Juízes 11

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jepta, a Gileatɨn Distrighɨn gumazim, a mɨdorozir gumazir gavgavir mam. A tuavimɨn amizir pura ikiava otir amizimɨn borim, ezɨ Gileat an afeziam.
1 Jefté, o gileadita, era homem valente, porém filho de uma prostituta. O pai dele se chamava Gileade.
2 Ezɨ Gileatɨn amuir ekiam uaghan otarir maba bate. Ezɨ otarir kaba gumaziba aghegha, kamaghɨn Jepta mɨgei, “Nɨ amizir igharazimɨn borim. Kamaghɨn, nɨ en afeziamɨn bizitam inian kogham.”
2 Gileade também teve filhos da sua esposa. Esses filhos cresceram e expulsaram Jefté, dizendo: — Você não herdará nada na casa de nosso pai, porque é filho de outra mulher.
3 Kamaghɨn amizɨ, Jepta uan aveghbuaba ategha arav ghu. Egha ghua Topɨn nguazimɨn iti. A gumazir kurar maba gakaghonezɨma me a koma arui. A me ko ghua tintinibar ikiava gumazamizibav sogha men biziba pura da isi.
3 Então Jefté fugiu da presença de seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Ali alguns homens sem valor se juntaram a ele e o seguiam.
4 Ezɨ Amonia gɨn ghua Israelia ko mɨsosi.
4 Passado algum tempo, os filhos de Amom entraram em guerra contra Israel.
5 Ezɨ mɨdorozim otozɨma, Gileatɨn gumazir aruaba Jepta iniasa Topɨn nguazimɨn ghu.
5 Quando os filhos de Amom atacaram, os anciãos de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Egha me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ izɨva en gumazir dapanimɨn ikɨva, e Amonia ko mɨsogham.”
6 E disseram a Jefté: — Venha ser o nosso chefe, para podermos lutar contra os filhos de Amom.
7 Ezɨ Jepta kamaghɨn Gileatɨn gumazir aruabav gei, “Ia nan aghuagha nan afeziamɨn dɨpenimɨn na batuegha gɨfa. Ia bizir tizim bagha ua na bagha izi? Ia datɨrɨghɨn osɨmtɨziba bativa na bagha izi?”
7 Porém Jefté disse aos anciãos de Gileade: — Vocês não são aqueles que me odiaram e me expulsaram da casa de meu pai? Por que vêm a mim agora, quando estão em aperto?
8 Ezɨ Gileatɨn gumazir aruaba kamaghɨn a mɨgei, “Mar guizbangɨra. E datɨrɨghɨn nɨ iniasa izi, nɨ en gɨn mangɨva en akuragh Amonia ko mɨsogham. Egh nɨ gɨn Gileatɨn gumazamizibar gumazir dapanimɨn ikiam.”
8 Os anciãos de Gileade responderam a Jefté: — É por isso que agora estamos voltando a você. Venha conosco e lute contra os filhos de Amom. Seja o nosso chefe sobre todos os moradores de Gileade.
9 Ezɨ Jepta kamaghɨn Gileatɨn gumazir aruabav gei, “Are! Ia na inigh uamategh mangɨghtɨ Ikiavɨra Itir God nan akuraghtɨma, kɨ mɨdorozim damuva apaniba abɨraghtɨ, ia guizɨn na ateghtɨ kɨ ian gumazir dapanimɨn ikiam.”
9 Então Jefté perguntou aos anciãos de Gileade: — Se vocês me fizerem voltar para combater os filhos de Amom, e o
10 Ezɨ gumazir aruaba kamaghɨn mɨgei, “Guizbangɨra, e Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn nɨ mɨgei, e nɨ mɨkemezɨ moghɨra e damuam.”
10 Os anciãos de Gileade responderam: — O
11 Kamaghɨn, Jepta Gileatɨn gumazir aruaba ko zui. Ezɨ gumazamiziba anemɨsevezɨma, a men gumazir dapanimɨn iti. Ezɨ Jepta Mispan nguibamɨn ikia Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn mɨtɨgha uan akamɨn gumazamizibav gei.
11 Então Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si. E Jefté proferiu todas as suas palavras diante do Senhor , em Mispa.
12 Ezɨ Jepta gɨn Amonian atrivim kamaghɨn an azangasa gumaziba amada, “Nɨ tizim bagha iza nan atara nan nguazim iniasa na ko mɨsosi?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos filhos de Amom, dizendo: — O que você tem contra mim, para vir e atacar a minha terra?
