Juízes 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ACF
1 Ezɨ Abimelek Jerubalɨn otarim, kar Gideonra, a uan amebamɨn adarazi ko amebamɨn anabamɨn gumazamiziba bar men ganasa Sekemɨn nguibar ekiamɨn ghugha,
1 E Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 kamaghɨn men azai, “Ia manmaghɨn nɨghnɨsi? Jerubalɨn otarir 70pla e gativagh, en faragh mangam, o? Ia ti gumazir vamɨrara ateghtɨ a en gumazir dapanimɨn ikiam? Ia deraghvɨra nɨghnɨgh, kɨ Abimelek, kɨ ian inivafɨzimra. Ia bizir kam deraghvɨra an gun mɨkɨmtɨ, Sekemɨn gumazir aruaba ian nɨghnɨzim baragham.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Qual é melhor para vós, que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um homem sobre vós domine? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Ezɨ Abimelekɨn amebamɨn adarazi mɨgɨrɨgɨar kam inigha ghua Sekemɨn gumazir aruabav kemezɨma, me oregha a gifonge. Me ghaze, a men anabamra.
3 Então os irmãos de sua mãe falaram acerca dele perante os ouvidos de todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Ezɨ Sekemɨn gumazir aruaba ghua asem Balberitɨn ofa gamir dɨpenimɨn aven ghua, silvan dagɨar 70pla inigha Abimelek ganɨngi. Ezɨ, a ghua gumazir onganir kuraba, uabɨn gɨn mangasa me givese. Ezɨ me an gɨn arui.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite; e com elas alugou Abimeleque uns homens ociosos e levianos, que o seguiram.
5 Ezɨ a gumazir kurar kaba inigha uamategha Ofran ghugha, uan afeziamɨn dɨpenimɨn ghua uan aveghbuar 70pla, dagɨar dafar mam gisɨn bar me mɨsoghezɨ, me ariaghire. Kar an aveghbuabara, Jerubalɨn otariba. Ezɨ Jotam, Jerubalɨn otarir abuananam arav ghugha modo, kamaghɨn amizɨ, Abimelek a mɨsoghezir puvatɨ.
5 E veio à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se tinha escondido.
6 Ezɨ Sekem ko Betmilon nguibamɨn gumazamiziba, bar iza uari akuvagha ghua okɨn temer ekiar bar anogoroghezir danganimɨn oto. Me an otogha, Abimelek amɨsevezɨ a men atrivimɨn oto.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém, e toda a casa de Milo; e foram, e constituíram a Abimeleque rei, junto ao carvalho alto que está perto de Siquém.
7 Ezɨ Jotam kamaghɨn oregha ghua Gerisimɨn Mɨghsɨamɨn orazimɨn ghuavanabogha men diagha ghaze, “Ia Sekemɨn itir gumazamiziba, ia nan akam baragh, eghtɨ God ti ian akam baragham.
7 E, dizendo-o a Jotão, foi e pôs-se no cume do monte de Gerizim, e levantou a sua voz, e clamou e disse-lhes: Ouvi-me, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós;
8 Dughiar mamɨn, temeba ghaze, me uarir tongɨn temer tam amɨseveghtɨ, a me bagh atrivimɨn otivam. Egh me kamaghɨn olivɨn temem mɨkɨmam, ‘Nɨ en atrivimɨn otivam?’
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei, e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Ezɨ olivɨn temem kamaghɨn mɨgei, ‘Manmaghɨn ami? Nan borer aghuim, gumazamiziba zurara a isava, ziar ekiam gumaziba ko asebagh anɨdi. Eghtɨ kɨ uan borer ingangarim ategh mangɨ mati amɨnim va, nan aguaba ko nan dafariba feghtɨ, kɨ bar isɨn mar ikɨ temer mabagh afiragh, ti ian atrivimɨn ikiam? Markɨ. Kɨ aghua.’
9 Porém a oliveira lhes disse: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, e iria pairar sobre as árvores?
10 Ezɨ temeba kamaghɨn fighɨn temem mɨgei, ‘E kamaghɨn ifonge, nɨ en Atrivimɨn otivam!’
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 Ezɨ fighɨn temem kamaghɨn men akam ikaragha ghaze, ‘Manmagh su? Kɨ ti uan dagher isɨngtɨzim ategh nan aguaba ko nan dafariba na feghtɨ kɨ bar isɨn mar ikɨ, temer igharazibagh afirazɨ moghɨn ia bagh atrivimɨn otogham? Bar puvatɨgham.’
