Tebesɨn nguibamɨn gumazamiziba ko mɨsogha nguibar kam ini.
50 Então, se foi Abimeleque a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 Dɨpenir ruarir bar gavgavir mam nguibar kamɨn tongɨn iti. Ezɨ gumazamiziba arava an ghue. Me an aven ghuegha tiar akam asaragha an uanaga bar pɨn iti.
51 Havia, porém, no meio da cidade, uma torre forte; e todos os homens e mulheres, todos os moradores da cidade, se acolheram a ela, e fecharam após si as portas da torre, e subiram ao seu eirado.
52 Ezɨ Abimelek ghua dɨpenir bar gavgavir ruarir kam iniasa mɨdorozim fore. A dɨpenir bar gavgavir ruarir kamɨn boroghɨn ghugha, an tiar akamɨn boroghɨn avim a darɨghasa.
52 Abimeleque veio até à torre, pelejou contra ela e se chegou até à sua porta para a incendiar.
53 Ezɨ amizir mam witɨn ovɨziba mɨrmɨrir dagɨar dafar mam akunizɨma, dagɨam izaghirava Abimelekɨn dapanim abɨki.
53 Porém certa mulher lançou uma pedra superior de moinho sobre a cabeça de Abimeleque e lhe quebrou o crânio.
54 Ezɨ Abimelek zuamɨra gumazir igiar an mɨdorozir biziba aterimɨn diagha ghaze, nɨ uan mɨdorozir sabamɨn na bɨraghtɨ kɨ aremeka. Eghtɨ me kamaghɨn mɨkɨman kogh suam, amizir mam na mɨsoghezɨ kɨ areme. Ezɨ gumazir igiar kam Abimelek bɨrazɨ an areme.
54 Então, chamou logo ao moço, seu escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: Mulher o matou. O moço o atravessou, e ele morreu.
55 Ezɨ Israelia Abimelekɨn gari an aremezɨ, me uamategha uan nguibamɨn ghue.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já estava morto, foram-se, cada um para sua casa.
56 Abimelekɨn faragha uan afeziam osɨmtɨzim a ganigha uan aveghbuar 70plan mɨsoghezɨ me ariaghirezɨ moghɨra, God a ikara.
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que fizera a seu pai, por ter aquele matado os seus setenta irmãos.
57 Ezɨ Sekemɨn gumazamiziba amizir arazir kuram, God uaghan a ikara. Jerubalɨn otarim Jotam, a faragha ghaze, Sekemɨn gumazamiziba ikuvigham, ezɨ datɨrɨghɨn arazir kam, a mɨkemezɨ moghɨn oto.
57 De igual modo, todo o mal dos homens de Siquém Deus fez cair sobre a cabeça deles. Assim, veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.