13 Ezɨ Amonian atrivim kamaghɨn gumazir Jepta amadazibar azangsɨghizir akam ikaragha ghaze, “Israelia faragha Isipɨn kantri ategha izava nan nguazim okeme, an Arnonɨn Fanemɨn ikegha ghua, Jabokɨn Fanemɨn otogha, ghua Jordanɨn Fanemɨn tu. Ezɨ kɨ bizir kam baghava atari. Ia datɨrɨghɨn nan nguazim isɨ ua na danɨngam. Puvatɨghtɨ, e uariv sogham.”
13 O rei dos filhos de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: — É porque, quando Israel saiu do Egito, tomou a minha terra desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Devolva-me agora essa terra, pacificamente.
14 Ezɨ Jepta ua gumaziba amadazɨ, me Amonian atrivim bagha zui.
14 Porém Jefté tornou a enviar mensageiros ao rei dos filhos de Amom,
15 Ezɨ me kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Jepta ghaze, puvatɨ, Israelia Moapian nguazim ko Amonian nguazim okemezir puvatɨ.
15 dizendo: — Assim diz Jefté: “Israel não tomou nem a terra dos moabitas nem a terra dos filhos de Amom.
16 Israelia Isip ategha izir dughiamɨn me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn izava Ongarir Aghevimɨn otifi. Egha me gɨn ghuava Kadesɨn nguibar ekiamɨn oto.
16 Porque, quando Israel saiu do Egito, andou pelo deserto até o mar Vermelho e chegou a Cades.
17 Egha Israelia uamategha gumazir kaba amangizɨ me ghuava kamaghɨn Idomian atrivimɨn azangsɨsi, ‘E uari, nɨ e ateghtɨ e nɨn nguazim abigh mangɨ vongɨn otivigham, o puvatɨgham?’ Ezɨ atrivim aghua. Ezɨ me gumaziba amangizɨma me ghua Moapian atrivimɨn azai. Ezɨ a uaghan aghua. Kamaghɨn, Israelia Kadesɨn ikia iti.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei dos edomitas, dizendo: ‘Peço que você me deixe passar pela sua terra.’ Porém o rei dos edomitas não lhe deu ouvidos. Israel mandou pedir a mesma coisa ao rei dos moabitas, mas ele também não quis atender. E, assim, Israel ficou em Cades.
18 “Egha me gɨn ghua gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn zui. Egha me Idom ko Moapian nguazimɨn ghuzir puvatɨ. Me Moapɨn, aruem anadi naghɨn Arnonɨn Fanemɨn vongɨn kaghɨra iti. Me an averpenibar ingarigha iti, kar men nguazir mɨtaghniam. Kamaghɨn, me Arnonɨn Fanem abigha vongɨn ghuezir puvatɨ.
18 Depois, andou pelo deserto, e rodeou a terra dos edomitas e a terra dos moabitas, e chegou a leste da terra destes, e acampou do outro lado do Arnom. Não entrou no território dos moabitas, porque o Arnom é a fronteira deles.
19 “Ezɨ Amorian atrivim, Sihon, a Hesbonɨn danganimɨn itima, Israelia mangɨ an ganasa gumaziba amangi. Ezɨ me kamaghɨn an azai, ‘E uari, nɨ kamaghɨn ifonge, e nɨn nguazim abigh mangɨ vongɨn otivam o markiam? E uan nguazim a baghvɨra mangasa.’
19 Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, rei de Hesbom. Israel lhe disse: ‘Por favor, deixe-nos passar pela sua terra até o nosso destino.’
20 Ezɨ Sihon aghua. Egha uan mɨdorozir gumaziba bar me inigha ghua, Jahasɨn nguibar ekiamɨn averpenibar ingarigha dar ikiava Israelia ko mɨsosi.
20 Porém Seom, não confiando em Israel, recusou deixá-lo passar pelo seu território; pelo contrário, reuniu todo o seu povo, acampou em Jaza, e lutou contra Israel.
21 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Israelian God, a Israelian akuragha Sihonɨn adarazi ko men mɨdorozir gumaziba sara bar me abɨra. Kamaghɨn, Israelia Amorian nguazir danganir me itir kabanang bar ada ini.