11 Porém a figueira lhes disse: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, e iria pairar sobre as árvores?
12 Kamagh, temeba ghua wainɨn ikarɨzimɨn azara, ‘Nɨ izɨ en atrivimɨn otivam.’
12 Então disseram as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 Ezɨ wainɨn ikarɨzim ghaze, ‘Manmaghɨn ami? Nan wainɨn dɨpam bar dera, egha aseba ko gumazibagh amima me bar akonge. Kɨ ti ua wainɨn dɨpam damuan koghtɨ, nan aguaba ko nan dafariba na feghtɨ kɨ bar isɨn mar ikɨ, mati amɨnim dagh ivai da temer igharazibagh afirazɨ moghɨn, kɨ ia bagh atrivimɨn otogham? Markiam.’
13 Porém a videira lhes disse: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, e iria pairar sobre as árvores?
14 Ezɨ temeba abuan ghua temer dozir dɨkoniba itir mamɨn azara, ‘Nɨ ti en atrivimɨn ikiam?’
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 Ezɨ temer dozir dɨkoniba itim kamaghɨn mɨgei, ‘Kɨ ian atrivimɨn otivsɨ, ia guizbangɨra ifongegh, bar moghɨra izɨ nan aguabar apengan orangtɨzimɨn ikɨ. Ia aghuaghtɨ, avim nan aguabar otogh izɨva Lebanonɨn sidan temer ruariba bar dar isigham.’ ”
15 E disse o espinheiro às árvores: Se, na verdade, me ungis por rei sobre vós, vinde, e confiai-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro que consuma os cedros do Líbano.
16 Egha Jotam ua kamaghɨn mɨgei, “Ia Abimelek amɨsevezɨ a ian atrivimɨn otozir dughiamɨn, ia ghaze ia guizbangɨra bar arazir bar aghuim gami? Jerubal uan adarazi ko ian akurazir ingangarir aghuim gami. Ezɨ ia arazir aghuitamɨn a gami, o pu? Ti puvatɨ.
16 Agora, pois, se é que em verdade e sinceridade agistes, fazendo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme ao merecimento das suas mãos
17 Nan afeziam Gideon ian akurvaghasa uabɨ isa apanibagh anɨga mɨdorozim gami. A uabɨ mɨdorozir gumazibar dapanimɨn otogha, Midiania ko mɨsogha men gavgavim da ua ia ini.
17 (Porque meu pai pelejou por vós, e desprezou a sua vida, e vos livrou da mão dos midianitas;
18 Ezɨ datɨrɨghɨn, ia arazir kuramɨn a gamigha an adarazigh gasɨghasɨki. Ia dagɨar dafar mam gisɨn an 70plan otaribav soghezɨ, me ariaghire. Ezɨ gumazir kam Abimelek, ia a gamizɨma, a Sekemɨn gumazir dapanibar atrivimɨn oto. A guizɨn Jerubalɨn amuimɨn otarim pu. Puvatɨ. A Jerubalɨn ingangarir amizir kɨnim otezir borim. Ezɨ ia ghaze, a ian anabamɨn adarasi, egha anemɨsevezɨ a ian atrivimɨn otivasa.
18 Porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão);
19 Ezɨ ia Sekemɨn gumazir dapaniba, ia Jerubal ko an adarazi gamizir arazir kam, a guizbangɨra deraghtɨ, ia Abimelek bagh bar akongegh, eghtɨ a uaghan ia ko bar akongegham.
19 Pois, se em verdade e sinceridade usastes com Jerubaal e com a sua casa hoje, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Eghtɨ arazir kam deraghan koghtɨ, avim Abimelek batogh egh mangɨ uaghan Betmilo ko Sekemɨn gumazamiziba uaghan men isiam. Kamaghɨra, avim uaghan Betmilo ko Sekemɨn gumazamiziba batogh mangɨ uaghan Abimelekɨn isiam.”
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque, e consuma aos cidadãos de Siquém, e a casa de Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém, e da casa de Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Jotam kamaghɨn mɨkemegha gɨvagha, uan avebam Abimelekɨn atiatigha ara ghua Berɨn nguibamɨn iti.
21 Então partiu Jotão, e fugiu e foi para Beer; e ali habitou por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Ezɨ Abimelek azenir pumuning ko mɨkezimɨn Israelian atrivimɨn ike.
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Ezɨ God gɨn duar kurar mam amadazɨ an Abimelek ko Sekemɨn gumazir dapanibar tongɨn adarim forezɨ, me adarim uarir iti. Ezɨ Sekemɨn gumazir dapaniba uam a barazir puvatɨ.
