Juízes 11
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Jepta, a Gileatɨn Distrighɨn gumazim, a mɨdorozir gumazir gavgavir mam. A tuavimɨn amizir pura ikiava otir amizimɨn borim, ezɨ Gileat an afeziam.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Ezɨ Gileatɨn amuir ekiam uaghan otarir maba bate. Ezɨ otarir kaba gumaziba aghegha, kamaghɨn Jepta mɨgei, “Nɨ amizir igharazimɨn borim. Kamaghɨn, nɨ en afeziamɨn bizitam inian kogham.”
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Kamaghɨn amizɨ, Jepta uan aveghbuaba ategha arav ghu. Egha ghua Topɨn nguazimɨn iti. A gumazir kurar maba gakaghonezɨma me a koma arui. A me ko ghua tintinibar ikiava gumazamizibav sogha men biziba pura da isi.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Ezɨ Amonia gɨn ghua Israelia ko mɨsosi.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Ezɨ mɨdorozim otozɨma, Gileatɨn gumazir aruaba Jepta iniasa Topɨn nguazimɨn ghu.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 Egha me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ izɨva en gumazir dapanimɨn ikɨva, e Amonia ko mɨsogham.”
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Ezɨ Jepta kamaghɨn Gileatɨn gumazir aruabav gei, “Ia nan aghuagha nan afeziamɨn dɨpenimɨn na batuegha gɨfa. Ia bizir tizim bagha ua na bagha izi? Ia datɨrɨghɨn osɨmtɨziba bativa na bagha izi?”
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Ezɨ Gileatɨn gumazir aruaba kamaghɨn a mɨgei, “Mar guizbangɨra. E datɨrɨghɨn nɨ iniasa izi, nɨ en gɨn mangɨva en akuragh Amonia ko mɨsogham. Egh nɨ gɨn Gileatɨn gumazamizibar gumazir dapanimɨn ikiam.”
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Ezɨ Jepta kamaghɨn Gileatɨn gumazir aruabav gei, “Are! Ia na inigh uamategh mangɨghtɨ Ikiavɨra Itir God nan akuraghtɨma, kɨ mɨdorozim damuva apaniba abɨraghtɨ, ia guizɨn na ateghtɨ kɨ ian gumazir dapanimɨn ikiam.”
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Ezɨ gumazir aruaba kamaghɨn mɨgei, “Guizbangɨra, e Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn nɨ mɨgei, e nɨ mɨkemezɨ moghɨra e damuam.”
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Kamaghɨn, Jepta Gileatɨn gumazir aruaba ko zui. Ezɨ gumazamiziba anemɨsevezɨma, a men gumazir dapanimɨn iti. Ezɨ Jepta Mispan nguibamɨn ikia Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn mɨtɨgha uan akamɨn gumazamizibav gei.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Ezɨ Jepta gɨn Amonian atrivim kamaghɨn an azangasa gumaziba amada, “Nɨ tizim bagha iza nan atara nan nguazim iniasa na ko mɨsosi?”
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Ezɨ Amonian atrivim kamaghɨn gumazir Jepta amadazibar azangsɨghizir akam ikaragha ghaze, “Israelia faragha Isipɨn kantri ategha izava nan nguazim okeme, an Arnonɨn Fanemɨn ikegha ghua, Jabokɨn Fanemɨn otogha, ghua Jordanɨn Fanemɨn tu. Ezɨ kɨ bizir kam baghava atari. Ia datɨrɨghɨn nan nguazim isɨ ua na danɨngam. Puvatɨghtɨ, e uariv sogham.”
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Ezɨ Jepta ua gumaziba amadazɨ, me Amonian atrivim bagha zui.
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 Ezɨ me kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Jepta ghaze, puvatɨ, Israelia Moapian nguazim ko Amonian nguazim okemezir puvatɨ.