21 O Senhor , Deus de Israel, entregou Seom e todo o seu povo nas mãos de Israel, que os derrotou. E Israel tomou posse das terras dos amorreus, que moravam naquele lugar.
22 “Me bar Amorian nguaziba ini, me sautɨn amadaghan Arnonɨn Fanemɨn ikegha, ghua notɨn amadaghan Jabokɨn Fanemɨn tu, egha aruem anadi naghɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ikegha ghua, aruem uaghiri naghɨn Jordanɨn Fanemɨn tu.
22 Os israelitas tomaram posse de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque e desde o deserto até o Jordão.
23 Kamaghɨra, Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, a uabɨ Amoria batuegha, men nguazim isava uan gumazamizibagh anɨngi. Kar Israelia. Ezɨ nɨ datɨrɨghɨn ua nguazir kam iniasa?
23 Assim, o Senhor , Deus de Israel, expulsou os amorreus de diante do seu povo de Israel. E você pretende ser dono desta terra?
24 Nɨ uan bizir nɨn asem Kemos nɨ ganɨngiziba, nɨ da ini. Ezɨ en nguazir en God e ganɨngiziba, da en nguaziba.
24 Não é fato que você considera como sua propriedade aquilo que Quemos, seu deus, lhe dá? Assim nós possuiremos o território de todos os que o Senhor , nosso Deus, expulsou de diante de nós.
25 “Ezɨ manmaghɨn ami? Nɨ ghaze nɨn gavgavim ti Balakɨn gavgavim gafira? A Siporɨn otarim, egha Moapian atrivim. A nguazir taba ua uabɨ danɨngasa mɨgeir puvatɨ. Egha e ko mɨdorozim gamizir puvatɨ.
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas? Será que alguma vez ele entrou em conflito com Israel ou lutou contra ele?
26 Ezɨ Israelia Hesbon ko Aroerɨn nguibamning isava, aningɨn boroghɨn itir nguibar doziba isava, egha Arnonɨn Fanemɨn boroghɨn itir nguibar ekiaba bar ada inigha, 300plan azenibar dagh apiaghav iti. Manmaghɨn amizɨ ia dughiar kamɨn ua nguibar kaba inigha dagh apiazir puvatɨ?
26 Enquanto Israel morou durante trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, e em Aroer e nas suas vilas, e em todas as cidades que ficam às margens do Arnom, por que vocês, amonitas, não as recuperaram durante esse tempo?
27 Ezɨ Jepta kamaghɨn mɨgɨa ghaze, an arazir kuratam nɨ gamizir puvatɨ. Nɨ uabɨ arazir kuram gamigha a ko mɨsosi. God uabɨ gumazibar araziba tuisɨsi, a datɨrɨghɨn bar moghɨra ia ko en araziba tuisɨgham.”
27 Portanto, não sou eu quem pecou contra você! Porém você faz mal em lutar contra mim. O Senhor , que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.”
28 Ezɨ Amonian atrivim akar Jepta a bagha amadazir kam baraghizir puvatɨ.
28 Porém o rei dos filhos de Amom não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe havia mandado.
29 Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Duam Jepta gizɨvazɨma, a uan mɨdorozir gumaziba inigha, me Gileat ko Manasen anabamɨn nguazimɨn ghua Gileatɨn aven Mispan otifi, egha gɨn Mispan nguazim ategha ghuava Amonian nguazimɨn oto.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté. Ele atravessou Gileade e Manassés e, passando por Mispa de Gileade, foi até os filhos de Amom.
30 Ezɨ Jepta Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akar mam akɨrigha ghaze, “Nɨ nan akuraghtɨ kɨ mɨdorozimɨn Amonia abɨnigh,
30 Jefté fez um voto ao Senhor , dizendo: — Se, de fato, entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,
31 egh mɨdorozimɨn ikegh uamategh izamin dughiar kamɨn, bizir manam faragh nan dɨpenimɨn tiar akamɨn azenim girɨgh, na bagh izamim bizir kam, a Ikiavɨra Itir Godɨn bizimɨn otivam. Eghtɨ kɨ a isɨ ofan bar isi mɨghɨrimɨn mɨn nɨ danɨngam.”
31 quem primeiro sair da porta da minha casa para se encontrar comigo, quando eu voltar vitorioso sobre os filhos de Amom, esse será do Senhor , e eu o oferecerei em holocausto.