23 Enviou Deus um mau espírito entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes se houveram aleivosamente contra Abimeleque;
24 Sekemɨn gumazir dapaniba faragha Abimelekɨn akurazɨ, a uan aveghbuar 70pla mɨsoghezɨ me ariaghire. Kar Jerubalɨn otariba. God bizir kam bangɨn, Abimelek ko Sekemɨn gumazir dapaniba, ovengezir gumazibar ghuziba bagh me ikaragh ivezir kuram me danɨngasa, arazir kam gamizɨ, an oto.
24 Para que a violência feita aos setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos;
25 Ezɨ Sekemɨn gumazir dapaniba, Abimelekɨn aghuagha osɨmtɨziba a danɨngasa, gumazir kurar maba amadazɨ, me mɨghsɨabar isɨn moga ikia tuavir kamɨn izir gumazamiziba bagha gara, men suigha men biziba isava me mɨsosi. Kamaghɨn, bizir me Abimelek damuamim an a gɨfo.
25 E os cidadãos de Siquém puseram contra ele quem lhe armasse emboscadas sobre os cumes dos montes; e a todo aquele que passava pelo caminho junto a eles o assaltavam; e contou-se isso a Abimeleque.
26 Ezɨ Gal, Ebetɨn otarim, dughiar mamɨn, uan aveghbuaba ko me Sekemɨn nguibamɨn ghuezɨ, Sekemɨn gumazir dapaniba uan nɨghnɨziba isava a gatɨgha an gɨn mangasa nɨghnɨsi.
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e passaram a Siquém; e os cidadãos de Siquém confiaram nele.
27 Ezɨ wainba anir dughiamɨn, Sekemɨn gumazamiziba uan wainɨn azenibar ghua wainɨn ovɨziba kuari. Me wainɨn ovɨziba inigha dar pozim mɨkɨnigha da mɨrmɨra dar dɨpaba ini. Egha uan asemɨn dɨpenimɨn ghuegha isar ekiam gami. Me dagheba ko wainɨn dɨpaba apava, Abimelek dɨpovava, aka an ziam gasɨghasɨsi.
27 E saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram festas; e foram à casa de seu deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Ezɨ Ebetɨn otarim Gal kamaghɨn mɨgei, “Abimelek a gumazir manmaghɨn garim, ezɨ e Sekemɨn gumazamiziba an apengan ikiam? Abimelek a pura Jerubalɨn otarim, ezɨ Sebul an ingangarir gumazir kɨnim. Ezɨ e Hamorɨn apengan ikiam, Hamor a Sekemɨn inazir afeziamra. Ezɨ e tizim bagh Abimelekɨn apengan ikiam?
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que o sirvamos? Não é porventura filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a ele?
29 Kɨ ti Abimelek batuegh Sekemɨn gumazamizibar faragh mangɨtɨ, me nan apengan ikiam. Kɨ an mɨkɨm suam, ‘Nɨ mangɨ uan mɨdorozir gumaziba inigh izɨ na ko mɨsogh.’ ”
29 Ah! se este povo estivera na minha mão, eu expulsaria a Abimeleque. E diria a Abimeleque: Multiplica o teu exército, e sai.
30 Ezɨ Sebul, nguibar kamɨn gumazir dapanim, a Ebetɨn otarim Galɨn mɨgɨrɨgɨaba baregha bar anɨngaghe.
30 E, ouvindo Zebul, o maioral da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu a sua ira;
31 Egha gumazir maba amadazɨma, me modogha ghua kamaghɨn Abimelek mɨkeme, “Nɨ oragh. Ebetɨn otarim Gal, a uan aveghbuaba ko Sekemɨn izegha, nɨ ko mɨsoghasa men navibagh inifi.
31 E enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e eis que eles estão sublevando esta cidade contra ti.
32 Kamaghɨn nɨ uan adarazi ko, datɨrɨghɨn dɨmangan mangɨ Sekemɨn nguibamɨn boroghɨn tuzimɨn mongegh.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe emboscadas no campo.
33 Egh bar mɨzaraghara dɨkavigh nguibar ekiar kamɨn mangɨ, egh mɨdorozim foregh a damu, eghtɨ Gal uan adarazi ko izɨ mɨsoghtɨ, ia puvɨra me damigh.”
33 E levanta-te pela manhã ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; e eis que, saindo contra ti, ele e o povo que tiver com ele, faze-lhe como puderes.
34 Ezɨ Abimelek uan adarazi ko dɨmangan dɨkavigha zui. Me ghua 4plan okoruabar uari arigha, nguibamɨn dɨvazimɨn azenan mongegha me bagha gara iti.
34 Levantou-se, pois, Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, de noite, e puseram emboscadas a Siquém, com quatro tropas.