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Israelia Isip ategha izir dughiamɨn me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn izava Ongarir Aghevimɨn otifi. Egha me gɨn ghuava Kadesɨn nguibar ekiamɨn oto.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Egha Israelia uamategha gumazir kaba amangizɨ me ghuava kamaghɨn Idomian atrivimɨn azangsɨsi, ‘E uari, nɨ e ateghtɨ e nɨn nguazim abigh mangɨ vongɨn otivigham, o puvatɨgham?’ Ezɨ atrivim aghua. Ezɨ me gumaziba amangizɨma me ghua Moapian atrivimɨn azai. Ezɨ a uaghan aghua. Kamaghɨn, Israelia Kadesɨn ikia iti.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 “Egha me gɨn ghua gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn zui. Egha me Idom ko Moapian nguazimɨn ghuzir puvatɨ. Me Moapɨn, aruem anadi naghɨn Arnonɨn Fanemɨn vongɨn kaghɨra iti. Me an averpenibar ingarigha iti, kar men nguazir mɨtaghniam. Kamaghɨn, me Arnonɨn Fanem abigha vongɨn ghuezir puvatɨ.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 “Ezɨ Amorian atrivim, Sihon, a Hesbonɨn danganimɨn itima, Israelia mangɨ an ganasa gumaziba amangi. Ezɨ me kamaghɨn an azai, ‘E uari, nɨ kamaghɨn ifonge, e nɨn nguazim abigh mangɨ vongɨn otivam o markiam? E uan nguazim a baghvɨra mangasa.’
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Ezɨ Sihon aghua. Egha uan mɨdorozir gumaziba bar me inigha ghua, Jahasɨn nguibar ekiamɨn averpenibar ingarigha dar ikiava Israelia ko mɨsosi.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Israelian God, a Israelian akuragha Sihonɨn adarazi ko men mɨdorozir gumaziba sara bar me abɨra. Kamaghɨn, Israelia Amorian nguazir danganir me itir kabanang bar ada ini.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 “Me bar Amorian nguaziba ini, me sautɨn amadaghan Arnonɨn Fanemɨn ikegha, ghua notɨn amadaghan Jabokɨn Fanemɨn tu, egha aruem anadi naghɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikegha ghua, aruem uaghiri naghɨn Jordanɨn Fanemɨn tu.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Kamaghɨra, Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, a uabɨ Amoria batuegha, men nguazim isava uan gumazamizibagh anɨngi. Kar Israelia. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn ua nguazir kam iniasa?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 Nɨ uan bizir nɨn asem Kemos nɨ ganɨngiziba, nɨ da ini. Ezɨ en nguazir en God e ganɨngiziba, da en nguaziba.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 “Ezɨ manmaghɨn ami? Nɨ ghaze nɨn gavgavim ti Balakɨn gavgavim gafira? A Siporɨn otarim, egha Moapian atrivim. A nguazir taba ua uabɨ danɨngasa mɨgeir puvatɨ. Egha e ko mɨdorozim gamizir puvatɨ.
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Ezɨ Israelia Hesbon ko Aroerɨn nguibamning isava, aningɨn boroghɨn itir nguibar doziba isava, egha Arnonɨn Fanemɨn boroghɨn itir nguibar ekiaba bar ada inigha, 300plan azenibar dagh apiaghav iti. Manmaghɨn amizɨ ia dughiar kamɨn ua nguibar kaba inigha dagh apiazir puvatɨ?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Ezɨ Jepta kamaghɨn mɨgɨa ghaze, an arazir kuratam nɨ gamizir puvatɨ. Nɨ uabɨ arazir kuram gamigha a ko mɨsosi. God uabɨ gumazibar araziba tuisɨsi, a datɨrɨghɨn bar moghɨra ia ko en araziba tuisɨgham.”