32 Ezɨ Jepta uan mɨdorozir gumaziba ko fanem abigha ghua Amonia bativigha me mɨsosi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God Jeptan akurazɨma me mɨdorozimɨn me abɨra.
32 Assim, Jefté foi de encontro aos filhos de Amom, para lutar contra eles, e o Senhor os entregou nas mãos de Jefté.
33 Me Amonia mɨsogha bar me abɨni, me Aroerɨn nguibar ekiamɨn ikegha me mɨsogha ghua Minitɨn nguibar ekiamɨn otogha, bar ghua Abel Keramimɨn dɨpamɨn tu. Me 20plan nguibabav sogha, me abɨragha bar me agɨfa. Kamaghɨra Israelia bar Amonia abɨnigha, aghumsɨzim me ganɨngizɨ, me ua me ko mɨsoghan ibura.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Minite — vinte cidades ao todo — e até Abel-Queramim. Foi uma grande derrota para os filhos de Amom, que, assim, foram subjugados pelos filhos de Israel.
34 Ezɨ Jepta uamategha uan nguibamɨn iza Mispan nguibar ekiamɨn otozɨ, an guivim dɨpenim ategha ivegha a bagha zui. A bar akongegha uan tambarin mɨsogha ighiam bangava ighavamaga izi. Guizbangɨra, Jepta guivir kamra iti. A ua boriba puvatɨ.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a filha saiu ao seu encontro, tocando o tamborim e dançando. E ela era filha única; ele não tinha outro filho nem filha.
35 Ezɨ Jepta uan guivimɨn ganigha, bar dɨgavir kuram gamigha uan korotiam abigha kamaghɨn mɨgei, “O nan guivim, noka! Nɨ bar nan dɨghorim abɨki. Kɨ bar oseme. Nɨ tizim bagha faragha iza na batogha osɨmtɨzir ekiam na ganɨngi? Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akar dɨkɨrɨzim gamigha gɨfa, egh kɨ anebighan kogham.”
35 Quando Jefté a viu, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você me prostra por completo! Você passou a ser a causa da minha ruína, porque fiz um voto ao
36 Ezɨ an guivim kamaghɨn mɨgei, “O nan afeziam, nɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akam akɨrigha gɨfa. Kamaghɨn, nɨ akam akɨrigha gɨvazɨ moghɨn, nɨ na damu. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God nɨn akurazɨ, nɨ uan apaniba Amonia abɨra.”
36 E ela lhe disse: — Meu pai, você fez um voto ao
37 Egha a kamaghɨn uan afeziam mɨgei, “Kɨ kamaghsua, nɨ faragh na ateghtɨ kɨ uan namakaba ko iakɨnir pumuningɨn mɨghsɨabar orazibar daru azir akabar amuam. Kɨ fo, kɨ gumazitamɨn ikeghan kogh borir tam bateghan koghɨva aremegham.”
37 E ela disse mais ao seu pai: — Que me seja concedido isto: deixa-me por dois meses, para que eu vá, e desça pelos montes, e chore a minha virgindade, eu e as minhas companheiras.
38 Ezɨ an afeziam kamaghɨn a mɨgei, “A dera, nɨ mangɨ.” Egha anemadazɨ a ghua iakɨnir pumuningɨn ike. A uan namakaba ko ghua mɨghsɨabagh arua, azir akabagh amua kamaghɨn azi, a gumazitamɨn ikeghan koghɨva borir taba inighan kogh aremegham.
38 E o pai consentiu, dizendo: — Vá. Deixou-a ir por dois meses. Então ela se foi com as suas companheiras e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Ezɨ iakɨnir pumuning gɨvazɨma a uamategha iza uan afeziam bato, ezɨ an afeziam Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn akam akɨrizɨ moghɨn, a gami. Ezɨ guivir kam gumazitam ko akuizir puvatɨ. Ezɨ arazir kam bangɨn, Israelia zurara arazir kam gami.
39 Ao fim dos dois meses, ela voltou para seu pai, que lhe fez segundo o voto que tinha feito. Assim, ela nunca teve relações com homem algum. Daqui veio o costume em Israel
40 Israelian guivir igiaba, zurara azeniba bar, dar dughiar 4plan, me Jeptan guivim gɨnɨghnɨgha osemegha aruava a bagha azi.
40 de as filhas de Israel saírem por quatro dias, todos os anos, a chorar pela filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.