35 Ezɨ Gal bar mɨzaraghara ghua nguibar ekiamɨn dɨvazir tiar akamɨn tughav iti, ezɨ Abimelek uan adarazi ko danganir me itim ategha zui.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu, e pôs-se à entrada da porta da cidade; e Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, se levantou das emboscadas.
36 Ezɨ Gal men ganigha, kamaghɨn Sebul mɨgei, “Nɨ gan. Gumaziba muna mɨghsɨamɨn akɨrimɨn izaghiri.”
36 E, vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês como se fossem homens.
37 Ezɨ Gal ua kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Puvatɨ. Nɨ gan, muna gumaziba mɨghsɨar akɨrimɨn izaghiri. Ezɨ gumazir igharaziba, tuavir iza Okɨn temer ekiar gumaziba duaba ko mɨgeimɨn moghɨn izi.”
37 Porém Gaal ainda tornou a falar, e disse: Eis ali desce gente do meio da terra, e uma tropa vem do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Ezɨ datɨrɨghɨn Sebul kamaghɨn Gal mɨgei, “Nɨ datɨrɨghɨn nɨn gavgavimra mana? Nɨ uabɨ a dɨpovava aka ghaze, Abimelek manmaghɨn garir gumazim, ezɨ e an apengan ikiam? Gumazir kaba datɨrɨghɨn izi, kar merara nɨ me dɨpova aka men ziabagh asɨghasɨki. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn mangɨ me ko mɨsogh!”
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é este porventura o povo que desprezaste? Sai pois, peço-te, e peleja contra ele.
39 Ezɨ Gal Sekemɨn gumaziba inigha uabɨ men faragha ghua Abimelekɨn adarazi ko uariv sosi.
39 E saiu Gaal à vista dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 Ezɨ Abimelek an agɨragha zuima ana arav ghuzɨma, Abimelekɨn mɨdorozir gumaziba Galɨn adarazir gumazir avɨribav soghezɨ, me duar ekiaba arigha tintinibar tuavim girav ikia ghua nguibar ekiamɨn tiar akamɨn tu.
40 E Abimeleque o perseguiu porquanto fugiu de diante dele; e muitos feridos caíram até à entrada da porta da cidade.
41 Ezɨ Abimelek uamategha ghua Aruman nguibamɨn iti. Ezɨ Sebul, Gal ko an aveghbuaba batoghezɨ, me ua Sekemɨn ikian kogham.
41 E Abimeleque ficou em Aruma. E Zebul expulsou a Gaal e a seus irmãos, para que não pudessem habitar em Siquém.
42 Ezɨ amɨnim tirazɨ mɨzarazimɨn, Sekemɨn gumazamiziba mangɨ uan azenibar ingarasa zuima, gumazir mam men gun Abimelek mɨkeme.
42 E sucedeu no dia seguinte que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque.
43 Ezɨ Abimelek uan mɨdorozir gumazir okoruar pumuning ko mɨkezimɨn me tuira. Ezɨ me tuzimɨn mongegha me bagha gara iti. Egha Abimelek garima gumazamiziba nguibam ategha izima, an adarazi mongezɨ naghɨn ikegha azenim giregha me mɨsosi.
43 Então tomou o povo, e o repartiu em três tropas, e pôs emboscadas no campo; e olhou, e eis que o povo saía da cidade, e levantou-se contra ele, e o feriu.
44 Ezɨ Abimelek uan adarazi ko ivemara ghua nguibamɨn tiar akamɨn boroghɨn tuivighav iti. Ezɨ an gumazir okoruar mamning azenibar gumazamizibav soghezɨ me ariaghire.
44 Porque Abimeleque, e as tropas que com ele havia, romperam de improviso, e pararam à entrada da porta da cidade; e as outras duas tropas deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 Ezɨ Abimelek ghua nguibar ekiamɨn aven iti daraziv sogha itima aruem gɨfa. Ezɨ a nguibar ekiam bar a inigha gumazamizibav soghezɨ me bar ariaghire. Ezɨ a uan mɨdorozir gumazibav kemezɨ, me nguibar ekiam bar anekarigha, a gasɨghasigha, amangsɨzim tintinibar nguibar ekiamɨn nguazim ginge.
45 E Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, e tomou a cidade, e matou o povo que nela havia; e assolou a cidade, e a semeou de sal.
46 Ezɨ gumazamizir maba Sekemɨn mɨdorozir gumazibar dɨpenir gavgavir ruarim gisɨn iti. Egha me bizir otivizir kabar mɨgɨrɨgɨam baregha, ara ghua asem Balberitɨn dɨpenir gavgavimɨn aven ghuegha mongegha iti.