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Ezɨ Amonian atrivim akar Jepta a bagha amadazir kam baraghizir puvatɨ.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Duam Jepta gizɨvazɨma, a uan mɨdorozir gumaziba inigha, me Gileat ko Manasen anabamɨn nguazimɨn ghua Gileatɨn aven Mispan otifi, egha gɨn Mispan nguazim ategha ghuava Amonian nguazimɨn oto.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Ezɨ Jepta Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akar mam akɨrigha ghaze, “Nɨ nan akuraghtɨ kɨ mɨdorozimɨn Amonia abɨnigh,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 egh mɨdorozimɨn ikegh uamategh izamin dughiar kamɨn, bizir manam faragh nan dɨpenimɨn tiar akamɨn azenim girɨgh, na bagh izamim bizir kam, a Ikiavɨra Itir Godɨn bizimɨn otivam. Eghtɨ kɨ a isɨ ofan bar isi mɨghɨrimɨn mɨn nɨ danɨngam.”
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Ezɨ Jepta uan mɨdorozir gumaziba ko fanem abigha ghua Amonia bativigha me mɨsosi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God Jeptan akurazɨma me mɨdorozimɨn me abɨra.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Me Amonia mɨsogha bar me abɨni, me Aroerɨn nguibar ekiamɨn ikegha me mɨsogha ghua Minitɨn nguibar ekiamɨn otogha, bar ghua Abel Keramimɨn dɨpamɨn tu. Me 20plan nguibabav sogha, me abɨragha bar me agɨfa. Kamaghɨra Israelia bar Amonia abɨnigha, aghumsɨzim me ganɨngizɨ, me ua me ko mɨsoghan ibura.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Ezɨ Jepta uamategha uan nguibamɨn iza Mispan nguibar ekiamɨn otozɨ, an guivim dɨpenim ategha ivegha a bagha zui. A bar akongegha uan tambarin mɨsogha ighiam bangava ighavamaga izi. Guizbangɨra, Jepta guivir kamra iti. A ua boriba puvatɨ.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Ezɨ Jepta uan guivimɨn ganigha, bar dɨgavir kuram gamigha uan korotiam abigha kamaghɨn mɨgei, “O nan guivim, noka! Nɨ bar nan dɨghorim abɨki. Kɨ bar oseme. Nɨ tizim bagha faragha iza na batogha osɨmtɨzir ekiam na ganɨngi? Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akar dɨkɨrɨzim gamigha gɨfa, egh kɨ anebighan kogham.”
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Ezɨ an guivim kamaghɨn mɨgei, “O nan afeziam, nɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akam akɨrigha gɨfa. Kamaghɨn, nɨ akam akɨrigha gɨvazɨ moghɨn, nɨ na damu. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God nɨn akurazɨ, nɨ uan apaniba Amonia abɨra.”
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Egha a kamaghɨn uan afeziam mɨgei, “Kɨ kamaghsua, nɨ faragh na ateghtɨ kɨ uan namakaba ko iakɨnir pumuningɨn mɨghsɨabar orazibar daru azir akabar amuam. Kɨ fo, kɨ gumazitamɨn ikeghan kogh borir tam bateghan koghɨva aremegham.”
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Ezɨ an afeziam kamaghɨn a mɨgei, “A dera, nɨ mangɨ.” Egha anemadazɨ a ghua iakɨnir pumuningɨn ike. A uan namakaba ko ghua mɨghsɨabagh arua, azir akabagh amua kamaghɨn azi, a gumazitamɨn ikeghan koghɨva borir taba inighan kogh aremegham.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Ezɨ iakɨnir pumuning gɨvazɨma a uamategha iza uan afeziam bato, ezɨ an afeziam Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akam akɨrizɨ moghɨn, a gami. Ezɨ guivir kam gumazitam ko akuizir puvatɨ. Ezɨ arazir kam bangɨn, Israelia zurara arazir kam gami.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 Israelian guivir igiaba, zurara azeniba bar, dar dughiar 4plan, me Jeptan guivim gɨnɨghnɨgha osemegha aruava a bagha azi.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.