46 O que ouvindo todos os cidadãos da torre de Siquém, entraram na fortaleza, na casa do deus Berite.
47 Ezɨ Abimelek kamaghɨn oraki, gumazamiziba bar uari akuvagha dɨpenir kamɨn aven iti.
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da torre de Siquém se haviam congregado.
48 Ezɨ a uan mɨdorozir gumaziba ko Salmonɨn Mɨghsɨamɨn orazimɨn uanabo. Egha sobiam inigha temer aguar mɨsɨngiziba ovɨrigha uan dɨpɨzim gatɨ. Egha a kamaghɨn uan mɨdorozir gumazibav gei, “Bizir kɨ amim ia an gari. Ia bemɨra kɨ amizɨ moghɨn ia damu.”
48 Subiu, pois, Abimeleque ao monte Salmom, ele e todo o povo que com ele havia; e Abimeleque tomou na sua mão um machado, e cortou um ramo de árvore, e o levantou, e pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo, que com ele havia: O que me vistes fazer apressai-vos a fazê-lo assim como eu.
49 Ezɨ gumaziba bar temer aguaba ovɨrigha gɨfa. Egha me bar moghɨra temer aguar kaba inigha Abimelekɨn gɨn ghua, dazir kaba isava dɨpenir mɨriamɨn da akufa. Egha me avim dagh atɨzɨ, avir kam aven iti darazi bar men isi. Dughiar kamɨn, Sekemɨn dɨpenir gavgavimɨn aven itir gumazamizir 1,000pla isigha ariaghire.
49 Assim, pois, cada um de todo o povo, também cortou o seu ramo e seguiu a Abimeleque; e pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam, de modo que todos os da torre de Siquém morreram, uns mil homens e mulheres.
50 Ezɨ Abimelek gɨn uan mɨdorozir gumaziba ko ghua Tebesɨn nguibamɨn gumazamiziba ko mɨsogha nguibar kam ini.
50 Então Abimeleque foi a Tebes e a sitiou, e a tomou.
51 Dɨpenir ruarir bar gavgavir mam nguibar kamɨn tongɨn iti. Ezɨ gumazamiziba arava an ghue. Me an aven ghuegha tiar akam asaragha an uanaga bar pɨn iti.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte; e todos os homens e mulheres, e todos os cidadãos da cidade se refugiaram nela, e fecharam após si as portas, e subiram ao eirado da torre.
52 Ezɨ Abimelek ghua dɨpenir bar gavgavir ruarir kam iniasa mɨdorozim fore. A dɨpenir bar gavgavir ruarir kamɨn boroghɨn ghugha, an tiar akamɨn boroghɨn avim a darɨghasa.
52 E Abimeleque veio até à torre, e a combateu; e chegou-se até à porta da torre, para a incendiar.
53 Ezɨ amizir mam witɨn ovɨziba mɨrmɨrir dagɨar dafar mam akunizɨma, dagɨam izaghirava Abimelekɨn dapanim abɨki.
53 Porém uma mulher lançou um pedaço de uma mó sobre a cabeça de Abimeleque; e quebrou-lhe o crânio.
54 Ezɨ Abimelek zuamɨra gumazir igiar an mɨdorozir biziba aterimɨn diagha ghaze, nɨ uan mɨdorozir sabamɨn na bɨraghtɨ kɨ aremeka. Eghtɨ me kamaghɨn mɨkɨman kogh suam, amizir mam na mɨsoghezɨ kɨ areme. Ezɨ gumazir igiar kam Abimelek bɨrazɨ an areme.
54 Então chamou logo ao moço, que levava as suas armas, e disse-lhe: Desembainha a tua espada, e mata-me; para que não se diga de mim: Uma mulher o matou. E o moço o atravessou e ele morreu.
55 Ezɨ Israelia Abimelekɨn gari an aremezɨ, me uamategha uan nguibamɨn ghue.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 Abimelekɨn faragha uan afeziam osɨmtɨzim a ganigha uan aveghbuar 70plan mɨsoghezɨ me ariaghirezɨ moghɨra, God a ikara.
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando a seus setenta irmãos.
57 Ezɨ Sekemɨn gumazamiziba amizir arazir kuram, God uaghan a ikara. Jerubalɨn otarim Jotam, a faragha ghaze, Sekemɨn gumazamiziba ikuvigham, ezɨ datɨrɨghɨn arazir kam, a mɨkemezɨ moghɨn oto.
57 Como também todo o mal dos homens de Siquém fez tornar sobre a cabeça deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.